"Ozon" o "pożyczonej" przez SLD z Moskwy kasie

[Gość: albo]

tiny.pl/mjpw

[Gość: haha]

Tym sposobem komuszki zostali "europejczykami "

[Gość: as]

tvp.pl/120,20060302310148.strona

[jacek3142]

Afera „Telegrafu” była pierwszą z wielkich afer u zarania III RP. Ujawniona
zanim wybuchła sprawa ART-B i nim ujawniono inną niewyjaśnioną do dziś aferę
FOZZ-u, czy połowicznie rozpatrzoną aferę alkoholową.
Afera „Telegrafu”, spółki założonej w 1990 roku przez liderów Porozumienia
Centrum, stała się przykładem bezkarnego działania elit politycznych, które
wykorzystując swoją ówczesną pozycję w państwie, stanowiska w Kancelarii
Prezydenta RP, w Sejmie i rządzie, nadużywały dostępu do publicznych środków,
podejmując budowę podstaw swego gospodarczego oraz politycznego zaplecza.
Całą sprawę polskie media ujawniły latem 1991 roku. Od tamtej pory minęło
piętnaście lat. Do dzisiaj afera „Telegrafu” pozostaje niewyjaśniona, a postępy
śledztwa w pobocznych wątkach tej sprawy, prowadzonego przez organa ścigania –
w świetle wielu publikacji – były daleko niezadowalające.
Duża część społeczeństwa uważa, że Sejm nie powinien tej sprawy pozostawić
niewyjaśnionej. Sąd – co prawda w jednym z wątków „Telegrafu” wydał wyrok
skazujący. W innych toczących się przed polskimi sądami sprawach, dotyczących
afer początku lat 90., pojawiają się zeznania świadków składane pod przysięgą
mówiące o tym, że wymuszano na szefach państwowych firm zakup akcji partyjnej
spółki „Telegraf”.
Ta sprawa budzi do dzisiaj kontrowersje także ze względu na rolę, jaką w niej
odegrali politycy ówczesnego Porozumienia Centrum, pełniący ważne funkcje
polityczne czy samorządowe, działający dziś pod innymi szyldami i tak chętnie
odwołujący się zarówno do prawa jak i do sprawiedliwości.
Stawiane publicznie i w mediach zarzuty, poddają w wątpliwość istnienie Polski
jako państwa prawnego. Ta, budząca wiele niejasności i kontrowersji sprawa,
powinna zostać wyjaśniona rzetelnie i ostatecznie.
„Telegraf” był emanacją pomysłów na stworzenie gospodarczego, politycznego oraz
medialnego zaplecza Porozumienia Centrum. W założeniach „Telegraf” miał się
zajmować „wszelką działalnością wydawniczą, a w szczególności wydawaniem
pisma „Telegraf”, oraz inną działalnością handlową, produkcyjną i usługową”.
Faktycznie „Telegraf” miał wydawać tygodnik, który nigdy się nie ukazał, miał
uruchomić przy udziale firmy włoskiej sieć regionalnych stacji telewizyjnych,
miał budować centrum handlowe, miał postawić kilkadziesiąt stacji benzynowych.
Miał... Tymczasem tak naprawdę spółka, która przez kilka miesięcy nie wykazała
się działalnością własną, powiększyła swój kapitał z 250 milionów starych
złotych do 21 miliardów złotych. Stwierdzenia akcjonariuszy, iż plany spółki
przekonały do inwestowania w „Telegraf” już wówczas brzmiały niewiarygodnie.
„Wyobraźmy sobie pana X – pisała Gazeta Wyborcza – który mówi, że ma skromny
kapitał, nie udało mu się stworzyć gazety, chce założyć telewizję, dlatego
proponuje bankowi wejście do jego spółki z sumą 40-krotnie przewyższającą jego
wkład. Trudno podejrzewać, by dotarł wyżej niż do sekretarki zastępcy prezesa.
Wchodząc w układ z „Telegrafem” można zawsze na coś liczyć...”. I zapewne
dlatego minister budownictwa i działacz PC Adam Glapiński podpisał list
intencyjny, popierający starania włoskiego Itelco na budowę siedmiu
regionalnych stacji telewizyjnych kosztem 80 milionów dolarów zaciągniętych w
bankach włoskich, dzięki wsparciu polskiego rządu.
Prezesi ART-B na łamach prasy wielokrotnie potwierdzali, że przekazali na
potrzeby tej inicjatywy łącznie 57 miliardów złotych na konto „Telegrafu” lub
Banku Przemysłowo-Handlowego, który wykupił akcje spółki. Maciej Zalewski
przekonując szefów ART-B do inwestowania w „Telegraf” dawał do zrozumienia –
jak podawała w październiku 1992 roku Gazeta Wyborcza – że jest
to „przedsięwzięcie wielu nobliwych obywateli, któremu warto pomóc”.
W taki oto sposób mała spółka założona we wrześniu 1990 roku przez trzech
działaczy PC: Jarosława Kaczyńskiego, Macieja Zalewskiego i Mariana
Parchowskiego, w sytuacji, w której chwilę potem Jarosław Kaczyński został
szefem Kancelarii Prezydenta Lecha Wałęsy a Maciej Zalewski sekretarzem stanu w
tej Kancelarii, absorbowała wielki kapitał państwowy i prywatny. We
władzach „Telegrafu” byli wówczas także Lech Kaczyński i Andrzej Urbański.
Dzisiaj prezydent i wiceprezydent Warszawy.
Na „Telegraf” wpłacały wielkie banki państwowe jak Bank Przemysłowo-Handlowy –
11 miliardów złotych, państwowe wówczas centrale handlu zagranicznego takie jak
Budimex – prawie 10 miliardów złotych jak i firmy prywatne takie jak Pol-
Kaufring czy RDS Bankier. W taki oto sposób przedsięwzięcie biznesowe
korzystające z rosnących wpływów politycznych założycieli spółki, zaczęło
wchłaniać ogromne środki, które powoli zaczęły być wykorzystywane na nie tylko
biznesowe cele.
W tej sprawie znamienne były słowa wypowiedziane przez ówczesnego prezydenta RP
Lecha Wałęsę w lipcu 1992 roku, kiedy prezydent apelował do Polaków, aby
zapoznawali się z publikacjami na temat ART-B i „Telegrafu” a wówczas dowiedzą
się „dlaczego prezydent do dzisiaj nie może sobie poradzić z aferami, bowiem
najbliżsi jego ludzie, gdy dostają polecenie, aby łapać aferzystów, pomagają
aferzystom i jeszcze ich ostrzegają” - stwierdził prezydent Wałęsa.
Późniejsze postępowanie, wszczęte przez wymiar sprawiedliwości, koncentrowało
się na wątku ART-B i osobie byłego prezesa „Telegrafu” Macieja Zalewskiego,
oskarżonego o wyłudzenie 17 miliardów starych złotych od szefów ART-B i
uprzedzeniu ich o mającym nastąpić aresztowaniu. Wątek nadużywania władzy do
czerpania korzyści finansowych na rzecz grupy osób lub partii politycznej oraz
możliwego finansowania partii politycznej przez firmy państwowe, nie był nigdy
przedmiotem odrębnego postępowania prawnego.
Jak niegdyś Inco budowało potęgę gospodarczą PAX – stwierdzała Gazeta Wyborcza
z 16 kwietnia 1996 roku – tak spółka „Telegraf” pomnażając prywatno-partyjne
pieniądze, miała wspierać finansowo Porozumienie Centrum, które zamierzało być
partią rządzącą, przez długie, tłuste lata. Na przełomie 1990/1991 roku do
malutkiej partyjnej spółki, poważne firmy, w tym też państwowe, wpompowały
kilka milionów dolarów”.
Telegraf” – nomenklaturowa spółka, założona przez ludzi ówczesnej władzy,
wykorzystujących swoje stanowiska polityczne, przejęła część majątku
państwowego. Gdzie się podziały te pieniądze? Według informacji prasowych w
szczytowym momencie kapitał spółki przekroczył 36 miliardów starych złotych. Co
się stało z tymi pieniędzmi? Kiedy i do kogo trafiły? Należy podjąć wyjaśnienie
tej sprawy na zasadach obowiązujących w państwie prawnym.
Uwzględniając fakt, że m.in. w mediach prezentowane były zarzuty obciążające
prominentne osoby, które dziś sprawują ważne funkcje społeczne, samorządowe i
państwowe, niezbędne jest powołanie komisji śledczej, która wyjaśni do końca
wątki wykorzystywania pełnionych funkcji politycznych do celów tworzenia
zaplecza finansowego jednej z ówczesnych partii. Doświadczenia z tego
postępowania mogą okazać się pouczające dla praktyki gospodarczej i politycznej
oraz pomóc w zidentyfikowaniu korupcyjnych zjawisk zachodzących na początku lat
90. na styku biznesu i polityki.

A to bardzo ładne.

[helenka17]

Nie takładne jak "moskiewskie pieniądze" które zawsze mnie cieszyły (że kiedyś
to wylezie) -ale ładne.
Prosimy o jeszcze.

Tylko dlaczego "Gazeta Wyborcza" wymieniona tu jest jako kilkakrotne źródło
informacji?
To słabo pasuje do schematu-bełkotu miejscowej Smarkuli.

[762mm]

Grzegorz Żemek, były dyrektor generalny FOZZ, zeznał przed sądem, że
pośredniczył w finansowaniu PC, namawiając szefów central handlu zagranicznego
do przekazywania Adamowi Glapińskiemu, jednemu z ówczesnych liderów tej partii,
pieniędzy z "czarnej kasy". Jarosław Kaczyński zaprzeczył tym twierdzeniom: nic
nie wie o przekazywaniu takich pieniędzy dla PC.
Po złożeniu, na wniosek obecnego w sądzie Jarosława Kaczyńskiego, przyrzeczenia
Żemek zeznał, że "między Kaczyńskimi i PC a FOZZ nie było żadnych operacji
finansowych", ale dodał zaraz, że na prośbę Glapińskiego pośredniczył w
finansowaniu PC, namawiając szefów central handlu zagranicznego do
przekazywania mu pieniędzy. Chodziło o "czarną kasę" tych central, która
powstała w latach 80. z nielegalnie wywiezionych pieniędzy, potencjalnie
należących - gdyby zostały zwrócone - do FOZZ. - Dzwoniłem do dyrektorów,
aranżowałem ich kontakt z Glapińskim, mówiłem, że PC potrzebuje pieniędzy, i na
tym moja rola się kończyła - zeznał Żemek. Dodał, że Glapiński dziękował mu
potem za umożliwienie kontaktu z dyrektorami.

Żemek, główny oskarżony w procesie FOZZ, był świadkiem w procesie o ochronę
dobrego imienia, który bracia Kaczyńscy wytoczyli Telewizji Polskiej za
film "Dramat w trzech aktach". Janusz Iwanowski-Pineiro i jego wspólnik, były
oficer służb specjalnych PRL Jerzy Klemba, podejrzewani o oszustwa finansowe,
twierdzili w nim, że przekazywali pieniądze FOZZ liderom PC.
Na jednej z rozpraw Jarosław Kaczyński oświadczył, że w czasie pierwszej
kampanii wyborczej Lecha Wałęsy, którą PC współorganizowało, mogło się zdarzyć,
iż ktoś związany z FOZZ wpłacił niewielką sumę. Wtedy tych darowizn ściśle nie
ewidencjonowano. Glapiński przedstawił mu zaś Pineiro jako młodego biznesmena
zainteresowanego wspieraniem prawicy. Przeprowadził z nim tylko raz luźną
rozmowę.
__________________________
"To lipa, ale jedziemy w to, bo ciemny lud uwierzy" - Jacek Kurski

[Gość: rety]

Ziobro jeszcze w 2004 r. zwracał się do ówczesnego ministra sprawiedliwości
Grzegorza Kurczuka o odtajnienie akt. Minister uznał jednak, że byłoby
to „odgrzewanie starych kotletów”.

porąbały ci się watki, załóż sobie o telegrafie

[Gość: rts]

dziwie sie ze admin tym razem nie reaguje bo wpis nie na temat

[Gość: jakem]

twoje rewelacje przesłalem do prokuratora
bedziesz pierwszy który udowodni udział PiS w telegrafie

[762mm]

Gość portalu: jakem napisał(a):

> twoje rewelacje przesłalem do prokuratora
> bedziesz pierwszy który udowodni udział PiS w telegrafie

Może – jak mawiał Piłsudski – "Polacy to naród idiotów, ale przecież nie
kompletnych debili". - I w twoim przypadku się chyba pomylił.

[Gość: pyt.]

pożyczyli i nie oddali ?