O służebności

[o13y]

zawodu architekta- a jakże.
Celnie oddają to następujące wypowiedzi:
" Nasz pospiesznie zanonimowany architekt (enigma)nie bardzo lubi, żeby mu
publika oceniała jego wybitność. Publika ma płacić i - mieszkać albo kupować"
oraz "To obywatel płaci za to, czego używa" i "Brakuje demokratycznej
świadomości robienia czegoś dla siebie, wspólnie" - to wyjątki z wypowiedzi
na innych wątkach.
Prędzej czy później w dyskusjach pojawia się nieodmiennie kontekst i tło.Otóż
istota problemu nie leży w zwolennikach i przeciwnikach kontekstu tylko
właśnie w mentalności architekta.Nie wiem jak jest teraz, ale z okresu swoich
studiów pamiętam jedno: prawie wszyscy studenci architektury czuli się
Artystami.No oczywiście wiem, że ten egzamin z rysunku i umiejętności
rysowania są niezbędne, ale czy cały proces kształcenia architektów nie
przebiega właśnie w kierunku utwierdzania ich we własnej wyjątkowości, w
konieczności stworzenia Dzieła? Pomijając ten najistotniejszy w tym zawodzie
aspekt- słuzebności właśnie. Czy zajmowanie się rozwojem przestrzennym miasta
jest dla architektów zajęciem chlubnym? Nie-ich chlubą są pojedyncze obiekty.
Może pokory i stosownego ukierunkowania brakuje właśnie na etapie
kształcenia. Koronnym argumentem w dyskusjach z inwestorami czy podczas prób
stworzenia komisji konkursowych spoza SARP-u jest właśnie: jakie podstawy ma
do oceny tego co robimy ma laik? W gruncie rzeczy dyskutujemy więc o gustach.
Idźmy dalej: co kształtuje gust architektów- uczelnia, osobowość ( i ulubione
trendy czy manieryzm)profesora na tejże? czy poczucie własnej wyjątkowości i
posłannictwa. Posłannictwa człowieka sztuki oczywiście, nie obywatela.
Złośliwie rzecz ujmując to jednak na wernisażach i wystawach malarzy wiekiem
młodych architekci nie bywają. Dalej- z wielką niechęcią przyjmują do
wiadomości, że jednak są inżynierami. Usilnie aspekty techniczne, techniczno-
kosztowe omijają, skupiając się na rzeczach, które są pochodną wiedzy z
historii sztuki, gustów-ale raczej nie własnych i interesów (producentów
materiałów rzecz jasna).Tymczasem kształtowanie przestrzeni miejskiej,
podmiejskiej czy nawet wiejskiej jest zajęciem z pogracza socjologii,
psychologii, inżynierii i pewnie jeszcze wielu innych dziedzin. Zapraszam do
dyskusji na temat słuzebności.

Jak widzisz, tłok się zrobił wprost okropny...

[doktor_hiszpan]

...Wszyscy by chcieli tylko o służebności zawodu architekta(-: Ale nie jest
źle, mój ulubiony członek kolegium sędziów SARP w Krakowie przerżnął właśnie w
NSA sprawę o uznanie jego nielegalnie wybudowanej pracowni za samowolę
budowlaną.I jeszcze się błazen sam podłożył. Wyrok w trybie administracyjnym
jest prawomocny i ostateczny. Słowem - trzeba zburzyć. Nie ma rady. Oj jak oni
tego nie lubią, oj, jak nie lubią.Oj.

pzdr

DH

[Gość: kakaka]

spróbuje streścić pytanie, aby upewnić się czy dobrze zrozumiałem - brzydkie
budynki powstają dlatego, że architekci mają parszywą mentalność, są pyszni i
zawsze chcą pokazać pełnie
swego
ogromnego
ego,
wynikającego
z tego,
że w latach młodości po zdaniu egzaminu z rysunku stwierdzili, że są artystami
i jako tacy zobligowani są, aby wyprzedzać swój czas, będąc przy tym
niezrozumianymi. zamiast służyć. zamiast poszerzać swoje wiadomości o aspektach
techniczno-kosztowych jak i rozmaitych wiadomościach z zakresu kształtowania
przestrzeni nawet wiejskiej w aspektach socjologii, psychologii i nie tylko
inżynierii. zamiast zająć się planowaniem, co jest dla architekta obywatelsko
świadomego zajęciem dopiero chlubnym. więcej pokory.
jak widać ze streszczenia sytuacja jest zagmatwana.
pzdr
kakaka

[smokwawelskijr]

Nie jestem architektem i z tą dziedziną niewiele mam wspólnego. wielu moich
znajomych studiuje jednak ten kierunek na PK.
Po pierwsze: architekt to dla mnie osoba projektująca budynek, dbajaca o to
aby się nie zawalił. Projektuje szkielet, a wraz z plastykiem czy innym artysta
pwoinien myśleć i projektować wystrój zewnetrzny. Dobrze gdyby było to kilka
osób, a tak chyba funkcjonują pracownie architektoniczne.
Po drugie: architekt musi mieć powołanie. I chociaż nie leczy ani ciał
ludzkich ani dusz, to jednak pozostawia coś, co oglądać będą pokolenia. Powinna
więc to być misja.
Po trzecie: architekt jest tylko czlowiekiem.A jako, że to zawód dobrze
płatny jest też wiele pokus. Łapówki są jedną z nich, szczególnie u tych,
którzy odowiadają za kształt przestrzeni miejskiej.
Dowiedziałem się ostatnio, że kazdy mlody adpet architektury, aby móc
uprawiać swój zawód musi wpłacić ok. 8000 złotych haraczu SARP-owi. Wg mnie to
zamykanie środowiska dla mlodych i zdolnych, a promowanie miernot z pieniedzmi
i znajomościami, tak jak w medycynie i prawie.
Pozdrawiam :-)

[Gość: behemot]

Jako nie-architek a tylko odbiorca architektury moge powiedziec ze czasem
tej "sluzebnosci" jest az nadto. Sluzebnosci wobec inwestora oczywiscie, ktory
zwykle chce TANIO, SZYBKO, JAK NAJWYZEJ. Wezmy takie "pudlo" na
hotelu "Monopol". 2 mozliwosci - albo architekt rzeczywiscie minal sie z
powolaniem i za grosz nie ma poczucia smaku albo inwestor wymogl na nim
zastosowanie tandetnego, "supermarketowego", zjadliwie niebieskiego, za to
taniego szkla i bialego tynku. No i w prezencie mamy nasz wlasny, krakowski
(nie turecki) Reform Plaza.
Pomijajac pierwsza mozliwosc, projektant tego "cuda" musi sie bardzo nisko
cenic prezentujac cos co nie jest ani ladne, ani nowoczesne czy tym bardziej
nowatorskie.
Prawda, architektura jest sztuka uzytkowa. Jednak ciagle sztuka. Myslenie tylko
w kategoriach funkcjonalnosci,kosztow itd doprowadzilo do powstania blokowisk
jednakowych prostopadlosciennych "pudel". Wolalbym jednak zeby architekci
oprocz myslenia o sluzebnosci mieli swiadomosc wlasnej wartosci. A ze sa lepsi
i gorsi? Coz czy wszystkie stare kamienice sa piekne??

W takim razie prościej

[o13y]

Czy architekt ma budować dla wlasnej satysfakcji i sławy, czy dla użytkowników
jego produktu (określenie trochę niezręczne, ale trudno).Ma brać pod uwagę
związki emocjonalne łączące ludzi z miejscem, ulicą, czy zamykać oczy i stawiać
swoje dzieło (lub "dzieło") bez oglądania się na tych którym ma służyć?
Ma brać pod uwagę kształtowanie CAŁEJ przestrzeni- dzielnicy, ulicy (przy
projektowaniu większych kompleksów (aleja Pokoju na przykład) czy tylko jeden
(swój) obiekt. Samopoczucie mieszkańców kompleksu (każdy budynek z innej
parafii), stworzenie "klimatu" całej przestrzeni,gdzie moga poczuć się
gospodarzami, czy tylko jeden obiekt i potem choćby potop?
A propos wymuszania przez inwestorów to mit. Uczestniczę w realizacji wielu
duzych obiektów (niektóre dość znane) i NIGDY architekt nie pracował pod
dyktanto inwestora. Prawo mówi wyraźnie o kompetencjach w tym zakresie .
Zresztą to architekt podpisuje się pod projektem - i tu autorzy są bardzo
wyczuleni.

najprościej

[Gość: kakaka]

o13y napisała:

> Czy architekt ma budować dla wlasnej satysfakcji i sławy, czy dla
użytkowników
> jego produktu (określenie trochę niezręczne, ale trudno).
SĄDZĘ, ŻE TO POMYŁKA FREUDOWSKA:-)) -"PRODUKT". A CZY NIGDY NIE POWINIEN
PROJEKTOWAĆ DLA WŁASNEJ SATYSFAKCJI? CZY NIE POWIENIEN MIEĆ SATYSFAKCJI ZE
SWOJEJ PRACY?
> Ma brać pod uwagę
> związki emocjonalne łączące ludzi z miejscem, ulicą, czy zamykać oczy i
stawiać
>
> swoje dzieło (lub "dzieło") bez oglądania się na tych którym ma służyć?
WYDAJE MI SIĘ, ŻE SAMA SOBIE ODPOWIADASZ NA PYTANIA. LUB STAWIASZ PYTANIA W
SPOSÓB DOPUSZCZAJĄCY JEDNA ODPOWIEDŹ, NO CHYBA ŻE JEST SIĘ ZŁYM CZŁOWIEKIEM:-)
> Ma brać pod uwagę kształtowanie CAŁEJ przestrzeni- dzielnicy, ulicy (przy
> projektowaniu większych kompleksów (aleja Pokoju na przykład) czy tylko jeden
> (swój) obiekt. Samopoczucie mieszkańców kompleksu (każdy budynek z innej
> parafii), stworzenie "klimatu" całej przestrzeni,gdzie moga poczuć się
> gospodarzami, czy tylko jeden obiekt i potem choćby potop?
OCZYWIŚCIE TYKLO JEDEN OBIEKT, A POTEM POTOP. POŻĄDANE, ABY JEGO BUDYNEK
WYSTAWAŁ Z WODY JAKO JEDYNY I OSTATNI:-)))
> A propos wymuszania przez inwestorów to mit. Uczestniczę w realizacji wielu
> duzych obiektów (niektóre dość znane) i NIGDY architekt nie pracował pod
> dyktanto inwestora. Prawo mówi wyraźnie o kompetencjach w tym zakresie .
> Zresztą to architekt podpisuje się pod projektem - i tu autorzy są bardzo
> wyczuleni.
TEGO NIGDY NIE ZROZUMIEM. CZY TO OZNACZA, ŻE INWESTOR DOSTAJE PROJEKT Z KTÓREGO
JEST NIEZADOWOLONY? I JEST SZCZĘŚLIWY, ŻE MOŻE AZ ZA TO ZAPŁACIĆ? CHCE
SUPERMARKET A DOSTAJE MUZEUM RUCHU ROBOTNICZEGO?!!! PROJEKT JEST ZAWSZE
WYNIKIEM NEGOCJACJI!!!! PROBLEM W NEGOCJATORACH, ALE TO OZNACZA OBIE STRONY.

UWAŻAM, ŻE MATERIA JEST DALEJ ZAGMATWANA. POLECAM DYSKUSJĘ NA TEMAT
PROJEKTOWANIA DWORKÓW NA FORUM OGÓLNOGAZETOWYM TEMAT ARCHITEKTURA

POZDRAWIAM
KAKAKA

[o13y]

1/ KAŻDY powinien mieć satysfakcje z pracy. Ale nie o to chodzi. Ma przeważać
satysfakcja własna czy satysfakcja tzw. odbiorców? Chodzi mi cały czas o
problem czy jest to zawód służebny czy nie.(to jest o wypowiedzi Wasze, bo moim
zdaniem JEST służebny).
2/ Nie stawiam pytań retorycznych - moje zdanie widać- o poglądy innych n/t mi
właśnie chodzi (gdyby jeszcze argumentacja lub coś szerzej...)
3/ No. Noemu to nie pomogło i musiał arkę :-)))
4/ Bez yay (pardon) z Muzeum. Rozumiem, że napisane żartobliwie, gdyż różne
funkcje użytkowe budynków WYMUSZAJĄ inną formę (nie tylko w zakresie bryły).
Niestety dla każdego, kto czynnie zajmuje sie projektowaniem, realizacją
inwestycji czy zarzadzaniem projektami jest jasne, że rzeczone negocjacje są
iluzją. Wszelkie sugestie, prośby i życzenia napotykają na mur niechęci i
argumentację: " to mój projekt i nikt nie będzie mi go oceniał".Nie chodzi tu o
tzw.technologię, bo tę egzekwują stosowne urzędy i po prostu mogą obiektu nie
dopuścić do uzytkowania, ale o formę właśnie, zastosowane materiały - im
drozsze oczywiście tym lepsze.

[Gość: behemot]

o13y napisała:

> 1/ KAŻDY powinien mieć satysfakcje z pracy. Ale nie o to chodzi. Ma przeważać
> satysfakcja własna czy satysfakcja tzw. odbiorców? Chodzi mi cały czas o
> problem czy jest to zawód służebny czy nie.(to jest o wypowiedzi Wasze, bo
moim
>
> zdaniem JEST służebny).
> 2/ Nie stawiam pytań retorycznych - moje zdanie widać- o poglądy innych n/t
mi
> właśnie chodzi (gdyby jeszcze argumentacja lub coś szerzej...)
> 3/ No. Noemu to nie pomogło i musiał arkę :-)))
> 4/ Bez yay (pardon) z Muzeum. Rozumiem, że napisane żartobliwie, gdyż różne
> funkcje użytkowe budynków WYMUSZAJĄ inną formę (nie tylko w zakresie bryły).
> Niestety dla każdego, kto czynnie zajmuje sie projektowaniem, realizacją
> inwestycji czy zarzadzaniem projektami jest jasne, że rzeczone negocjacje są
> iluzją. Wszelkie sugestie, prośby i życzenia napotykają na mur niechęci i
> argumentację: " to mój projekt i nikt nie będzie mi go oceniał".Nie chodzi tu
o
>
> tzw.technologię, bo tę egzekwują stosowne urzędy i po prostu mogą obiektu nie
> dopuścić do uzytkowania, ale o formę właśnie, zastosowane materiały - im
> drozsze oczywiście tym lepsze.

A moim zdaniem KAZDY zawod jest sluzebny. To sie nazywa podzial pracy i jest
jednym z osiagniec cywilizacji. CZy mniej sluzebny jest zawod lekarza,
nauczyciela?A z "wyzszej polki" malarza, literata, muzyka???
Sa po prostu architekci ZLI i DOBRZY. I tak jest od wiekow. Poza tym kazdy
nawet najlepszy architekt ma realizacje lepsze i gorsze. To tez nic nowego. Ja
np. zawsze sie czepiam barokowej przebudowy wawelskiej katedry i nie chodzi
wcale o to ze w XVII w nie bylo pojecia zabytku. Po prostu wg wszelkich
estetycznych kanonow- tak gotyckich jak barokowych zewnetrzna bryla katedry
jest koslawa i znieksztalcona.
Moim zdaniem glownym problemem Krakowa jest to ze olbrzymia wiekszosc budynkow
jest budowana wg projektow architektow z krakowskiego "kolka wzajemnej
adoracji". Dzieki czemu wszystkie budynki maja jednakowa stylistyke. I w
dodatku architekci z tego kolka uznaja to za atut. Kiedy ostatnio zbudowano w
Krakowie cos wg projektu "zamiejscowego" (lub zagranicznego- w tym wypadku dosc
latwa odpowiedz).
Prawda jest taka ze budynki zle i dobre byly, sa i beda budowane. Kwestia
proporcji. A takze kwestia tego ile i co sie buduje. A poki co buduje sie malo
i to najchetniej w historycznym srodmiesciu czyli obszarze ogolnie trudnym. Dla
mnie stracona szansa na kawal dobrej architektury jest Opera. 1. doskonala
okazja na miedzynarodowy konkurs, w koncu nie co rok jakies duze europejskie
miasto buduje opere i mam wrazenie ze dla wielu architektow byloby to wyzwanie
warte zachodu ale 2. NIE NA TEJ DZIALCE. Mamy kawal niezagospodarowanych
terenow nad wisla w sam raz na tego typu architekture a opera bedzie wcisnieta
miedzy pudlowaty biurowiec i tyly kliniki. No i oczywiscie wygral projekt
z "k.k.w.a.".
Jak widac problem nie tyle w sluzebnosci, nawet przekonany o swym artyzmie
architekt, byle dobry moze swietnie wpisywac swoje budynki w krajobraz. Z
drugiej strony nawet zapatrzony w otoczenie ale kiepski moze bardziej
zaszkodzic.
pozdrav

Malarza, literata, muzyka

[o13y]

Dobry przykład. Otóż jednak wydaje się , że wymienione zawody nie są służebne.Z
pewnością malarz i literat nie osiągnie wiele kierując się słuzebnością
właśnie.Byli tacy, co gustom schlebiali i pozostali w zapomnieniu. Pamiętamy
raczej tych, co wyprzedzali swój czas. Co do muzyków to są twórcy i odtwórcy.
Odkąd rozwinęła się sztuka użytkowa na skalę masową, a w szczególności
upowszechniło pojęcie "design" mamy wyraźne rozgraniczenie działalności ( bo
niekoniecznie twórczości).Czy meble sygnowane nawet przez znanego projektanta
są sztuką? - nie są. A meble Wyspiańskiego ( nawiasem potwornie niewygodnie jak
twierdzili właściciele)? też mam wątpliwosci. Ale obraz już jest. O służebności
zawodu wydaje sie więc decydować fakt, czy autor musi się liczyć z odbiorcą,
czy wręcz przeciwnie- odbiorcy nic do tego co i jak wykonał.Budynki, meble,
odzież muszą spełniać określone wymogi (funkcjonalne, uzytkowe, inne nawet
określone przepisami). Ale obraz , książka, utwór muzyczny juz nie. A może
problem braku świadomości słuzebności zawodu architekta rzeczywiście leży w
sposobie kształcenia?

[Gość: behemot]

o13y napisała:

> Dobry przykład. Otóż jednak wydaje się , że wymienione zawody nie są
służebne.Z
>
> pewnością malarz i literat nie osiągnie wiele kierując się słuzebnością
> właśnie.Byli tacy, co gustom schlebiali i pozostali w zapomnieniu. Pamiętamy
> raczej tych, co wyprzedzali swój czas. Co do muzyków to są twórcy i odtwórcy.
> Odkąd rozwinęła się sztuka użytkowa na skalę masową, a w szczególności
> upowszechniło pojęcie "design" mamy wyraźne rozgraniczenie działalności ( bo
> niekoniecznie twórczości).Czy meble sygnowane nawet przez znanego projektanta
> są sztuką? - nie są. A meble Wyspiańskiego ( nawiasem potwornie niewygodnie
jak
>
> twierdzili właściciele)? też mam wątpliwosci. Ale obraz już jest. O
służebności
>
> zawodu wydaje sie więc decydować fakt, czy autor musi się liczyć z odbiorcą,
> czy wręcz przeciwnie- odbiorcy nic do tego co i jak wykonał.Budynki, meble,
> odzież muszą spełniać określone wymogi (funkcjonalne, uzytkowe, inne nawet
> określone przepisami). Ale obraz , książka, utwór muzyczny juz nie. A może
> problem braku świadomości słuzebności zawodu architekta rzeczywiście leży w
> sposobie kształcenia?

Nie wiem co odpowiedziec bo dosc wybiorczo potraktowales moja (fakt troche
przydluga) wypowiedz. Moze tak: malarz malujacy obraz na plotnie,desce itp
rzeczywiscie moze sie nie przejmowac. Ale czy np. Matejko mogl sie nie
przejmowac odbiorca tworzac anioly w Kosciele Mariackim??Zawod architekta czy
urbanisty jest o tyle bardziej jak to chcesz nazywac "sluzebny" ze o ile do
muzeum nie musze chodzic, takich czy innych mebli nie musze kupowac to na
zewnetrzna forme budynkow i uklad urbanistyczny miasta jestem skazany.
Poza tym dzis obraz, ksiazke, muzyke weryfikuje rynek i klienci. Architekture
tez. A ze gusta wiekszosci Polakow to obecnie dom w typie dworek i zjadliwie
niebieski szklany biurowiec to inna sprawa.
Wydaje mi sie ze szukasz problemu tam gdzie go nie ma natomiast nie dostrzegasz
tych ktore sa. Wymogi wymogami.Mozna okreslic maxymalne i minimalne gabaryty
budynku, czasem jakies dodatkowe wymogi wynikajace z lokalizacji. I tak
naprawde niczego wiecej. Reszta i tak zalezy od gustu bezposredniego
odbiorcy/inwestora. I talentu architekta oczywiscie
I ponawiam pytanie: kiedy ostatnio zbudowano w Krakowie cos znaczacego wg
projektu zamiejscowego architekta (bo zagranicznego to chyba manggha)

[o13y]

Powiem, że nie wiem (ale pewnie ktoś wie).
Traktuję wybiórczo, bo usiłuję dociec co o służebności decyduje.I z opera się
zgadzam(było, a nawet chyba istnieje Studio Projektowe Opera). A i projekt nad
Wisłą swego czasu Penderecki poparł, no ale w inne rejony działań go zniosło.
No oczywiście kółko wzajemnej adoracji i popierania. Ale gdyby architekturę
weryfikował rynek, to czy byłoby tyle krytyki pod jej adresem? Jeśli chodzi o
konkursy to weryfikują ją niestety architekci. A poza konkursami, to brutalna
prawda jest taka, że nie weryfikuje jej nikt.Proszę mi powiedzieć, czy ktoś
widział osobiście protokół uzgodnień przedprojektowych, wytyczne inwestora i
tym podobne rzeczy spisane na piśmie? najczęściej budzą one głębokie zdumienie,
obu stron, jeśli poda taka propozycja.

[Gość: behemot]

o13y napisała:

> Powiem, że nie wiem (ale pewnie ktoś wie).
> Traktuję wybiórczo, bo usiłuję dociec co o służebności decyduje.I z opera się
> zgadzam(było, a nawet chyba istnieje Studio Projektowe Opera). A i projekt
nad
> Wisłą swego czasu Penderecki poparł, no ale w inne rejony działań go zniosło.
> No oczywiście kółko wzajemnej adoracji i popierania. Ale gdyby architekturę
> weryfikował rynek, to czy byłoby tyle krytyki pod jej adresem? Jeśli chodzi o
> konkursy to weryfikują ją niestety architekci. A poza konkursami, to brutalna
> prawda jest taka, że nie weryfikuje jej nikt.Proszę mi powiedzieć, czy ktoś
> widział osobiście protokół uzgodnień przedprojektowych, wytyczne inwestora i
> tym podobne rzeczy spisane na piśmie? najczęściej budzą one głębokie
zdumienie,
>
> obu stron, jeśli poda taka propozycja.

Zweryfikuje. Jesli nie od razu to za pare lat. Byle tylko nio powstawalo cos co
jest wyraznie za duze lub nie odpowiadajace przeznaczeniu bo z tym pozniej
klopot (a to przeciez stosunkowo latwo okreslic). Ale sam styl, materialy
zawsze mozna poprawic. Wystarczy popatrzec na stara i "nowa" forme Feniksa na
Rynku.

Co do krytyki - manggha i radio krakow tez byly ostro krytykowane, podobnie
jak KAZDA inwestycja. Gdyby cos dla Krakowa zaprojektowal ktorys z tuzow
swiatowej architektury, gdyby nawet calemu swiatu sie to podobalo to i tak
bedzie u nas oprotestowane, skrytykowane, przeliczone na zlotowki itd.
Niektorzy po prostu uwazaja ze naprzeciw Wawelu lepszy jest syf (na ktory
przeciez mozna nie patrzec :D )niz jakikolwiek budynek. Tyle ze niezbyt czesto
zdaza sie krytyka rzeczowa (" w budynku nie podoba mi sie to, to i to") a tylko
lakoniczne stwierdzenia z rodzaju madrosci objawionych.

kto weryfikuje

[Gość: kakaka]

wydaje mi się że służebność jest nieodpowiednim słowem - właściwszym jest
odpowiedzialność. i od razu pytanie wobec kogo? na pewno najbliższą koszulą
jest inwestor i wobec niego architekt odpowiada za projekt wykonany wg jego
wymagan (tj. inwestora), zgodny z prawem, w budżecie, na czas. odpowiada też
wobec społeczności - stawiając budynek rzecz trwałą i na długo - zasmiecając
lub zdobiąc. i do pewnego stopnia, przy prestiżowych zleceniach odpowiada też
wobec historii, jakkolwiek bucowato by to nie zabrzmiało. zawsze jest
odpowiedzialny za swoje dobre imię. i zawsze chce pieniążków:-)wydaje mi się,
że taka hierarchia, pewnie nie do konca przemyślana, pieniążki prima cosa:-).
planowaniem przestrzennym zajmuje się kto inny - mamy czasy specjalizacji. i
planowanie też jest powodem do dumy, ale mniej widocznym, a chyba bardziej
odpowiedzialnym, co widać w dłuższej perspektywie.
co do konkursów - ostatni konkurs sarpowski ogłoszono latem zeszłego roku więc
dawno, jak na 40milionowe państwo. obecnie konkursy ogłasza inwestor w ramach
procedury o zamówieniach publicznych (chyba), jak chce za prawie darmo dostać
koncepcję (i bez zobowiązań). i sądzi to , kto chce, są też sędziowie
sarpowscy.więc wniskując z wypowiedzi wyżej, sytuacja zaczyna się uzdrawiać:-
))).
rynek weryfikuje? oby nie. gust ogółu obywateli widać w telewizji.
budynek wynika z wspólpracy klienta i architekta - jest wynikiem talentu obydwu
stron!!! bycie klientem też wymaga przygotowania.
już są takie książki - uzgodnienia przedprojektowe - profesjonalny inwestor.
wyrazy szacunku
ukłony dla behemota
kakaka

[stow.dla_arcytektury]

Slowem propozycja pelnego,socjalistycznego uprzedmiotowienia spoleczenstwa.
Pycha. Ciekawe, ze w USA da sie robic publiczna przestrzen w uzgodnieniu z
uzytkownikami, a u nas na wet na Liebeskinda nie ma kto jechac, bo sami
wybitni, no nie?

?

[Gość: kakaka]

jakieś bliższe informacje? - naprawdę zainteresowany.

zapewne stowarzyszenie zna nazwisko Ralph Erskine? - on potrafił projektować
nawet bloki mieszkalne przy współuczestniczeniu przyszłych mieszkańców, nota
bene bardzo interesujące estetycznie - osiedle Byker, Newcastle. I
zdyscyplinowane formalnie. Nie dotarłem do informacji, jak daleko sięgała
swoboda mieszkańców - jak wyglądała współpraca obu stron - biuro
architektoniczne otwarte dla partycypantów na placu budowy - tyle wiem.

niech żyje socjalizm
precz ze społeczeństwem

ukłony
kakaka