Jesień

[trooly]

Leszka Długosza,
"Dzień w kolorze śliwkowym" -

Po czerni jeżyny
Po liściu kaliny
- Jesień, jesień już
Po ciszy na stawie
Po krzyku żurawi
- Jesień, jesień już
Po astrach, po ostach
To widać, to proste że
- Jesień, jesień już
I po tym że wcześniej
Noc ciągnie ze zmierzchem
- Jesień, jesień już

Po pustym już polu
Po pełnej stodole
- Jesień, jesień już
Strachowi na wróble
Już nad czym sie trudzić?
- Jesień, jesień już
I po tym że w górze
Wiatr wróży kałuże, tak
- Jesień, jesień już
I po tym że przecież
Jak zwykle, po lecie
- Jesień, jesień już

Ach, ten dzień w kolorze śliwkowym!
- Berberysu i głogu ma smak...
Stawia drzewom pieczątki
- Żeby było w porządku
Że już pora
Że trzeba iść spać...
A my tak - po kieliszku, po troszeczku
Popijamy calutki ten dzień
- Próbujemy nalewki
Z dzikiej róży, z porzeczki
Żeby sprawdzić - czy zima
To wypić się da?...
- To się w głowie nie mieści
Że tak szumi szeleści
Tak bliziutko, o krok, prawie tuż
Głębokimi rzekami, pachnącymi szuwarami
Idzie jesień
I prosto w nasz próg...
- Ale co tam! przecież taka jesień złota
Nie jest zła!
- Ale co tam! Przecież taka jesień złota
Niechaj trwa...

[rozczarowana-torunianka]

Jesień ... Liść ostatni już spadł.
Jesień ... Deszcz zmył butów Twych ślad.
Jesień idzie ku mnie przez park.

Wczoraj minął miesiąc, jak list
Przyniósł mi listonosz, a dziś
Tylko nosi liście tu wiatr.

To, to radosny był dzień,
Gdy zapewniałaś mnie, że
Nic nie rozdzieli nas już,
Że co dzień list będziesz słać do mnie.

Jesień ... Liść ostatni już spadł.
Popatrz - plaża jak biały kwiat.
Zima idzie ku mnie przez park.

Szybko przyjdzie wiosna i żar ,
Lato, i wakacje, i park,
W którym znajdę cienie wśród drzew.

Znów szybko miną nam dni,
Znów będziesz powtarzać mi,
Że nie rozdzieli nas nic,
Że co dzień list będziesz słać do mnie.

Jesień ... Znowu czekam na list.
Jesień ... Zamiast listu mam liść.
Jesień ... Z inną idę przez park ...

Z inną idę przez park ...

[gosia.43]

Wspomnienie

Mimozami jesień się zaczyna,
złotawa, krucha i miła,
To ty, to ty jesteś ta dziewczyna,
która do mnie na ulicę wychodziła.

Od twoich listów pachniało w sieni,
gdym wracał zdyszany ze szkoły,
a po ulicach w lekkiej jesieni
fruwały za mną jasne anioły.
Mimozami zwiędłość przypomina
nieśmiertelnik żółty - październik.
To ty, to ty, moja jedyna,
przychodziłaś wieczorem do cukierni.
Z przemodlenia, z przeomdlenia senny,
w parku płakałem szeptanymi słowy.
Księżyc z chmurek prześwitywał jesienny,
od mimozy złotej majowy.

Ach czułymi, przemiłymi snami
zasypiałem z nim gasnącym o poranku,
w snach dawnymi bawiąc się wiosnami,
jak ta złota, jak ta wonna wiązanka.
Julian Tuwim

[billy.the.kid]

nie "księzyc"- a "młodzik"- tzn młody księżyc.

[gosia.43]

..i tu masz rację...:)

pl.youtube.com/watch?v=4P8bwoCyRzc&feature=related
wykonanie przednie :)
gosia

[krzychut]

„Złota polska jesień, jesień przebogata
Bukiet polnych kwiatów wiąże babim latem
Złota polska jesień, choć jej brak pierwiosnka
Złota polska jesień milsza mi niż wiosna
Złota polska jesień na bezchmurnym niebie
Ona mi przyniosła ciebie...”

[trooly]

ją przyniosła, a teraz czas na inne uciechy. Baraszkuj, tak by duszy
było miło, niech ciało zazdrości, niech się wzruszy. Kilka miłych
chwil, radości i nadzieje. Dwa liście klonu, jeden liść leszczyny...

[krzychut]

Jesień przynosi różne refleksje:

"Ominęło znowu lato mnie
przypadkiem jakoś tak.
Sierpień w jeden dzień
ledwo zaczął się
już z kalendarza spadł.
Nie starczyło nawet czasu mi
by choć pomyśleć raz
czy się mogło w życiu mym naprawdę
coś ważnego stać."

[gosia.43]

" I co ? I nic..I nic...
I znow ten świat jaki był..
Co dzień ten sam rudy wrzesień
co go aż do bólu znam
Co dzień , co noc ten sam...."

Czy dobrze , bo trochę z pamięci ?
:)

gosia

[krzychut]

Bardzo dobrze Gosiu!

"Znów ten monotonny taniec chmur
i w sercu dziwny dreszcz
Za oknami spójrz, z Chełmońskiego znów
obrazki pełne mgieł.
Z lata nie zostało mi już nic...
najmniejszy nawet ślad.
Powinienem chyba się przejmować tym,
spróbowac raz."

też z pamięci, może być niedokładnie, ale sens ten sam.
pozdrawiam

[gosia.43]

Jeszcze to znalazłam , tam też można się dopatrzyć sporo z
jesieni...wbrew pozorom :)
Za dużo - żeby na pamięć znać....
:D

ada2008.wrzuta.pl/audio/8ZuK4kW8yY/01_-_miroslaw_czyzykiewicz_-_tancz_-_parlando

[krzychut]

Fragment pięknego utworu Mirosława Czyżykiewicza już chyba kiedyś
cytowałem, ale co tam, jeszcze raz, bo daje wiele do myślenia:
Na wytartych schodach, pod niebem starym jak słońce stoję ...

"Na wytartych schodach, pod niebem starym jak słońce
stoję; popołudnie gorące pulsuje;
tak się zaczyna każda misja,
znaleźć człowieka, swoją przystań,
urządzić po swojemu fragment świata,
zbratać się z nim (tak czyń)
i nie żałować słowa dobrego,
mądrego słowa, po drogach wędrować,
zrobić co tylko się da, aż się dopełni czas.
Tańcz!

[trooly]

Pięknie napisane. W starych kamienicach są takie schody, bywają z
kamienia, bywają z drewna. Stąpnice wytarte, w miejscu gdzie
ocierały się stopy niosące chleb, niosące ziemniaki, niosące węgiel,
niosące dzieci, niosące smutki, cierpienia, radości i nadzieje. Są
takie kamienice, są takie serca, tak jak są dłonie, które pieszczą
stopień po stopniu, kamień po kamieniu, słowo po słowie - po
utrwalenie miłości i wiary. Cielesność pomijając, zachłanność
pomijając, przestrzeń kochając. Tańcz.

[trooly]

Stopnice wytarte, a cielesność bez zmian.

[gosia.43]

Mądrych słów nigdy dość i nawet należy je powtarzać...
gosia
A to , może trochę z innej bajki , ale równie ujmujące :


R. M. Rilke
Jesienny dzień

Panie: już czas. Wielki był lata dzień.
Na pola wypuść Twych wichrów nadmiary
i na zegary słoneczne rzuć cień.

Każ ostatnim owocom, aby pełne były
i daj im jeszcze dwa dni południowe
naglij je do spełnienia i wpędź w winne żyły
ostatnią słodycz w ciężkie grona zdrowe.

Kto teraz domu nie ma już go nie zbuduje.
kto teraz jest samotny, samotność poczuje
i będzie czuwał, czytał, pisał długie listy
i po alejach długich niespokojnie
wędrować będzie w bezlistny czas dżdżysty.

[trooly]

Od lat najmłodszych, lat dziecinnych,
Żyć ani patrzeć tak jak inni
Nie mogłem; ze wspólnego zdroju
Nie płynie też namiętność moja.
Ani się zrodził w owej strudze
Mój smutek, ni radosny zbudził
Ton, który inne serca dotknie -
Co miłowałem, kochałem samotnie.
Tak więc - w dzieciństwie już, u świtu
Burzliwych dni, co przyszły potem -
Z dna dobra czy też zła dobyty
Czar dziwny jakiś mnie omotał:
Potokiem bystrym, wodotryskiem,
Szkarłatem gór i skał urwiskiem,
I słońcem, gdy się toczy wokół
W złocie jesiennej pory roku,
I błyskawica, gdy po niebie
Mija mnie dążąc gdzieś przed siebie,
Piorunem, burzą lub obłokiem
(Gdy niebo czyste i wysokie),
Który się stawał najwyraźniej
Demonem w mojej wyobraźni.

"Od lat najmłodszych" - Edgar Allan Poe

[gosia.43]

Jan Twardowski

Jest w Polsce sześć pór roku
chyba więcej nie ma
przedwiośnie
wiosna
lato
dwie jesienie
jedna ze złotem ucieka
w drugiej kalosz przecieka
i zima


pl.youtube.com/watch?v=NLhwCPsjXI4&feature=related