Brak entuzjazmu

[tabakierka2]

Ślub i wesele mojej przyjaciółki - ślub we wrześniu, a ona ma zlew
na wszystko. Suknia...no jeszcze nie wie, chyba uszyje...a może
nie...I tak ze wszystkimi elementami przygotować. Wszystko jej
jedno, nic jej się nie chce. Zero entuzjazmu. Pamiętam siebie sprzed
2 lat - jaka byłam nakrecona, jak mnie to jarało, to
podekscytowanie. A ona zero! no nie wiem...tak chciałam się wygadać.
Moze macie jakieś złote myśli dlaczego ona temat olewa?

[zia86]

To dziwne ale wydaje mi się, że ma to jakieś głębsze podłoże. Może jest
przemęczona? Albo niepewna swojej decyzji, a może to tylko chwilowy
zjazd. Ciężko wyrokować nie znając sytuacji.

[tabakierka2]

od kilku miesięcy mieszka z narzeczonym, jej rodzice go nie
akceptują, tyle, że ona niebardzo się tym przejmuje, więc to raczej
nie to jest przyczyną. Ponadto odkąd ich z mężem odwiedzamy mamy
oboje poczucie, że oni nie są szczęśliwi, że to wszystko to jakaś
szopka, farsa...Kurcze, boję się,że i po ślubie nie będzie
szczęśliwa.

[monikapers]

wiesz, nie wiem czy olewa... poprostu oprocz tego, ze pewnie takie ma do tego
tematu podejscie to jest b.duzo czasu.
sa tacy, ktorym wystarcza 2, a nawet 1 m-c na przygotowanie sie, sa tacy, ktorzy
potrzebuja dwoch lat i mnostwa doradcow i pomocnikow wkolo.
trafilas na ta pierwsza grupe i juz.

ja sama przygotowywalam sie 3 m-ce, z czego tak naprawde zalatwienia wszystkiego
zajely mi m-c, a reszte siedzialam w temacie w tym tu-na forum.
a wszystko bylo zapiete na ostatni guzik.

wiekszosc moich kolezanek potrzebowala tez max kilku m-cy, wlacznie z
najlepszymi salami i podwykonawcami w KRK.
da sie.
a Twoja przyjaciolke widocznie "jara" cos innego

[monikapers]

acha, w lipcu bede na 2 przyjeciach u przyjaciol, na pocztaku i w srodku, kazda
z PM oprocz sali, rezerwowanej 3 m-ce temu, nie ma nic.
i kompletnie jeszcze sie tematem nie zajmuja. nawet suknia.
nie szukaja inspiracji i opinii innych bo same idealnie wiedza, czego chca,
wybor w takiej sytuacji trudny i czasochlonny nie jest

[stworzenje]

monikapers napisał:

> nie szukaja inspiracji i opinii innych bo same idealnie wiedza, czego chca,
> wybor w takiej sytuacji trudny i czasochlonny nie jest

to samo mieliśmy, wiedzieliśmy co chcemy, nie musieliśmy się posiłkować i
nakręcać jakimiś inspiracjami. Dużo to już wiedziałam jeszcze 10 lat temu jak
chłopa nie miałam co bym kiedyś tam chciała mieć z moim weselem robione,a czego
nie .No i wiele wyszło z tego że tacy jesteśmy, z niczym nie sililiśmy się
absolutnie na hasło: moda, albo "bo tak się teraz robi" :-]. Dlatego się nieraz
dziwię, że tak dziewczyny na siłę coś kombinują, że nie do końca wychodzi to tak
z ich wnętrza, z potrzeb obojga narzeczonych .
Kiecką np. się zajęłam 3 m-ce przed ślubem.Bo była szyta więc trochę tego czasu
potrzeba było.Wiele rzeczy było mocno oczywistych jak będą wyglądać a jak nie
.I to było fajne w tych przygotowaniach,że wyszło to wszystko zupełnie od
nas,a nie z okładki zachodniego magazynu.

stworzenje

[tabakierka2]

ja nie mówię o szukaniu inspiracji itd, raczej o totalnym braku
radości z powodu nadchodzacego ślubu. Ja też nie kierowałam się modą
ani zewnętrznymi inspiracjami ani innymi głupotami - mieliśmy slub
normalny bez fajerwerków i cudów -wianków. Ale przed ślubem byliśmy
pełni energii, entuzjazmu, radości i szczęścia...A tutaj nie ma
nic suknia - obojętnie, garnitur -kiedyś się kupi, fruzyra,
makijaż - jakikolwiek. Totalna obojętność.

[stworzenje]

tabakierka2 napisała:

> ja nie mówię o szukaniu inspiracji itd, raczej o totalnym braku
> nic suknia - obojętnie, garnitur -kiedyś się kupi, fryzura,
> makijaż - jakikolwiek. Totalna obojętność.

haha to z tekstem : kiedyś się kupi - jakbym słyszała pewnego pana młodego z
jakim miałam okazję pracować . Ja myślę, że porozmawiaj z nią, bo to
faktycznie jednak może być objaw że u nich nie teges do końca.
Znam pary które się wloooką z przygotowaniami,ale na parę m-cy przed jak dostają
kopa .

[tabakierka2]

monikapers napisał:


> a Twoja przyjaciolke widocznie "jara" cos innego
>


no właśnie chyba ostatnio nic jej nie 'jara'
jest typem 'planowaczki - organizatorki', zawsze uwielbiała robić
cały harmonogram działań, a teraz jej wszystko jedno. Sama tak mówi.
Ja wiem, że może jej nie jarają przygotowania, ale jej nawet sam
ślub nie cieszy.

[monikapers]

a no to juz zupelenie inny temat, smutne
moze uda Ci sie kiedys spokojnie i szczerze z nia pogadac, moze nie czas na slub....

[stworzenje]

a odnośnie poruszonej panny młodej w wątku - hm chyba jednak nie do końca czuje,
że to ten czas, no i jednak chyba mimo wszystko podświadomie nie jest
szczęśliwa,że rodzice nie akceptują narzeczonego...
Przykre.

[rubina2]

A ja miałam podobny stan przed ślubem. Wszystkie rzeczy okołoślubne
strasznie mnie drażniły i męczyły. Też mi było wszystko jedno. Ważne
było, żeby narzeczony się stawił . Chciałam możliwie najszybciej
wszystko załatwić, "żeby mieć z głowy". Może wynikało to z tego, że
pieniędzy nie mieliśmy dużo więc trzeba bylo pokombinować. Moje
przyjaciółki też nie potrafiły tego zrozumieć mimo, że mnie znają
Za to w dzień ślubu uśmiech nie schodził mi z twarzy i wszystko
wyszło lepiej niż myśleliśmy (może właśnie dlatego, że wieloma
sprawami sie nie przejmowaliśmy).
Dlatego spokojnie, każdy przeżywa ślub na swój własny sposób.

[coder.girl]

Ja mam dokładnie tak samo Bardzo kocham mojego narzeczonego, ślub
mamy już w lipcu. I też się nie przejmuję. Załatwiamy salę, osoby,
które mają tą salę nam wszystko wystroją. W sumie za jakieś 2
miesiące zamierzam zacząć szyć sukienkę i szukać garnitur dla mojego
ślubnego. I jest mi obojętna ta cała otoczka: jakie winietki,
zaproszenia, prezenciki, poduszeczki itp. Jest tak, że zależy mi na
ślubie z nim, samym akcie. Po prostu są ludzie, których nie kręcą te
wszystkie przygotowania. Tak jak jedni lubią szpinak, inni nie. Jedne
kobiety nie mogą o niczym innym myśleć, a inne pomyślą tuż przed o
tym co najważniejsze

[sajolina]

Bez przesady jest dopiero luty, dziewczyna ma jeszcze 7mcy na szukanie kiecki i
wybór bukietu, mz, to wystarczająco.

A jeśli czujesz, ze ona nie jest szczęśliwa i zachowuje się nieswojo, to spróbuj
z nią pogadać, bo my tu na forum nie mamy zielonego pojęcia, co może jej
doskwierać. W ten sposób ani się nic nie dowiesz, ani jej nijak nie pomożesz.

[tabakierka2]

coder.girl napisała:

> I jest mi obojętna ta cała otoczka: jakie winietki,
> zaproszenia, prezenciki, poduszeczki itp.

takie bzdety też były nam zupełnie obojętne.
Ja mówię o podstawach - sukienka, garnitur...jej to wszystko wisi!
Sam ślub chyba również.

Jest tak, że zależy mi na
> ślubie z nim, samym akcie.

ona nawet o ślubie mówi bez emocji. Wiem, że to nie jest normalne.
Bo można nie przywiązywać wagi do bzdur, ale kurcze nie cieszyć się
z samego slubu??? (ona niebardzo jest wierząca, więc to akurat można
w miarę zrozumieć).

[mohito86]

Albo jest przemęczona (może jakieś stresy w pracy, domu itd) albo
tak naprawde nie jest pewna czy chce tego kroku. To, że jej rodzice
nie akceptują Jej wyboru też z pewnością nie dodaje jej sił.
Dziewczyny dobrze mówią - sprobuj z ni a porozmawiać nawet jeśli nie
wprost to poprostu zapewnij delikatnie, że cokolwiek by nie zrobiła
i postanowiła ma na kogo liczyć.
Ale może to naprawde chwilowe przemęczenie i za chwilę ruszy z
kopyta z przygotowaniami wbrew obawom;]

[lili-2008]

W lutym to ja jeszcze nie wiedziałam, że będę we wrześniu brać ślub

Jest jeszcze mnóstwo czasu, to raz. Dwa, nie każdego muszą bawić ślubne przygotowania. Mam koleżankę, która brała ślub niedawno i też jej było wszystko jedno, co nie oznacza, że jest nieszczęśliwa z mężem. Po prostu taki typ i już.

[nerri]

Ja dopiero koło marca zaczełam cokolwiek planować...na sierpień
Wcześniej nie planowaliśmy nawet daty konkretnej

Może skoro to przyjaciółka wyciągnij ją na ploty i zapytaj co jej na
sercu leży?
Bo narazie chyba nie wiesz czy nie cieszy jej slub czy to po prostu
stres

Można wszystko zaplanować,bez latania jak kot z pęcherzem

Egh...śmiem twierdzić,że trzeba byc nieźle niezorganizowanym,żeby
slub planować dwa-trzy lata...jeszcze rozumiem wcześniej,bo sala,bo
zaspół...ale poswięcic CAŁY TEN CZAS na planowanie...hmm...

A co do tego "wszystko jedno"...niektórzy zdaja sobie sprawę,że ślub
to tylko jeden z wielu dni

[misself]

Może po prostu jest taką osobą, która nie przykłada wagi do takich spraw.
Przecież jej nie zmusisz, żeby się zaczęła przejmować

[tabakierka2]

Zawsze przykładała -to osoba, która chodzi z kalendarzem w ręce -
wszystko musi mieć dopięte na ostatni guzik, wszystko zaplanowane co
do dnia. A teraz mówi, że jej nie zależy a szczerze nie chce ze
mną pogadać -czuję, że coś ukrywa.

[misself]

Jeśli nie chce pogadać i coś ukrywa, to masz dwie opcje:
1) Porwać ją i łaskotaniem podeszew zmusić do wyjawienia prawdy.
2) Czekać, aż się otworzy, i się doczekać.
3) Czekać, aż się otworzy, i się nie doczekać, i służyć podporą, jeśli coś
będzie nie tak.

Trudna sytuacja, współczuję

[miss.mirabelka]

Ej, to nie zlew i brak entuzjazmu. Po prostu jesteś przyzwyczajona do
PM nakręconych do niemożliwości, które 2 lata wcześniej dobierają
odcień zaproszeń. Ja sama jestem "wrześniowa", a sukienkę to mam
jakąś tam wstępną koncepcję, zresztą raz pokazałam foto na forum i w
sumie jedna z pierwszych jakie zobaczyłam mi się spodobała, strzał w
dziesiątkę. Jak znajdę chwilę to ją przymierzę w salonie, a potem
raczej uszyje, a może nie... Po prostu do września jeszcze masa
czasu. Grunt że jest termin i sala zarezerwowana, a resztę się zdąży,
nie ma co panikować i robić zamieszania przed czasem. A tak poza tym
to wolę jednak spędzić czas z narzeczonym niż latać po salonach
ślubnych

[lvivianka]

Ja tez nie przejmuje sie tak tymi przygotowaniami.
Tzn fakt, szukam w Internecie odpowiednich danych, rad i info, zeby pozniej
wszystko zorganizowac w miare z glowa i tak, aby nie ukrywam, za bardzo nam "nie
pojechalo" po kieszeni (finansujemy sami wesele). Ale ja ogolnie, czy to przed
jakims wyjazdem, czy kupnem czegos mam tendencje do zdobywania wszelkich danych
na ten temat
Moze kolezanka jest faktycznie czyms zmeczona/wzglednie zestresowana? Pogadaj
znia! Przeciez nie zdecydowali sie na slub, bo rodzice tak chcieli, wiec jakis
powod musza miec

[tabakierka2]

lvivianka napisała:

> Przeciez nie zdecydowali sie na slub, bo rodzice tak chcieli,
wiec jakis
> powod musza miec

to akurat dość skomplikowana sprawa. Obawiam się, czy to nie jest
decyzja na zasadzie 'z braku laku'
Nie zrozumiałyście mnie - ja nie twierdzę, że ona powinna latać nad
ziemią (a może powinna?), czy szaleć dwa lata naprzód - nie jestem
przyzwyczajona do panien młodych, które wszystko organizują 3 lata
wcześniej (sama załatwiałam to, co niezbędne na początku roku - a
ślub również był we wrześniu; wcześniej 1,5 roku przed slubem
mieliśmy salę, DJ,kościół, nauki, suknia, garnitur -parę miesięcy
przed ślubem) -tyle, że widzę totalny brak entuzjazmu, brak radości,
podekscytowania. A jest totalna obojętność -to nie jest w jej stylu
absolutnie! Poza tym unika spotkań ze mną sam na sam, co niestety
jest typowe dla niej, kiedy coś ukrywa

[duzezwierze]

To Twoja przyjaciółka chyba?A więc co za problem zapytać i omówić
temat,doradzić,pomóc i wesprzeć?Mi to wygląda na kryzys między narzeczonymi.I to
poważny.

[sajolina]

No to skoro jesteś przekonana, ze z przyjaciółką jest coś nie tak, to nie wiem
jak mamy Ci pomóc skoro z nią nie rozmawiałaś jeszcze.

[chocoladette]

Zastanawiam sie, jakiego wlasciwie typu porady poszukujesz tu na forum. Nikt nie
zna ani Ciebie, ani tym bardziej Twojej kolezanki, wiec nikt nie da Ci gotowej
recepty co masz z z nia zrobic. Z tego co piszesz, faktycznie ma jakies
problemy, moze zawodowe, a moze zdrowotne, ale tego sie tu nie dowiesz, tylko
musisz z nia porozmawiac. Jesli ona sama nie chce nic powiedziec, to nie widze
zadnej drogi, zeby jej pomoc. A probujac na sile, mozna tylko pogorszyc sparwe.

[mechantloup]

Zrozum, nie każdy się podnieca organizacją wesela.
Ja mam to samo. Wszystkie te przygotowania po prostu mnie wpieniają.
Irytuje mnie to całe szukanie, załatwianie, pytanie, próbowanie....Najbardziej
wkurzały mnie słodko pierdzące babki w salonach ślubnych (całe szczęście kieckę
już mam)i to ich ciągłe:pani Kasiu to, pani Kasiu tamto. Czy ja im pozwoliłam do
siebie po imieniu się zwracać??? Mnie taka poufałość między osobami sobie obcymi
odstręcza(no chyba, że ta ich przesadzona uprzejmość miała mi osłodzić nader
słoną cenę sukienki) i mam wrażenie, że służy to wciśnięciu jakiegoś kitu, czy
coś. W ogóle uważam, że w pracy nie ma miejsca na zbytnią poufałość.
Bardzo mnie też męczy to, że jestem perfekcjonistką. I po prostu wszystko muszę
sama załatwić (mam złe doświadczenia z pracy z ludźmi olewającymi swoje
obowiązki), zresztą mój chłop się raczej do pilnowania spraw nie nadaje, takie
dziecko we mgle jest z niego.

Gdybym miała kasę, chyba zdecydowałabym się na firmę,która wszystko, od a do z,
przygotuje za mnie. Choć i tak chodziłabym za ludźmi krok w krok i wszystko
sprawdzała...

Może się po prostu już wszystkim stresuję (może Twoja znajoma też), martwię się,
czy wszystko wypali i przebiegnie, jak zaplanowałam.

[foto_slubik]

tabakierka2 napisała:


> Moze macie jakieś złote myśli dlaczego ona temat olewa?

Może po prostu jest.... normalna?

[dorothy_mills]

foto_slubik nic dziwnego,że masz mało ofert i musisz reklamować się na forum,
jak masz taki stosunek do panien młodych.

[foto_slubik]

dorothy_mills napisała:

> foto_slubik nic dziwnego,że masz mało ofert i musisz reklamować się na forum,
> jak masz taki stosunek do panien młodych.

Powiem więcej. W ogóle nie mam ofert. I nie zabiegam o nie, nie te lata
Dlatego mogę pisać co myślę.

[dorothy_mills]

foto_slubik To musiały Ci te Twoje Panny Młode dać w kość

[tabakierka2]

foto_slubik napisała:


>
> Może po prostu jest.... normalna?

normalnie jest 'wdupiemanie' własnego ślubu?
normalne jest to, ze człowiek nie cieszy się z własnego ślubu?
nie mówię że ma dobierać kolor 'majtów' do koloru tortu i zajmować
się innymi bzdetami - ja po porstu widzę, że jej jest wszystko jedno
co, gdzie, kiedy - nie widzę żadnej radości w niej.

[1luna1]

tabakierka2 napisała:

> Moze macie jakieś złote myśli dlaczego ona temat olewa?

Powodów może być tysiąc. Jeśli bardzo chcesz pomóc przyjaciółce
spróbuj z nią pogadać od serca, ale z dużą dozą dyplomacji. Pamiętaj
jednak, że może Twoją troskę odebrać, jako chęć ingerencji, a nie
przejaw troski. Trzymam kciuki i pozdrawiam.

luna

[tabakierka2]

ona nie chce nic powiedzieć, twierdzi, że wszystko OK i w ogóle
super, a ja ją znam od 20lat i wiem, że ściemnia

[1luna1]

Wiem, że się martwisz, ale póki przyjaciółka nie otworzy się, nic
nie zdziałasz. Czekaj cierpliwie i bądź wsparciem dla niej.
Rozumiem Ciebie doskonale, bo też jestem z tych wrażliwych i
zaangażowanych w przyjaźń.
Trzymam kciuki. Będzie dobrze. Pozdrawiam.

[zia86]

Ja myślę, że problem może być w jej rodzinie, choć ciężko oceniać nie
znając jej ani sytuacji. Mówiłaś, że rodzice nie akceptują
narzeczonego, może powiedzieli, że nie przyjdą na ślub? Albo starają
się jej za wszelką cenę jej go wybić z głowy?

[chemistry-24]

Ja mam ślub 8 maja. Po zarezerwowaniu sali, zespołu, foto i kościoła rok temu
przez rok nie robiłam nic. A jak mnie ktoś pytał jaką chce mieć sukienkę to
szlag mnie trafiał. Taką w której będę ładnie wyglądać, pójdę przymierzę i
zdecyduję. Niektórzy strasznie jarają się organizacją ślubu, a inni podchodzą do
tego zdroworozsądkowo. Ja w połowie stycznia zaczęłam odczuwać że to już
niedługo i zaczęłam się jarać dopiero teraz

[ni24]

moze ty bylas w innej sytuacji...skoro to bylo 2 lata temu wnisokuje ze pewnie
studiowalas mialas wiec wiecej czasu, zero problemow i obowiazkow itd, kiedy
konczy sie studia zaczyna prace to wszytsko sie zmienia....ja tez sie
fascynowalam przygotowaniami przez jakis czas ale kiedy zaczelam od stycznia
prace, popoludniu zaj dodatkowe, remont na glowie plus pare innych problemow na
glowie to o na sprawy slubne kompletnie nie mam teraz czasu...pozatym juz mnie
troche mecza te przygotownaia,teraz dopiero widze ze "jaranie sie tym 2lata"
byloby przesada...i naparawde mozna sobie na to pozwolic jak ma sie
duu.....uuuzo wolnego czasu.

ni24

[tabakierka2]

Miałam zdecydowanie mniej czasu, bo:
1) byłam tuż przed obroną, więc pisałam pracę mgr i jednocześnie
ogarniałam cały materiał ze studiów z ostatnich 5lat
2) od wakacji (zaraz po obronie) zaczełam pracę
3) nie mieszkałam z przyszłym mężem, a mieszkaliśmy na
przeciwległych końcach miasta
4)mąż też pisał pracę i przygotowywał się do obrony
5)mieliśmy ograniczony budżet, więc musieliśmy kombinować
mimo to ekscytował nas fakt, że pobieramy się, nie tyle samo wesele,
bo ono było dla nas mniej ważne od ślubu, nie dobieraliśmy serwetek
do obrusu ani kwiatów na sali do mojej sukni i bukietu ani koloru
ciasteczek do obrusu, nie mieliśmy koloru przewodniego ani druhen,
ani płatków kwiatów ani fontanny czekolady. Tort zamówiliśmy
najtańszy jaki był, bo budżet ograniczony, a goście i tak nie
pamiętaja zwykle jaki kolor miał tort i czy miał kwiatuszki, motylki
czy inne badziewie. Mieliśmy normalny, stosunkowo skromny ślub i
wesele bo na fajerwerkach nam nie zalezało i nie chcieliśmy robić
szopki z tego dnia ani przedstawienia. Dlatego nie 'wymagam' jarania
się przez 2lata przygotowaniami (Bo my właściwieie wszystko
przygotowaliśmy w kilka miesięcy +rezerwacja sali półtora roku
wcześniej), ale jak widze, że dla kogoś 'wszystko jedno' czy w ogóle
będzie ślub, ale mogłoby go nie być i ten ktoś jest moim najlepszym
przyjacielem, to najnormalniej się martwię

[sajolina]

Tabakierko, rozumiemy tutaj,ze się martwisz, ale nadal nie wiem jak my mamy
pomóc Tobie albo Twojej koleżance. Mamy zgadywać co się może z nią dziać? Jaka
jest szansa, ze trafimy? Jaki to ma sens? Powiedz jej o swoich wątpliwościach,
może wytłumaczy Ci o co chodzi, a jak nie będzie chciała z Tobą rozmawiać, to
trudno, nie zmusisz jej. Niestety, ale każdy ma własny życie i sam podejmuje
decyzje.

Może ona martwi się czymś zupełnie innym, co odbiera jej energię od organizacji
ślubu?