Wątpliwości?

[dark8]

Witam, czy miałyście wątpliwości co do wyboru partnera? Czy zastanawiałyście
się, czy "ten", to jest mężczyzna, z którym chcecie spędzić resztę swojego
życia? Mimo, że ślub w sierpniu, kościół, orkiestra, sala załatwiona teraz
dopadły mnie wątpliwości. Czy jesteśmy dla siebie stworzeni i czy damy radę
razem przejść przez życie? Zaczęłam się nam przyglądać i widzę, tylko dlaczego
teraz?, ile nas różni, poczynając od podejścia do życia, poprzez
zainteresowania i nawet wykształcenie. Ja mam wyższe on zawodowe. Wcześniej mi
to nie przeszkadzało a teraz ja chcę się dalej kształcić, chodzi mi o kursy
językowe i studia podyplomowe a on patrzy na mnie i nie wie, o czym ja mówię.
Nie przypuszczałam wcześniej, że to będzie mi przeszkadzało. Przecież nie
patrzyłam na wykształcenie tylko na to, jakim jest człowiekiem. Nie ocenia się
ludzi po tym, jaką posiadaja wiedzę. Powtarzam to sobie cały czas ale jednak
zaczynam o tym coraz więcej myśleć. Pozdrawiam.

[twitti]

jak masz watpliwosci to sie zastanow, zanim bedzie za pozno.. a moze to tylko
panika przed slubna.. wiele osob ma takie problemy

ja nie mam watpliwosci, bo wiem ze to moja Polowka.. i chce z nim spedzic cale
zycie..

[dark8]

moze i panika i strach przed problemami, jak decyzja dom czy mieszkanie, ile
kredytu, itp. Kiedyś dla żartu pwiedziałam mamie, że nie chcę wychodzić za mąż,
to prawie zwołała naradę rodzinną, żeby mi ten pomysł wyperswadować z głowy.
Przez cały dzień chodziła koło mnie i patrzyła podejrzliwie, tłumacząc, że
złamałabym mu życie.

[melani2]

NIGDY!!! a różnica wykształcenia to był powazny problem w moim poprzednim
zwiazku, który nie wytrzymał tej różnicy. to powazny problem, znam z autopsji

[melani2]

a twoje życie?

[dark8]

zaczęłam się zastanawiać, czy nie podagać z nim o wieczorowym liceum, tylko nie
wiem, jak na to zareaguje.

[bacha1979]

Uwazam, że tak duż aróznica wykształecnia może miec wpływ na Wasze zycie,
bynamjmniej nie pozytywny...
Cos musi być na rzeczy, skoro pojawiły się wątplwiości w związku z tym.

[anulka_1]

nie ma reguł. Moja przyjaciółka jest od 3 lat szczęśliwą mężatką, ona ma
wyższe, on po zawodówce. Ona go nie zmusza do dalszej nauki, on się nie dziwi,
że ona robi podyplomowe. Kochają się, on jest dla niej oparciem psychicznym,
daje jej stabilizację (wbrew pozorom w mniejszych miasteczkach czesto łatwiej
jest o pracę komus z wyuczonym zawodem niż po studiach)Mają małe dziecko,
wkrótce zaczną budować dom - z rozmów i obserwacji wynika, że naprawdę są ze
sobą szczęśliwi. Być może to wyjątek od reguły ale bardzo się cieszę że im się
udało i życzę by tak było nadal

[dark8]

mam nadzieję, że w moim przypadku też tak będzie i żyjąc z nim pod jednym
dachem nie bedę w przyszłości zwracała na to uwagę

[malutka24]

tak mi przykro bo mam ten sam problem.On chce sie ze mna ozenic...ja tez
chcialam.A teraz zaczynam kalkulowac co bedzie dla nas najlepsze.Jejku slaczego
to wszystko takie trudne?

[nie.migotka]

Ja bym nie chciała być z kims kto ma niższe wykształcenie ode mnie.
To moje zdanie.

[dark8]

a jeśli w grę wchodziłaby miłość?

[melani2]

no w moim przypadku wchodziła miłosć ale nie przetrwała bo mimo różnicy średniw
wyższe jest wielka różnica mentalna.

[melani2]

dziweczyny mają rację a co ze znajomymi? kazdy ma swoje towarzystwo? to męka.
Jak mowie przezyłam i nie polecam. to są dwa światy

melani2

[justm]

koleżanko, nie przesadzaj, proszę
ja mam średnie, narzeczony wyższe.
miesięcznie czytam więcej książek niż on w całym zyciu, zwiedziłam prawie całą
europę i bliską afrykę, uczyłam się 5 języków, dwoma posługuję się biegle.
mam pracę, sama się utrzymuję, mam własne mieszkanie i sporo innych osiągnieć.
i ja mam się czuć gorsza? i między nami jest WIELKA różnica mentalna?

no to ja przepraszam.....

[melani2]

moje doswiadczenia są inne wiec sie nimi dzielę

[bacha1979]

melani2 napisała:

> no w moim przypadku wchodziła miłosć ale nie przetrwała bo mimo różnicy
średniw
>
> wyższe jest wielka różnica mentalna.



Nad tym to bym dyskutowała.

[dark8]

on podchodzi do życia praktycznie, to tak zwana złota rączka, bardzo dużo rzeczy
robi w domu sam, ja natomiast tylko mogę na niektóre sprawy teoretyzować i
podejśc do sprawy mało praktycznie

[nie.migotka]

Miłość miłością, a wykształcenie wykształceniem.
Ja sobie nie wyobrażam takiego związku, nie mogłabym być z takim kimś.

Zawodowe, a wyższe to duża różnica.
Powiedzmy, że może po wojnie to nie miało takiego znaczenia bo trudno było o
wykształcenie, ale teraz ??? Wystarczy tylko chcieć...

[dark8]

po co się uczyć, liczy się to co ma się w głowie-jego słowa. Ja tak nie uważam i
kiedys przy jego rodzicach była przykra sytuacja, bo powiedział, że nauka dla
głupich. Ja mało się nie zaksztusiłam. sprostował, że nie chodzi mu o mnie.
Możliwości ma ale niestety chęci zero.

[nie.migotka]

To ja bym się już wtedy poważnie zastanowiła.
Studia wyższe dają nie tylko wiedze akademicką, rozwijają...
He tego ktoś bez studiów nie zrozumie.
Owszem liczy się to co ktoś ma w głowie, tylko bez studiów jest duże
prawdopodobieństwo, że w tej głowie nie ma wiele...

Chcesz się rozwijać to to rób, nikt ci nie ma prawa tego zabraniać, a tym
bardziej śmiac się z Ciebie.

[justm]

nie mogę się z tym zgodzić. ja poszłam na studia, ale ich nie skończyłam, nie
wytrzymałam.
podejście profesorów było dla mnie nie do zaakceptowania. totalna olewka,
prowadzenie wykładów śmiechu warte.
poszłam na 3 rok, bo taką miałam możliwość po swojej szkole i świetnie zdanym
dyplomie, ale zrezygnowałam były to studia zaoczne - ci ludzie niczego by mnie
nie nauczyli.
czuję się dosłownie jak totalny głąb jak czytam takie posty - i odbieram to do
siebie - bo tego papierka nie mam - a nie mogę się zgodzić z tym, że mam
niewiele w głowie!
znam osoby, które dyplomy kupiły, prace magisterskie kupowały - i co? są lepsi
bo mają papier?
paranoja.
pozdrawiam wszystkich 'WYŻSZYCH'w takim układzie.

[dark8]

nie miałam zamiaru nikogo obrażać i nie uważam, że mając wyższe wykształcenie
jest sie kimś lepszym, znam osobę, która jest dr a zupełnie niepozbierana i nie
przystosowana do życia

[nie.migotka]

"jest duże prawdopodobieństwo"
Przeczytaj jeszcze raz. Duże prawdopodobieństwo nie oznacza 100%.

Widać źle wybrałaś studia.

[dark8]

on mi nie zabrania ale nie za bardzo rozumie, po co to robię. a jednak chwali
się, że bedzie miał mądrą żonę

[twitti]

dla mnie wyksztalcenie to tylko papier, a reszta zalezy od zainteresowan i
pasji. Czasem osoba po zawodowce ma wiecej do powiedzenia niz osoba z wyzszym -
zwlascza ze sama znam pare osob ktore majac wyzsze sa takimi tepakami ze szkoda
gadac wiec nie wazne co ludzie mowia, tylko jak wy sie dogadujecie.. jesli
juz czujesz ze czegos brakuje w waszym zwiazku to moze nie ma sensu tego
kontynuowac.. tylko zastanow sie czy to na prawde jest tak istotne zanim
podejmniesz pochopnie decyzje..

[bacha1979]

twitti napisała:

> dla mnie wyksztalcenie to tylko papier, a reszta zalezy od zainteresowan i
> pasji. Czasem osoba po zawodowce ma wiecej do powiedzenia niz osoba z
wyzszym -
>
> zwlascza ze sama znam pare osob ktore majac wyzsze sa takimi tepakami ze
szkoda
>
> gadac


Tu się twitti z Toba zgodze, że sam papier nie daje gwaranacji, że ktoś bedzie
intersujacy i inteligentny...

[twitti]

zwlaszcza ze teraz na studia moze isc kazdy kto ma pieniadze (np. ja:p ). MOj
tata np. ma tylko zawodowke a ma na prawde duzo do powiedzenia.. wszystko
zalezy od czlowieka, ale jesli ktos patrzy przez pryzmat tylko tytulu to nie
swiadczy o nim dobrze. Bo jesli czuc roznice intelektualna to co innego bo moze
byc to problemem w dalszym zyciu.. ale samo wyksztalcenie nie ma moim zdaniem
znaczenia w milosci czy przyjazni.

[dark8]

już raz podjełam pod wpływem emocji decyzję o rozstaniu, nie utrzymaliśmy
kontaktu przez 7 lat a potem do mnie przyszedł w odwiedziny i zaczęło się na nowo.

[twitti]

juz drugi raz nie wroci..

[dark8]

zdaję sobie z tego sprawę, długo mi zajęło,zeby uswiadomić sobie, że to jest
miłośc rówinież z mojej strony. Nie chciałabym żeby odszedł ze względu na moje
ambicje co do jego wykształcenia

[arikiel]

Hmm, nie wiem czy wykształcenie robi naprawdę tak dużą różnicę, to chyba zależy od człowieka. Ja tez mam wyższe, a mój narzeczony zbiera się do zdania matury (przez różne perypetie życiowe skończył na 2 klasie liceum), ale czasem mam wrażenie, że potrafi i wie o wiele więcej ode mnie. Świetnie zna się na komputerach, pracuje jako grafik, sam się wszystkiego nauczył i wystarczyło, że pokazał że potrafi, nikt nie poytał o wykształcenie, zna angielski, którego się też sam nauczył. Nigdy nawet przez chwilę nie poczułam, że jest niewykształconym człowiekiem, z książkami się właściwie nie rozstaje, a w rozmowie nawet nikt się nie domyśla, że ma niskie wykształcenie. No ale jest jak powiedziałam, wszystko zależy od człowieka i mimo, że nie ma papierów, ma większe zdolności i umiejętności niż niektórzy po studiach z papierkiem w kieszeni i jedynie teoretyczną wiedzą.

[dark8]

nie wiem jak w innych przypadkach ale wiedza, którą zdobyłam na studiach jest mi
teraz zupełnie niepotrzebna. Ksiązki pożycza ode mnie, jak ma jakieś problemy
"naukowe" zwraca się do mnie. A ja na tyle ile mogę staram mu sie pomóc

[twitti]

dla mnie to nie ma znaczenia.. ale na pewno moze przeszkadzac w niektorych
sprawach.. albo spotkaniach ze znajomymi, ktorzy na pewno maja inne tematy do
rozmow.. wlasnie, a jak jest z Wami i waszymi znajomymi?

[dark8]

tutaj wszystko jest w normie i nawet sama byłam zdziwiona, że tak szybko wszedł
w to środowisko. Nikt nic mi nie mówił, że mu to przeszkadza, może trzymają to
tylko dla siebie. Szczególnie, że w gronie moich znajomych przeważają mgr i dr w
jego raczej nie. I na mnie patrzą jak na zjawisko.

[bacha1979]

dark8 napisała:

> I na mnie patrzą jak na zjawisko.
To co myslą Twoi znajomi to chyba jednak sprawa drugorzędna...

[keksi]

co do znajomych, nie wszystcy jego przyjaciele sa moimi, to dla mnie znajommi,
ja rozumiem sie niezwykle dobrze i rozmawiac mozemy na kazdym poziomie

[dark8]

prawdę powiedziawszy, jego znajomi zupełnie mi nie odpowiadają i nie chodzi o
wykształcenie ale o podejście do życia. tylko kasa

[marvel_maid]

A niby co innego ma interesować ludzi bez wykształcenia i zainteresowań?

[lady_of_avalon]

nie.migotka napisała:

> Ja bym nie chciała być z kims kto ma niższe wykształcenie ode mnie.
> To moje zdanie.
>

No co ty nie powiesz??? To ja bym sie niedługo po slubie musiała rozwieźć z
moim i poszukac jakiegos profesorka...
No bo czymze on będzie przy mnie -pani doktor- ze swoim magistrem??? ;PPPP
Uwielbiam uogólnienia...

A właśnie sobie powiem

[nie.migotka]

A czy ty sie muisz zgadzac ze mną ?
NIE MUSISZ

MOJE ŻYCIE MOJE ZDANIE MÓJ WYBÓR

[kfiatuszek1903]

A u mnie jest na odwrót.to ja mam srednie wyksztalcenie co prawda dwa
zawody(wizazysta i charakteryzator) lae wyksztalcenie tylko srednie a on broni
mgr i wspomina cos o doktoracie.I wcale nam to nie przeszkadza!On sie cieszy ze
robie to co kocham i nie przejmuje sie gadaniem ludzi i wspiera mnie, a ja
jestem dumna ze bede miala tak ambitnego meza

[marvel_maid]

Nie wygląda to najlepiej. Mnie taka różnica bardzo by przeszkadzała i w ogóle
nie brałabym pod uwagę jakiegokolwiek związku.

[keksi]

a ja zmienilam zdanie samam mam wyzsze a moj srednie ale jest na tyle
inteligentny ze przewyzsza o niebo wielu moich znajomych z wyzszym
wyksztalcenie, nie wiem jak by byl ogdyby mial zawodowe, ale nie oceniam ludzi
tylko po wyksztalceniu...wyroslam tego...

[melani2]

moze wam sie uda. Zycze tego.U mnie ta róznica zrujnowała związek i wiecie
co...jestem z tego powodu szczęśliwa cholernie bo w koncu znalazłam moją drugą
połowę

[twitti]

Melani 2-a moze tamten facet po prostu nie byl twoja polowka? a nauka byla
jednym z wielu pretestow rozstania?

[melani2]

na 100% tak było wiec ten związek nie miał szans

[marvel_maid]

Ale tu nie chodzi o "ocenianie tylko po wykształceniu", ale o to, że ktoś
poprzestaje na minimalnych aspiracjach. Chłopak nie chce się kształcić,
rozwijać, więc jakim może być partnerem?

[anulka_1]

dark8 - jesli problemem jest różnica wykształcenia to są 2 możliwości
-jeśli przejmuje cię tylko "co ludzie powiedzą" - to możesz to olać (jeśli
chcesz)
-jeśli Ci samej to przeszkadza, denerwuje - to zastanów sie. Odwieczna, ale
najlepsza rada porozmawiaj z nim. Jeśli zależy Ci na tym by on się dalej
kształcił- pogadaj z nim, zobacz jakie on ma plany, chęci. No i spokojnie się
zastanów na ile Ci to odpowiada.

[dark8]

najgorsze jest to, że okłamałam rodzinę, mówiąc im, że ma średnie, tylko moja
mama zna prawdę i powtarza, że jest dobrym człowiekiem i wykształcenie nie
powinno mi przeszkadzać.

[ilekobietamalat]

dark8 napisała:

> najgorsze jest to, że okłamałam rodzinę, mówiąc im, że ma średnie

czyli sie wstydzisz?

to chyba niezbyt dobrze

[twitti]

i bedziesz sie wstydzic cale zycie.. to znaczy ze nie szanujesz go takim jakim
jest.. zawsze w twoich oczach bedzie tym gorszym.. wiesz co, moze rzeczywiscie
lepiej zerwac, zanim bedzie za pozno, np. zanim dzieci przyjda na swiat.. co
wtedy? wtedy to zaczna sie wojny o ich wyksztalcenie..

[dark8]

o tym samym myślałam, co będzie jak pojawią sie dzieci? po tych odpowiedziasz
zaczęłam się zastanawiać czy faktycznie wstydzę sie tego, że on ma zawodowe. A
przecież mimo wszystko jest miłym kochanym człowiekiem, który niebo by mi przychylił

[ilekobietamalat]

pytanie brzmi czy w razie czego bedzie w stanie to nieby przychylic. milosc
miloscia ale fajnie jest miec za co zyc.

[dark8]

przez pewien czas bedę musiała byc na jego utrzymaniu, bo musze zrezygnować z
pracy i wrócić do rodzinnego domu

[twitti]

mi sie wydaje ze puki ludzie mieszkaja razem sami, bez dzieci, latwiej sie
dogaduja a wszelkie rownice m.in. wyksztalcenia nie sa tak wyrazne..
dopiero po narodzinach dziecka wszystko sie moze zmienic, bo kazdy z nas ma
inne tradycje wyniesione z domu.. jedno bedzie chcialo zeby dziecko
bylo "cwaniakiem" ktory bedzie kombinowal zeby sie jakos dorobic bez
poswiecenia, inna osoba bedzie chciala zeby poszedl sie uczyc, zdobywal wiedze,
byl artysta itd. wtedy moga wyjsc nieporozumienia, ktore moga zniszczyc
zwiazek..

[dark8]

ale dzieckko też będzie miało coś do powiedzenia, na temat wyboru szkoły. ja bym
nie chciała swoje ambicje przelewać na dziecko ale również nie chcę żeby
zakończyło edukacje na zawodówce

[maya28]

Dziecko najczęściej kopiuje wzorce jakie widzi w domu. Bo to dla niego jest
naturalne.

[dark8]

mam nadzieję, że co do wychowania i edukacji dziecka będziemy mieli wspólne zdanie

[ilekobietamalat]

widzisz, dziecko wynosi wszystko z domu, patrzac na rodzicow. jesli twoj
narzeczony uwaza ze wyksztalcenie zawodowe calkowicie mu wystarcza to jest
calkiem prawdopodobne ze dziecko dojdzie do wniosku ze skoro tatus daje sobie
rade po zawodowce to i ja moge..
mysle ze naprawde powinnas porozmawiac ze swoim kochanym, i namowic go na
dalsza edukacje(moze on chce tylko sie wstydzi?)

[dark8]

jemu sie nie chce, jak miał iść na kurs z pracy to było tyle gadania a po co a
na co i dlaczego w sobotę, i tak do niczego mu sie to nie przyda. A teraz się
przydaje

[marvel_maid]

dark8 napisała:

> jemu sie nie chce, jak miał iść na kurs z pracy to było tyle gadania a po co a
> na co i dlaczego w sobotę, i tak do niczego mu sie to nie przyda. A teraz się
> przydaje

To pewnie wszystkie obowiązki domowe też spadną na Ciebie, bo on będzie musiał
w weekend odpocząć. Współczuję życia z leniem.

[dark8]

co do domu jest aż nazbyt porządny. Zakupy, gotowanie to jego specjalizacja a
musze powiedzieć, że gotuje rewelacyjnie. Porządek ma większy niż ja, wszystko
poukładane w kostki

[dark8]

mój tato zawsze mi powtarzał, że chciałby zięcia, który będzie miał
wykształcenie co najmniej takie jak moje, czeka go niezłe przeżycie

[ilekobietamalat]

szczerze mowiac ja sobie nie wyobrazam zeby moj luby mogl miec srednie czy
zawodowe wyksztalcenie..
a moj tatus raczej nie bylby zachwycony

[dark8]

mój albo trzaśnie na zawał albo straci reszte włosów, na razie mu się przyszły
zięć podlizuje

[ilekobietamalat]

inna sprawa ze tatusiowe to nawet na ideal reaguja niezbyt radosnie
zazdrosnicy potworni
moj tatus mi kiedys powiedzial ze sukienke mi kupi z samego paryza .. jesli
narzeczony mu sie spodoba

[dark8]

ja mam nadzieję,że jak się dowie, to jednak wyłoży pieniądze na wesele

[ilekobietamalat]

tez bym sie zastanawiala, z jednego powodu.. 'narazie mam prace,ale co bedzie
jak ja strace?', nie wyobrazam sobie zeby mezczyzna z wyksztalceniem zawodowym
bylby w stanie utrzymac rodzine, nie czulabym sie bezpiecznie finansowo.
a jeszcze nie daj boze jak by sie pojawilo dziecko..
nie wytrzymalabym.. staralabym sie go namowic zeby jednak poszedl do jakiejs
szkoly(nie wiem jak to wyglada po zawodowce).

[twitti]

i tu bym dyskutowala.. teraz wiecej pracy jest dla robotników, niz dla mlodych
ludzi po studiach.. to tez nie jest dla mnie mocny pretekst do zerwania..

[ilekobietamalat]

nitk nie mowi o zrywaniu.
wiesz teraz jest tak, a jak bedzie za kilka lat? ja bym sie nie czula pewnie, i
napewno glowe bym suszyla zeby pomyslal nad douczeniem sie

[melani2]

a jaednak sie go wstydzisz> hmm...

[nie.migotka]

Właśnie.

[dark8]

nie jego tylko jego wykształcenia

[ilekobietamalat]

dark8 napisała:

> nie jego tylko jego wykształcenia

na to samo wychodzi, to tak jak on by ci powiedzial, kochanie nie wstydze sie
ciebie,tylko twojej twarzy.
to jest nieodlaczne.

[dark8]

mocno powiedzianewychodzi na to, że nie przeszkadza mi brak wykształcenia u
innych tylko u mojego przyszłego

[dark8]

i jak pisałam, zarabia o wiele lepiej niż ja

[dark8]

najśmieszniejsze jest to, że mając wyższe wykształcenie zarabiam o wiele mniej
niż on

[melani2]

ale masz perspektywy i na pewno zaczniesz kiedys zarabiac wiecej. Tyle ze kasa
tu nie ma znaczenia . nie mozesz sie wstydzic swojego meża

[ilekobietamalat]

wiec wlasnie,teraz z zawodowym zarabia wiecej, a skad wiesz co bedzie pozniej?
teoretycznie swiat idzie na przod..
a jesli wstydzisz sie jego wyksztalcenia teraz, to co bedzie pozniej? jak
bedziesz wpisywala chocizby glupia ankiete do szkoly dla dzieci, to tez
wpiszesz srednie zamiast zawodowe?

[dark8]

wtedy nie będę mogła skłamać, zdaje sobie z tego sprawę, że kłamstwo ma krótkie
nogi i wyjdzie prawda na jaw. A jak poczuje sie on, jeśli sie dowie, że tak
kręcę wszystkich?

[ilekobietamalat]

bardzo zle sie poczuje. to ci moge zagwarantowac. porozmawiaj z nim jak
najszybciej na ten temat.

[dark8]

zdaję sobie z tego sprawę, sama bym tak zareagowała, gdyby miał mi coś takiego
do zarzucenia

[twitti]

najgorsze jest to ze to wyjdzie, bo to jest rzecz o ktorej sie rozmawia..
glupia sprawa..

[dark8]

i nie mam pewności, że to nie wyjdzie. Będę miała nauczkę na przyszłość

Problem na dziś: miec czy być?

[nie.migotka]

Zaraz do tego dojdzie.
Najlepiej i mieć i być... tylko często trudne do pogodzenia
A może trudne do pogodzenia w naszym Kaczkolandzie ?

[manti75]

i tu bym sie zastanowila, ilekobietamalat / nie dokonca jest tak jak piszesz,
znam przypadki ze gdzie on po zawodowce ona po studiach , nagle brak pracy , i
co sie okazuje ? pan bankowiec po wyzszych studiach byle jakiej pracy sie nie
zlapie zeby miec choc na "bulke' bo ambicje i tak sobie bieduja a on ciagle
czeka na lepsza propozycje , dark , ja mysle ze powinnas sie cieszyc ze mas
ztaka zlota raczke , z takim czlowiekiem na pewno nei zginiesz, praktyczne
podejscie to bardzo duzy plus, nie patrz na wyksztalcenie ,to nie odzwierciedla
charakteru a na pewno nie jego serce, jesli ci z nim dobrze ciesz sie i zyj
dziewczyna , badz szczesliwa....tyle

[dark8]

dzięki za miłe słowa, ja ma zdolności do psucia ona zajmuje sie naprawami, ja
sie wściekam on reaguje spokojnie, przeczeka burzę. gdzie ja znajdę lepszego?
przecież go kocham

[twitti]

wlasnie sobie odpowiedzialas na swoje problemy!przestan sie zastanawiac!
najwazniejsze ze sie kochacie! jak sie kochacie to wszelkie burze przetrwacie!
a jak bedziesz myslec o takich glupotach to sama rozwalisz cos cennego i
bedziesz potem zalowac! a kto wie jak go rzucisz czy trafi ci sie dobry facet,
ktory o ciebie tak zadba jak ten?? i co z tego ze bedzie mial tytuly jak nie
bedzie umial rodzina zajac??

[dark8]

masz rację, on zaczyna budować dla nas dom, stara się, dopytuje o kredyty a ja
zastanawiam się czy to ma sens

[anulka_1]

dark8 - no właśnie - ja to właśnie czasem zazdroszczę tej przyjaciółce męża
złotej rączki - wszystko sam w domu zrobi, zreperuje, dom wybuduje (lub
przynajmniej dopilnuje tj budowy). Moj wykształcony narzeczony tego nie
potrafi - to już ja mam większą smykałkę do tych wszelkich spraw hydrauliczno-
elektrycznych

[dark8]

pod nieobecność mojego taty wszystko nam zrobił w domu. I nie narzekał przy tym,
tylko sprawiło mu przyjemność, że może nam pomóc. a przy okazji mama zobaczyła,
że jednak lewy to on nie jest

[marvel_maid]

dark8 napisała:

> pod nieobecność mojego taty wszystko nam zrobił w domu. I nie narzekał przy
tym
> ,
> tylko sprawiło mu przyjemność, że może nam pomóc. a przy okazji mama
zobaczyła,
> że jednak lewy to on nie jest

Super, ale związek nie polega na naprawianiu czy majsterkowaniu

[dark8]

ale miło jest, jeśli potrafi cokolwiek zrobić w domu

[maya28]

A czy jest recepta na udane małżeństwo? Czy podobne wykształcenie gwarantuje
sukces? Nie. Wszystko zależy od Was. Ale jeżeli czujesz się na ileś tłamszona (
tym np. ze twój narzeczony dziwi sie,ze chcesz sie jeszcze doksztalcać) to może
być z czasem problem. Znam jedną parę, która planuje wlaśnie ślub, ona z
wyższym wyksztalceniem, dostaje teraz lepsze propozycje pracy, szkoli się,
rozwija a jej narzeczony po zawodówce, otwiera zakład samochodowy. Ona jest
wysyłana przez firmę na kilkutygodniowe szkolenia za granicę, a on sie chyba z
tym nie najlepiej czuje. I chyba największy problem tkwi w tym, że jego złości
jej ciągłą chęć rozwoju.
Jeżeli czujesz już teraz, że to właśnie Ci przeszkadza, zastanów się, czy
będziesz potrafiła znieść to przez całe życie i być szczęśliwą. Bo nie wiem czy
wysyłanie narzeczonego do wieczorowego LO coś zmieni, jeżeli on nie czuje
potrzeby rozwoju. Bo to nie chodzi chyba o ten papierek, tylko właśnie o chec
rozwoju, ciekawość świata itp. W związku trzeba sie czuć swobodnie , a nie
ograniczanym.

[kami315]

I znów chodzi o priorytety. Co jest dla Ciebie ważne, czego szukasz w
mężczyźnie. Ustal hierarchię.
Dla mnie wykształcenie, a może bardziej poziom intelektualny to sprawy
najważniejsze. Ale ja jestem humanistką. Muszę mieć człowieka, który ze mną
przede wszystkim porozmawia, który mnie interesuje.
Reszta jest wtedy nieważna.
Mam wspaniałego kolegę, niestety trudno mu sklecić 2 zdania, choć jest świetnym
kierowcą. Znalazł wspaniałą dziewczynę (już żonę), której to w ogóle nie
przeszkadza, a która jest z wykształcenia prawnikem.
Kwestia priorytetów i zaspokojenia potrzeb.
Zastanów się więc, co jest dla Ciebie NAJWAŻNIEJSZE.

[dark8]

ważna jest dla mnie nasza miłośc ale nie mogę zapomnieć o jego wykształceniu

[melani2]

i o tym nigdy nie zapomnisz, niestety....

[dark8]

a jeśli w czasie kłótni za kilka lat mu to wypomnę?

[kami315]

A jak miłość spowszednieje, co wtedy wam zostanie? Dobrze mieć coś jeszcze.

[manti75]

jesli milosci zabraknie to nawet wyksztalcenie nie pomoze .....

[kami315]

To idealistyczne założenie miłości wiecznej. Ja jestem realistką. Miłość piękna
rzecz i niechaj trwa wiecznie. Ale poza tym jednak chcę mieć obok siebie
człowieka, którego szanuję i który jest dla mnie interesujący.
Nie twierdzę, że wykształcenie zastąpi miłość.

[dark8]

ale musimy być dobrej mysli

[dark8]

ja jestem na tyle naiwna, że mam nadzieję, że nigdy nam nie minie

[kami315]

Życzę Ci tego!
A swoją drogą - spróbuj go na jakąś szkółkę namówić. To dobry moment. A może on
nie ma nic przeciwko, tylko nie miał dotąd motywacji.

[dark8]

długi weekend przed nami, nauka tańca i może w między czasie wspomnę o szkole
ale nic na siłę

[kami315]

No oczywiście, że nie na siłę! To mogłoby tylko wywołać w was konflikt.
Jak nie zechce słyszeć o szkole, to po prostu poszukaj w nim innych cech, które
są dla Ciebie ważne (zapewne już znalazłaś). Może jest cudownie czuły albo umie
się Tobą odpowiednio zaopiekować, albo podejmuje trafne decyzje w trudnych
sytacjach, a może świetnie śpiewa - no wymyślać można bez końca ))
Na wykształceniu świat się nie kończy.

[dark8]

tylko nie śpiew, wszystko zniosę ale to wycie jest ponad moje siły Wiem, że
bardzo sie stara zapewnić nam jak najlepszą przyszłość, jest bardzo czuły i
rodzinny, po ślubie jego wielkim marzeniem mieć dziecko i widzę, że ma do dzieci
podejście. Własne obserwacje, na dzieciach wjego rodzinie

[kami315]

No to sobie sama odpowiedziałaś na swoje wątpliwości.
Zresztą przeczytałam Twoje wcześniejsze odpowiedzi dotyczące narzeczonego i jego
dobrych stron, które w nim znajdujesz.
Jestem pewna, że będziecie udanym małżeńtwem )

[dark8]

dziękuje serdecznie, prawdę powiedziawszy niektóre odpowiedzi otworzyły mi oczy.
Mimo wszystko postaram się z nim pogadam na temat ewentualnej dalszej nauki. Jak
powie, kategorycznie nie, to nie będę nalegać

[kami315]

Tylko postaraj się nigdy - nawet w największej kłótni - nie wypominać mu braku
wykształcenia!!!
Jak już znalazłaś tyle dobrych tron, tą złą po prostu zaakceptuj.
(Ha ha - jak to łatwo innym radzić
Mój chłopak zawsze powtarza: NIKT NIE JEST IDEALNY.

[marvel_maid]

kami315 napisała:

> Tylko postaraj się nigdy - nawet w największej kłótni - nie wypominać mu
braku
> wykształcenia!!!
> Jak już znalazłaś tyle dobrych tron, tą złą po prostu zaakceptuj.
> (Ha ha - jak to łatwo innym radzić
> Mój chłopak zawsze powtarza: NIKT NIE JEST IDEALNY.

Jest różnica pomiędzy byciem "nie-ideałem" a zwykłym głupkiem.

[kami315]

No ale w tym przypadku nie mamy do czynienia z "głupkiem". Przecież dark8
wymieniła wiele cech, które moim zdaniem dobrze świadczą o jej narzeczonym. No
może poza tym stwierdzeniem, że "nauka jest dla głupich" ))

[dark8]

dzięki, zastanawiam się, które z nas jest bardziej idealne chodzi mi o chrakter.
Podziwiam jego cierpliwość i dążenie do celu biorąc pod uwagę mój stosunek do
naszego związku w początkowej jego fazie.

[dark8]

nigdy nie nazwałabym go głupim

[kami315]

No myślę! Wtedy sama musiałabyś być "głupia" planując ślub ))

[dark8]

teraz tylko rozmowa z tatą, wcześniej muszę mu dać coś głębszego, bo nie wiem
czy spokojnie to przyjmie

[nie.migotka]

Własnie o to chodzi...
Jednym to odpowiada innym nie.

[zara.m]

Rzeczywiście, chyba największy problem to podejście. Różnice nie zawsze muszą
być destrukcyjne. Ważne jest, żeby je sobie uświadomić i żeby sie zastanowić,
czy są one dla Ciebie aż tak ważne, że miałyby zatruć Wasze wspólne życie. Ja
właściwie od początku widziałam sporo różnic między mną, a moim już niedługo
mężem. Co prawda nie dotyczą wykształcenia, ale np. pochodzenia - pochodzimy z
różnych regionów Polski, a co sie z tym wiąże, mamy nieco różną tradycję
kulturową u podstaw naszych charakterów. Wiemy, że nie jesteśmy idealnie
dopasowani. Ale dla nas te różnice są jakby dopełnieniem związku. Zdajemy sobie
sprawę z tego, że są rzeczy dla nas wspólne, a są takie co nas różnią. Tylko
nam to nie przeszkadza. Wręcz część różnic staramy się pielęgnować.
Chyba powinnaś się zastanowić nad tym, czy róznice między Wami są zachowaniem
indywidualności w związku, czy są przepaścią nie do przekroczenia. Nie ma to
lekarstwa - jeśli to będzie odpowiedź B, pogadaj z narzeczonym. Nie można nic
na siłę!

[ilekobietamalat]

tak czy inaczej zycze wam szczescia
moze z czasem skusi sie na dalsza nauke?
ide do pracy pa)

Dołączam się do postu ilekobietamalat :)

[nie.migotka]

...i do życzeń.
Zmykam na konsultacje.
Pa.

[dark8]

serdecznie pozdrawiam i dziękuję

[dark8]

dzięki.pa

[dark8]

mimo wszystko mamy ze sobą dużo wspólnego, dużo razy zdarzało się, że w tym
samym momencie mówiliśmy to samo. Zanim ja zaproponowałam wyjazd w góry on miał
już listę ewentualnych noclegów. Zdarza mi się, że szczele jakąś głupotę zanim
pomyslę, on to stara się bagatelizować i twierdzi, że nie ma większej aparatki
ode mnie i jeszcze bardziej mnie wtedy kocha

Dziękuję wszystkim za odpowiedzi i podpowiedzi ;-)

[dark8]

Dziękuję wszystkim za odpowiedzi i podpowiedzi troche jaśniej mam w głowie.
A teraz uciekam, bo szefowa się zbliża. Pozdrawiam wszystkich serdecznie i życzę
miłego dnia

[agniesja2]

dark8 miałam podobną sytuację do Ciebie,ja kończyłam liceum gdy poznałam mego przyszłego,on jeszcze wtedy się uczył w zawodówce.Kurcze strasznie mi to przeszkadzało na początku,jak ktoś ze znajomych się pytał gdzie się uczy,to wstydziłam się powiedzieć.Po zawodówce kazałam (tak kazałam) iść mu dalej,poszedł do technikum,ale długo nie wytrzymał,sytuacja zmusiła go i poszedł do pracy.jakoś to przebolałam,zaczęłam studia i po jakimś czasie radosna wiadomość,mój chłopak sam z siebie postanowił pójść do liceum i zdać maturę,nie wiem czy robił to dla mnie czy dla siebie,ale kiedy przyszedł do mnie ze świadectwem maturalnym widziałam jaki był z siebie dumny,a jaka ja byłam dumna,tylko ze przez ten czas zdążyłam zrozumieć,że dla mnie ważny jest on,a nie jego wykształcenie.teraz studiuje i pracuje,ale wiem ze gdyby nawet miał wykształcenie zawodowe to nie zamieniłabym go na nikogo,nawet doktora habilitowanego .może nie jestem realistką,ale dla mnie liczy się miłość,widząc szacunek w jego oczach jestem szczęśliwa.też jest złotą rączką,radzi sobie dobrze,po prostu życie go nie rozpieściło za bardzo.może Twój narzeczony musi dorosnąć do tego,żeby zaczął się rozwijać dalej,w każdym razie nie zmuszaj go,tak jak ja to zrobiłam na początku mojej znajomości,bo prędzej czy później zrezygnuje.Ciesz się,że poznałaś taką osobę,w końcu zdecydowałaś się na ślub z nim,a to o czymś świadczy,tym bardziej,że piszesz iż jesteś zgraną parą.życzę Ci wiele szczęścia i nie zwracaj uwagi na złośliwe komentarze,pamiętaj teraz każdy może mieć wykształcenie wyższe,jak ma kasę,a jak już dziewczyny pisały wyższe nie oznacza,że ktoś jest inteligentny.Pozdrawiam i miłego dnia

[dark8]

Dziękuję, delikatnie wybadam grunt, czy reflektuje na dalszą naukę. Zawsze może
stwierdzić, że jest już za stary na naukę. Może faktycznie to są nerwy przed
najważniejszym krokiem w moim życiu, w końcu po raz pierwszy wychodzę za mąż
A chciałabym, żeby było idealnie. Zresztą kto tego nie chce? Pozdrawiam

[zara.m]

Pomyśl, ale tak na spokojnie - czy dobrze byłoby Ci bez niego? Wolałabyś sie
rozstać, czy też mimo wszystkich różnic nie chciałabyś być bez niego? Nigdy nie
jest idealnie, ale może bez tej drugiej osoby byłoby jeszcze gorzej. Przecież
kochamy naszych bliskich za ich wady i zalety. Wiem, że to banał - ale to
przecież też prawda.
Nie zawsze musicie siebie rozumieć, robić to samo. Jestem pewna, że jeśli Cię
kocha, nawet jeśli nie bedzie rozumiał czemu chcesz iść dalej do szkoły, będzie
Cię wspierał, bo właśnie Ty tego chcesz. I ... nie wiem, czy to pomoże, ale z
doświadczenia wiem, że czasem ludzie strasznie się boją o czymś pogadać, bo nie
wiadomo co z tego wyjdzie, a potem są zaskoczeni że wszystko obróciło się w
dobrą stronę. Nawet jeśli się trochę boisz - pogadaj o tym, Twój narzeczony
może Cię zaskoczyć i wspierać Cię w Twoich planach.

[dark8]

On nie jest przeciwny dalszej mojej nauce, cieszy się i dopytuje o wyniki
egzaminów. jednak zdaję sobie sprawę, że sam by sie nie zapisał. Może inaczej by
było, gdybyśmy w ciągu tygodnia byli razem i może wtedy na kurs językowy
poszlibyśmy razem

[kati_t]

oburzające jest dla mnie to co piszesz dark8, Ja nigdy nie napisała bym takich
słów o moim narzeczonym, nigdy bym nie napisała ze przeszkadza mi w nim brak
wykształcenia, obrażasz go tu na forum i moim zdaniem mając takie wątpliwości
nie zasługujesz na niego.

Jeżeli tak bardzo zależy Ci na jego wykształceniu to powinnaś go zmotywować do
nauki, a nie narzekać że on nie ma wykształcenia a ty masz.

Ciekawa jestm bardzo co by powiedział i czy nadal chciał by być z toba jak by
przeczytał to co o nim tu napisałaś - przykre...

i jeżeli uważasz ze tu znajdziesz odpowiedź na swoje wątpliwości to się mylisz,
moim skromnym zdaniem chciałaś tu tylko pokazać ze ty jesteś magistrem a on
nikim przy tobie.

Odpowiedź powinnaś znaleźć w sercu a nie na formu...

Nadal wierzę że ludzie pobierają się tylko MIŁOŚCI - może jestem naiwna ale
chcę w to wierzyć.

[dark8]

Dziękuje serdecznie za kubeł zimnej wody. Muszę przyznać, że najbardziej
podniosło mi ciśnienie Twoje zdanie że ja jestem magistrem a on jest nikim.
Myślisz, że ja noszę napis na plecach mgr i zadzieram z tego powodu głowę do
góry? Nigdy nie robiłam z tego cnoty. Widocznie miałam takie możliwości i udało
mi się. A on nie jest kretynem tylko nie chce mu się uczyć. Widocznie uznał, że
to co potrafi w zupełności mu wystarczy.

[epox123]

A on nie jest kretynem tylko nie chce mu się uczyć. Widocznie uznał, że
> to co potrafi w zupełności mu wystarczy.

sama sobie odpowiedziałaś,więc lepiej go doceń takim jakim jest i nie
zmieniaj go na siłę,albo poprostu się wycofaj,bo przykro będzie patrzeć jak
będziecie niszczyć sobie życie wzajemnie,z tego co napisałaś to musi być bardzo
wartościowy facet i wiesz co myśle,że niejedna kobieta chciałaby mieć takiego
kogoś przy boku,to co,że ma "tylko" zawodówke,ma wielkie serce i głowe na
karku,jeżeli naprawde dla Ciebie liczy się ten papier to może powinnaś dać mu
wolność.

[dark8]

ja nie chcę zmieniać go na siłę i wiem, że nie chciałabym, żeby on tak robił.
Może faktycznie zależało mi na opinii rodziny. Tym bardziej, że większość z nas
ma wyższe. Co chwilę słyszę, że może namówisz jego na studia chociażby
zaoczne.Trudno byłoby to zrobić, jeśli ma ukończona tylko zawodówkę. Mój błąd
polega na tym, że powinnam od razu powiedzieć, że nie ma takiej możliwości i
sprawa jest tylko jego a nie rodziny. Dobrze, że mam oparcie w mamie, która o
wszystkim wie. Mam nadzieję, że pomoże w rozmowach z tatą. Ma na niego duży
wpływ i zawsze stara się załagodzić spory. A może nie taki diabeł straszny,
tato go polubił.

[epox123]

życzę Wam naprawdę wszystkiego dobrego,to Wasz "świat" i Wasza miłość,rodzina
za was żyć nie będzie,wiem co mówie,bo jak miałaby żyć według wszystkich rad
mojej rodziny to napewno nie byłabym z tym człowiekiem z którym obecnie
jestem,tylko byłabym już żona tyrana ,ale to nie było ważne dla mojej
rodziny,ważne było,że on taki wykształcony i dobrze zarabia,a obecny... no cóż
pozostawia wiele do życzenia,ale mało mnie to obchodzi-kocham go za to,że jest
i dziękuje losowi,ze go zesłał na moją drogę..i wogóle mogłabym tak długo

Pozdrawiam i miłego dnia życzę

Magister? Kto się dziś tym chwali???

[kami315]

Teraz co druga osoba mogłaby mieć na plecach magister (jakby pięczątkowali he
he). Niekoniecznie przekłada się to na jakiś wysoki poziom intelektualny.

Przeczytaj dokładnie cały wątek. Dark8 się niczym nie chwali. I właśnie wierzy w
miłość. W ich miłość. A wątpliwości ma słusznie - jak można być pewnym, że
miłość wszystko przezwycięży!?!
Zobacz, ile potrafiła znaleźć dobrych jego cech, zanim zaczniesz oskarżać.

to było do kati

[kami315]

[dark8]

Dzięki za te słowa. Pierwszy raz jestem na forum i uzewnętrzniam się. Zawsze
miałam z tym problemy. Zanim powiedziałam, że go kocham minęło dużo czasu,
chociaż wiedziałam, że to jednak ten. A teraz widząc czarno na białym, to co
napisałam o nim, stwierdzam, że byłam głupia. Oczywiście moje obawy nagle nie
minęły ale skorzystam z rad i nie będę forsowała czegoś na siłę. Nie dość, że
widzimy się tylko na weekendy i to nie na każdy, to jeszcze mam psuć te kilka
chwil, wysyłając go do szkoły? Czy warto?

W życiu się tak nie razpisałam :-)

[kami315]

Droga Dark8!
Przeczytaj sobie od początku do końca co i komu napisałaś.
Czasem trzeba sobie samej otworzyć oczy i Tobie się to właśnie udało!
Gratuluję.
PS. Co nie zmienia faktu, że możesz go podpytać o to liceum - tylko bez
przesady!

Ja też!

[dark8]

Chyba po troszku zachowuje się jak kwoka, która broni swoje dzieci. Całe
szczęście, że od jutra wolne. Przeżyć tylko w pracy a potem pociąg i fru
Teraz skupimy sie na tańcu a potem zobaczymy

[anulka_1]

dark8 - powodzenia! Zastanów się i sama podejmij dobrą dla Ciebie decyzję. Bo
nam tu na forum łatwo komuś doradzać (sobie jest troszkę trudniej) Jeszcze
zrobimy głosowanie nad twoją sprawą - i wierz mi - możesz zostać tu
przegłosowana Żartuję oczywiście! Wszystkiego najlepszego

[dark8]

wiesz, ja już wiem i mam nadzieję, że wszystko będzie w porządku. Teraz zacznę
się rozglądam za sukienką i dodatkami. Całe szczęście pan młody już ma prawie
wszystko gotowe. Pozdrawiam.

[zara.m]

Jeśli tak - to naprawdę nie jest to problem. Przecież on nie musi być taki jak
Ty, musicie poprostu się dopełniać. A samo wykształcenie nie jest tu
najważniejsze.
Z tej przykrej dyskusji, która się wywiązała po mojej poprzedniej wypowiedzi
wynika jedna sensowna rzecz - to raczej nie Tobie przeszkadza ta sytuacja, ale
rodzinie. To przykre, bo powinni cieszyc się Twoim szczęściem, a nie mieszać Ci
w głowie. Wiadomo, że każda z nas chciałaby, żeby rodzice kochali swego
przyszłego zięcia. Ale to w końcu Ty będziesz z nim żyć, nie oni. A poza tym w
końcu rodzina zwykle chce dla Ciebie najlepiej, więc w końcu pewnie zrozumie
sytuację. Byle byś Ty była pewna swych uczuć i stawała po stronie narzeczonego.
Co do narzeczonego, chyba namawianie go do nauki nie jest najlepszym pomysłem.
On musi sam tego chcieć. Jak to już ktoś napisał - inaczej nic z tego nie
będzie.
Ale diagnoza jest taka - nie jest źle Trzymaj się, nie zamartwiaj - zaufaj
sobie i temu co sama myślisz i czujesz!

[dark8]

Wiem, że go kocham, chcę być z nim i nie chciałabym, żeby były między nami
nieporozumienia wynikające z kwestii wykształcenia.Tak sobie myślę, że już tyle
przeszliśmy, żeby być razem, to o czymś świadczy. Poczekam do odpowiedniego
momentu i wspomnę o liceum bądź techniku.Jeśli zobaczę, że się cały "zepnie",
nie będe kontynuowała tematu.

[zara.m]

Słusznie!
A poza tym - dobrze, że wiesz co dla Ciebie najważniejsze. I tego się trzymaj.
Na pewno to, że jesteście długo razem i wiele razem przeżyliście, o czymś
świadczy. Może troche te dyskuje na forum Ci pomogły Ci posłuchać swojego
głosu. Czasem to pomaga.
Życzę szczęścia!

[dark8]

Niektóre odpowiedzi podziałały, jak kubeł zimnej wody ale może to i lepiej. Ja
podchodzę do tego emocjonalnie, bo dotyczy to mojej osoby a osoby spoza
środowiska patrzą bardziej tzreźwym okiem.Może aż za bardzo impulsywnie ale
przeważnie tak jest, że najpierwwyrzuce wszystko z siebie a potem się
zastanawiam, czy było warto Pozdrawiam i dziękuję.

[zara.m]

Zawsze warto - jeśli tylko to coś daje. A najczęściej daje, choćby właśnie to,
że kiedy przeczytasz lub usłyszysz własne wypowiedzi, inaczej na nie patrzysz!
Pozdrawiam!

[annubis74]

Myślę, że takie wątpliwości są zupełnie normalne i każda rozsadna osoba
zmieniająca stan cywilny wie, ze to duże wyzwanie. To, że jesteście różni to
chyba jeszcze nie problem, ale jeśli nic lub niewiele was łączy może warto się
zastanowić. Różnica w życiowych ambicjach i planach to moim zdaniem duży
problem. Poza tym różnica wykształcenia - znam taką parę, na początku sielanka,
ale po jakimś czasie też męza z wykształceniem zawodowym zaczeło kłuć w oczy ze
zona się doksztaca, awansuje i zarabia wiecej niz on. Przemyśl swoją decyzję.
Pozdrawiam

[dark8]

Znając jego charakter, nie sądzę, żeby były nieporozumienia wynikające z faktu,
które z nas więcej zarabia. Tym bardziej, jak już wspominałam wcześniej, przez
jakiś czas, mam nadzieję, że krótko pozostanę na jego utrzymaniu. Wiadomo, że z
pracą nie zawsze jest łatwo ale jestem dobrej myśli.Poza tym, ja całkowicie
zmieniam moje życie, przeprowadzam się, rezygnuję z pracy, zaczyman myśleć czy
mieszkanie czy dom. Wcześniej nie miałam takich rzeczy na głowie.

[annubis74]

Tak jak napisałam w poprzednim poscie, wydaje mi się, ze watpliwosci czy tez
refleksja przed slubem jest rzeczą naturalną... oj wiem co mówie, bo u nas to
już za tydzień... Nic złego w tym ze się zastanawiasz... wazne tylko czy te
wątpliwości wynikają z tego, czy moze z faktu, ze nagle spadły Ci z oczu różowe
okulary i zobaczyłas wyraźnie takie wady czy różnice charakteru, które mogą być
poważnym zagrożeniem dla Waszego związku? Na to musisz sobie sama odpowiedzieć,
nikt Ci nie poradzi...

[dark8]

a mialo byc tak fajnie, dlugi weekend, w koncu troche czasu mielismy spedzic
razem ale niestety on wolal spotkac sie ze znajomymi, z ktorymi widzi sie na
codzien zamiast z narzeczoną, ktora przyjezdza raz na dwa tygodnie. Czy to
jest normalne??

[cytryna76]

Osobiście radzę ci się wycofać. Moim zdaniem związek o tak dużej róznicy co do
wykształcenia rzadko ma szansę być udany. Mam w rodzinie taki przypadek:
kobieta wykształcona, ambitna, z klasą i szerokimi horyzontami, a on ledwie
zrobił (bo musiał) technikum wieczorowe. Też bardzo się kochali - na
początku.Dziś przy każdym spotkaniu słyszę od niej: "znajdź sobie faceta na
swoim poziomie.Taki związek to męka". On nie akceptuje jej ambicji, jej stylu
życia, potrzeby rozwijania się. Chłop jest niby w porządku, ale jakby z innej
gliny. Nie rozumie jej zupełnie,tworzą dwa odrębne światy. Nie mają wspólnych
znajmomych, bo prawda jest taka, że ona wstydzi się buractwa swego męża, a z
kolei jego towarzystwo jej nie odpowiada.
I jeszcze jedno: inna zupełnie sytuacja jest w przypadku, gdy to mężyczyna jest
tym lepiej wykształconym. Ja osobiscie nie znam faceta, który na dłuższą metę
ze spokojem zaakcepotowałby to, że jego żona góruje nad nim pod wględem
edukacji i wszystkiego, co się z tym wiąże. Zawsze prędzej czy później na tym
tle pojawiają się jakieś problemy.Kilka lat temu sama zakończyłam związek, w
którym facet był zwyczajnie wściekły na obronie mojej pracy magisterskiej, bo
sam miał "tylko" maturę. Dziś nie wyobrażam sobie związku z kimś, kto nie ma
wyższego wykształcenia, bo intelekt i wspólne tematy do rozmów są dla mnie
zwyczajnie bardzo ważne i nie zamierzam udawać, że jest inaczej.

[justm]

a ja znam taki związek. dziewczyna z wyższym, pracuje w banku, chłopak bez
szkoły, wolny zawód - robi w stolarce.
dwójka dzieci i miłość aż kipi!
przestańce generalizować.

[marvel_maid]

dark8 napisała:

> a mialo byc tak fajnie, dlugi weekend, w koncu troche czasu mielismy spedzic
> razem ale niestety on wolal spotkac sie ze znajomymi, z ktorymi widzi sie na
> codzien zamiast z narzeczoną, ktora przyjezdza raz na dwa tygodnie. Czy to
> jest normalne??

Nie, to nie jest normalne. Pomijając już różnice w wykształceniu, jego
zachowanie świadczy o braku szacunku do Ciebie i niestety braku uczucia.

[dark8]

Witam, sytuacja się wyjaśniła w tym samym dniu. A wina, jeśli można tak
powiedzieć leżała po mojej stronie.Ale za każdym razem uczę się czegoś nowego.Po
prostu nie doczytałam do końca jego wiadomości a jemu powiedziałam, że spotykam
się z koleżanką. Niestety musiałyśmy przenieść wizytę, bo koleżance wypadło coś
ważnego. Teraz mogę sobie zadawać pytanie,czy on miał być duchem świętym i
wiedzieć o tym wszystkim. Zadzwonił do mnie, bo martwił się, że tak długo nie
wracam i zdziwiony, że nie dałam mu znać o zmianie planu. A ja przez cały czas
myślałam, że siedzi z kolegą i woli jego towarzystwoAle myślę, że to wszystko
przez nerwy przed spotkaniem rodziców. Całe szczęście wszystko poszło ok, było
miło i sympatycznie. Widać było, że polubili się.A tego się najbardziej
obawiałam.Nauczona własnym doświadczeniem wiem, że rozmowa jest jednak bardzo
ważna, zanim zacznie się kogoś oskarżać.

[mysza_klapsiara]

Jeśli cokolwiek przeszkadza ci w twoim partnerze i nie jesteś w stanie tego
zaakceptować, to warto się nad tym zastanowić. Ja jestem pewna i... szczęśliwa.
Pozdrawiam!

[caysee]

Ja wychodzac za maz 2 tygodnie temu nie mialam zadnych watpliwosci. Podobno
jednak sporo kobiet takie watpliwosci przezywa, w koncu trudno trafic na swoj
ideal, wiec prawie zawsze jakies tam "ale" pozostaje.

A odnosnie wyksztalcenia Kiedys bylam w dosc zaawansowanym zwiazku z pewnym
panem, u ktorego nie przeszkadzalo mi tyle jego wyksztalcenie co jego stosunek
do nauki. Byl po technikum, najpierw zrobil jakas przypadkowa szkole policealna
roczna, potem zaczal studia, ale oblal pierwszy rok i wylecial. Potem zaczal
drugie studia, ale... oblal pierwszy rok i wylecial. Potem poszedl na ten sam
kierunek co na poczatku... i ledwo ledwo zaliczyl pierwszy rok (zdal ostatnia
mozliwa poprawke po ktorej moglby miec jedynie komisa zeby nie wyleciec).
Wynikalo to z jego lenistwa i stosunku do nauki takiego, ze na blache to wkuwaja
tylko idioci, a inteligentni ludzie jak cos 2 razy przeczytaja to im w glowie
zostaje (studiowal historie, ktora w duzym stopniu jest czysta pamieciowka).
Wkurzalo mnie to, bo sama dosyc duzo sie uczylam (politechnika) i mialam od
zawsze ambicje, zeby miec dobre stopnie, ktore na dodatek na studiach
przekladaly sie na niemale pieniadze. Jego bylejakie podejscie do wyksztalcenia
i takie lawirowanie ("moze sie uda") przekladalo sie takze na inne dziedziny
zycia, za bardzo zdawal sie na przypadek i szczescie niz na solidna prace dajaca
konkretne rezultaty. To przeszkadzalo mi tak bardzo, ze mimo iz go kochalam
ciezko bylo mi wyobrazac sobie nasze wspolne zycie do konca naszych dni.
Ostatecznie rozstalismy sie z innych powodow, a ja spotkalam faceta, ktory
odpowiada mi pod kazdym wzgledem )


PS. Moj byly skonczyl w ubieglym roku 5 rok studiow. Nie oddal jednak pracy
magisterskiej w terminie (bo jej nie napisal do konca), wiec go wylali.
Kurtyna.

[dark8]

Znam taki przypadek z mojego roku. Chłopak nic się nie uczył, komis,
poprawka,poprawka, komis, a jak przyszło do wyboru specjalizacji, dostał się na
najlepszą.Okazało się, że tatuś miał dużo pieniędzy.Ostatnio nadarzyła się
okazja, żeby pogadać o jego dalszej nauce. Spokojnie, bez nerwów porozmawialiśmy
i to jest jego decyzja. Nie chce, to ja nie będę go do niczego zmuszała.Dlatego
nie chcę już do tego wracać.Teraz zaczynam przygotowania.
Jestem pewna na 100%, że go kocham i chcę być jego żoną.Coraz trudniej nam się
rozstawać ale pocieszam się tym, że już za kilka miesięcy zamieszkamy
razem.Niedziela, kiedy muszę wsiąść do pociągu jest dla mnie najgorszym czasem.