Poprostu życie...

[anitayan]

Witam dziewczynki, troche sie pożale bo nerwowo juz nie wytrzymuje. Ślubujemy
12 sierpnia i miało być tak pięknie. A tu nagle 3 tyg. temu tata dostaje
zawału serca, a dzisiaj odwiozłam mamuśke do szpitala onkologicznego z
diagnozą nowotwór złośliwy nerki(operacja w piątek).Wyć mi się chce, nie
wiemy co mamy robić, czy odwoływac ślub ( mama powiedziała ze absolutnie
nie), ale ja nie potrafie juz się cieszyć tym, że za 46 dni mam zostać
Panią,jeszcze musimy przygotowac kilka rzeczy, a mi sie poprostu nie
chce.Opadłam całkowicie z sił, boje sie tylko o mame i o niczym innym nie
potrafie myśleć. Tata strasznie sie załamał, a sam przecież kilkanascie dni
temu lezał na intensywnej terapii. Mówie Wam dziewczynki ze nigdy nie
spodziwałam sie że cos takiego na mnie spadnie. A pisze do Was, zeby
powiedziec wam , zebyście cieszyły sie kazdą chwilą, czerpcie z przygotowań
ślubno-weselnych to co najpiękniejsze,bo życie czasami bywa okrutne.
Pozdrawiam Was cieplutko i trzymajcie kciuki za moją mame.

Anitko, trzymam kciuki za was obie!

[athandavan]

[keksi]

wiesz, az mi sie ryczec chce, ale mysle pozytywnie. zycie jest czasami okrutne,
stawia nas na probe. trzymam kciuki.Pa!

:(

[82asa]

.......... zapominamy czasami ze nic nie jest pewne, wymagamy, zloscimy sie,
kaprysimy, zapominamy ze jak jest wszystko w miare dobrze to powinnysmy byc
najszczesliwsze na swiecie i ja tez zapominam.... i glupio mi teraz ze marudze
i jestem niezadowolona, czepiam sie glupot... bo jak widac powinnam byc
wdzieczna za kazdy zdrowy dzien z bliskimi.
dla ciebie cytat, trzymaj sie:
" pod twoimi nogi fakle morze, na falach morza tęcza, pedzi i rozdzila mgły, co
ujrzysz jest twoim..."

[pucek77]

Bardzo Ci współczuję. Ja przed ślubem również miałam ciężką sytuację, ale nie aż
tak. I tak naprawdę nie wiem co Ci powiedzieć, jak pocieszyć, co
doradzić...Rodzice są najważniejsi i najukochańszy więc ich zdrowie tym samym
jest dla nas najwazniejsze. Trzymaj się, wspieraj jak tylko możesz mamę i tatę,
pomagaj w czym tylko możesz. Jednocześnie przekazuj pozytywną energię - to
pomaga dojść do siebie - a do tej energii wykorzystaj swój ślub. Trzymaj się! Ja
trzymam kciuki za Twoją mamę, pozdrawiam

[dominisia31]

Trzymaj się.Pomodle sie za zdrowie Twojej mamusi.

[rzymianka3]

wszystko bedzie dobrze,..ja tez mam tate po zawale..wiem co to znaczy patrzec
jak walczy o zycie...Co do mamy...do najwazniejszezeby sie nie zalamala...ten
slub moze jej w tym pomoze(zajmie glowe),jezeli nie chce zeby odwolywac,nie rob
tego.Ja mam szwagra po podobnych przejsciach, w sierpniu mija 5 lat.Bylo
ciezko,ale cala nasza rodzina(jedyna jaka ma) byla przy nim caly czas i
podnosilismy go duchowo.Trzeba wierzyc ,ze wszystko bedzie...a dla mamy i
taty..wasz slub bedzie najpiekniejszym prezentem.Glowa do gory...

[marvel_maid]

Dobrze, że nie odwołujecie ślubu. Rzymiankaa ma rację, przygotowania mogą zająć
Twoją mamę i pomóc jej zapomnieć o strachu. Wszystko będzie dobrze.
Najważniejsze, żeby mama miała pozytywne nastawienie i zajęty czas. Pozdrawiam.
Będzie dobrze zobaczysz.

[svidy]

Mój Tato miał w ub. roku operację usunięcia nowotworu jelita grubego. Wziął
chemię, która zniósł ok, w październiku zaplanowaliśmy ślub na październik 2006.
W grudniu ub. roku okazało się, że są przerzuty do mózgu. Radioterapia
miejscowa, nie pomogło, naświetlanie całej głowy również nie. Sku..el rośnie i
nic na niego nie działa!
Przyspieszyliśmy ślub na sierpień, ale i tak nie zdążyliśmy... Wczoraj
postanowiliśmy wszystko odwołać. Tato czuje się z każdym dniem coraz gorzej, ma
niedowład prawej części ciała, nie chodzi, nie może mówić, ani wykonywać
podstawowych czynności życiowych i, co najgorsze, strasznie cierpi mając
świadomość tego choróbska.
Raczysko upokorzyło strasznie i Tatę i całą moją rodzinę, wygrywa na całej
linii, zabiera mi ukochanego Tatę, nie pozwala mi wziąć ślubu. Dlaczego???
Też miało być pieknie. I nigdy bym nie przypuszczała, że mój Tato nie dożyje
ślubu własnej córki, ani nie zobaczy wnuków (a byłby takim fajnym Dziadkiem!!!).
Chce mi się wyć, zadaję sobie mnóstwo pytań, na które nie ma odpowiedzi, żyję w
ciągłym strachu, wkurza mnie moja bezradność i bezsilność!
Rozumiem, co czujesz. To parszywe uczucie, nic Cię nie cieszy, masz gdzieś cały
ten ślub, bo to się wydaje takie nieistotne i takie nie na miejscu. Bo jak tu
się cieszyć?
Nie wiem, co Ci napisać i jak pomóc. Z całego serca życzę Tobie siły i Twoim
rodzicom szybkiego powrotu do zdrowia. Walczcie i nie traćcie nadziei!!!

P.S. Gdybyś chciała pogadać, to pisz: [e-mail]

[annajustyna]

U mnie w rodzinie tez jest rak jelita, atakujacy kregoslup (moja
chrzestna)...Zycie czasem tak starsznie zaskakuje. Mozemy tylko prosic o
wzajemna modlitwe...

[rosaanna]

Mój Boże... Tak bardzo ci współczuję... Faktycznie życiowy cios za ciosem. I to
jeszcze na taki czas trafiło. Jak ty sobie radzisz dziewczyno?...
Mocno trzymam kciuki szczególnie za twoja mamę, ale takze za tatę (bo on
przecież też tak świerzo po poważnych przejściach...) i oczywiście za Was.
Wierzę, że będzie dobrze. Pozdrawiam serdecznie.

[anetgmu]

Kochana nie martw sie, wiem ze latwo napisac! trzymam kciuki, bedzie dobrze,
zaobaczysz. Dla pocieszenia powiem Ci ze moja tata w styczniu tez mial guza na
nerce, usuneli mu tą nerkę, wykryli cholerne raczysko ale jak na razie odpukać
wszystko OK. Tata normalnie funkcjonuje bez 1 nerki, wszystko normalnie, wiec
glowa do gory! my tez myslelismy ze to prawie jak wyrok!!! trzymam kciuki, w
czawartek wieczorkiem (w piatek twoja mam ma miec operacje) zmówie zdrowaśkę! i
wy forumowiczki też zmówcie! to działa! bedzie dobrze,najwazniejsze pozytywne
myslenie!

[anitayan]

Dziękuje za wszystkie słowa otuchy, nawet nie wiecie jakie to dla mnie
ważne,sama nie wiem jak daje rade,w zasadzie to dawałam rade do dzisiaj.Bo
dzisiaj odwiozłam mame do szpitala, dopóki była w domu było wszystko OK, bo
mama nie ma żadnych objawów, czuje sie wyśmienicie, ale niby tak jest przy
nowotworze nerki, że to cholerstwo rozwija sie bezobjawowo i człowiek dowiaduje
się o nim przypadkiem(u mamy tez tak było,miała operacje usunięcia macicy i
przy usg znalazło się to cholerstwo).Teraz jak odwiozłam mame do szpitala w
domu zrobiło sie pusto i co i człowiek dostaje głupich myśli.A przeciez moja
mama ma dopiero 51 lat, czeka za wnukami i musi sie ich doczekać.Jedynym
pocieszeniem jest to że chcą ją operować, że nie jest za późno,mocno w to
wierze że bedzie dobrze,bo musi być dobrze, mama jest dla mnie całym światem, a
teraz ten świat zawala się.Ale przysięgam Wam, ze ja na to nie pozwole.

[agnieszka5661]

Trzymaj się Kochana!! jesteśmy z Tobą!! Twoja Mama ma dopiero 51 lat, wierzę, że
wygra z chorobą. Buziaki

[ciezkomi]

a mój ojciec z własnego wyboru i głupoty zapija się na śmierć.
I nie umiem tego powstrzymać, ani nie mam na niego żadnego wpływu.
Też jest mi więcej niż ciężko, mimo, ze to zupełnie co innego i z własnego
wyboru to też naprawdę boli.
Był kiedyś fantastycznym człowiekiem, miał odpowiedzialną, świetną pracę, a
teraz stoczył się na samo dno, jest degeneratem, od 6 dni w ciągu - końca nie
widać.

Trzymaj się, walcz - wszyscy macie o co i macie tą wolę walki, której u mojego
ojca brakuje.

anitayan!!!

[martyna1985]

Wiem co przechodzisz, wiem jak jest ci ciężko. U mnie w rodzinie rozpanoszył
się rak i zabiera mi po kolei bliskich. Ale trzeba wierzy, być silnym. Musisz
być wtrwała dla Mamy, ona teraz tego najbardziej potrzebuje. Ja mam ślub za 10
m-cy i nie ma dnia, żebym nie myslala, o czym takim, jak Tobie się przydarzyło.
Mam nadzieję, że masz wsparcie w Narzeczonym i bliskich. Bądź silna i jeśli
chcesz, to napisz do mnie na gazetowego. Pozdrawiam

[anitayan]

Walcz o ojca, walcz z całych sił.Może to głupio zabrzmi, ale jezeli będzie
trzeba potrząśnij nim.Ja zrobiłam tak z moją mamą,bo nie chiała sie leczyć,
powiedziała że nie pójdzie do szpitala i koniec,nie można było z nią
porozmawiać. I kiedyś nie wytrzymałam, złapałam ją za ramiona,potrząsnęłam
kilka razy i powiedziałam jej, ze jezeli nie chce zrobic tego dla siebie to
niech zrobi to dla nas.Mów ojcu ze go kochasz, nie wstydź się tego, ja mam 27
lat i tez przez długi czas poprostu nie umiałam mówić rodzicom wprost że ich
kocham,a przeciez ich kocham. Teraz mówie bardzo często i mi jest z tym super i
wiem ze dla nich to jest bardzo ważne. Zdaje sobie sprawe z tego ze alkoholizm
to straszna choroba i jak Twój tata sam nie będzie chiała przestac pić to ty
możesz sie dwoić i troić, ale pamiętaj rób wszystko żeby mu pomóc, zeby nie był
sam, zeby wiedział ze ma dla kogo żyć,przełam sie, poświęć mu chwile każdego
dnia, rozmawiaj , tłumacz, proś (moze tak robisz, ale rób to do znudzenia).Moja
mama kiedy dowiedziała sie ze ma guza na nerce,powiedziała że skoro tam jest to
nich sobie bedzie ona nie pójdzie do szpitala, a jak ma umrzec to
umrze.Powiedziałam jej wtedy że jest egoistką, ze niech sie zastanowi nad tym,
ze jak umrze to jej będzie wszystko jedno, ale zostawi mnie , tate i siostre i
to nam będzie bardzo ciężko. I chyba te słowa podziałały, teraz tylko pozostało
wierzyc w to ze wszystko będzie dobrze, wierze ze Twój tata tez zawalczy i
wróci do Was taki jaki był zanim zaczął pić.Ale musicie o to walczyć, walczcie
kazdego dnia, od rana do wieczora.
Pozdrawiam

poprzednie było do ciezkomi

[anitayan]

[rzymianka3]

czeka Was ciezki okres,ale musisz byc silna.Zobaczysz ,ze bedzie dobrze,a w
czwartek i ja sie dolacze do modlitwy.

[mada.d.n]

trzymajcie się dziewczyny, przezwyciężymy wszelki przeciwności losu pozytywnym
myśleniem i wiarą w stare, ale dobre "jutro bedzie lepiej"
u mnie też srednio się zapowiada - co prwada nie tak poważnie, ale rodzice taty
już parę miesięcy temu powiedzieli, że nie przyajdą (mają 300km, a dziadek jest
na dializach i nie da rady - jeśli w ogóle dożyje a babcia nie zostawi go
samego), drudzy niby na miejscu, ale dziadek od pół roku gaśnie w oczach i nie
wiem co będzie. we wrześniu ślub kuzyna - mam nadzieję, że chociaż jednego
wnuka zdąży ożenić
trzeba być dorbej myśli

[tiramisus]

ja swoj slub przełożylam dla mamy o miesiąc,
w wieku 50 lat miala usunieta nerke z powodu nowotworu złosliwego, po 11 latach
mama miala przrzuty do pluc, kosci, niestety jest to takie swinstwo ze dziala
bezobjawowo i nie ma na to lekarstwa
musisz sie zorientowac czy Twoja mama bedzie miala sile zeby byc na waszym
slubie, dla mojej mamy przesuniecie terminu dało jej silę do życia na jakis
czas.
W kazdym razie jesli chodzi o leczenie Twojej mamy to skontaktujcie sie z prof.
Szczylikiem w szpitalu wojskowym na Szaserów:
prof. dr hab. n. med. Cezary SZCZYLIK
tel/fax [phone]
Tam prowadzą badania nad rakiem nerki, Twoja mama jest młoda i na poczatku
drogi, ma szanse, dla mojej bylo juz za pozno.

do anetgmu

[anitayan]

Mogłabyś mi napisać, czy Twój tatuś miał po operacji chemie?

[anetgmu]

nie mial. Lekarz powiedzial ze po roku od operacji (styczen 2007) musi zrobic
szczegolowe badanie czyli tomografie komputerowa-ona wszystko wykryje. Miejemy
nadzieje ze bedzie OK. Jak na razie wszystko w porządku. Tata mial operacje
pamietam 12.01, wyszedl po tygodniu. Na poczatku z tej rany po saczyła mu sie
ropa (juz jak byl w domu) ale pózniej wszystko w porządku. Teraz wrocil do
pracy i odpukac jest dobrze.

wielkie dzięki

[anitayan]

Wielkie dzięki za szybką odpowiedz, tez nam sie coś obiło o uszy ze nerkowcom
nie robia chemii, a mama tej wstrętnej chemii najbardziej sie boi. Dziekuje
bardzo, wydrukuje sobie to co napisałaś , pokaże mamie,pewnie jej sie humor
poprawi.
Pozdrawiam

[a.bc]

Odwołaniem slubu to ty dopiero dobijesz rodziców! Beda sie przejmowali ,że to
przez nich i bedzie jeszcze koszmarniej.
Słuchaj co ma być to bedzie tato i mam zyją i to jest najwazniejsze!!!!
A 46 dni do ślubu to kupa czasu, twój tato dojdzie do siebie a mama zdąży
przejść operacje i sie podkurowac. Poza tym zaraz piszesz złośliwy- oni musza
najpierw zrobić operację , wyciąć co trzeba i dać do analizy.Wtedy na 100%
bedzie wiadomo co dalej robić.A jak bedzie potrzebna chemia to dopiero jak
twoja mama dojdzie do siebie po operacji- to mniej wiecej po twoim ślubie.
Wiesz co teraz powinnas przyjąć zasade: robię listę rzeczy do załatwienia i
powoli je odkreślać.
jeszce jedno twoja mama wiedząc ,że ma cie wydac za maz bedzie myslała o tym
aby wszystko sie udało a dzięki temu zapomni o swoich sprawach- dla niej to
będzie bardzo dobre, zacznie sie mobilizować .
3 mam kciuki, wszystko bedzie ok

musisz być silna dla mamy

[agnieszkaa16]

musisz wspierać Twoją mamę najbardziej jak tylko potrafisz, wierzę w to że Twoja
mama wyzdrowieje. Przy tej okropnej chorobie najważniejsze to WIERZYĆ wierzyć i
jeszcze raz wierzyć ze będzie dobrze, ta wiara naprawdę daje bardzo dużo.
Życzę Twojej mamie dużo zdrowia i siły na walkę....
A Tobie wytwałości bo musisz być bardzo silna i wspierać mamę.
Nie będę tu opowiadać swojej historii, bo nie ma happy endu i mój tato nie
będzie na moim ślubie ale Tobie życze aby Wasz ślub był dla was najpiekniejszym
dniem, i abyście go mogli przeżyć wspólnie z rodzicami.

o kurcze:(

[twitti]

O rany!ale strasznie!anitayan trzymajcie sie!na prawde mi przykro!pomodle sie
za twoja mame i rodzine nie wiem czy to cos da, ale zawsze warto miec
nadzieje!

[annanaba]

wszystko będzie ok. cztery lata temu mój brat miał bardzo podobną sytucję, mama
miała wyjątkowo złośliwego raka, pierwsza operacja w styczniu kolejna operacja
w czerwcu ślub w połowie sierpnia, bawiła się super, ślub w 90% odwrówił jej
uwagę od choroby, do tej pory jest ok. mam nadzieję, że już tak zostanie, a
mnie oszczędzi ), ślub we wrześniu, wiem, że się martwisz, ale najważniejsze
jest abyście wszyscy byli dobrej myśli, a twój ślub jest dla nich czymś
b.ważnym, więć w żadnym przypadku nie odwołuj. pozdrawiam, bądz dzielna!

[trusia29]

wiem co czujesz, mój tato zmarł 11 lat temu na raka, bardzo to przeżyłam...
trzymaj się dzielnie!

[alicie]

ech, ciężko. dzięki za Twojego posta, wyręczyłaś mnie, a forumowiczki jak zwylke ciepłych słów otuchy nie szczędzą.
u nas też jest podobna sytuacja, ale dotyczy to mamy mojego narzeczonego. Slub zaplanowany na 9.09, ale boimy się, że mama może nie doczekać, jej stan jest bardzo ciężki. i tak jak napisały dziewczyny, myśl o ślubie ją trzyma, cieszy się z powodu tego wydarzenia, ale jest coraz słabsza, gaśnie w oczach. I nie wiemy, czy robić ekspresowy ślub wcześniej, czy odłozyć na kiedyś.
znajomi i dalsza rodzina nie są bardzo wtejemniczeni w temat, a już się zaczynają dopytywać o przygotowania, suknię, lokal...

[lulu20]

Antayan, smutne i ciezkie sa chwile o ktorych piszesz. Ale usisz miec nadzieje
i przelewac ja na mame i a, ktory pewnie tez przezywa koszmar. Pracuje na
onkologii (ginekologiczej) i codzien widze wiele mlodych kobiet, ktore
dostaja "wyrok". W pierwszej chwili nastepuje niedowierzanie, zalamanie, ale
wiele z nich nie traci nadzei i podejmuje walke. Jesli sa wspierane przez
rodzine, kochane, jesli maja wole zycia, czesto udaje sie pokonac nowotwor.
Chocby na kilka lat...
Nie wiem czy nerki leczy sie chemia, ale poki jest co operowac, poki lekarze
decyduja sie podac chemie, znaczy, ze jeszcze nie wszystko stracone...
Moze to co powiem jest okrutne, ale jesli nie ma nadziei, nie podejmuje sie
leczenia, (bo szkoda pieniedzy). Wiec walcz. Musisz przyjac to co przynosi los,
ale nigy sie nie poddawac. To ważne...

A co do slubu, to nie odwoluj, go. Jesli stan Twojej mamy jest teraz dobry,
wykorzystaj kazda chwile. Popros ja o pomoc w organizacji (jak juz dojdzie do
siebie po operacji oczywiscie), zajmij ja mysleniem o czyms innym.
Bo mama mojego meza nie doczekala naszego slubu. Niepotrzebnie tyle z nim
zwlekaismy. A to przeciez w duzej mierze dla nich uroczystosc, dla rodzicow.Na
ich obecnosci najbardziej nam zalezy. Wykorzystaj to, ze jeszcze ich masz.
Zycie czasem jest takie kruche. Trzeba pieknie przezyc kazda chwile.

I nie zapominaj, ze wiele ludzi jednak pokonuje nowotwor, chocby na jakis
czas...
Niech dobre anioly nad Wami czuwaja.
Lu

[ciezkomi]

dziękuję i ja za otuchę

Ale moja walka to walka chyba o czas.
Na moje próby uzmyslowniea ojcu jego alkoholizmu, słysze, że to jego sprawa, że
jak chce to się zapije.
Nie mieszkamy razem, ja mam dosłownie chwilę do ślubu i masę spraw do
załatwienia - dalej mam nie ustalone menu, nie mam bukietu, butów itd. Pracuję
po 10h dziennie, nie miałam przymiarki suknki itd
Nie mam kiedy jechać i walczyć i nie wiem czy mam siłę, ochotę.
I nie wiem czy on w ogóle otworzy mi drzwi

[anetgmu]

och tak źle i tak niedobrze, życie... strasznie przykro mi ciezkomi wiem
co czujesz. zobacz jak to jest, ludzie chorzy walczą o zycie w szpitalach,
męczą się, znoszą bóle, WALCZĄ! a tu w przypadku Twojego Taty... sam sobie
niszczy życie przykre to Kochana trzymam za Ciebie kciuki! w mojej
rodzinie wujek byl alkoholikiem, cięzkie życie miały z nim ciocia i moje
siostry! co miał to przepił aż w koncu zapił się i wtedy odetchnęły, przykre
to ale same tak powiedziały!

Do Ciezkomi

[sasza2004]

Wysłałam Ci maila na gazetowego.

[margola22]

przykro mi. wiem coś o tym. również przekładałam nasz ślub, ale nie ze względu
na rodziców, a mnie samą. nowotwór okazał się złośliwy... więc jeśli mogę Ci coś
doradzić, to jeśli mama mówi żebyście nie przekładali ślubu to jej posłuchaj.
jedyne co możesz zrobić to być z nią teraz. myśl i odczucie, że ma Ciebie blisko
siebie, że wychodzisz za mąż, że chcesz być szczęśliwa jest dla niej bardzo
ważna. zobaczysz, szybko dojdzie do siebie po operacji i będziecie wspólnie
świętować! niestety to wymaga dużego nakładu sił, ale pewnie Twoj narzeczony
będzie cały czas przy Tobie i bedziecie się razem wspierać.
Trzymaj się! ślub też 12.08

mój suwaczek

[ciaraciara]

anitayan - duuuuuuuużo pozytywnych myśli!!!! i trzymam kciuki by wszystko
wyszło na prostą!
pozdrawiam cieplutko!

[lady_wawa]

Wydaje mi się, że nie powinnaś nic przekładać wszystko w rękach Boga, może
będzie dobrze.
Wspieraj rodziców i staraj się być silna -sama wiem coś na ten temat bo
przeszłam wiele w życiu międzyinnymi śmierć bliskiej osoby a załamanie
spowodowało, że miałam wycięte kilka lat z życiorysu (była tylko praca, dom,
cmentarz a zero kontaktów z ludźmi )Więc dlatego proszę nie dopuść do tego, aby
ktoś z Twoich bliskich się załamywał czy poddał.
Modliłam się za Twoich rodziców -trzymaj się !