a ktora boi sie mniec dzidziusia???

[adelheid2]

Ja juz sama nie wiem-nie chce miec juz teraz dziecka, bo jestesmy dopiero 1,5
miesiaca po slubie, ale jak by do tego doszlo to nie wiem czy damy sobie
rade, czy sprostam obowiazkom-bardzo kocham dzieci i od najmlodszych lat
opiekowalam sie "bobasami" w najblizszej rodzinie, ale mam wewnetrzny strach,
boje sie reakcji rodzicow, choc wiem, ze chieliby juz malego wnuczka-czy
ktoras z Was ma lek ??? Moze powinnam sie udac do lekarza psychologa-co??? A
moze ze mna jest cos nie tak ???

[kuala3]

powiem ci że ja mam to samo! chociaż nie jesteśmy jeszcze małżeństwem to z
trwogą patrzę w przyszłość i myśle o wychowoywaniu dziecka. wydaje mi się żę
nie podołam temu! i widząc "zapał" mojego przyszłego męża do opieki nad dziećmi
jestem niemal pewna że na pomoc z jego strony nie będę mogła liczyć więc
może lepiej zaliczyć wpadkę i postawić siebie przed faktem dokonanym bo sama
raczej się nie zdecyduję...

[aska90]

Tutaj szybciej uzyskasz odpowiedź i będzie ich na pewno więcej, co nie znaczy,
ze jestem przeciwna temu watkowi.

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=586

[mia1986]

Ja pracuje mój przyszły mąż też, ślub bierzemy w grudniu i zaplanowalimy, że
zajde w ciąze jak obronie licencjat, zrobie sobie przerwe w nauce i jak dziecko
będzie miało troszkę więcej niz pół roku to wróce na studia i zrobie mgr. I
wszysko było by dobrze gdy mi się ni odwidziało, do licencjatu jeszcze praie 2
lata a ja chce odłożyć decyzje z dzieckiem na później tzn po mgr. tłumacze
sobie że to szybko zleci co tam tylko 2 lata dłużej. ALe gdybyśm teraz wpadli
to mysle że wychoalibysmy dziecko tylko rodzice by się wtrącali

[agnrek]

Spokojnie, takie obawy ma 99% kobiet przed pierwszą ciążą To dla nas nowa
sytuacja, obawiamy się, że nie damy sobie rady, kto nas wszystkiego nauczy, kto
pokaże. Niesłusznie, ale o tym przekonamy się, gdy juz będziemy we troje

[nionczka]

Ja sie nie boje miec dziecka. Nie mam natomisat pojecia skad wezme dla niego
czas. Nie chce zostawiac pracy i juz rozmawialam z szefem, ze bede mogla robic
pol etatu z domu, ale i tak nie wiem jak to bedzie.

[twitti]

ja sie nie boje miec dzidziusia jeszcze teraz nie planujemy ale jakby byl to
bym byla szczesliwa boje sie tylko porodu

[nionczka]

Etam, porodu nie mas ie co bac. Ja sobie mysle, ze gdyby bylo az tak zle, zadna
by sie nie odwazyla na drugie dziecko. A zobacz tak nie jest. Moja przyjaciolka
czytala, ze kobiety sa tak zaprogramowane, ze nie pamietaja bolu

[ozi29]

Dziewczyny az milo poczytac Wasze wypowiedzi na temat porodu...
zadnego "przwie" strachu w nich nie ma PODZIWIAM bo ja wrecz umieram ze
strachu wlasnie przed porodem(( i to mnie m.in najbardziej odstrasza do
podjecia dycyzji o poczeciu dzidzi po slubie

[nionczka]

Ozi, nie boj sie. Poczytaj forum porod bez stresu. Latwo mi tak mowic bo
wszytsko przede mna, ale mysle,ze to nie moze byc takie trudne. Tyle kobiet na
calym swiecie codziennie rodzi dzieci. Chyba potrafimy to robic instynktownie, a
ze boli. No coz, zobaczysz buzke malucha i o bolu zapomnisz. Takie znieczulenie
dla matki i narkotyk rownoczesnie. Moja tesciowa po 1 porodzie zaklinala sie, ze
niegdy wiecej a 2 lata pozniej urodzil sie moj narzeczony.

[ozi29]

a wiecie cos na temat znieczulenia czy kazda moze je miec...??? z jednej strony
chcialabym zaraz po slubie zaczac sie starac o dzidzie bo nazeczony tak kocha
dzieci ja zreszta tez!!! ale ten strach mnie paralizuje na prawde a moze do
psychologa...???

do twitti

[izabela.16]

twitti chociaz jedna Matka polkahehehe a tak serio porod to nic strasznego o
ile masz znieczuleniea bez to chyba troszkebardziej boli ale wszytsko jest
do pzrejsciapozdr.ja juz jestem po tej drugiej stronie i nasz mlody bezdie na
naszym slubie

[twitti]

w tym rzecz ze ja nie chce wlasnie miec znieczulenia... juz wole pocierpiec...

ps. nie jestem matka polka wierz mi

[agnrek]

Niedawno po raz drugi urodziła moja przyjaciółka. Za pierwszym razem nastawiła
się na kupienie znieczulenia, ale... poszło tak szybko, że nie było ono
konieczne, bo dziecko pchało się na świat. Za drugim prawie wcale nie zdążyła
pomyśleć, że rodzi, a się zaczęło! Poza tym pamiętajmy, że znieczulenia nie
podaje się już przy pierwszym bólu, ale dopiero przy rozwarciu na ileś tam
centymetrów (a zanim to nastapi, to zdąży poboleć nawet kilka godzin). No i
znieczulenie wydłuża poród.
Nie wiem, czy to prawda, wiem to z doświadczenia innych mam, a jak będzie -
sprawdzimy same

Do adelheid2 :)

[mama-alexa]

Hej.
Nie masz sie co bac! ale to normalne ja tez sie bardzo bałam miałam podobne
obawy czy to czy tamto... ale gdy juz bedziesz miec dziecko juz w swoich
ramionach bedziesz wiedziec co i jak samo przychodzi to instynkt nie ma co sie
bac
Ja zostałam mama w wieku 20lat moze fizycznie przygotowana ale psychicznie nie
bardzo bo Alex nie był planowany ale jesli o tym myslisz i bardzo chcesz
dziecka to nic sie nieboj!

Pozdrawiam serdecznie

[tillandsia]

dziewczyny nie bójcie się porodu bo to tylko chwila owszem boli i jest ciężko
ale my kobiety zostałyśmy po to stworzone. poród jest czymś naturalnym. Ja mam
dwa za sobą. drugie dziecko rodziłam siłami natury mimo, że było ułożone
pośladkami ale zawzięłam się w sobie i dałam radę a 1,5 godziny pózniej byłam
już pod prysznicem cała dumna z siebie i o bólu zapomniałam zastało tylko
szczęście wielkie szczęście.

[mezatka1]

Wszystko rozumiem, oprócz tego: "boje sie reakcji rodzicow". To rodzice mają
mieć dziecko, czy wy? Dlaczego dorosła osoba boi się reakcji rodziców na jedno z
najbardziej normalnych wydarzeń w życiu dwojga kochających się ludzi, będących w
dodatku małżeństwem???

[lanka_cathar]

Mój małżonek chce mieć dwójkę dzieci (sam ma starszą siostrę), ale jeszcze nie
teraz. Ja dzieci nie chcę wogóle, on mówi, że nie wie, czy kiedyś poczuje się
gotowy na tą dwójkę. Ja mam na razie inny cel - realizację swojego największego
marzenia - zakupu konia. I na to odkładam pieniądze. A koleżanki
dopytuję: 'Kiedy będziecie mieć dzidzię?' i dziwią się, że mam trochę inny cel
i marzenie w życiu.

lanka

[izabela.16]

konia nie przytulkisz do piersi no ale kazda ma inne zycie i poglady..nie wiesz
co tracisz te nieprzespane noce chociaz nie jest tak tragicznie...te mankamenty
urody po ciazy i inne takie kaszki pieluchy itp a przedwszyskim ten bezzebny
uzmiech potem pierwszy zab krok i slowo mam tego sie niezapomina...

[lanka_cathar]

Owszem przytulę i robię to od 11 lat. Mankamentów się nie boję, a dzieci
mnie nie wzruszają, a raczej odpychają. Od lat, ludzie, z którymi mam kontakt
widząc moją opiekę nad końmi czy kotami mówili i mówią, że będę świetną matką,
tylko, że ja mam cierpliwośc do kota, który właśnie siedzi przed monitorem i
usilnie stara się zjeść narzędzie pracy (ołówek), czy do źrebaka, który
notorycznie mnie podgryza, w czasie, gdy staram się osiodłać jego matkę, a jak
słyszę drącego się bachora, to mam ochotę zabić.

[ozi29]

no coz czasami tak juz jest ze nie ktore kobiety nie maja instynktu
macierzynskiego... ale jakbys juz urodzila to watpie abys swoje wlasne dziecko
okreslala mianem dracego sie bachora...

[ozi29]

przegielam z tym nie ktore osobno)) sorki

[lanka_cathar]

Moja Mama nadal nie trawi dzieci. Ale pozwolę sobie zacytowac rozmowę
pomiędzy mną i przyjaciółką mojej Mamy, która odbyła się w jej obecności. To
tak a propos miłości do własnych dzieci:

Ja: Jak byłam mała, to podobno mama chciała przed świętami powiesić firanki i
co ona na parapet, to ja w ryk. No to mam,usia do mnie. Ja się uciszałam, ona
znów wchodziła na parapet, a ja znów w ryk. W końcu przydusiła mnie poduszką i
się zamknęłam.
B. (do mojej Mamy): Bzdura, Marylka nie zrobiłaś tego?
Mama: Zrobiłam.

[mayagaramond]

nie boja sie, ale na razie nie chce i nie bardzo czuje sie przygotowana. I to
choc mam 29 lat. Bedac nastolatka, mylalam, ze urodze 1. dziecko w wieku jakis
24-25 lat. Nie przewidzialam, ze moje zycie potoczy sie zupelnie inaczej, ze
strace rodzicow, ze przerwe studia w Polsce, i ze skoncze inne w Niemczech. Ze
wyjade tu i tam.

[lena_maj]

ja się ni boję - poprostu nie chcemy mieć dziecka, ani ja ani narzeczony nie
wyobrażamy sobie takiego życia - nie chcemy rezygnować ze swoich marzeń, a
kiedy pojawia się dziecko całe życie wywraca się do góry nogami...

[kaga9]

a ja się i boję, i nie chcę Bardzo dobrze rozumiem Lenę_maj i Lankę)) Ich
poglądy są mi bliskie, pozdrawiam

[iizabelaa]

Ja też z róznych powodów nie chce dzieci i mój narzeczony tez mam takie zdanie
jak ja. Dziewczyny nie dajmy się zwariować nie każda musi byc matką ))

[cantatea]

> Ja też z róznych powodów nie chce dzieci i mój narzeczony tez mam takie
> zdanie jak ja. Dziewczyny nie dajmy się zwariować nie każda musi byc
> matką ))

No to widzę, że jest nas (kobiet bez instynktu macierzyńskiego) tutaj spora
gromadka. I ja się dopisuję

[greene3]

Jedno jest pewne - przyjdzie czas, będzie rada - krótko mówiąc rozwiązanie
pojawi się gdy problem stanie się realny. Nie przejmuj się tlko słuchaj serca.
Każda matka potrafi zapewnić dobro swojemu dziecku - każda ropbi to innaczej,
ale zawsze jest dobrze. Nie bój się - jeśli macie miłość to reszta przyjdzie w
odpowiednim czasei. Głowa do góry

ja też !!!

[almost_angel]

Jako że w kupie raźniej to dołączam się do dziewczyn nie posiadających marzeń o
gromadce pociech ))

Ja nigdy nie chciałam mieć dziecka, natomiast tak się szczęśliwie złożyło że
Moje Piękne Słońce posiada 2 synów w wieku lekko dorosłym (17 i 21 lat) także
instynkt ojcowski został zaspokojony i wizja pieluch, kolek, kupek, ząbków i
innych przypadłości została raz na zawsze wyjaśniona.

To nie jest do końca tak że dzieci nie lubię. Mam 3 letnią córkę chrzestną i
ją uwielbiam. Ale same wiecie jak to jest - małą widzę raz na jakiś czas i
tylko przez godzinę, dwie ....

Boję się nie tyle ciąży,porodu, trudów wychowawczych,utraty figury, chorób
wrodzonych / nabytych, załamania kariery zawodowej, problemów finansowych (bo
ciąży kredyt na dom), braku czasu, braku cierpliwości i innych przypadłości co
tego że nie sprawdzę się jako matka.

Mam doskonały przykład jak 9 miesięcy temu wzięliśmy do domu szczeniaka
bernardyna. niestety polegliśmy na placu boju a jedyne co nam zostało to
frustracja i pogryzionych 6 par butów.

Oczywiście z całym szacunkiem do dzieci - nie moją intencją było porównanie
dziecka do psa ale myślę że cały mechanizm wychowawczy jest w pewnych miejscach
podobny.


reasumując każda matka musi być kobietą - nie każda kobieta musi być matką

pozdrawiam bardzo ciepło
AA