nie wiem sama co mam myśleć i jak sie czuc:(

[zdziwiona_swiatem]

jestem załamana... Mam narzeczonego.. oswiadczyny były cudowne.. ale ja nie
wiem co ja czuję..z jednej strony mam taki przypływ m,iłości do niego.. z
drugiej mam wrażenie ze go nie kocham i że to nie jest ten.. motam się sama
ze sobą, jestem zła na sibeie, że nie potrafię się określić... ślub planujemy
tak za dwa lata.. i znów problem.. jednego dnia strasznie się cieszę i chcę
już wszystko załatwiać, kupować i te pe a drugiego dnia nie chcę, jestem
pzrerażona, wręcz się trzęsę ze strachu

[kingadaw]

Mieszkacie ze sobą? Jeśli możliwe to zamieszkajcie. Dwa lata to dość dużo,
przygotowania do ślubu zaczynają sie mniej więcej rok pzed wiej najbliższy rok
masz na jeszcze lepsze poznanie narzeczonego.

Głowa do góry

[kamelia04.08.2007]

no to sie zapowiada kolejny odwołany slub dwa miesiace przed terminem i wątek
typu zwalniam salę.
Jeśli chcesz koniecznie wyjść za maż, bo całe życie o tym marzyłaś a
bycie "starą panną" jest dla ciebie największym straszakiem, to sie nie wahaj i
bierz co ci sie trafia.

Jeśli chcesz byc szczęśliwa w związku z mężczyzną którego, kochasz, szanujesz i
vice versa, to się zastanów. Jak go nie kochasz, to nie zawracaj człowiekowi
głowy, bo to jest nieuczciwe wobec niego.

[zdziwiona_swiatem]

wcale nie zależy mi na tym, żeby wyjśc z amąż dla zasady i zrobić wszystko by
nie zostać staera panną!! Ja takich probvlemów nie mam!
Chodzi o to, ze...

pół roku temu zdarzyła siepewna sytuacja, pzrez którą mój narzeczony się
załamał nerowo i psychicznie. Zaczął chodzic do psychologa, wychodzi z tego. To
co jest teraz jest nieprownywalnie lepsze niz to co bylo. Jednak ciąglę sie
boje, ze to moze wrocic. Pewne zachowania z tamtego okresu jeszcze ma i one
czasem mnie męczą. Z drugiej strony bardzo go kocham.. sama nie wiem co mam
myśleć i co czuję...

[gatta26]

Takie decyzje wymagają dojrzałości. Może to jeszcze nie Twój czas, nic na siłę.

[agnrek]

Miałam dokładnie to samo. Mimo, że w dniu oświadczyn miałam już 30 lat,
zastanawiałam się, czy to nie za wcześnie. Kochałam narzeczonego, ale jakieś
dziwne myśli przychodziły mi do głowy - "to nie za szybko, już nie będę panną?".
W dniu ślubu i każdego dnia po nim upewniam się, że dokonałam fantastycznego
wyboru, że ten strach był irracjonalny,wczoraj świętowaliśmy rocznicę ślubu.
Powiem Ci, że taki sam strach mnie obleciał, gdy zobaczyłam na teście ciążowym
dwie kreski, a potem jeszcze sie okazało, że będą bliźnięta. Znowu te myśli:
"jak to, już nie będę dziewczyną, tylko matką?". Myślę, że boimy się takich
zmian w życiu, ale trzeba spokojnie do tego podejść.

[ewelita]

. jednego dnia strasznie się cieszę i chcę
> już wszystko załatwiać, kupować i te pe

Zastanów się jeszcze...
Czy bardziej cieszy cię ślub ze względu na to, ze można kupować, planować,
wybierać, organizowac, czy to, ze chcesz spedzić życie z tym facetem??
Owszem, fajnie jest wybierać kiecke i planować impreze, ale czy to właśnie z
nim??

[zdziwiona_swiatem]

ewelita napisała:

> Zastanów się jeszcze...
> Czy bardziej cieszy cię ślub ze względu na to, ze można kupować, planować,
> wybierać, organizowac, czy to, ze chcesz spedzić życie z tym facetem??
> Owszem, fajnie jest wybierać kiecke i planować impreze, ale czy to właśnie z
> nim??
>

Nie nie nie, kupowanie mnie nie cieszy!! Normalnie to ja nienawdzię zakupów.
Wszystko kupuję od ponad 3 lat on-line. Tylko cieszy mnie kupowanie tych
weselnych rzcezy z względu na ich znaczenie. Samo kupowanie raczej nie sprawia
mi radości. Ja już nic nie wiem...

dojdź do ładu sama ze sobą

[bystra_26]

1. na uczucia nie masz wpływu, a miłość to nie uczucie tylo decyzja

2. zamiast siedzieć na forum znajdź jakiegoś psychoterapeutę i przez jakiś czas
korzystaj z jego pomocy - bo ty sama musisz wiedzieć, czego oczekujesz od zycia
i małżeństwa

[arlets1]

mam takie same mysli - dobrze ze jest nas wiecej bo faktycznie zaczełabym sie
zastanawiac czy ze mna jest wszystko ok. tylko ze ja mam jeszcze jeden
dodatkowy dylemat!

[zdziwiona_swiatem]

sprawdż poczte