p8
27.05.02, 20:45
Znalazłem się w sytuacji bez wyjścia. Siedzę i płaczę. Zawiodłem sie na
własnej matce nawet. Znikąd raunku. Własna matka nie chce zrozumieć, że nie
mogę i nie chcę pracować w Warszawie. Pierdoli mi o 900 złotych które mi
zostaną po opłaceniu przejazdów i 150 które mi zostaną po opłaceniu rachunków,
że niby bieda i że jej koleżanki dojeżdżają z Tomaszowa czy skądś tam, nie
chce zrozumieć co to jest tłuczenie się pociągiem cztery godziny dziennie,
byłem pół roku na zwolnieniu, to podobno wypocząłem. Jak byłem na zwolnieniu
to zrobili na mnie nagonkę żeby mnie zwolnić, a jak poprosiłem żeby to zrobili
to stwierdzili że nie mają podstaw prawnych. Traktują mnie jak śmiecia. Nie
chcę tak żyć...