Chór Aleksandrowa w Łodzi

[Gość: x]

Redaktor Sasin z GŁ zrobiła z tej okazji wywiad z naukowcem próbując dociec
dlaczego tęskniący na komunizmem i nic nie rozumiejący ze świata łodzianie
uparcie chodzą na występy Chóru ubranego w mundury Armii Czerwonej i nic a
nic im te mundury nie przeszkadzają, a powinny. Ano jak widać ludzie nie są
tak wyrafinowani jak pani Sasin. Po prostu lubią i potrafią docenić występy
Chóru i chcą się bawić bez podkładu martyrologicznego. Przy pierwszym
występie chóru w Łodzi niektóre arie też się pani redaktor "słusznie"
kojarzyły i niezmiernie ją śmieszyły. Publiczność jakoś ze śmiechu nie
ryczała, bo jest niewyrobiona muzycznie i politycznie. A może po prostu jest
mniej jadowita i ma gdzieś przemyślenia pań redaktorek. Podrzucam pani
redaktor jeszcze parę spraw do przmyślenia: dlaczego ludzie masowo chodzą na
występy filharmoników berlińskich, dlaczego chodzili na von Karajana?

[zamek]

Szkoda, że wywiad z prof. Rostockim nie ukazał się w internetowej GW, bo
ewentualni czytelnicy tego wątku nie będą wiedzieć, co jest przedmiotem
polemiki, ale trudno.
Jakoś nie potrafiłem znaleźć tezy mówiącej, iż łodzianie są "nic nie
rozumiejący". Gdzie to było napisane? Obywatel x czasem nie obraża współziomków?
Owszem, ja także uważam, iż występy Chóru Aleksandrowa to raczej plebejska niż
wyrafinowana rozrywka. Zresztą im bardziej artysta na estradzie dba o sztafarz
niż o warsztat, tym bardziej przesuwa swoją sztukę w kierunku plebejuszy. Tak
jest właśnie z tym chórem, który dla pełności wyrazu musi sie przebrać za
krasnoarmiejców. Ilu ludzi programowo nienawidzących komuny będzie oklaskiwać
ten chór i zachwycać się umundurowaniem - nie mam pojęcia, ale mimo wszystko ci,
u których jedno będzie szło z drugim w parze, są moim zdaniem hipokrytami.
Odpowiadając za Panią redaktor (która, jaką żywię nadzieję, daruje sobie
polemikę z tak wyszukanym dyskutantem jak x) sądzę, iż ludzie chodzą na Berliner
Philharmoniker i chodzili na Karajana, aby posłuchać wspaniałych artystów,
którym do znakomitego występu i wyśmienitego wrażenia nie było potrzeba
przebieranek w mundury. Dlaczego chodzi na Aleksandrowa? Po 9/11 pojawił się
taki gorzki dowcip o dwóch facetach obserwujących w W-wie motolotniarza
uderzającego w Marriotta: "Patrz, jaki kraj, tacy terroryści" - mówi jeden do
drugiego. Jaki kraj i jakie miasto, tacy artyści przyjeżdżają koncertować. Gdyby
było nas stać na Monteverdi Choir albo na Collegium Vocale Gent i gdyby jakiś
rozsądny impresario (a nie te imitacje, co w Łodzi działają) zechciał taki
zespół zaprosić, chór Aleksandrowa nawet nie miałby alternatywy, bo odpadłby w
przedbiegach, a my nie bylibyśmy skazani na występ może i niezłego chóru, za to
poprzebieranego w stroje niedawnego okupanta.
Jeżeli Pani Magda Sasin jest jadowita, to reszta Wyborczej wypali x-owi dziurki
w swetrze, a kontakt z moim postem grozi śmiercią lub kalectwem. Czytać
wyłącznie w okularach ochronnych!

[Gość: x]

Dziurek w swetrze nikt mi raczej nie wypali, ponieważ zwykle noszę kostiumy.
Co do plebejskiej rozrywki, jaką są występy Chóru Aleksandrowa to bym się
spierała, ponieważ zrozumienie występu wymaga znajomości historii, kultury,
pięknego języka rosyjskiego, plebs i, nie tylko, wiedzy takowej często nie
posiada. Jak się czegoś nie rozumie, to się tego nie lubi. Odrzućmy sprawę
mundurów, to tylko estradowy kostium, choć członkowie Chóru posiadają stopnie
wojskowe i mają prawo do munduru. Filharmonicy berlińscy, wszak nie są
potomkami hitlerowców? Też okupant i to jaki. I Pan coś mówi o hipokryzji?
Czemuż to Panu nie przeszkadza w słuchaniu ich muzyki? A przeszłość von
Karajana tym bardziej?
Na marginesie. Rosja i Rosjanie to nie jest sprawa ani łatwa ani czarno-biała.
Najwięcej wypowiadają się w tej sprawie ludzie, których opinie pobierane
najczęściej z plotek pochodzą z 45 roku. Ludzie,którzy przeżyli zesłanie, łagry
mają w pamięci bardziej skomplikowany obraz Rosji i Rosjan.
Wywiad jest niestety prymitywny, wysterowany na to co powinno być powiedziane.
I jeszcze jedno - sztafaż pisze się przez samo ż. Powinien Pan to wiedzieć tym
bardziej, że słowo pochodzi z niemieckiego.

[zamek]

Kajam się, zostałem przyłapany na orcie, a takie błędy mi się niemal wcale nie
zdarzają. Cóż, późna pora, zaaferowanie, proszę o wybaczenie. Informuję
natomiast, iż w języku polskim, którym to włada Pani w swoim przekonaniu tak
biegle, zdania cząstkowe rozdzielamy przecinkiem, chyba że są połączone
spójnikiem "i". Podobnie ze zwrotami typu "ani ..., ani ...", natomiast po
wspomnianym spójniku "i" przecinka się nie stawia.
Być może wywiad jest, jak to się powiada, "z kluczem". Ale czy zadała sobie Pani
trud zastanowienia, jak wyglądałby tekst, gdyby prof. Rostocki był innego
zdania? Skąd ma Pani pewność, że Pani red. Sasin usiłowałaby bronić swojej tezy
za wszelką cenę, gdyby zdanie uznanego bądź co bądź socjologa nie pokrywało się
z jej pierwotną koncepcją?
Jestem przekonany, iż większość widzów koncertów chóru Aleksandrowa nie
zastanawia się nad niuansami, o których Pani wspomniała, i konteksty kulturowo -
językowe ich nie interesują. Niemniej przychodzą posłuchać chóru, który zapewne
im się podoba, bo w przeciwnym razie spędziliby czas inaczej. Po prostu chcą
posłuchać fajnie śpiewających i znakomicie się prezentujących na estradzie
facetów. Część słuchaczy - w tym, jak rozumiem, Pani - słucha bardziej świadomie
i jej doznania być może są głębsze. Ale jest to jednak mniejszość, tak samo, jak
mniejszością na koncertach muzyki irlandzkiej są miłośnicy Joyce'a w oryginale.
Teza, iż "jak się czegoś nie rozumie, to się tego nie lubi" jest, mówiąc
eufemistycznie, chybiona. Jest wiele rzeczy, które się lubi bez koniecznosci
wnikania w ich istotę: kocham piękno róży, ale nie zastanawiam się, jak wyrosła.
Niestety, owe nieszczęsne mundury to trochę więcej niż kostium. To dość istotny
element całości, zwłaszcza, iż członkowie chóru faktycznie są wojskowymi. Zatem
występują jako wojskowi, podczas występu są na służbie, a łódzka publiczność
będzie oklaskiwać osobników należących do wojsk jeszcze do niedawna
okupacyjnych. Subtelna różnica pomiędzy chórem Aleksandrowa a Filharmonikami
Berlińskimi zasadza się na tym, iż ten drugi zespół (jak i jego wieloletni
dyrygent von Karajan) jest cywilny i choćby grali w nim potomkowie samych
oficerów SS, nikt tam nigdy nie będzie podkreślał mniej czy bardziej
bezpośrednich związków z niemieckimi siłami zbrojnymi. Nadmieniam przy tym, iż
dużą część akurat tego zespołu stanowią muzycy z zagranicy - nawet
koncertmistrzem jest Polak, pan Daniel Stabrawa. Troszkę chybiła Pani z tymi
hitlerowcami, n'est-ce pas? A jeżeli tak się złoży, że wśród berlińczyków są
wyłacznie potomkowie antyfaszystów (nie możemy wykluczyć takiej sytuacji, jest
prawdopodobna), to jak się to będzie miało do zawodowych żołnierzy armii
rosyjskiej, przed chwilą Czerwonej? Cenię sobie polemikę, ale uprzejmie proszę o
sięgniecie po argumenty nieco mniej nonsensowne niż dotychczasowe.
Zamykanie ust brakiem łagierniczych doświadczeń również nie znamionuje kultury,
moja miła x. Idąc za jakże światłą Pani opinią - swoją wiedzę czerpię z plotek
rozpowszechnianych na knajacką kompletnie modłę przez moją świętej pamięci
babcię, której mężowi NKWD wystawiło onego czasu bilet w jedną stronę i której
przeżycia z czasu repatriacji są zapewne też absolutnie marginalnym
doświadczeniem. Czy już jest Pani dostatecznie przyjemnie, czy też żąda Pani ode
mnie odbycia wycieczki na Sołowki, nim ośmielę się jeszcze raz cokolwiek napisać
o zespole Aleksandrowa?
Skoro pisze Pani tyle o prymitywizmie w kontekście wywiadu Pani redaktor Sasin,
proponuję przeanalizować parę własnych tekstów. Zdecydowanie bogatszy materiał
do badań.

corpus delicti

[zamek]

miasta.gazeta.pl/lodz/1,35135,3206678.html

[Gość: x]

Miły Panie,
Pisze Pan, pisze i krąży wokół nie dotykając sedna sprawy.
Staram się zrozumieć Pana wrażliwość (uczulenie na mundury A.C.) ale czyż nie
jest to wrażliwośc wybiórcza? Nie przeszkadzało Panu że H von K. był nazistą,
członkiem NSDAP i z przyjemnością chodził Pan na jego koncerty. A cierpi Pan
jak Chór Aleksandrowa (armia okupacyjna, choć - idąc tokiem Pańskiego
rozumowania - być może jego członkowie są potomkami ofiar Stalina) występuje w
Łodzi i posądza Pan ludzi uczęszczających na te koncerty o prostactwo
(rozrywka plebejska) mimo, iż lwia część łódzkich koncertów zawierała arie
operowe a ciężar gatunkowy całości koncertów wcale nie był niski. Mam
wrażenie że pisze Pan o Chórze, ale nigdy go Pan nie widział na żywo, nie zna
Pan rosyjskiego, ani kultury rosyjskiej, nie zna Pan tych pieśni i ich rodowodu
historycznego. Ma Pan uraz z powodu Babci. Zrozumiałe. Nie proponuję Panu
wycieczki na Sołowki, proponuję Panu wycieczkę do Oświęcimia. Takie same obozy.
Czepia się Pan akurat mundurów. Czyli morderca w mundurze jest winny, bez
munduru niewinny. Ewentualni hitlerowcy w orkiestrze bezrlińskiej są bez
znaczenia, bo są bez mundurow?
Cała ta nasz polemika ma w sumie niewielki sens, bo Pan wie swoje, ja swoje.
Natomiast dziwi mnie działalność redaktor MS. Otóż moja znajoma przysięga, że
słyszała przed koncertem, że GW była wyczytywana w gronie jego sponsorów.
GW sponsuruje koncert, a następnie zniechęca czytelników do jego oglądania?
Wyższa szkoła jazdy.

[zamek]

Żwawymi kroczkami zmierzamy w kierunku absurdu. Teza, iż wśród zawodowych
żołnierzy armii rosyjskiej mogą się znaleźć potmokowie ofiar Stalina, jest
absolutnie usprawiedliwiona rachunkiem prawdopodobieństwa, jednakowoż zdrowy
rozsądek podpowiada mi, że więcej znajdzie się potomków antyfaszystów w cywilnej
niemieckiej orkiestrze niż dzieci antystalinistów w zmilitaryzowanym rosyjskim
chórze. W kwestii Karajana mogę tylko wyrazić żal, że tak wybitna postać
światowego życia muzycznego mogła należeć do tej zbrodniczej organizacji i
wyznawać nazistowskie poglądy. Jednak do wyzwolenia swoich niebagatelnych
artystycznych kreacji - powtórzę po raz ostatni, może uda się wreszcie Pani
natrafić na tę moją myśl - ani on, ani jego orkiestra nie potrzebowali wsparcia
w postaci wojskowego entourage'u. O różnicy poziomów pomiędzy chórem
Aleksandrowa a berlińczykami litościwie zamilczę. Natomiast gdyby w Łodzi
pojawił się działający od lat dajmy na to trzydziestych ubiegłego wieku
umundurowany chór Bundeswehry, protestowałbym równie gromko.
Dopóki nie będzie mnie Pani egzaminować przed habilitacją ze znajomości języka
rosyjskiego i rosyjskiej kultury, uprzejmie proszę nie zabierać w tej kwestii
głosu. Nie czuję się zatem zobligowany do odpowiedzi na Pani impertynencje we
wzmiankowanej kwestii. Cieszę się, iż Pani znajomość tych zagadnień jest na tyle
wysoka, aby ferować sądy i wyroki.
Że każdy morderca jest mordercą - rzecz wiadoma. Że każdy, kto wkłada mundur
określonej jednostki, przyjmuje na siebie odpowiedzialność za jej działania -
również. Wyjątek czynię tu dla maskarad, ale ci panowie noszą mundury całkiem na
poważnie.
W Oświęcimiu byłem, zanim zacząłem z Panią tę dyskusję.
Mam wrażenie, iż istnieje pewna różnica pomiędzy redakcją gazety, a jej działem
promocji i reklamy. A kto wie, czy taki wywiad tym bardziej nie przyczynił się
do spopularyzowania koncertu, a tym samym do kasy trafiło więcej pieniędzy.
Natomiast z niejakim rozbawieniem obserwuję ewolucje Pani poglądów na temat Pani
redaktor Magdaleny Sasin. Od jadowitości przez prymitywizm doszliśmy już do
zdziwienia. Jaki następny etap - umiarkowana aprobata czy już adoracja?

[Gość: x]

Miły Panie,
Może niech się Pan przestanie sobą upajać i skończmy już tę jałową dyskusję.
Rozumiem, że tak głośna przynależność von Karajana do NSDAP była dla Pana
nowością, dla takiego konesera? To może te Pańskie popisy erudycji to tylko
sztafaż?
I jeszcze: ,,,,,,, ....... - zapas znaków przestankowych, proszę je sobie
rozstawić jak się Panu podoba.
Bardzo Pan emocjonalnie zaangażowany w obronę Pani Sasin n'est- ce pas?

[zamek]

Albo mi się wydaje, albo Pani nerwy puściły... No i po co?
O przynależności Karajana do NSDAP wiedziałem niekoniecznie od Pani, ale dla
Pani dobrego samopoczucia może Pani mówić wszem i wobec, że dopiero Pani mi ten
smutny fakt uświadomiła.
Wielce sobie cenię, iż uważa mnie Pani za erudytę. Rzadki komplement.
Kwestia moich związków emocjonalnych z Panią M. Sasin nie powinna zaprzątać Pani
uwagi. Czuję się za to bardzo silnie emocjonalnie związany ze zdrowym rozsądkiem
i rozumieniem tekstu czytanego, które to cechy w naszej pożal się Boże dyspucie
reprezentowane są dość jednostronnie.
Ciekawe, że Michaił Gorbaczow doprowadził ZSRR do kresu, a wyłaniające się z
niego republiki pokierował na ścieżki demokratyczne, choć przyznaję ucziwie, że
nie wszędzie się to powiodło (weźmy taki Turkmenistan). Czyżby zatem dziecię
ofiar stalinizmu odegrało się na bat'ku, a Pani teza po raz kolejny okazała się,
nazwijmy to, chybiona? Choć nie ukrywam, że lepiej niż na Rosji znam się, dajmy
na to, na Chorwacji. Podyskutujemy? Tylko chyba już na privie, bo nas za spam wytną.
Pozdrawiam :)

[Gość: x]

Ani mi nerwy nie puściły ani nie uważam Pana za erudytę. Tym bardziej. Nie
doczytał Pan chyba o sztafażu i nie chwyta Pan ironii na swój temat. Może zbyt
rozbudowane ego? Prezentuje Pan ignorancję jeśli chodzi o sprawy rosyjskie.
Pana kuchenne teorie na temat Michaiła Gorbaczowa jak i wcześniej Chóru
Aleksandrowa są rozczulające. Jakaż to moja teza miała być chybiona?
Pana emocje natomiast interesują mnie o tyle, że nie jest Pan zwykłym
forumowiczem, który wdał się w dyskusję o Chórze i wywiadzie, lecz osobą
związaną z redakcją.

[zamek]

Ironią to ja się, proszę miłej Pani, posługuję od lat. Bardzo dobrze zdawałem
sobie sprawę z Pani intencji. Pani natomiast wzięła mój sarkazm na poważnie.
Mam nadzieję, że zdaje sobie Pani sprawę, iż rozwijanie przez Panią tematu moich
domniemanych związków z "Wyborczą" będzie publiczną ingerencją w moje sprawy
prywatne, co może poskutkować nie tylko usunięciem Pani postów z forum jak i
zablokowaniem Pani dostępu, ale i sankcjami prawnymi.

[Gość: x]

I jeszcze jedno - niejaki Misza Gorbaczow był potomkiem ofiary Stalina.
Naprawdę nie zna się Pan na Rosji.