kropka.
15.10.01, 10:58
Pamietasz "Koziołka Matołka"?
Leżałeś już w łóżeczku, a mama ciepłym głosem prowadziła cię przez świat
przygód koziołka w czerwonych majteczkach. Trzymałeś głowę na jej kolanach,
żeby lepiej widzieć ilustracje. Było cicho i ciepło. Bezpiecznie.
Pamiętasz inną książkę? Oglądałeś ją z szacunkiem. Zawierała treści nieznane,
ale wiedziałeś, że za jakiś czas poznasz je i zrozumiesz. Szkolny podręcznik.
Twoja pierwsza książka naukowa. Z szacunkiem ubierałeś ją w kolorową okładkę.
Kiedyś zobaczyłeś książkę tak starą, że twoja wyobraźnia nie sięgała tak daleko.
Była inna. Duża, ciężka, pisana ręcznie dziwnym charakterem i nieznanymi
słowami. Skórzana, wytłaczana oprawa ze złotymi literami na grzbiecie robiła
wrażenie miękkiej i ciepłej. Pachniała. Sztywne kartki szeleściły tajemniczo.
Zdałeś sobie sprawę, że książka to nie tylko treść. To także przedmiot.
Są książki skromne, eleganckie, dostojne. Trzeba konesera, aby je zauważył
i docenił ich klasę.
Są inne, niespokojne, agresywne, wrzeszczące wściekłymi kolorami okładki.
Są też takie, którym sam nadajesz charakter. Czytając zakreślasz ulubione lub
ważne fragmenty, komentujesz na marginesie, dodajesz własne myśli,
współtworzysz. I nie kupisz nowej, nie wymienisz na mniej zniszczoną, na nowe,
bardziej kolorowe wydanie. Bo w tym egzemplarzu jest kawałek twojej duszy.
Czy lubisz książki? Czy martwisz się, że wraz z rozwojem internetu ten
przedmiot zniknie z naszego życia codziennego? Że księgarnie zamienią się
w komputerową pracownię wysyłającą zamówioną treść bezpośrednio na twój adres
e-mail?
Czy to możliwe?