Dodaj do ulubionych

Czy książka ma duszę?

15.10.01, 10:58
Pamietasz "Koziołka Matołka"?
Leżałeś już w łóżeczku, a mama ciepłym głosem prowadziła cię przez świat
przygód koziołka w czerwonych majteczkach. Trzymałeś głowę na jej kolanach,
żeby lepiej widzieć ilustracje. Było cicho i ciepło. Bezpiecznie.
Pamiętasz inną książkę? Oglądałeś ją z szacunkiem. Zawierała treści nieznane,
ale wiedziałeś, że za jakiś czas poznasz je i zrozumiesz. Szkolny podręcznik.
Twoja pierwsza książka naukowa. Z szacunkiem ubierałeś ją w kolorową okładkę.
Kiedyś zobaczyłeś książkę tak starą, że twoja wyobraźnia nie sięgała tak daleko.
Była inna. Duża, ciężka, pisana ręcznie dziwnym charakterem i nieznanymi
słowami. Skórzana, wytłaczana oprawa ze złotymi literami na grzbiecie robiła
wrażenie miękkiej i ciepłej. Pachniała. Sztywne kartki szeleściły tajemniczo.
Zdałeś sobie sprawę, że książka to nie tylko treść. To także przedmiot.
Są książki skromne, eleganckie, dostojne. Trzeba konesera, aby je zauważył
i docenił ich klasę.
Są inne, niespokojne, agresywne, wrzeszczące wściekłymi kolorami okładki.
Są też takie, którym sam nadajesz charakter. Czytając zakreślasz ulubione lub
ważne fragmenty, komentujesz na marginesie, dodajesz własne myśli,
współtworzysz. I nie kupisz nowej, nie wymienisz na mniej zniszczoną, na nowe,
bardziej kolorowe wydanie. Bo w tym egzemplarzu jest kawałek twojej duszy.

Czy lubisz książki? Czy martwisz się, że wraz z rozwojem internetu ten
przedmiot zniknie z naszego życia codziennego? Że księgarnie zamienią się
w komputerową pracownię wysyłającą zamówioną treść bezpośrednio na twój adres
e-mail?
Czy to możliwe?
Obserwuj wątek
    • Gość: yaa Re: Czy książka ma duszę? IP: 212.69.68.* 15.10.01, 11:16
      Mam nadzieję, że prawdziwej książki nie będzie w stanie zastąpić żaden, nawet
      najlepszy monitor. Nie ten charakter, nie te przeżycia, nie sten urok.
      Jeśli nadejdą kiedyś takie czasy, że zamiast ksiązek będą wyłącznie płyty cd
      czy dvd to będzie chyba czas umierać.
      Ale, nawiasem mówiąc, nie cierpię zaznaczania ulubionych fragmentów w żadnej
      książce. Nawet najbardziej ulubionej. Dla mnie kontakt z książką jest zbyt
      osobisty czy intymny aby moje ulubione fragmenty mogli odkryć ludzie, którym
      kiedyś może pożyczę książkę. A ja i tak wiem gdzie szukać ulubionych fragmentów
      tekstu.
      Pozdrawiam
      Yaa
      • kropka. Re: Czy książka ma duszę? 15.10.01, 12:32
        Gość portalu: yaa napisał(a):

        > Ale, nawiasem mówiąc, nie cierpię zaznaczania ulubionych fragmentów w żadnej
        > książce. Nawet najbardziej ulubionej. Dla mnie kontakt z książką jest zbyt
        > osobisty czy intymny aby moje ulubione fragmenty mogli odkryć ludzie, którym
        > kiedyś może pożyczę książkę. A ja i tak wiem gdzie szukać ulubionych fragmentów
        > tekstu.

        Juz dawno przestałam pożyczać książki! Pieniądze, sukienki - bardzo proszę.
        Książki, szczoteczki do zębów i Mężczyzny Życia - w żadnym wypadku!
        Należę do gatunku "czytających ołówkiem". Czy wiesz, jak zabawnie jest znaleźć
        swoje dawne komentarze? Jak zmieniają się poglądy w miarę doświadczeń i lat?
        Jak inne fragmenty stają się ważne, a poprzednie głupieją?
        Sprawdź. Nie musisz bazgrać na książce, możesz wkładać karteczki. Bardzo
        pożyteczne i interesujące. Polecam i pozdrawiam
    • .pepe. Re: Czy książka ma duszę? 15.10.01, 11:17
      książki nie mają prawa zniknąć! To największe skupiska magii istniejące w
      świecie. Bardzo lubię się w nie wkradać, tzn. przechodzę obok regału z
      książkami, biorę jedną (którą czytałem, albo nie czytałem) i czytam sobie
      stronę albo dwie i już się zaczyna: albo wracają wspomnienia, emocje, jakie mi
      towarzyszyły przy jej lekturze, albo (jeżeli nie czytałem) zaczyna działać
      wyobraźnia. Kim był Aleksiej, o co chodzi Kamieńskiemu, gdy mówi o potrzebie
      wewnętrznego przełomu, czy pojadą razem do Berlina, itd.

      Często ciekawość powoduje, że zabieram się do książki od początku.

      Próbowałem czytać tzw. e-booki, czyli cyberksiążki ściągane z internetu i to
      jest chyba podobne do seksu przez telefon. Książkę trzeba mieć w ręku, czuć
      zapach, dać się jej kusić, kiedy leży zamknięta z zakładką w środku.
      No i nigdy nie oglądam ekranizacji książek, które czytałem, bo tylko mnie to
      wpędzało w stany depresyjnie. Wszystko robią nie tak.

      pozdr.
      • jasam Re: Czy książka ma duszę? 15.10.01, 11:45
        .pepe. napisał(a):

        > książki nie mają prawa zniknąć!
        > No i nigdy nie oglądam ekranizacji książek, które czytałem, bo tylko mnie to
        > wpędzało w stany depresyjnie. Wszystko robią nie tak.

        I to jest sedno magii książek - nasze wyobrażenia. A im bardziej osobiste są
        nasze przeżycia przy czytaniu - nie chcemy znać innych wyobrażeń przeniesionych
        na ekran. To jest samodzielna forma wypowiedzi artystycznej, więc po co dokonywać
        porównań. A jeżeli wcześniej czytałem - te porównania są samoistne. Im bardziej
        film trzyma się realiów książki tym trudniej go oglądać.
        Po kolacji z przemiłą osobą z pewnością nie czekamy, aby ktoś nam opowiadał o
        podobnej kolacji z tą naszą przemiłą osobą.
        To jest nasze własne przeżycie i często jesteśmy o nie zazdrośni.

        pozdr.
        • .pepe. Re: Czy książka ma duszę? 15.10.01, 12:14
          jasam napisał(a):

          > Po kolacji z przemiłą osobą z pewnością nie czekamy, aby ktoś nam opowiadał o
          > podobnej kolacji z tą naszą przemiłą osobą.

          bardzo prosta i trafna analogia, jasam :)
          pozdr.
          • kx Re: Czy książka ma duszę? 16.10.01, 19:22
            Kocham książki miłością prawie że namiętną i wiem, że „dobry zwyczaj nie
            pożyczaj”, ale pożyczam. Tak wiele osób nie stać na kupienie choćby jednej
            książki w miesiącu i tak mało ludzi w ogóle czyta jakiekolwiek słowo pisane....
            Więc ze złamanym sercem wyciągam spod poduszki ukochaną „Czrodziejską Górę”
            i „Miłość w czasach zarazy” i pożyczam, bo nie mam serca blokować dostępu do
            świata w nich zaklętego.

            Co prawda śnią mi się potem koszmary pełne tłustych paluchów odbitych na ich
            stronniczkach, ale trudno- sama pokochałam tyle wspaniałych książek tylko
            dlatego, że ktoś mi je kiedyś pożyczył.....
            Ale żadnego mazania, bazgrania, zaznaczania i podkreślania nie toleruję!!!!

            A teraz trochę z innej beczki, ale też o książkach. Na osiedlu, na którym
            mieszkałam mieszkając jeszcze z rodzicami, jest wspaniała biblioteka, do której
            chodziłam odkąd nauczyłam się czytać. Tam pracują kobiety, którym mimo jakichś
            670zł pensji się jednak chce i które namówiły grono stałych czytelników do
            regularnych wpłat na ich konto, dzięki czemu co miesiąc kupowały około 50
            nowych książek. Wszystko było super do czerwca tego roku. Mieszkańcy wieżowca,
            na parterze którego zlokalizowana była biblioteka, napisali do spółdzielni
            protest, w którym domagali się natychmiastowej likwidacji biblioteki. Jako
            powód podali fakt, że czytelnicy zaraz po wyjściu z biblioteki przesiadują na
            klatce schodowej pijąc piwo, wino i inne trunki, zaczepiają mieszkańców bloku,
            głośno przeklinają, mażą sprayami po ścianach, a nawet sikają po kątach.
            Biblioteka została zamknięta i dopiero po paru miesiącach znalazło się
            rozwiązanie- aktualnie kute jest wejście do biblioteki od strony balkonów, żeby
            czytelnicy-pijusy nie przeszkadzali czcigodnym mieszkańcom bloku....

            Naturalnie w 100% zgadzam się z mieszkańcami bloku. Sama zauważyłam, że jak
            wychodzę z biblioteki z nową partią książek, to jakieś zło we mnie wstępuje.
            Czasem aż nie mogę się powstrzymać, by nie przejechać gwoździem po drzwiach
            lokatorów z parteru, nie urwać skrzynek na listy, nie podpalić windy albo nie
            wrzucić petardy do zsypu. A że wszyscy czytelnicy już przy wejściu do
            biblioteki zaczynają wlewać w siebie wino „Amore”, to już sprawa zupełnie
            oczywista....

            Pozdrawiam wszystkich wciąż korzystających z bibliotek....
            • kropka. Re: Czy książka ma duszę? 16.10.01, 19:59
              Na tym własnie polega "połykanie książek". Trzeba czymś popić.
              Że tez lokatorzy tego nie rozumieją!
              Dziwne jakies te ludzie, naprawdę.
    • zamek Re: Czy książka ma duszę? 21.10.01, 00:18
      Książki i ja...
      Chocianowice. W domku z czerwonej cegły paroletni berbeć leży z zadartymi
      nogami nad książką kucharską babci.
      - Wyjdź na podwórko, jest piękna pogoda - mówi mama.
      Berbeć jest posłuszny i wychodzi, ale... po paru minutach znowu
      zaczytuje "Kuchnię polską".
      - Dlaczego nie jesteś na podwórku?
      - Już byłem.
      Dwadzieścia parę lat później berbeć skończył Akademię Muzyczną i właśnie
      przegląda w uczelnianej bibliotece zawartość regału z wywieszką "Wyprzedaż
      książek". Znajduje "Harmonię" Piotra Rytla, rok wydania 1930. Szybko przebiega
      stronice - książka jest kompletna. Zaraz będzie jego.
      - Ile płacę? - pyta biblotekarkę.
      - Złotówkę.
      Berbeć ma, płaci; książkę zawija w papier i wkłada do teczki. W domu wyciąga,
      aby porozkoszować się jej zakurzonym dostojeństwem. Otwiera stronę tytułową
      i... Nie, to nie może być!... Ależ tak, bez wątpienia!... Boże, jak to możliwe!
      Ona sama?!... Berbeć z trudem zbiera myśli, zupełnie rozpierzchnięte na widok
      podpisu pierwszej właścicielki książki. Lekko pochyłe, piórem stawiane litery,
      wcale nie wyblakłe - Grażyna Bacewicz, patronka szkoły berbecia. Szkoły, której
      biblioteka sprzedała berbeciowi tę książkę za złotówkę...
      Dzisiaj berbeć czasem czyni z książki taki użytek, jak pierwsza właścicielka -
      zadaje z niej uczniom zadania. Ale częściej bierze do ręki i czyta, zwłaszcza
      te ołówkowe zapiski: "z tym a tym przećwiczyć...", "temu a temu sprawdzić...".
      I berbeć wie, że świat skończy się dopiero wtedy, gdy ta książka powtórnie
      legnie na półce z napisem "Wyprzedaż...".
      Pozdrowienia od berbecia. :)
      PS. A kiedy berbeć późno w nocy wyłącza komputer, gasi ekran i kładzie się do
      łózka, ktoś pyta: "Ile książek dziś czytałeś?" Jest ciemno. To dobrze. Nie
      widać rumieńca na twarzy berbecia...
      • Gość: kasia Re: Czy książka ma duszę? IP: *.lodz.cvx.ppp.tpnet.pl 09.12.01, 16:27
        Historia dwu dedykacji. Berbecie w wieku zamka moga nie pamietac, kim byla w
        Łodzi Genowefa Adamczewska. Ba, pewnie nigdy nie slyszaly na zywo Lodzkich
        Filharmonikow pod batuta Henryka Czyza, bo zamek mlodym dzieckiem jest. Ale juz
        Rodzice zamka - tez muzycy znaja obie postaci.Zapewne spadkobiercy
        p.Adamczewskiej oddali jej ksiegozbior do antykwariatu. I tamze za 120 zl w r.
        1983 kupilam tegoz Czyza "Pamietam, jak z nut" z dedykacja "Pani Genowefie
        Adamczewskiej z wyrazami szacunku-Henryk Czyż,24.01.1980". Sam Czyz powie po
        latach-"Pewnie poszedlem do Niej zalatwic jakies mieszkanie dla mojego muzyka".
        Minie pare lat i "Niewczesnych Zartach" wpisze:"Drogiej Kasi, na urodziny,
        Henryk, 15.04.1996".
        Dziwne, ale kocham oba wpisy-ten dla Niej i ten dla mnie- bo oba -to dzis juz
        signum temporis.-Kasia
        PS
        Odwiedzajcie Antykwariaty!
        To w jednym z nich kupilam za psi grosz wyciag fortepianowy "Pajacow"
        Leoncavalla z 1892 r, wydany przez Sonzogna.
        A czy zamek pamieta z wykladow , choc was pewnie w tej Akademii tego nie ucza
        (do takiej wiedzy dochodzi sie melomanskimi poszukiwaniami), kiedy ogloszono
        slynny konkurs na jednoaktowa opere, w ktorym sukces odniosly "Pajace"
        i "Cavalleria Rusticana" ? I kto ten konkurs oglosil?
        No zgadnij... Dobrze myslisz ! Mam pierwsze wydanie! Dzieki temu zyje w blogiej
        aurze potencjalnej fortuny-gdybym zechciala to sprzedac. A nie zechce-bo
        kocham "Pajace", archaiczna grafike okladki i dotyk starego papieru pokrytego
        czarnymi mrowkami nutek.
        Uklony dla Rodzicow , a zwlaszcza Ojca-K
        • zamek Czy książka ma duszę - głos z wózeczka 09.12.01, 16:41
          Gość portalu: kasia napisał(a):

          > Berbecie w wieku zamka pewnie nigdy nie slyszaly na zywo Lodzkich
          > Filharmonikow pod batuta Henryka Czyza, bo zamek mlodym dzieckiem jest.
          Zamek nóżki ściska za "młode dziecko", bo tak właśnie się czuje, ale Łódzkich
          Filharmoników pod batutą Maestro Czyża słyszał i to nie tylko na jubileuszowym
          koncercie lat temu kilka, ale i przed 1980, choć raczej na próbach. Wprawdzie nie
          zdawał sobie jeszcze wtedy sprawy z powagi sytuacji, ale co słyszał, to
          słyszał... :)
          > A czy zamek pamieta z wykladow , choc was pewnie w tej Akademii tego nie ucza
          > (do takiej wiedzy dochodzi sie melomanskimi poszukiwaniami), kiedy ogloszono
          > slynny konkurs na jednoaktowa opere, w ktorym sukces odniosly "Pajace"
          > i "Cavalleria Rusticana" ? I kto ten konkurs oglosil?
          > No zgadnij... Dobrze myslisz ! Mam pierwsze wydanie
          Zamek bije się wątłą piąstką w piersi, że nie wiedział, bo go tego faktycznie nie
          uczyli, ale już stał się mądrzejszym berbeciem i wdzięcznym jest bardzo.
          > Uklony dla Rodzicow , a zwlaszcza Ojca-K
          Wzajemnie pozdrawiam serdecznie
          • Gość: kasia Re: Czy książka ma duszę - głos z wózeczka IP: *.lodz.cvx.ppp.tpnet.pl 09.12.01, 17:00
            Aha, zapomnialabym...(bom ok.10 lat starsza, wiec i pamiec juz nie ta...)
            Gratuluje pewnej strony www ! Powinniscie z p. Ola moze pomyslec o jakims
            muzycznym forum i usadowic je wlasnie tam. Wprawdzie Muzycy za bardzo
            komputerowi nie sa , ale w swej naiwnosci, mysle, ze to sie moze zmieni...za
            kilkadziesiat lat
            • zamek Re: Czy książka ma duszę - głos z wózeczka 09.12.01, 18:05
              Serdecznie dziękuję za ciepłe słowa. Niestety, z racji przypisania do
              instytucji strona pewnie zostanie w tym samym miejscu, ale zastanowimy się z p.
              Olą, w którym portalu (najchętniej specjalistycznym) moglibyśmy dać link do tej
              witryny.
              Pozdrawiam serdecznie
    • Gość: Ixtlilto Re: Czy książka ma duszę? IP: *.tvsat364.lodz.pl 09.12.01, 15:30
      Jasne ze ma! I to na dodatek taką, że jak się ją pozna to nie można się
      oderwać, pochlania ona człowieka całego!
      Uwielbiam te magie- jaka powstaje gdy czytam... tego nie sposob opisac... nagle
      wszytko inne przestaje istniec, ja wnikam do ksiazki, w mojej glowie slowa
      zamieniaja sie na obrazy- mam moja wlasna ekraznizacje- sz ksiazki ktore czytam
      po kilka razy, lub wybieram tylko ulubione fragnety. Dużo tez zależy od pisarza-
      niektorzy dzialaja na mnie jak czarodzieje- po przeczytaniu och ksiazek czuje
      sie jakbym byla narratorem lub obserwatorem wszystkich zdarzen.. wszysto jest
      takie realne, (tak bylo jak przeczytalam "wywiad z wampirem").
      Czyli odpowiedz brzmi: tak ksiazka ma dusze! i na dodatek kazda swoja, i te
      dusze pochlaniaja czesc nas... wspaniale uczucie!

      pozdroofka, Ixtlilto
    • Gość: student Re: Czy książka ma duszę? IP: *.icpnet.pl 09.12.01, 16:56
      Ciekawe pytanie. dla czesci ludzi odpowiedz jest oczywista, druga czesc - nawet
      nie wie o co chodzi.
      Ksiazka to cos niesamowitego, najwiekszy, najwspanialszy skarb, jaki widzialam,
      najpyszniejsza potrawa, jakiej dano mi skosztowac.
      Najbardziej kocham w ksiazkach to, ze ucza. dzieki nim przez cale zycie sie
      rozwijam, a do tego ksiazka to najlepszy nauczyciel, jakiego kiedykolwiek
      mialam, wie wszystko, ale nie daje mi latwych odpowiedzi, tylko zmusza do
      myslenia i do wiecznego poszukiwania.
      Poza tym ksiazka czesto powie to, do czego sama sie nie przyznaje, dzieki temu
      wciaz pracuje nad soba.
      Szkoda tylko, ze pojawia sie coraz wiecej ksiazek, ktore nic nie wnosza. sa
      kierowane do niemyslacych, cos jak telewizyjne sitcomy, bigbrothery, itd. Ale
      coz zrobic - rynek zawsze dostosowuje sie do mas, ten ksiazkowy rowniez. A ze
      masy prezentuja soba coraz nizszy poziom, to i na ksiazkach to sie odbija:(((
      Jak cudownie, ze sa biblioteki - te domowe i publiczne, bo tam mozna znalezc
      prawdziwe Ksiazki.
      Ksiegarnie - moze sie myle, ale zauwazam niedobra tendencje do skupiania sie
      wydawcow na pieknym wygladzie ksiazki (stad potworne ceny), a przeciez nie o
      wyglad chodzi!! osobiscie uwielbiam czytac stare ksiazki o pozolklych, grubych
      kartkach, ktore tak specyficznie pachna - czyz to nie cudowne, usiasc w zimowy
      wieczor na kanapie, owinac sie grubym kocem, zapalic mala lampke i pograzyc sie
      w przywolujacej wspomnienia lekturze ukochanej ksiazki albo wyruszyc w calkiem
      nowa podroz zwiedzajac te nowo zdobyta...
      na stoliku obok stoi goraca herbata z sokiem, za oknem pada snieg (albo raczej
      deszcz:)), a Ty odplywasz w inny swiat........
      pozdrawiam Lodz,s.
    • aleksandraali Re: Czy książka ma duszę? 09.12.01, 18:37
      Ksiazki dobre zawsze beda niesmiertelne. Beda nam towarzyszyc w kazdym wieku.
      Problem w tym, ze coraz czesciej mlodziez jest zniechecana do czytania przez
      dlugie i nudne lektury.
      Jednak mysle, ze kazdy kiedys natrafi na taka ksiazke, ktora przekona go, ze
      cztyajac mozemy sie przeniesc w inny swiat. Odbic od ziemi i poszbowac w
      wyobrazni.
      Internet zabiera nam czs, ale i tu mozna podyskutowac na temat niesmiertelnych
      ksiazek.
      Pozdrawiam.
    • kropka. Re: Czy książka ma duszę? 19.06.02, 19:01
      Czy inni też mieli jakieś ciekawe przygody z książkami?
      • ixtlilto Re: Czy książka ma duszę? 20.06.02, 00:13
        ja tylko dodam tak na marginesie:
        Kilka dni temu Tatko zobaczywszy mnie z książką zapytał czy się dobrze czuję.
        Zdumiał się bardzo gdy usłyszał, że tak i że czytam sobie dla przyjemności...
        już teraz nie "bo musze do szkoły" ale całkowicie dla mnie!

        O tak! książki mają dusze! I w każdej z przeczytanych książek zostaje troszkę
        mnie! To znaczy ja zostawiam siebie w niej; a otrzymuję w zamian cudowne obrazy
        w mojej głowe, zabawe teksty... ech! Uwielbiam czytanie.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka