Czy w Łodzi potrzebny jest most linowy ?

[sloggi]

Taka Warszawa, czy Gdańsk mają mosty linowe. Czy nie uważacie, że w Łodzi
przydałby się również taki most ?
Gdzie umieścilibyście ten most ?
Może nad Jasieniem ?
A może nad Łódką lub Nerem ?

[Gość: Ja]

Jest bezwzględnie potrzebny.
Proponuję akcję: każdy bierze kilka lin i we własnym zakresie buduje most na
dowolnie wybranej rzece!!!

Więcej mostów, więcej mostów!!!!

Swoją drogą może jeszcze przeprawy promowe. To byłoby coś!!!

[Gość: Karol]

tylko że taka Warszawa ma odrobinę szerszą rzekę niż my wszystkie,
już wiem most postawimy na Piotrkowskiej nad al. Piłsudzkiego,
nic to ,że dołem będą płynąć samochody

[Gość: NINNA]

Ja jestem za tym pomyslem. Jak mozna miec mosty (wiadukty) nad ulicami, to i
moga byc lniane.

Prawdziwy rarytas.

//NINNA

[sloggi]

Nad Jasieniem, koło Ronda Lotników Lwowskich ?

[kropka.]

Sloggi, dlaczego nad Jasieniem (-enią)? Bądźmy raz oryginalni! Podoba mi sie
pomysł Karola mostów nad Piłsudskiego, może nad Żeromskiego, zamiast kładek?
I żeby były nie linowe, tylko ljanowe. Z ljan. I kazdy uzytkownik dostanie
batonik mars. Tylko panowie, spodnie na szelkach, bo pospadają i będzie obciach!

[Gość: teufel]

Gość portalu: Karol napisał(a):

> tylko że taka Warszawa ma odrobinę szerszą rzekę niż my wszystkie,
> już wiem most postawimy na Piotrkowskiej nad al. Piłsudzkiego,
> nic to ,że dołem będą płynąć samochody

bezapelacyjnie popieram

[vladip]

a wenecja to ma pelno kanalow ... i gondole plywaja... buuuuuuu
ja chce zeby w lodzi tez tak bylo...... buuuuu
powiedzcie tylko gdzie mam zaczac kopac a zaczne przygotowywac kanaly... no a
potem tylko woda napelnic...
no i jescze plaza... duuuzo plazyyy i pisku.. buuuuu
;))))))
a tak serio mosty wiszace sa konstrukcjami stosowanymi na duzych ( szerokich )
przeprawach , w lodzi w zupelnosci wystarcza zwykle... zreszta nie mamy raczej
klopotow z przekraczaniem naszych rzek...
pzdr
vladip

[Gość: panBozia]

sloggi napisał(a):

> Taka Warszawa, czy Gdańsk mają mosty linowe. Czy nie uważacie, że w Łodzi
> przydałby się również taki most ?
> Gdzie umieścilibyście ten most ?
> Może nad Jasieniem ?
> A może nad Łódką lub Nerem ?

A ja żądam dostępu Łodzi do morza.
TEEEEEEEEEEEEEEERAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAZ

[cumella]

Ot dowcipas... a nie łaska nadal korzystać z łódki?

[zamek]

JASNE!!! NATYCHMIAST!!!
ZBUDOWAĆ KOŁO KOSMODROMU NA LUBLINKU!!!
JUŻ!!!!!

[Gość: ELVIZ]

Zapodajmy most liniowy przez Stawy Jana albo Stefańskiego!!!

[krzelop]

Most linowy jest NIEZBĘDNY
ja bym go zbudowal wzdluz Piotrkowskiej,choćby metr nad ziemią. Dzięki niemu
ludziom nie groziłoby wdepnięcie w psią kupę, których na Piotrkowskiej leżą
całe tony. Zamiast patrzeć pod nogi przechodnie mogliby spokojnie oglądać
wystawy sklepowe. Na pewno zyskałby na tym łódzki handel, wraz z handlem
produkcja i wielu mieszkańców.

reasumując: psie kupy niszczą łódzką gospodarkę. zaradzić temu może jedynie
most linowy. albo nakaz sprzątania kup przez właścicieli psów.

Krzelop Stanisław

[sloggi]

Myślałem, żeby wybrać się z Irzykiem, no ale przecież muszę Most Siekierkowski
otworzyć :)))
Następny wiszący most musi powstać w Łodzi, każde duże miasto już taki ma.

[aric]

Aleś odkopał. To przyjeżdzaj, co tam Most Siekierkowski. Dupa tam, takie mosty.
U nas jest ich tysiące, podobnie jak chińkich karateków.

[Gość: karoolek]

Mam lepszy pomysł...
W Łodzxi jest kilka ulic ciagle zakorkowanych i ciągle remontowanych , lub co
gorsze zupełnie zostawionych na pastwę losu.
Moznaby ulicę Kilińskiego, ulice Zachodnią, i np, ulice Struga, i ulicę
Jaracza + Wieckowskiego przekopać, zalać wodą, i mielibyśmy kanały,
tak juz vladip napisał......
Potem mostyv będa konieczne!!!!!
I pomysleć że byłyby wodne taksówki w centrum....
MAM Zmieńmy bieg Wisły...

[irzyk]

Jaka atrakcja turystyczna by się zrobiła!!!
Wenecja w Polsce
Pomysł super - POPIERAM

[sloggi]

W ramach czynu społecznego mogę przyjechać ze szpadlem.

[geograf]

przecież Wenecje w Polsce już mamy...
tylko taką inną od tej włoskiej ;)

[spinache]

W Łodzi oczywiście potrzebny jest olbrzymi most kapitański;-)

pzdr

Idźmy na całość!

[ob.serwator]

Idźmy na całość!
Wybudujmy od razu dwa mosty - wzdłuż i w poprzek Łodzi. Nie będzie trzeba
budować obwodnic i pozbędziemy się korków :-)

[mala18]

Zważywszy na to,że przez Łódż przepływa 18 rzeczek, możemy przewidzieć 18
mostów linowych a do kompletu brakuje jedynie stada małp.
Z wyrazami szacunku etc

[sloggi]

Ciekawe, jeśliby zbudować zaporę wielkości tej w Dębem ( na Zalewie
Zegrzyńskim ) to ile czasu trwałoby zapełnienie tego zbiornika wodami Jasienia
lub Łódki ?
W sumie jakiś zbiornik rekreacyjny do popływania kajaczkiem przydałby się :))

[irzyk]

Kajaczkiem można popływać w Arturówku.
Jest bardzo przyjemnie

[jacek#jw]

port kosmiczny na Lublinku i otwórzmy stały most liniowy na Marsa, Wenus i
gdzieś tam jeszcze. Niech w Łodzi powstanie agencja eksploracji materiałów na
asteroidach, ośrodek badania sztucznej inteligencji, laboratorium przekształceń
genetycznych, baza doświadczalna transportacji i wreszcie autostrada a
przynajmniej porządna droga pozwalająca się dostać do jakiegokolwiek dużego
miasta w Polsce.

[sloggi]

A metro ?
Jak mogłeś pominąć metro.
Z Ozorkowa do Pabianic.

[jacek#jw]

sloggi napisał:

> A metro ?
> Jak mogłeś pominąć metro.
> Z Ozorkowa do Pabianic.

Owszem, to duże niedopatrzenie. Aby wyrównać jakoś tą gafę, proponuję uznać
budowę metra jako priorytetową i obiecuję wspierać każdą akcję protestacyjno-
popierającą w tej sprawie. Nie zapomnę też o moście linowym.

[sloggi]

jacek#jw napisał:

> sloggi napisał:
>
> > A metro ?
> > Jak mogłeś pominąć metro.
> > Z Ozorkowa do Pabianic.
>
> Owszem, to duże niedopatrzenie. Aby wyrównać jakoś tą gafę, proponuję uznać
> budowę metra jako priorytetową i obiecuję wspierać każdą akcję protestacyjno-
> popierającą w tej sprawie. Nie zapomnę też o moście linowym.
>
>

[geograf]

a Arturówek??
A Stawy Stefańskiego??

OJ SLOGGI!!
TY TU MUSISZ PRZYJECHAĆ, BO NIE WIESZ CHYBA CO TO ŁÓDŹ....

pozdrawiam:-)

[sloggi]

Arturówek i Stawy Stefańskiego - ok, ale ja potrzebuję akwenu, żeby wybudować
nad nim most.
Wiszący rzecz jasna.

[geograf]

Sloggi- masz taki nadmiar pieniędzy??
To daj mi!!:-)
a nie tam na jakieś mosty wydawał będziesz...

[sloggi]

Czy wyborażasz sobie Geografie taki autobus linii 68 mknący sobie
Goldengejciakiem w kierunku Retkinii ?
:)))))))

Spójrz na to z innej perspektywy!

[jacek#jw]

geograf napisał:

> Sloggi- masz taki nadmiar pieniędzy??
> To daj mi!!:-)
> a nie tam na jakieś mosty wydawał będziesz...

Każda taka inwestycja to możliwość założenia kolejnych wątków geograficznych
przez Ciebie. Te z kolei przyczynią się do rozwoju nowej gałęzi wiedzy
medycznej o znanej Ci nazwie i to tu w Łodzi! Na to nigdy nie żal pieniędzy.

[geograf]

dziękuję za soczystą ironię:-)

Każda lina będzie miała patrona.

[sloggi]

Patronem jednej z nich będzie Geograf.

_______________VLADIPOWI Z DEDYKACJĄ

[Gość: kasiaprim]

VLADIP NAPISAŁ: )a wenecja to ma pelno kanalow ... i gondole plywaja...
buuuuuuu ja chce zeby w lodzi tez tak bylo...... buuuuu powiedzcie tylko gdzie
mam zaczac kopac a zaczne przygotowywac kanaly... no a potem tylko woda
napelnic...;))))))(
VLADIPOWI DEDYKUJĘ:
EPHRAIM KISHON KANAŁ BLAUMILCHA
(tłum. Stanisław Lewanski)
Mieszkańcom Izraela wspólna jest maniacka skłonność do zabudowywania kraju.
Jeśli ktoś z Czytelników tej książki zdecyduje się na podjęcie podróży do
Państwa Izrael, wkrótce nabierze przekonania, ze cierpimy tu na powszechną,
chroniczną i nieuleczalną gorączkę budowlaną. Nikogo na przykład nie dziwi, gdy
jakiś szaleniec wyskoczy z projektem wybudowania miasta pośrodku gołej pustyni.
Mamy całkiem pokaźną grupę takich wariatów. I w rezultacie całkiem pokaźną
liczbę miast postawionych w szczerym piachu.
Zanim przejdziemy do omawiania Kanalu Blaumilcha -inwestycji nazwanej tak od
jej twórcy, Kazimierza Blaumilcha, byłego mieszkańca celi numer 7 w Bat Yam -
pozwolę sobie przekazać Czytelnikowi kilka niezbędnych informacji.
W Bat Yam znajduje się dom wariatów. Nie należy jednak sądzić, ze dostanie się
tam jest sprawą prostą. Gdy w jakimś innym kraju człowiek zaczyna nagle
bredzić, wiadomo od razu, ze stracił rozum. W Izraelu natomiast przeważa w
takim wypadku pogląd, ze spotkaliśmy imigranta żydowskiego z południowej
Mandżurii, który usiłuje porozumieć się z nami w swoim ojczystym języku. A gdy
ktoś na przykład wysmaruje sobie twarz szpinakiem, nie wykluczamy możliwości,
ze mamy tu do czynienia ze starym zwyczajem ludowym z Boliwii. Wariat, żeby
zyskać w Izraelu uznanie, musi zrobić cos naprawdę wystrzałowego.
Nic nie przeczuwając siedziałem pewnego razu na zalanej słońcem plaży i
rozkoszowałem się powiewami chłodnawej bryzy, gdy nagle wytracił mnie z marzeń
widok zezowatego i nieogolonego, lecz niezbyt odrażającego osobnika. Indywiduum
poprosiło mnie najpierw o zgodę na zajęcie miejsca obok mnie, po czym odezwało
się tymi słowy:
-Niezmiernie mi przykro, ze indaguję pana, łaskawy panie, potrzebuję jednak
pilnie dziesięciu funtów.
Nie bez pewnej irytacji zapragnąłem wiedzieć, na jakim paragrafie i na jakiej
ustawie opiera się sformułowane wyżej żądanie. Mój znajomy skinął ze
zrozumieniem głową i chętnie udzielił mi stosownych wyjaśnień:
-Jestem umysłowo chory , łaskawy panie -rzekł spokojnym, budzącym zaufanie
głosem. -Pan, jako człowiek inteligentny, z pewnością wie, co to znaczy. Według
ustaw tego kraju mogę panu teraz bez żadnych ceremonii poderznąć gardło albo
udusić pana, albo -gdyby moje chorobliwe instynkty mi to podsunęły -zrobić z
pana kotlet siekany. I co by mi za to zrobiono? Nic by mi za to nie zrobiono. W
najgorszym wypadku wsadzono by mnie z powrotem do domu wariatów, skąd -dzięki
opieszałości mojego nadzorcy - udało mi się przedwczoraj uciec. Życzyłby pan
sobie obejrzeć notarialnie uwierzytelnione fotokopie moich papierów wariackich?
Proszę, oto one.
Papiery mojego nowego przyjaciela nie budziły najmniejszych zastrzeżeń. On sam
także robił jak najlepsze wrażenie: miało się przed sobą poważnego, trzeźwego
człowieka interesu, nie rzucającego słów na wiatr, wręcz przeciwnie -ważącego
każde zdanie starannie.
-Nu, co jest? Na co pan czekasz? -zapytał, przy czym w jego oczach pojawiły
jakieś gorączkowe błyski. -Miałeś pan może w życiu jeszcze za mało kłopotów i
chciałbyś pan trochę nowych? Dla marnych dziesięciu funtów? Niech mi pan
wierzy , łaskawy panie, to się nie opłaca! Ja sam tez bym chciał załatwić
sprawę bez jakichś tam ekscesów -pan to powinieneś rozumieć. Ale, jeżeli pan
mnie zmuszasz... Ja będę liczył do trzech. Przy "trzy" -mówię to panu z
doświadczenia -mnie się pojawi na pysku piana, ja stracę nad sobą panowanie. A
potem -pan sobie nawet nie wyobrażasz. Niech pana Bóg ma w swojej opiece.
Uwaga, ja zaczynam: raz -dwa -Chwileczkę -przerwałem. -Czuję się zobowiązany
zainteresować pana pewnymi okolicznościami, które jak sądzę, uszły pańskiej
uwagi. Otóż ja sam tez nie jestem całkiem normalny. Mówiąc między nami -na
szczęście nie ma tu nikogo obcego -jestem urzędowo atestowanym wariatem i
posiadam na tę okoliczność dyplomy dwóch czołowych instytutów europejskich. Z
upodobaniem uprawiam amok, zwłaszcza na długich dystansach. Ale specjalnością
moją jest wiwisekcja ofiar. To już jest w naszej rodzinie dziedziczne. Dlatego,
łaskawy panie, stale noszę przy sobie nóż kuchenny. Trochę zardzewiały. Noszę
go pod koszulą, o tutaj -tak na wszelki wypadek. Cieszę się, ze molem pana
poznać.
Mój gość zbladł. Przemowa zrobiła na nim silne wrażenie. Gdy mimochodem
sięgnąłem dłonią pod koszulę, zerwał się z przeraźliwym krzykiem i skacząc
wielkimi susami zniknął w oddali.
Powstałem i ja, po czym spokojnym krokiem udałem się na przystanek autobusowy ,
gdzie rozpędziłem oczekujących ostrym: "Rozejść się, miejsce dla wariata!", a
następnie wsiadłem do wozu nie odczekawszy w kolejce ani minuty.
Jeśli chodzi o wspomnianego na wstępie Kazimierza Blaumilcha, to był on
czterdziestopięcioletnim, nigdzie nie pracującym saksofonistą i bawił, jak już
podano, w Bat Yam, gdzie zajmował izolatkę nr 7. Uległ niedawno napadowi
ostrego szalu w związku z tym, ze pielęgniarz skonfiskował mu łyżkę do butów,
którym to narzędziem pan Kazimierz spodziewał się wykopać tunel umożliwiający
ucieczkę ze szpitala.
Przypadek Blaumilcha uchodził za beznadziejny. Choroba psychiczna została
wykryta przed rokiem, gdy pan Kazimierz starał się o paszport . Od chwili, gdy
mu odmówiono paszportu, nieszczęśnik rozpoczął uporczywe drążenie kanałów do
morza.
Po napadzie szalu Blaumilch powoli przyszedł jednak do siebie, poczekał do
zmroku, otworzył drzwi celi i uciekł. Od razu trafił na autobus do Tel Awiwu,
gdzie prosto jak po sznurku udał się do domu towarowego Solel Boneh i tam
niepostrzeżenie przepadł.
Działo się to w środę.
W czwartek o świcie cały ruch na skrzyżowaniu Allenby Road i bulwaru
Rotschilda zamarł. Jeszcze przed wschodem słońca pojawił się na środku namiot.
Cztery zardzewiale beczki po benzynie ustawione w kwadrat sygnalizowały, ze tu
właśnie rozpoczynają się większe roboty drogowe. O godzinie szóstej pojawił się
robotnik drogowy ciągnąc za sobą nowiutki świder pneumatyczny. O szóstej
trzydzieści wydrążył nim dwa na stopę głębokie kanały przecinające się jak
litera "X" i łączące wszystkie cztery rogi skrzyżowania. Około siódmej udał się
na śniadanie.
O godzinie dziesiątej rozpętało się piekło. Kolumny dziko trąbiących aut
kończyły się dopiero na przedmieściach Tel Awiwu. Policja konna kłusowała na
wszystkie strony usiłując zaprowadzić jakiś lad, ale i ona wkrótce zatonęła w
tym kotle czarownic.
Około południa pojawił się na placu minister spraw wewnętrznych i poleciwszy
towarzyszącym mu dwudziestu dwum wyższym oficerom policji za wszelką cenę
przywrócić porządek, udał się pomrukując gniewnie do ratusza -oczywiście
pieszo, bo żadna komunikacja nie funkcjonowała, ani publiczna, ani prywatna.
Przy pomocy wszystkich będących do dyspozycji ambulansów i wozów bojowych
straży pożarnej usiłowano przebić korytarz przez miasto -próba się nie powiodła.
Jeden tylko mieszkaniec Tel Awiwu zachował w tym obłędnym zamieszaniu zimną
krew: człowiek wykonujący roboty drogowe. -Tatatata! -klekotał świder
pneumatyczny w silnych rękach Kazimierza Blaumilcha, który powoli, ale
nieubłaganie drążył Allenby Road w kierunku morza.
Minister spraw wewnętrznych nie zastał kierownika wydziału robot drogowych -
doktor Kwibiszew wyjechał do Jerozolimy, a jego zastępca słabo się orientował w
sprawach remontów. Przyrzekł jednak ministrowi zatrzymać roboty natychmiast po
uzgodnieniu tego z doktorem Kwibiszewem i nadal zaraz telegram do Jerozolimy.
Także do burmistrza doszły już wiadomości o nieszczęsnych robotach
komunikacyjnych, natychmiast więc delegował swego sekretarza, by przeprowadził
rozpoz

[Gość: kasiaprim]

Także do burmistrza doszły już wiadomości o nieszczęsnych robotach
komunikacyjnych, natychmiast więc delegował swego sekretarza, by przeprowadził
rozpoznanie na miejscu. Sekretarzowi udało się bez większych trudności
przebrnąć przez potrójny kordon policji. Wykorzystawszy krotką chwilę przerwy w
rozrywającym uszy "tatatata" zwrócił się do robotnika z zapytaniem, kiedy mniej
więcej można oczekiwać zakończenia robot.
Kazimierz Blaumilch początkowo milczał. Gdy jednak spostrzegł, ze w ten sposób
nie pozbędzie się natręta, odwarknął jedynym znanym sobie hebrajskim słowem:
-Chammer!*
Pod wieczór w wyniku nadludzkich wysiłków i dzięki zastosowaniu gazów
łzawiących udało się policji wprowadzić w tym chaosie względny porządek,
wydobyć z matni swoich kolegów i ich konie - jednych i drugich w stanie
krańcowego wyczerpania -oraz zablokować ruch w promieniu dwóch kilometrów, o
czym powiadomiono za- równo magistrat, jak i dyrekcję koncernu SoleI Boneh.
Dwa dni później, natychmiast po otrzymaniu telegramu, powrócił z Jerozolimy
doktor Kwibiszew i znalazł swój urząd przewrócony do góry nogami: urzędnicy
szukający w archiwum planu remontu skrzyżowania Al1enby-Rotschild znaleźli dwa
całkiem z sobą sprzeczne projekty i nikt nie wiedział, który jest właściwy.
Doktor Kwibiszew kazał sobie pokazać plany, w obu znalazł poważne usterki do-
tyczące kanalizacji, skierował więc całą dokumentację do miejskiego wydziału
wodno-kanalizacyjnego. Naczelnik tego wydziału udał się jednak właśnie w ważnej
sprawie do Hajfy, w ślad za nim posłano więc plany specjalnym kurierem. Wróciły
bezzwłocznie, wszelako z uwagę, ze chodzi chyba o jakieś nieporozumienie,
ponieważ Tel-Awiw nie ma w ogó1e żadnej godnej uwagi sieci kanalizacyjnej.
Po karnym przeniesieniu doktora Kwibiszewa do Ministerstwa Handlu mianowano
naczelnikiem wydziału Chaima Pfeiffensteina. Ten, przestudiowawszy gruntownie
cale dossier, opatrzył teczki ogromnymi czerwonymi znakami zapytania i odesłał
je do Ministerstwa Robót Publicznych z prośbą o wyjaśnienie, odkąd to panuje
zasada, ze ministerstwo rozpatruje państwowe projekty budowlane bez uprzedniego
skonsultowania się z władzami komunalnymi.
Tymczasem Kazimierz Blaumilch przy akompaniamencie ustawicznego "tatatata" i w
nieodłącznym towarzystwie czterech zardzewiałych beczek dotarł już do ulicy
Rambam. Bezradnie przyglądali się mieszkańcy Allenby Road, jak ta niegdyś
reprezentacyjna arteria komunikacyjna zmienia się w wyboisty trakt przez
pustynię z asfaltowego gruzu, który nawet piesi przebywają z największym trudem.
Ale daleko było jeszcze do końca kłopotów! Na skutek wyłączenia z ruchu Allenby
Road i bulwaru Rotschilda boczne ulice zaczęły pękać w szwach i wymagały
niezwłocznego poszerzenia. Rząd postanowił rozpisać przymusową pożyczkę
narodową, by zdobyć odpowiednie środki finansowe. Zważywszy zaś, ze
przesunięcie zajezdni autobusowej na północ okazało się ze względów
technicznych niemożliwe, postanowiono spiesznie wyburzyć dzielnicę mieszkaniową
Rabbi Schmuck.
Chaim Pfeiffenstein, którego arogancką interpelację Ministerstwo Robot
Publicznych zwróciło z dość cierpkimi uwagami, złożył burmistrzowi odpowiedni
raport, po czym zażądał od koncernu Solei Boneh natychmiastowych i dokładnych
informacji o postępach robot.
Odpowiedź Piotra Amala, dyrektora Solel Boneh do spraw projektowania i
przebudowy ulic, nie nasuwała żadnych wątpliwości, ze będąca przedmiotem
interpelacji sprawa zostanie rozpatrzona z całą wnikliwością. Odpisy
korespondencji przesłano do centrali przesiedleńczej Agencji Żydowskiej .
Zgłoszona jednocześnie przez Piotra Amala oferta pośredniczenia między
magistratem a ministerstwem zyskała wprawdzie poparcie egzekutywy Histadruthu ,
została jednak odrzucona przez bur- mistrza Tel Awiwu działającego w
porozumieniu z dyrekcją komunikacji miejskiej, ponieważ -ich zdaniem -warunkiem
wstępnym jakichkolwiek rozmów winno być wstrzymanie wszelkich robot.
Allenby Road tymczasem zmieniła się nie do poznania: między wałami gruzu
betonowego i makadamowego ciągnął się głęboki rów pokryty grubą warstwą pyłu. Z
podziurawionych rur wodociągowych tryskały wysoko efektowne fontanny. Domy
mieszkalne opustoszały.
Teraz dopiero, w szczytowym punkcie kryzysu, ujawniła się cala polityczna
dalekowzroczność Piotra Amala co do wiary w skuteczność negocjacji. Zaprosił on
Chaima Pfeiffensteina do siebie na konferencję i po wielogodzinnych, gorących
debatach uzgodniono pogląd, ze roboty drogowe należy jednak zawiesić,
przynajmniej do czasu, az wypowie się w całej sprawie specjalnie powołana
komisja parlamentarna. Protokół porozumienia przesłano w formie memorandum do
Gabinetu Ministrów i do Kancelarii Prezydenta.
Wszystkie te genialne pociągnięcia stały się jednak nagle nieaktualne.
Kazimierz Blaumilch, dzięki znakomitemu pomysłowi skręcenia w lewo, jeszcze
tego samego wieczoru dotarł do morza.
To, co potem nastąpiło, nie jest już niczym osobliwym- po prostu woda morska
wdarła się do kanału, który był niegdyś jezdnią Allenby Road, i uderzyła
spienionymi falami w brzeg na bulwarze Rotschilda.
Nie upłynęło wiele czasu, nim miasto spostrzegło interesujące możliwości, które
stworzyła nowa sytuacja. Wkrótce pojawiły się taksówki wodne, a w ślad za nimi
pierwsze prywatne motorówki. Życie odrodziło się na nowo.
Oficjalne przejęcie dróg wodnych do eksploatacji miało przebieg nader
uroczysty. Burmistrz w serdecznych słowach wyraził koncernowi Solel Boneh
podziękowanie za planowe i terminowe zrealizowanie tak gigantycznego zadania
inwestycyjnego oraz poinformował obywateli, ze Tel Awiw będzie odtąd używał
tytułu " Wenecji Bliskiego Wschodu".
________________________________________________
(1)Izrael jest jedynym państwem, do którego każdy wariat może bez najmniejszych
przeszkód przyjechać, żadnemu natomiast nie wolno wyjechać -podobno dla- tego,
żeby nie zrobił nam wstydu.
(2)Największe i najbardziej ruchliwe skrzyżowanie wielkiego, ruchliwego miasta
w rozwijającym się kraju; odpowiada mniej więcej skrzyżowaniu Times Square w
Nowym Jorku w godzinach szczytu.
(3)Dosłownie "osioł". W mowie potocznej: "Takiego durnia jak pan jeszcze nie
spotkałem".
(4)Centrala związków zawodowych (przyp. tłumacza).

[geograf]

SUPER!!!
Super tekst:-)
zdobylem sie na przeczytanie jego i widze, ze warto bylo:-)

pozdrawiam

[Gość: kasiaprim]

geograf napisał: > SUPER!!!
> Super tekst:-)
> zdobylem sie na przeczytanie jego i widze, ze warto bylo:-)


No widzisz Geo!

"BO KISHON JEST DOBRY NA WSZYSTKO
BO kISHON NA DROGE ZA śLISKĄ
BO KISHON NA STOPE ZA NISKĄ
BO KISHON PODNIESIE CI JĄ!
PA RA RA RA RA!" (Starsi Panowie Dwaj)

A jak ja Wam powtarzam to od marca, to mi nie wierzycie !





A jak Wam powtarzam

[Gość: kasiaprim]

Kishon na bazie tego opowiadania nakrecil fim. To znaczy go rowniez
wyrezyserowal, bo On "takie zwykle żydowskie dziecko- po prostu geniusz" .
Za pierwszy swoj film dostal nominacje do Oscara a co wiecej odkryl w nim
talent Chaima Topola , czyli Tewjego ze Skrzypka na Dachu.
Za nakrecony w 1969 r.Kanał Blaumilcha dostał :
1)XI. Semana international de Cine EN Color (1969)
for the film "Blauchmilkanal"
Outstanding one foreign film Barcelona, Spain)

2)Golden Globe nomination (1969) for " the Blauchmilchkanal "
Best foreign film (Hollywood, the USA)

3) Lady with Umbrella Prize (1969) Honor internationally film of the Festival
for " the Blauchmilchkanal "(Barcelona, Spain)

4)Mention special de la critique international (1971) the Festival
international de Télévision for "Blauchmilchkanal"(Monte Carlo,Monaco)

Kasiuprim - pytanko

[sloggi]

Czy jego nazwisko odmienia się tak ?

Byłem u Kishona ? a może: Byłem u Kishonego ?
Bo już się pogubiłem.

[Gość: kasiaprim]

Kishon,
Kishona,
Koshonowi,
o Kishonie
Z Kishonem

a Jego wielbicielka, czyli na primier ja - to Kiszonka

[sloggi]

Kobieta to KIszonka, Facet to Kiszeniak, a ich pociecha to Kiszeniątko.
Natomiast pytanie z kim się kisisz to już jest zapewne bluźnierstwo ?

[Gość: kasiaprim]

sloggi napisał: > Kobieta to KIszonka, Facet to Kiszeniak, a ich pociecha to
Kiszeniątko.Natomiast pytanie z kim się kisisz to już jest zapewne
bluźnierstwo ?

Nie, ale pytanie,czy ktos zartuje, to oczywiscie: Co tak kiszonisz?


> "Klasą jest przestrzegać etykiety, ale lekceważyć konwenanse" J.Waldorff

A sygnaturka BOSSSSSSSKA !

[sloggi]

Gość portalu: kasiaprim napisał(a):

> sloggi napisał: > Kobieta to KIszonka, Facet to Kiszeniak, a ich pociecha t
> o
> Kiszeniątko.Natomiast pytanie z kim się kisisz to już jest zapewne
> bluźnierstwo ?
>
> Nie, ale pytanie,czy ktos zartuje, to oczywiscie: Co tak kiszonisz?
No fakt, w przeciwieństwie do pytania o marudzenie: Ale się skisiłeś ?
>
> > "Klasą jest przestrzegać etykiety, ale lekceważyć konwenanse" J.Waldorff
>
> A sygnaturka BOSSSSSSSKA !

To miłe, wcześniejsza była trochę inna - ale ta jest mottem mojego
postępowania :)))

[Gość: kasiaprim]

sloggi napisał: > No fakt, w przeciwieństwie do pytania o marudzenie: Ale się
skisiłeś ?
Nieeee, "Skisiłes" znaczy "uśmiałeś" !!!


"Klasą jest przestrzegać etykiety, ale lekceważyć konwenanse" J.Waldorff

> > A sygnaturka BOSSSSSSSKA !
>
> To miłe, wcześniejsza była trochę inna - ale ta jest mottem mojego
> postępowania :)))

[sloggi]

To jak będzie nudzenie się.................?

[Gość: kasiaprim]

sloggi napisał: > To jak będzie nudzenie się.................?



Nudzic sie w kontekscie Kishona???
NIEMOZLIWE !!!
Zapomnij o tym !!!
I o analogicznych paralelach frazeologicznych tez ! (O'Rany, jak ja madra!)

[sloggi]

Para.... co ?
Czyli Kishon jest wykisheniasty z kishonych ?

[Gość: kasiaprim]

sloggi napisał:
> Para.... co ?<

Czy Ty myslisz, ze jak sie cos blondynce uda napisac, to znaczy, ze ona to
rozumie i w dodatku potrafi powtorzyc?
ZAPOMNIJ O TYM !!!
Dali mi sciage - to przepisalam...

> Czyli Kishon jest wykisheniasty z kishonych ?<

Alez jak najbardziej!!!

[sloggi]

No strasznie naukowo to napisałaś, a ja filozować nie umiem i w końcu się
pogubiłem.
Skoro już formy fleksyjne z kiszonek mamy za sobą, to może porozmawiamy o
innych formach przetworów na zimę ?

Poczytałem o łódzkich rzekach

[sloggi]

Nie wiedziałem, że Łódź leży w ścisłym pasie rozgraniczającym dwa dorzecza.
Ner leży w dorzeczu Odry, natomiast Bzura wypływająca z Arturówka należy do
dorzecza Wisły.
Szok.
Może jakieś zawody kajakarskie w ramach których będzie etap z przeniesieniem
kajaków z Arturówka do Rudy Pabianickiej i dalej spływ Nerem.

[geograf]

Sloggi- właśnie z powodu położenia dokładnie na granicy działu wodnego Odry i Wisły nie ma w Łodzi dużych rzek.

Miło, że przeczytałeś coś o Łodzi:-)
a zawodu proponuję na trasie:
ujście Bzury w Wiśle-Łódź-ujście Neru w Odrze

:-)

[sloggi]

geograf napisał:

> Sloggi- właśnie z powodu położenia dokładnie na granicy działu wodnego Odry i
W
> isły nie ma w Łodzi dużych rzek.
>
> Miło, że przeczytałeś coś o Łodzi:-)
> a zawodu proponuję na trasie:
> ujście Bzury w Wiśle-Łódź-ujście Neru w Odrze
>
> :-)
Z racji zapachu Bzury poniżej Chodakowa proponuję, aby konkurencja odbywała się
w maskach p-gazowych.
>
>