Gospodarcze podsumowanie roku

[Gość: sdds]

sciema na sciemie, Lodz to 2liga polskich miast a te wasze miejsca
pracy....wiadomo chwalimy sie czym mamy, szkoda ze tak malo mamy.......

[Gość: antysdds]

to na Kamiennej bardziej kochają Łódź niż ten esdydeks...

Sciema - katastrofa a nie ściema

[Gość: solo]

Ta, ta pierdu, pierdu, ...... uda sie zrobić z tego miasta jeden wielki syf
, montownie i sypialnie dla masy robotniczej a gdzie maja pracowac absolwenci
uczelni? Pytanie do włodarzy miasta bo jak na razie to wszyscy wyjeżdżaja.

łoj tam...

[Gość: adam]

Ci mądrzejsi po studiach wyjadą z miasta a reszta gdzieś wsiąknie w fabrykach i
hipermarketach ;)

Gospodarcze podsumowanie roku

[Gość: zielony31]

samoazdowolenie władz Miasta przeogromne ...a z brudem,budami i
dziurami w jezdni nie potrafią sobie poradzić...
A Bawna Obrońców czyli Legionów to woła o pomstę ....

Łódź – ziemia obiecana obcym.

[Gość: NIKIFOR]

Łódź – ziemia obiecana obcym.

Niegdyś tętniące życiem i rozwijające się miasto, dziś jedynie
blade wspomnienie dawnej świetności. Coraz częściej słyszymy o
aferach, takich jak choćby niesławni „sprzedawcy skór” z łódzkiego
pogotowia, które wstrząsają całym krajem. Ale to jedynie
przysłowiowy wierzchołek góry lodowej.
Kręgosłup moralny łódzkich lekarzy można chyba porównać jedynie do
kamienic, a te są w opłakanym stanie. Stare, zdewastowane,
nierzadko podtrzymywane drewnianymi belkami, które muszą chronić
cały budynek przed zawaleniem. Takie rozwiązanie byłoby do
przyjęcia, gdyby te budynki stały puste i czekały na rozbiórkę.
Niestety, o zgrozo, mieszkają w nich ludzie, nad którymi cały czas
wisi groźba zawalenia się na głowę sufitu. Czemu zatem nie
wyprowadzą się? Odpowiedź jest prosta i okrutna zarazem; to jedyne
miejsce, gdzie mają dach nad głową. Alternatywą jest wyprowadzka
donikąd, czyli na bruk. Rodziny z dziećmi i osoby starsze, nie mają
szans na znalezienie odpowiednio dobrze płatnej pracy, by móc
pozwolić sobie na zakup lub choćby wynajęcie innego mieszkania.
Najczęściej przeciętną łódzką rodzinę stać jest jedynie na zakup
żywności. O życiu na wyższym poziomie ludzie zwyczajnie przestali
marzyć.
Ręce umywa samorząd lokalny. Łódzcy radni zupełnie nie przejmują
się dramatyczną sytuacją lokatorów rozpadających się kamienic.
Chlubą władz są powstające coraz to nowe centra handlowe, pomimo
tego, że liczba już istniejących jest wystarczająca. Chociaż w
opinii wielu ludzi zwiększają one powierzchowny urok miasta, to nie
przyczyniają się do złagodzenia bolączek nękających Łódź . Czy
priorytetem dla władz miejskich nie powinno być właśnie zapewnienie
mieszkańcom godnych warunków do życia i rozwoju? Wygląda na to, że
nie, gdyż kwestie naprawdę ważne, takie jak odpowiednie
zakwaterowanie ludzi zostają zepchnięte na dalszy plan. Najgorsza
sytuacja jest w centrum miasta, gdzie zakleja się napisy i dziury w
murach ogromnymi, kolorowymi bilbordami. Wjeżdżająca do miasta
osoba, która nie zna jego prawdziwej strony, jest skłonna pomyśleć,
że wjeżdża do miejsca, które zostało zbombardowane. Bilbordy o
różnorakich kształtach i kolorach mają to zmienić, a właściwie
zamaskować, gdyż pod warstwą papieru i kleju nadal pozostają
rozsypujące się cegły. Szczycenie się nowymi obiektami handlowymi,
gdy na ulicach znajduję się wielu bezdomnych, a mieszkający w
kamienicach nie wiedzą, czy nie dołączą do nich lada dzień, wydaje
się być trochę nie na miejscu. Jednak to nie nad głowami radnych
wisi groźba zawalenia sufitu.
„Nowe, ogrodzone osiedla domów jednorodzinnych, które zapewnią ci
spokój i luksus na jaki zasługujesz” – tak reklamują się
deweloperzy w łódzkim radiu. Oczywiście osiedle to jest ogrodzone,
strzeżone i niebywale luksusowe, a co za tym idzie, bardzo drogie.
Ochroniarze wpuszczają samochody na prywatne odizolowane osiedle,
dając jego mieszkańcom poczucie złudnego bezpieczeństwa. Została
tam zatem stworzona swego rodzaju enklawa spokoju, które każdemu
mieszkańcowi zapewnić powinno miasto i służby porządkowe. Czy
biedni ludzie nie mają prawa do życia w godnych warunkach tylko
dlatego, że nie mają pieniędzy? Czy płacący podatki lub bezrobotni
obywatele nie mają już prawa do minimalnego komfortu?„W Polsce nie
ma bezrobocia”- to tytuł z jednego z ostatnich wydań Gazety
Wyborczej. Tytuł ów to czysta demagogia i neoliberalna propaganda.
Łódź jest dobrym przykładem, jak wielkim problemem w Polsce jest
bezrobocie. W gazetach zamieszczane są oferty pracy, w których
wymaga się od pracownika poświęcenia, zaangażowania i
dyspozycyjności 24 godziny na dobę, najlepiej oczywiście, żeby
przyszły pracownik mieszkał tuż przy firmie lub przynajmniej nie
zamieszkiwał „podejrzanej” dzielnicy.Jak widać bezrobocia nie ma,
ale żeby pracę otrzymać trzeba dysponować już dostatecznym
majątkiem, aby wybudować sobie dom w luksusowej dzielnicy, aby
wybredny pracodawca raczył zaprosić na rozmowę kwalifikacyjną. Skąd
młode osoby, będące tuż po studiach, mają pozyskać odpowiednie
środki na mieszkanie we właściwej okolicy? Tym bardziej, że ceny
mieszkań ciągle rosną, pomimo tego, że dotychczas do tanich nie
należały.W powszechnej świadomości przeciętnego łodzianina utarło
się przekonanie, że dzień bez afery jest dniem straconym.
Odrażające skandale dotykają absolutnie wszystkich sfer, żadna nie
jest od nich wolna. Rzeczywistość każdego dnia pokazuje, że obecnie
nie ma już uniwersalnego pojęcia moralności. Zostało ono zastąpione
nieustanną pogonią za pieniądzem, a to powoduje postępujące
rozwarstwienie społeczne coraz bardziej widoczne, coraz bardziej
dotkliwe…

Łódź, moje miasto

[Gość: WWW]

Łódź tonie i jest pogrążona w chaosie. Miasto włókiennicze,
niestety nadal jest za plecami Warszawy, Krakowa czy Poznania. I
choć ma hiper, super i megamarkety, jak również lotnisko, nadal
musi gonić inne miasta. Oto dowody.
Prezydent Łodzi za pieniądze podatników podróżuje po świecie. Nie
wiedzieć czemu, upodobał sobie akurat Izrael, i tam z uporem
maniaka promuje nasze miasto. Podróże Pana Prezydenta kosztują i to
niemało. Bo rocznie budżet miasta wydaje na to około pół miliona.
Jakby tego było mało, na początku roku 2008 magistrat w Łodzi
zarządził kolejną podwyżkę dla gospodarza miasta. Kupiono nowe
samochody i zadbano o wystrój wnętrz.
Dworce jak z lat komunizmu
Oba łódzkie dworce są naprawdę pseudo wizytówką dla miasta. Smród i
bród, tak można określić nasze dworce. Podróżując po innych
miastach, nie spotkałem równie obskurnego dworca. Na dowód tego, na
dworcu Łódź Kaliska dwa tygodnie po remoncie odpadły płytki.
Komentarz w zaistniałej sytuacji wydaje się zbędny. Wizerunku
dopełniają liczni bezdomni "okupujący" dworce.
Śmieci, korki i nerwy
Przejeżdżając przez centrum miasta do pracy, widzę codziennie tony
śmieci, które wysypują się z koszy na przystankach. Służby
sprzątające spotykam sporadycznie. I nic nie pomoże zwiększenie ich
liczby, jeżeli na terenie miasta nie będzie koszy na śmieci. Kosze
są w centrum, na głównej ulicy Piotrkowskiej, a poza nią ze świecą
ich szukać. Poza tym na dworcu Łódź Kaliska po prostu śmierdzi.
Kolejny problem to korki. budowa Tramwaju Regionalnego, mającego
połączyć Pabianice, Łódź i Zgierz ciągnie się już jak telenowela.
Zima przed nami, a efektu prac nie widać. Mega korki, opóźnienia i
stres. Do tego MPK funduje nam jedne z najdroższych biletów w
Polsce. Prezes MPK pensję ma godziwą, zaś firmy kontrolerskie
zbierają teraz łup. Ten problem to jednak temat na osobny rozdział.
Poruszę go w dalszej części.


Łódzki tramwaj regionalny. Kiedy wreszcie koniec?
Ogromne pieniądze władze miasta wydały na modernizację tramwaju
regionalnego. I nikt tego nie neguje, że magistrat chciał dobrze,
ale nie pomyślano nad strategią budowy. Na przysłowiowe "hura"
rozkopano całe miasto. Korki, wykopy i objazdy, to od ponad roku
codzienność, z którą zmagać się muszą mieszkańcy. Tramwaje i
autobusy nie trzymają się rozkładów, a mieszkańcy wydają krocie na
bilety, które są jednymi z najdroższych w Polsce. Normalny bilet na
10 minut jazdy kosztuje 1,70. Co to jest 10 minut? Dla magistratu
to jednak dużo. Społeczeństwo zapłaci, nie ma wyjścia. Będzie stać
w korkach i kląć, ale bilet kupić musi.
Inne minusy
Ogromne pieniądze Urząd Miasta wydał na Urząd Pracy; koszty
sięgnęły 1 miliona złotych. I cóż z tego, skoro w
popularnym "Pałacu Pracy" zajęć jest jak na lekarstwo, a do tego
urzędnicy pracują opieszale i ważniejsze są plotki i popijanie
kawy. Druga "czarna" instytucja to ZUS, do którego lepiej nie
wchodzić. Jak już się wejdzie, dostaje się drgawek i robi się
słabo. Dlaczego? Petent traktowany jest jak intruz, który marudzi i
wiecznie ma jakieś "ale".
Na deser warto zostawić łódzkie szpitale. Ich wygląd to katastrofa.
Remonty od czasu do czasu mają miejsce. Jednakże jest to kropla w
morzu potrzeb. Szpitale w Łodzi bardziej znane są z "afery w
pogotowiu", aniżeli z normalnej szpitalnej pomocy. I moją opinię
opieram na tym, co powiedzieli mi znajomi spoza Łodzi, których
zapytałem "z czego słynie Łódź". Powiedzieli, ze z włókiennictwa
i "ze skórek", czytaj: afery w pogotowiu.
Jak do tego dołożymy biedę i bezrobocie, to bilans zysków i strat
zrobi nam się mocno ujemny. Łódź nie jest zapewne przypadkiem
jednostkowym, ale jest przykładem nieudolności i chaosu. Wspomniane
wcześniej miasta, takie jak Warszawa, Kraków, Poznań, Szczecin,
Wrocław czy Toruń mają się o niebo lepiej od Łodzi. I znacznie nas
wyprzedzają. Może warto więc zadbać o porządek, rozrywkę i z głową
planować remonty?