Wychowawcy biją, dzieci ćpają

[kemer2]

Dlaczego nikt nie ulituje się nad przebywającymi w tym ośrodku
psami, które dziwnym zrządzeniem losu zostały zmuszone do
codziennego obcowania z tymi ludzkimi odchodami. A wychowawców
należałoby dozbroić w paralizatory, maski i gaz.

Wychowawcy biją, dzieci ćpają

[Gość: Max]

Znęcanie się nad dziećmi to skanadal i zezwierzęcenie !! Jakie te
dzieci będą jak dorosną, skoro teraz dorośli gotują im taki los i
takie traumatyczne przeżycia !! Ich psychika już będzie pokaleczona
być może na zawsze. Obym nie miał racji ! Jeśli dziennikarze mają
jakiekolwiek dowody, które mogłyby posłużyć prokuraturze w tej
bulwersującej sprawie - powinni je przedstawić jak najszybciej.

[Gość: vik]

przeciez ci najstarsi to juz prawie mali przestępcy,bez powodu tam nie
mieszkaja.Najlepszym sposobem bylaby praca fizyczna ,jak sie narobia to nie
będa rozrabiac

[Gość: były pracownik]

Niestety nierzadko zdarza się, że w placówce tej umieszczni są
wychowankowie z czynami karalnymi na koncie i nie mam tu na myśli
kradzieży cukierka w sklepie.

[Gość: były pracownik]

Nikt nie ma prawa uderzyc żadnego z tych dzieci, nawet jeśli
niektóre z nich dokonywały rozbojów lub innych przestępstw; - prawa
dziecka sa łamane i to jest problem, prawa zwiętrząt zresztą też

[fransson]

to kretynie idź popracowac z tymi degeneratami,
a potem takie tam pierdoły wypisuj, co od nich mdli
sami bija rówiesników i młodszych, czyli innych w takiej samej sytuacji

[Gość: były pracownik]

Sam jesteś kretynem nie potrafiącym czytać.
Wyraźnie się podpisalem, że jestem byłym pracownikiem i pracowałem z
tą młodzieżą. Skoro nazywasz ich degeneratami to albo tam nie
pracowałeś albo jeśli tam pracowałeś to się nie nadajesz do takiej
pracy.

[camparis]

Jak 11-letnia dziewczynka może być degeneratem? Albo jej brat 13-
letni chłopiec? Wystarczyłoby okazać im trochę uczuć i
zainteresowania, a odpowiedziałyby tym samym!

[Gość: kt]

11-letni chłopiec i 13-letnia dziewczynka to po pierwsze.po drugie
wspomniany w artykule bartek to dziecko które ma naście kradzieży i
rozbojów na koncie, lecz ze względu na młody wiek nie może za to
jeszcze odpowiedzieć.Jego siostra to przywódca bandy. to niesłychane
dla człowieka, który nie ma z takimi dziećmi styczności.

[Gość: były pracownik]

A pamiętanie Smoka moi drodzy przyszło biedactwo w wieku 11 lat
razem z siostra w wieku lat 7. wyrazy typu Ty hu.. ku... itp. nie
schodziły z ust. Pomimo pracy, uczuć i miłości włożonej w to biedne
dziecię niestety nie odwzajemniło tym samym skończyło o ile się nie
myle w MOW za napady i kradzieże. Tutaj za taki rozwój sytuacji
nalezy winić Polskie prawo i brak właściwego spsosobu kierowania
dzieci do placówek - misz masz dzieci z których byc moze coś będzie
i degeneratów - ćpunów, złodziei i młodocianych prostytutek zarówno
męskich jak i damskich, którzy z sygnaturą opiekuńczą trafiają nadal
do Pogotowia. Winny jest system i brak odpowiednich placówek na
terenie kraju dla takich dzieci.

[wolna.partyzantka]

Dokładnie. Większość ludzi na hasło "bidul" łapie się za serce, bo to przecież
biedne dzieci, które pewnie przytulają się do obcych ludzi, szukają ciepła,
zrozumienia etc. Owszem, są biedne, owszem - szukają zrozumienia, ale wiele z
nich ma już wiele na sumieniu. Dla nich większość wychowawców jest zwyczajnymi
"frajerami", którzy ciągle stoją im na drodze. Punkt honoru to takiego oszukać.
A najlepiej rąbnąć mu jeszcze portfel. Pewnie, że z takimi "dzieciakami" trzeba
pracować, ale sama forma takich placówek jest chora. W takich warunkach to po
prostu nie może się udać..

[Gość: były pracownik]

Niestety twoja wypowiedź jest potwierdzeniem stereotypu, że do PO nr
1 trafia się za karę.
Placówka ta jest placówką opiekuńczo- wychowawcza typu
inetrwencyjnego, czyli taka do której powinny trafiać dzieci w
sytuacji kryzysowej, których dobro, zdrowie i życie należy
natychmiast zabezpieczyć. Dla nieletnich sprawców czynów karalnych
są MOS, MOW i Schroniska dla NIeletnich z Zakładami Poprawczymi.
Jednak Sądy bardzo często kierują do pogotowia młodocianych
bandytów, z którymi niezabardzo wiedzą co zrobić.
Doprowadza to do sytuacji kiedy dzieci z rodzin przemocowych,
alkoholowych, które w swoim krótkim życiu doznały wielu krzywd są
umieszczone pod jednym dachem z młodzieżą, dla której dotkliwe
pobicie innego dziecka nie jest większym problemem.
Tylko podejmowanie stanowczych działań przez dyrekcję i specjalistów
z tej placówki może coś zmienić- niestety nie są tam obecnie
zatrudnione osoby, które są mogłyby to sprawnie robić z panią
dyrektor na czele.

dokładnie, to jest Pogotowie Opiekuńcze

[Gość: q]

a nie "poprawczak". Tam powinny trafiać dzieci z sytuacji kryzysowych.

[pklimas]

2 dni temu byl artukul w ktorym opisywali jak sąd odebrał matce
dziecko i umiescil w takim pogotowiu opiekunczym, powodem było to,
ze matka czesto chodziła do koscioła i miała objawienia Matki
Boskiej.
Mlodzi ludzie głosujacy na PO pewnie napisza: "lepiej byc bitym,
przypalanym papierosem, wyzywany i gwałconym w pogotowiu
opiekunczym, niz ogladac modlacą sie matke biegajaca codziennie do
koscioła".

[camparis]

Po cholerę mieszasz tutaj politykę?

[wolna.partyzantka]

Pewnie, że znęcanie się nad dzieciakami jest karygodne. ALE.. Sama byłam
wychowawcą w tego typu placówce. Co innego, gdy rozrabia 7-latek, a co innego,
gdy szura do ciebie 17-letni koń, który wrócił napruty "ze szkoły". Nie wiem,
jak jest na Krokusowej, ale u mnie były 14-16 godzinne dyżury (oczywiście był to
"dobrowolny przymus"), czasami w pojedynkę (!), czasami z nocy na noc.
Wyczerpanie fizyczne i psychiczne dawało się w znaki, a człowiek miał
świadomość, że odpowiada za te dzieciaki własnym tyłkiem. Bez względu na to,
jakim pedagogiem się było, czasami nerwy po prostu puszczały. Z takiego
kilkunastogodzinnego "ostrego dyżuru" nikt normalny nie zejdzie. Szkoda, że nikt
o tym nie napisze..

[Gość: były pracownik]

Niestety jestem prawie pewien, że MOPS nic z tym.
O tym, że w placówce pojawiają się problemy pracownicy informowali
na przełomie 2007/08. Jednak nie było odpowiedzi.

Wychowawcy biją, dzieci ćpają

[Gość: poinformowany]

Dzieci, które tam przebywają są już bardzo mocno skrzywione i to
przez własnych rodziców! To skandal, że prawo w niby cywilizowanym
państwie pozwala rodzicom-katom na kontakt ze swoimi dziećmi. Nikt
nie reaguje na kompletny brak kompetencji wychowawczych pijaków i
molestatorów, którzy przekazali im geny a nie zapewnili żadnej
opieki. To dlatego te dzieci tam trafiają - problem należy
rozwiązywać u źródeł. Przez to nawet najbardziej zaangażowani
pracownicy nie mają szans pracowac nad rozwojem tych dzieci, bo one
po każdej wizycie w domu znów się wykolejają. Wychowawca, pedagog w
tego typu placówkach nie ma żadnych narzędzi by pracować nad
rozwojem społecznym tych dzieci - ani prawnych ani finansowych, nie
ma żadnej możliwości egzekwowania praw i obowiązków!!! Jak to
możliwe. Ma prosić, żeby dziecko coś zrobiło?? Śmieszne - te dzieci
nie nawykły do stosowania się do próśb. Te dzieci nie są łatwe. A
dodatkowym dramatem jest zatrudnianie w tego typu placówkch
niekompetentnych osób. Jak słyszę w jaki sposób pracują kolejni
dyrektorzy tej placówki to włos się jeży. Zero kompetencji
wychowawczych, nie mówiąc już o tym, że dyrektor powinien być przede
wszystkim menegerem. Ci ludzie NIE POTRAFIĄ ZARZDZAĆ, nie mają o tym
bladego pojęcia. Zawód wychowawcy wiąże się z silnym wypaleniem
zawodowym, skąd ci ludzie mają czerpać motywację skoro mają
nieudolnego przełożonego. Po raz kolejny biorą górę układy i chore
przepisy. Jak dyrektor tej placówki mógł zatrudnić kogoś kto bije
dzieci??? Powinien ponieść konsekwencje takiego błedu kadrowego!

[Gość: były pracownik]

Z takimi dziećmi można pracować- trzeba tylko umiejętnie wypracować
sobie autorytet.
W chwili obecnej pracują tam może dwie lub trzy osoby potrafiące i
lubiące pracować z trudną młodzieżą. Są one jednak systematycznie
niszczone kolejnymi naganami przez dyrekcję placówki:)

Wychowawcy biją, dzieci ćpają

[chuda090]

Panie redaktorze wszytko pięknie pan opisał (ze szkalował
wychowawców) jest ślicznie super, tylko pominą pan fakt drugiej
strony. Sam jestem byłym wychowawcą i dobrze wiem jak w tego typu
placówkach łatwo jest oskarżyć wychowawcę a nie podopiecznego. Panie
M. Masłowski pisze pan o narkotykach!!! czytałem artykuł kilka razy
i nie widzę związku z zawartym tytułem i jego treścią. Nagłówek
solidny fakt, treść dla mnie wyssana z palca nie wiem czy pan walczy
o awans? Jeżeli jest pan dociekliwy a wydaje mi się że jest to
dlaczego wydrukowany jest artykuł bez wysłuchania drugiej strony
pisze i powołuje się pan z tego co jest napisane na pracowników, ale
co najważniejsze nie przeczytałam zeznań w tym pana ślicznym
artykule samych o ile takie są ofiar. Przepraszam ale są tu pewne
uchybienia opisuje pan także sytucję mającą miejsce w 2006 r gdzie
ja sam i wiele innych osób nie widzą związku. Drugi fakt jaki mnie
poruszył; pisze pan, że wychowawca pracuje kilka miesięcy kilka to
(znaczy ile??) tego też pan nie uraczył uwieścić w artykule.
Rasumując tekst ma uchybienia i teraz widać kto go pisał.

[Gość: xxx]

Odnoszę wrażenie, że ktoś (chuda) ma problemy z określeniem włesnej
seksualnosci- mam tu na myśli, że raz pisze jako kobieta a raz jako
mężczyzna. Myslę, że ktoś podszywa się pod byłego pracownika, a tak
naprawdę jest urażoną kobietą, która w tej placówce pracuje. Uraz
wynika z treści artykułu a odniesienie, że autor bez zensu odwołuje
się do roku 2006 wskazuje, że osoba ta w tym czasie tam jeszcze nie
pracowała. Dlatego też przypuszczam, że jest to osoba odpowiedzialna
za ten bajzel.

[Gość: Axd]

BRAWO. Dokładnie takie mam wrażenie! Napisałeś co czuję po przeczytaniu artykułu
i tejże wypowiedzi!

biedne dzieciaki

[Gość: vegan]

trzeba im znalezc zajecie, a nie bluzgac i bić. tylko frajer podnosi reke na
dziecko (chyba, ze to ma nóż;). dyrektorkę wyrzucić! psy ktore zostaly
wyszkolone do dogoterapii powinny miec opiekuna, bo caly trening sie
marnuje!!! bolesny trening!

[Gość: były pracownik]

to nie są psy do dogoterapii tylko jeden z nich jest ze schroniska,
drugi znaleziony przez p. Dyrektor
nigdy do dogoterpii nie były szkolone

[Gość: były pracownik]

Ja też przerabiałam psy w 2006 roku kiedy tam jeszcze pracowałam.
Tym dzieciom nie dałabym pod opiekę nawet mrówki, jestem mocno
wstrząśnięta faktem maltretowania zwierzat w Pogotowiu Opiekuńczym.
Powinny się tym zając odpowiednie władze. Wiem, ze peis wzięty ze
schroniska miał złamaną łapę, zrobiły to te biedne dzieci - pewnie
dla zabawy. Pamiętam jak te biedne dzieci odnosiły się do "Rudej"
wspaniałej znalezionej suki, która notabene gdyby nie moja
interwencja zdechłaby z powodu zaawansowanego ropomacicza. To ja z
nia pojechałam do schroniska i ja uratowałam jej życie, nikt sie nią
nie interesował nikogo nie obchodził jej los. Byłam świadkiem jak
Jurand ją skopał świeżo po operacji jak skomlała aż popuściła mocz -
to są dzieci????? To są oprawcy którzy nie powinni w takim miejscu
posiadać zwierząt bo nie mają żadnych uczuc wyższych i zmysłu
opieki. Ziwrzę to chwilowy kaprys, tak jak pluszowa zabawka. Z
kupami, sikami i innymi problemami borykaja sie wychowawcy. Dziwię
się bardzo, że ktoś do tej pory ie wydał oficjalnego zakazu
adoptowania zwierząt przez tą placówkę.

Wychowawcy biją, dzieci ćpają

[Gość: Egon]

Zwyczaj znęcania się nad dziećmi w Pogotowiu wprowadził były dyrektor, który został tam zesłany za karę. Obecna dyrektorka od razu chciała uzdrowić sytuacje. Jak na dobra Ciocie przystało zwolniła lub zmusiła do odejścia osoby, które według niej nie pasowały do wizerunku Idealnej Placówki. Osoby, które wykonywały swoją pracę dobrze, z miłością i zrozumieniem. Pozostali tylko wychowawcy zatrudnieni na kartę nauczyciela, bo ich zwolnic się nie da. A tak naprawdę to większość z nich powinna odejść już dawno. W konsekwencji pozwoliła sobie wejść na głowę wychowankom, czego rezultat jest widoczny. Sytuacja na Krokusowej nie ulegnie zmianie, dopóki na dyrektora nie zostanie wybrana osoba, która się do tego nadaje. Niestety, w łódzkich placówkach op-wych dyrektorami zwykle zostają znajomi znajomych, zupełnie nie mający pojęcia o pracy z trudna młodzieżą. Obecnie na stanowiska wychowawców w domach dziecka i w pogotowiu zatrudnia się osoby na podstawie kodeksu pracy. Jest to praca wybitnie wyniszczająca psychicznie i fizycznie. Wyobraźcie sobie, że schodzicie z dyżuru nocnego o 6 rano, macie dzień wolny i jedziecie do pracy następnego dnia na 6 na poranny dyżur. Długo nie da się pracować w takim kieracie. I jeszcze słyszycie bez przerwy, ze Pani Dyrektor nie przedłuży z Wami umowy, bo zbyt dynamicznie rozdzielaliście bijących się wychowanków. Niewielu ludzi to wytrzyma, a ci co zostaną, i tak będą zwolnieni, bo lepiej radzą sobie z młodzieżą od dyrektorki.
Chwała wizytatorom z MOPS-u, którzy tylko przyjeżdżają, radzą i zalecają. Szkoda, że efektów nie widać.

Wychowawcy biją, dzieci ćpają

[Gość: Dziadek]

A co na to nasze szlachetne Panstwo i milosierny Kosciol

no skoro...

[Gość: tgv]

... "Chłopiec miał ręce złożone jak do pacierza."
to Kościół na pewno zareaguje. takie gesty nie mogą przejść niezauważone.

Wychowawcy biją, dzieci ćpają

[Gość: pracownik]

A może Pan redaktor przyjrzałby się jak w placowkach opiekuńczych
jest łamane prawo pracy i stosowany jest mobbing. Skoro przełożony
nie szanuje pracowników oni nie szanują podopiecznych - przykład
idzie z góry.

[Gość: Egon]

Podpisuję się obiema rekami. Zawsze martwimy się o dzieci, a dorośli w Domach
Dziecka pracują ponad swoje siły, bo dyrektorowi tak się podoba. Bo niby jest to
zgodne z kodeksem pracy. Odezwij się słowem, to zapomnij o premii i przygotuj
się, ze "Pan i Władca" będzie patrzył Ci na ręce. W połowie placówek powinno
wymienić się dyrektorów, bo wydaje im się, że "rzondzom".

[Gość: Inez]

Święta prawda!!! Ja odeszłam z pracy w domu dziecka, kiedy zaczął przypominać
mieszankę poprawczaka ze szpitalem psychiatrycznym. Ci, którzy tam pracują to
desperaci. Żal mi ich

Wychowawcy biją, dzieci ćpają

[Gość: gość]

CZEKAMY NA KOMENTARZ PANI DYREKTOR
ALE OFICJALNY NIE POD NICKIEM

Wychowawcy biją, dzieci ćpają

[Gość: brebre]

bywałam tam w 2003 roku jako studentka i później. Wychowawcy byli
wtedy ze starej kadry. Dobrzy ludzie. Ale oni odeszli na
wcześniejsze emerytury, a przyjmowani teraz to osoby pracujace tam z
braku innej prespektywy. Nie sądze by zarobki wzrosły a proponowano
mi tam 2 lata temu etat 40h na 3 zmiany za 1000zł;D. Niesty w
kwestie scianki i ćpania wierzę w 100 proc. a ucieczki były zawsze.
To trzeba też wziąść pod uwagę...

[Gość: a]

wziąć wziąć wziąć wziąć wziąć pod uwagę!

Wychowawcy biją, dzieci ćpają

[Gość: ze Stoków]

Znam personel tego ośrodka i primo! są to osoby z wyższym
wykształceniem,a nie jak napisał obłudnie pan redaktor, że są to
studenci. Po drugie, do czynów przemocy się nie posuwają, ponieważ
naprawdę zależy im żeby wyprowadzić te dzieciaki na prostą (czego ja
akurat nie rozumiem, bo większość to zwykli kryminaliści). Panie
redaktorze, zanim Pan zacznie oczerniać radzę zorientować się w
sprawie trochę lepiej, bo takie bujdy obniżają Pana reputację.

[Gość: szla]

Rozumiem, że wypowiadając się na temat odpowiedniego wykształcenia
zna pan rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia
17.10.2007 r. dot. placówek opiekuńczo- wychowawczych, w którym
określone są wymagania dot. wykształcenia pracowników?
Jeśli nie to odsyłam do lektury bo pouczająca. Osoba z licencjatem
to owszem wyższe wykształcenie jadnak nie daje tytułu magistra,
wymaganego do tej pracy:)
Poza tym odsyłam także do wcześniejszej wypowiedzi byłego pracownika
gdzie opisana jest rola placówki interwencyjnej- tam nie trafiają
kryminaliści proszę pana.

[Gość: maus]

No tak , nie rozumiesz.Najprościej jest wysłać niewygodnych do psychiatryka,Może
wystarczy czasami krótka rozmowa i chwila zrozumienia , a nie od razu oddział
szpitalny.Właśnie do tego potrzebny jest dyplom i doświadczenie którego Tobie
brakowało i brakuje.

Wychowawcy biją, dzieci ćpają

[Gość: xxxxx]

Drogi Panie redaktorze .
Wszystko co Pan opisał w swoim artykule to prawda.Ja też jestem byłym pracownikiem.
Jak zaczynałam tę pracę , byłam pełna optymizmu i chęci niesienia pomocy tym
biednym dzieciom.Odeszłam ponieważ nie wytrzymałam napięcia i niezdrowej
atmosfery ,która tam obecnie panuje.
Rzeczywiście trzeba wysłuchać też drugą stronę,tylko ciekawe co będzie miała do
powiedzenia, bo zaprzeczyć nie może .Jest za dużo świadków wśród dorosłych i
dzieci.Rzeczywiście praca w takim miejscu wymaga dużo doświadczenia i
poświęcenia , a nie jest to młodzież łatwa.Wychowankom tym trzeba dawać
przykład i wskazywać drogę którą powinni kroczyć.
Smutne jest też to , że odeszli stamtąd naprawdę wspaniali ludzie i dobrzy
specjaliści.
Wystarczy tylko zapytać byłych i obecnych wychowanków kogo obwiniają za obecny
stan rzeczy i za atmosferę która panuje w pogotowiu.

Bezstresowe wychowanie

[Gość: NIKIFOR]

Ostatnio ruszyła akcja „kocham, nie biję” – na razie w
kierunku „rodzic/dorosły – dziecko”. Czy w przyszłości może dojść
do odwrócenia sytuacji?
Czym jest wychowanie? Idąc za definicją, jest to całość
zamierzonych oddziaływań środowiska społecznego, przyrodniczego na
jednostkę, trwające całe życie. W zakres pojęcia wchodzi:
- wychowanie naturalne pod wpływem środowiska w którym jednostka
funkcjonuje - rodzina, kontakty społeczne, obyczaje, religia;
- wychowanie instytucjonalne - celowe, planowe oddziaływanie
instytucji wychowujących, takich jak: przedszkola, szkoły,
internaty, domy dziecka;
- samowychowanie;

Oddziaływanie to ma wpływ na stosunek jednostki do otaczającego
świata, kształtowanie się systemu wartości, norm celu życia...
Definicja, jak to definicja - podaje wiadomości w dość dużym
skrócie i uproszczeniu. Przyjrzyjmy się temu etapowi i zakresowi
wychowania, które przypadają na życie w rodzinie. Ta ostatnia jest
pierwszym środowiskiem bezpośrednio znanym dziecku. To,
co „wyniesie ono z domu", będzie miało wpływ chociażby na to, jakie
podejście będzie miało do ludzi, jak będzie sobie radziło w
większej grupie różnych osób - w przedszkolu, kolejnych szkołach i
w końcu w pracy oraz w ogóle w społeczeństwie... A w tym panują
pewne ogólne zasady, do których dobrze jest dziecko przyzwyczajać
od lat najmłodszych...
Wychowanie jest procesem długotrwałym, ciągłym i odpowiedzialnym.
Napisano już wiele poradników dla rodziców, ostatnio nawet
pojawiają się „specjaliści", pomagający konkretnym rodzinom pokonać
trudności w procesie wychowawczym, wprowadzić nowe, lepsze
zasady... Czy zabiegi te czynią proces wychowania bezstresowym?
Co właściwie rozumiemy pod pojęciem „bezstresowe wychowanie"?
Wychowanie bez bicia (klapsa), bez „lania na odlew w co popadnie",
czy w ogóle bez żadnych kar? Czy da się wychować dziecko na
porządnego człowieka, który sobie poradzi w dorosłym życiu, bez
wpojenia mu prostej zasady, że za niewłaściwe zachowania obowiązuje
adekwatna kara, taka czy inna, ale jednak?
Już trzylatek wchodzący w okres pierwszego dziecięcego buntu
doskonale wie, że „nabroił". Oczywiście trudno z tak małym
dzieckiem rozmawiać tak poważnie jak z dziesięciolatkiem, ale jest
to okres, w którym już należy podjąć pierwsze kroki ku temu, by
maluch nie czuł się bezkarny. Im później, tym trudniej... Kara
oczywiście powinna być dostosowana do wieku. Możliwości jest dużo -
„szlaban" na słodycze, telewizję, komputer czy internet,
wychodzenie na dyskoteki, do kina, itd. Wszystko zależy od tego,
jaki styl życia prowadzimy i do jakich „luksusów" przyzwyczajona
jest nasz „pociecha"... Ukarane dziecko powinno rozumieć, za co
kara została wymierzona i jaki jest jej sens.
Nie ochronimy dziecka przed stresem. Wystarczy, że pójdzie do
szkoły, a potem do pracy, by przekonać się niestety, że liczba
sytuacji stresujących rośnie wraz z biegiem czasu. Nie chodzi o to,
by celowo stresować dziecko w domu w sytuacjach zupełnie ku temu
nieuzasadnionych, aby się „przyzwyczaiło" do stresu, a jedynie, by
nie wychowywać go w błędnym przeświadczeniu, że coś takiego jak
stres zupełnie nie istnieje. Tym bardziej, młody człowiek,
nieprzygotowany na to, że za złe postępowanie nic mu „nie grozi",
może doznać „podwójnego szoku", kiedy okaże się, że nie wszyscy
tolerują każde jego zachowanie, przede wszystkim to negatywne. I
znów - niekoniecznie chodzi o bicie, a o samą karę jako
konsekwencję niewłaściwego zachowania.
Jest różnica pomiędzy bezzasadnym biciem po całym ciele i
stosowaniu „represji" za rzeczy błahe, przy których wystarczy
rozmowa odpowiednio dostosowana do wieku dziecka, a zastosowaniem
kary adekwatnej do „przewinienia"? Myślę, że każdy sam powinien
przemyśleć ten problem, zdać sobie sprawę z tego, czy widzi
różnicę...
„Naruszenie nietykalności", czy też godności, zaczyna się według
różnych ludzi pod postacią różnego natężenia kary. Niektórzy
uważają, że już pojedynczy klaps wymierzony w „TĘ" część ciała to
już hańba i nie wiadomo, jaka krzywda dla dziecka.
W karaniu nie chodzi o „lanie na odlew", po „wszystkim, co się da",
bo wtedy mamy już do czynienia znęcaniem się zarówno fizycznym, jak
i psychicznym. Od klapsa nie jest także wskazane zaczynać w
sytuacji, kiedy „pociecha" narozrabia w taki czy inny sposób.
Dobrze, kiedy pojawi się on dopiero jako przynajmniej
trzeci „punkt", po dwukrotnym, coraz poważniejszym upomnieniu
słownym. Klaps powinien być OSTATECZNOŚCIĄ - czasem wystarczy
dziecku sama świadomość, że „dostanie klapsa" (tu dobrze jest je
uprzedzić o takiej możliwości), by w pewnym momencie nie
doprowadzało już do sytuacji, w których trzeba taką karę w życie
wprowadzić. Nie popadajmy jednak w skrajności - wieszanie przy
drzwiach „dyscypliny" absolutnie nie polepszy sytuacji.
Niestety proces wychowawczy bez kar ADEKWATNYCH do sytuacji nie
spełnia swoich zadań. Zbyt często spotykamy się z
rozbrykanymi „berbeciami" wchodzącymi na głowę nie tylko swoim
rodzicom, dziadkom i innym najbliższym z rodziny, ale i każdemu,
kogo spotkają na swojej drodze. Nie można zrzucać wszystkiego na
karb ADHD, nerwicy i innych problemów emocjonalnych. Zwłaszcza, że
te ostatnie często są wynikiem niewłaściwej atmosfery w domu -
zbyt „luzackiej" lub „ostrej".
Wychowywanie dzieci to ogromna odpowiedzialność. Często zmęczenie i
emocje biorą górę nad rozsądkiem - „nikt nie jest święty". Istotne
jest to, żeby nie robić reguły zarówno z ciągłych krzyków, awantur
i bicia, jak i z puszczaniem dzieci „samopas", byle by samemu
mieć „święty spokój" po dniu pracy.
Bezstresowe wychowanie nie może być równoznaczne z tym, że dziecko
dojdzie do wniosku, że wszystko mu wolno, i że za „chwilę
szaleństwa" może ostatecznie „zapłacić" wysłuchując nudnej tyrady
lub „zrzeczeniem" się komputera dla celów rozrywkowych na kilka dni.
Każde dziecko jest inne; wychowuje się w specyficznych tylko dla
siebie warunkach. Czymś, co łączy wszystkie właściwe relacje
dziecko - najbliżsi, jest umiejętność rozmowy. Kiedy „pociecha"
rośnie, są oczywiście lata, kiedy o rozmowę trudno - np. w okresie
dorastania. Jednak, jeśli młody człowiek wie, że może liczyć w
pierwszym rzędzie na rozmowę, to wielce prawdopodobne jest, że w
wielu sytuacjach bardziej „drastyczne" metody po prostu okażą się
zupełnie zbędne.
Nie ma jednego złotego środka wychowawczego, jednak jedno jest
pewne - każdy człowiek od najmłodszych lat powinien być uczony,
czym jest odpowiedzialność za własne czyny, czy zachowania i co
można, a czego zupełnie nie.
Każdy z nas zaczyna się stresować w różnych sytuacjach, więc trudno
w ogóle mówić o „bezstresowym wychowaniu" w tym samym znaczeniu
odnośnie wszystkich dzieci.
Jedno jest pewne - popadanie w skrajności w procesie wychowawczym
przynosi więcej efektów niepożądanych, niż pozytywnych. Ani za
bardzo stresujące, ani „bezstresowe" (cokolwiek pod tym pojęciem
rozumiemy) nie przyniesie pożądanych efektów. Dziecko żyjąc w
rodzinie, poznaje mały skrawek rzeczywistości - uczy się czegoś o
życiu w społeczeństwie. Najistotniejsze jest chyba to, żeby pokazać
mu dobre wartości, ale i wskazać podstawowe zasady życia w
społeczeństwie - zarówno te „dobre", jak i nieco gorsze.

[Gość: Egon]

Zgadzam się całkowicie z tak jasno przedstawionym przez Nikifora poglądem na
wychowanie. Jednak autor zapomniał o jednej rzeczy. Większość dzieci
przebywających w Pogotowiu Opiekuńczym albo nigdy nie była wychowywana, bo
rodzice tylko udawali, że to robią, albo ich wychowanie utraciło ciągłość ze
względu na pogłębiającą się nieudolność tychże rodziców. Nieudolność wynikającą
zwykle z, pojawiającego się w którymś momencie ich życia, uzależnienia. PO jest
placówką interwencyjną. W założeniu stanowi pomost pomiędzy patologicznym
środowiskiem, a domem dziecka. Ma za zadanie nauczyć funkcjonowania w placówce,
gdzie obowiązują zasady życia społecznego, do tej pory wychowankowi nieznane. Ze
względu na krótki czas pobytu, nie można stosować tutaj długofalowych metod
wychowawczych, bo są one najzwyczajniej nieskuteczne. Olbrzymia tragedią dzieci
z pogotowia jest brak miejsc w łódzkich domach dziecka. Dlatego muszą przebywać
w tej placówce o wiele za długo. Natomiast niedopuszczalne jest stosowanie kar
cielesnych. To, co wyczyniali dwaj panowie z artykułu kwalifikuje się pod sąd.
Mam nadzieję, że będą mieli odwagę wypowiedzieć się na forum i przedstawić swoje
poglądy na wychowanie

[Gość: NIKIFOR]

Zgadzam się w zupełności z Twoim zdaniem.

Urzędnicy obnażeni

[Gość: cudkiewicz]

www.aferyprawa.com/
znowu czytamy prawdę o przekrętach. Gazeta Wyborcza blokowała.

[Gość: mirol]

A Ciebie nalezalo by leczyc na leb,chory psychopato

Wychowawcy biją, dzieci ćpają

[Gość: miki]

A ja proponuję przyjrzeć się dokładnie pani dyrektor. A jest się czemu
przyglądać i nie chodzi mi o wygląd

Gdzie dowody?

[Gość: Trzeźwomyślący]

Czyżby Pani Dyrektor była niewygodna dla grupy nygusów, którym nie
chce się pracować? Nieudacznicy, którzy w ten sposób reagują na
przywołanie ich do porządku? Cóż, dobrze mieć znajomego
redaktorzynę, przepraszam - Pana Redaktora, czyż nie? Swoją drogą,
artykuł zredagowano po mistrzowsku. Może nawet, Pan Redaktor,
zasłuży na branżową nagrodę?;) Żadnych faktów a mnóstwo kalumnii i
bezpodstawnych zarzutów. Ci tzw wychowawcy, nie powiadomili o biciu
dzieci nikogo. To Pani Dyrektor zawiadomiła Prokuraturę zaraz po tym
jak się dowiedziała o zajściu. To właśnie wielce pokrzywdzony utratą
sympatii Pani Dyrektor - "Tomek z artykułu" opowiedział jej historię
zajścia po... 10 dniach, traktując to jako ciekawostkę. To właśnie
wtedy "popadł w niełaskę" u Pani Dyrektor bo ta nie mogła zrozumieć
jego beztroski. To jedna z pań wychowawczyń miała "dylematy
moralne", które nie pozwoliły jej zawiadomić dyrekcji. Pan Redaktor
zamieścił zdjęcie doskonale wiedząc, że obecnie Pogotowie wygląda
zupełnie inaczej. Pisząc o byłej wicedyrektor zapomniał dodać, że to
właśnie ona, w przeciwieństwie do obecnej Pani Dyrektor, obecna
podczas pierwszej "interwencji" GW. Któś raz jest dobry a raz zły.
Raz bandyci zostali wywiezieni z ośrodka a jak trzeba to nadal są za
ścianką ;) Mistrzostwo gatunku, jakby co Pan Redaktor zawsze może
dorobić na Pudelkusiu czy innej ciekawej stronie. A swoją drogą czyż
nie lepiej dla prawnika pracować w GW niż w Sądzie? W Sądzie trzeba
dowodów a tu wystarczy umiejętnie lawirować między artykułami
przepisów prawnych. Pozdrawiam wszystkich "Trzeźwomyślących,
Niezaintersowanych robieniem kariery czyimś kosztem" (o:

[Gość: były pracownik]

Mówiąc o braku dowodów albo tam nie pracowałeś albo byłeś w grupie
pracowników nie pedagogicznych, któych ta sprawa mało dotyczyła. Ja
w tym okresie pracowałem w PO i wiem, że dyrekacja placówki
nagradzał osoby zajmuące się głównie kadzeniem jej i mówiące jakby
pracowały gdyby im się chciało.
Natomiast, co do dowodów to były pisane notatki opisujące co się
dzieje na terenie internatu, które następnie były skaładane na
dziennik korespondencji. Wiele z nich dotyczyło niewłaściwych
zachowań w stosunku do wychowanków, których dopuszczali się
niektórzy wychowawcy ale też ówczesny wicedyrektor placówki powołany
po ustąpieniu ze stanowiska przez p. Tarnowską (o zachowaniu
wicedyrektora w stosunku do dzieci był informowany MOPS). Niektóre z
tych zachowań miały znamiona przestępstwa jednak nie każde
przestępstwo jest ścigane z urzędu a po pisemnym poinformowaniu
dyrekcji o niewłaściwościach na terenie internatu to właśnie ona
powinna zawiadomić odpowiednie organy ścigania.
Jednocześnie pamiętam także, że w początkowym okresie pracy p.
Borowskiej zwolniona została dwójka wychowawców, gdyż według jej
słów bili oni dzieci. Zarzuty te były przedstawione przez dzieci i
dobrze poinformowanego pracownika, który swoją wiedzę przekazał
dyrekcji placówki. Posiadając taką wiedzę powinna powiadomić o
zajściu prokuraturę, jeśli miała podejrzenie popełnienia
przestępstwa ściganego z urzędu, bądź rodziców poszkodowanych dzieci
na wniosek,których to policja powinna prowadzić postępowanie
wyjaśniające. Pytanie tylko dlaczego tego nie zrobiła.
Jeśli chcesz dowodów to powinienś zgłosić się na ul. Krokusową15/17
i poprosić o udostępnienie Ci notatek służbowych składanych przez
pracowników PO nr 1 od początku kadencji pani Borowskiej- to są
właśnie dowody, których istnienie negujesz.

[Gość: Trzeźwomyślący]

Może od razu cofnijmy się do kadencji poprzedniego dyrektora i tak
chętnie zacytowanego artykułu o "kołku"? A może jeszcze wcześniej?
Wiesz co? Dobrze wiesz, że dyrektorka dowiedziała się o zajściu dużo
po czasie i zareagowała tak jak powinna. A co do "nagradzanego
nieszczęśliwego pana Tomka" to nie został zwolniony. Jego umowa się
skończyła i nie została przedłużona z nielojalnym pracownikiem -
wszędzie pozbywają się takich ludzi. Wątpię abyś zauważył tak
subtelną różnicę ale jednak taka istnieje. Faktem jest, że
ten "nagradzany pracownik" był nagradzany, ale wtedy kiedy były na
to środki i byli nagradzani wszyscy pracownicy. Pracowałeś tam
wtedy? Gdzie Twoje zawiadomienia? Każdy obywatel ma obowiązek
zawiadomić o zaistniałym przstępstwie. Ale pewnie wtedy jeszcze
byłeś lojalnym pracownikiem albo na przeszkodzie stały dylematy
moralne, które gdzieś się zawieruszyły po odejściu;)

[Gość: były pracownik]

Owszem pracowałem tam wtedy i składałem zawidomienia!

[Gość: xxxxx]

Widzę , że tu się niezłe pranko brudów rozpoczęło.Trzeźwomyślący to zapewne
główny zainteresowany tą sprawą , a może zainteresowana....?
Fakty pozostaną faktami.A pan Tomek zawsze był lojalny tylko stał się
niewygodny.Umowa się skończyła i do widzenia.Zrobił co swoje i musiał
odejść.Wiele osób się dziwiło , że zawsze taki lojalny.Wiele osób się dziwiło ,
że taki lojalny , trzeźwomyśląca była dla niego ,, święta", ale sam się
przekonał.....

[Gość: xxxxx]

Widzę , że tu się niezłe pranko brudów rozpoczęło.Trzeźwomyślący to zapewne
główny zainteresowany tą sprawą , a może zainteresowana....?
Fakty pozostaną faktami.A pan Tomek zawsze był lojalny tylko stał się
niewygodny.Umowa się skończyła i do widzenia.Zrobił co swoje i musiał
odejść.Wiele osób się dziwiło , że taki lojalny , trzeźwomyśląca była dla niego
,, święta", ale sam się przekonał.....

[Gość: kik]

Jakby ten sam znajomy, kąśliwy język.Gdzie ja go już słyszałem?
No tak.Dawał się we znaki przez jakiś czas....
Anonimowo a jednak wiadomo kto pisze.

[Gość: lub-lab7]

Całkowicie zgadzam się z Trzeźwomyślącym!!!

Wychowawcy biją, dzieci ćpają

[Gość: waldus]

Niech leją i chleją

Wychowawcy biją, dzieci ćpają

[Gość: jezyna]

aż mnie w dołku ściska czytając ten artykół. co za dureń to napisał?
pewnie ktoś kto nigdy nie był osobiście w pogotowiu opiekuńczym, a
opinie wystawił na podstawie wypowiedzi "moherów" po niedzielnej
mszy, aby obwinić tych, którzy "sprzątają po psach, które sikają po
korytarzach i srają dzieciom do łóżek"

[Gość: mz]

A ciebie sku...synu powinno się zamknąć do klatki i pokazywać jako typowy
przykład bydlaka.

[Gość: miki]

A tu język też jakby znajomy.Gdzie się nauczyłeś takich słów.Czyżby w Pogotowiu
Opiekuńczym tak mówisz do dzieci?

[Gość: mz]

Mówię w ten sposób do tych wszystkich,którzy na tym forum twierdzą,że ci
wychowawcy postępują jak należy.Do ty wszystkich,którzy uważają,że powinno się
tak traktować już raz skrzywdzone dzieciaki.

Wychowawcy biją, dzieci ćpają

[Gość: ZOJA]

Z racji zawodowych miałam okazję współpracować kilkakrotnie w sprawie wychowanków z p. Borowską. Niestety jest to osoba całkowicie nieprzygotowana do pracy z takimi dziećmi.W sprawach wychowawczych jest całkowicie niekompetentna. Brak konsekwencji w postępowaniu spowodował,że doszło do dewastacji ośrodka i przemocy wśród wychowanków. Błędy kadrowe, polegające na pozbyciu się wykwalifikowanych pracowników, nie akceptujących jej metod pracy i przyjęciu nowych powiązanych z nią towarzysko lub niedoświadczonych spowodował obecną sytuację. Brak reakcji i tuszowanie sprawy przez dyrekcję świadczy o złej woli, braku chęci i umiejętności zaradzeniu sytuacji. Dziwi postawa MOPSU, który nie reagował na sygnały płynące wcześniej, nie reagował na notatki służbowe składane na dziennik/mam nadzieję, ze nie zaginął/,najpierw szczycił się ze ścianki, a potem zaakceptował jej likwidację, nie sprawdzając jakie są konsekwencje.Teraz również tłumaczy się nielogicznie jakby agresja pracowników była usprawiedliwiona postawą wychowanków. Takie metody wychowawcze są niedopuszczalne. Te dzieci w większości nie były wychowywane w domu, dostały często schronienie w PO przed agresją i co je spotyka? Jeżeli liczby dotyczące zmian kadrowych są prawdziwe dlaczego nie zainteresował się ich przyczynami.

Wychowawcy biją, dzieci ćpają

[Gość: Radek]

Przykro czytac,ze w placowce opiekunczo-wychowawczej, takie rzeczy
sie dzieja.Z wypowiedzi wielu ludzi wynika, ze MOPS kompletnie nie
nadzoruje dzialanosci placowki mu podleglej (zreszta nie tylko tej).
Kontynujac moj wywod:
1. Wybor Dyrektora placowki to tylko farsa biurokratyczna bo zawsze
wygrywa kolega lub kolezanka. Nikt nie bada czy ktos ma
predyspozycje do bycia szefem czy nie. Zwykle ktos zostaje wybrany z
ukladu.
2. Dalej ciagnac ludzie po studiach nie maja przygotowania
praktycznego do pracy z taka mlodzieza i dziećmi, zaś Ci co mają
pratykę są wypaleni zawodowo i zniesamaczeni pensją, która powinny
być prznajmniej 2x taka.
3. Placowka jest panstwowa co powoduje brak jej rowoju bo po co.Sam
pracuje w panstowej placowce i gdyby nie wlasne checi tez by
siedzial i sie nie nadwyrezal.W prywatnej placowce trzeba choiciaz
troche cos soba reprezentowac a w panstwowej juz nie.
4. niestety ludzie, ktorzy kieruja dzieci do placowek robia to
strasznie nieudolnie poniewaz nie ma dla nich roznicy czy tu czy tam
trafiaja dzieci.Przykre zas jest to, ze nikt nie zauwazyl, ze PO i
domy dziecka staja sie placowkami resocjalizujacymi I stopnia i nie
sa na to przygotowane. Stad tez mi.takie afery.
5. Za swoje czynny trzeba wziasc odpowiedzialnosc. Dyrektor, jak
rowniez wychowawcy bo wszyscy sa za to odpowiedzialni.
6. w dzieci trzeba wierzyc, kto nie wierzy niech zmieni zawod.
7. ja tez pracuje z trudna mlodzieza

[Gość: NW]

Do pracy z "taką młodzieżą i dziećmi" zbyteczna jest praktyka. Tutaj istotę pracy stanowi dojrzałość emocjonalna w kontakcie z nimi, chęć do tego rodzaju pracy, praca nad sobą i swoimi umiejętnościami nawiązywania kontaktu i rozwiązywania trudnych sytuacji, bo to człowiek w tej pracy jest narzędziem, a dopiero dużo dużo później (choć nie oznacza to, że standardowy absolwent nie może być poukładany) praca z ludźmi (przede wszystkim z młodzieżą i z dziećmi). Zgadzam się z pkt.6 :-)

[Gość: toksyczni]

No to nic sie w tym miescie nie zmienilo od lat dawnych. U nas
wariatka w szkole podstawowej prala linijka i piornikiem. Piornik
wybierala sobie w klasie odpowiedni, drewniany. Prala za niewlasciwy
chichot, za zly ubior, za kazda blachostke, ktora ja irytowala i z
ktora sobie nie radzila. Czuje sie ponizona, upodlona do dzisiaj
przez ta sadystke. Sama mam wnuki i wspolczuje bitym dzieciom i
mlodym. Zal mi tych, ktorzy broniac siebie, swojej godnosci,nie
rozumiejac sytuacji, staja sie tym samym przestepcami.

Wychowawcy biją, dzieci ćpają

[Gość: Daras]

Praca w tego typu instytucjach jest piekielnie ciężka,chylę czoło przed kazdym
kto przepracował chociażby miesiąc z tymi bydlakami.Największym nieszczęściem
jest skazywanie dzieci potrzebujących pomocy na wspólne przebywanie z tymi
młodocianymi łotrami .Krokusowa-gdzie indziej nie jest inaczej,pod dywan i do
przodu,aby było cicho.Wiem co mówię-2o lat zajmóję się tym tematam.żałuję że nie
wyjechałem do Anglii zmywać na zmywaku.Pozdrawiam wszystkich pracujących w
resocjalizacji

sytuacja fatalna ale autor tekstu też nie ustrzegł

[Gość: the.jester]

się napisania głupoty - irokez na głowie ma świadczyć o braku kompetencji do
bycia wychowawcą. Wydaje się dość oczywiste że to niemądre szufladkowanie nie
mające nic wspólnego z rzetelną oceną.
Pracuję jako wychowawca w Anglii i akurat jeden z moich starszych kolegów ma
właśnie "irokez" na głowie - jest fantastycznym wychowawcą ze świetnymi
wynikami od wielu lat, a placówka regularnie zbiera najwyższe oceny od
zewnętrznych kontroli. Gdyby mnie u tego pracodawcy tak ktoś ocenił tak mądrze
jak ocenianie po irokezie, to bym najwyżej dostał pracę przy sprzątaniu lub co
najwyżej drobnych naprawach, bo jestem Polakiem.