Ekipa rektor Czai

[Gość: dupek]

Grochalski ma na imię Stefan i jest dr hab., podobnie zresztą jak
Wieczorek, informacje do sprawdzenia na stronach www.uni.opole.pl
Trochę precyzji GW.

[Gość: pocieszenie]

prof. wieczorek na pewno ma tytul profesora
internet ma w tym przypadku duza zwloke czasowa

[Gość: Zenek]

dr hab. Stefan Marek Grochalski jest profesorem UO. Jest to tytuł
profesora nadzwyczajnego - stanowisko na uczelni przewidziane dla
pracownika naukowego lub naukowo-dydaktycznego, który posiada
stopień naukowy doktora habilitowanego lub tytuł naukowy profesora
(art. 114, ust. 2 Ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o
szkolnictwie wyższym, Dz.U. 2005, Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.).

Dla odróżnienia osoby posiadającej tytuł naukowy profesora od
stanowiska profesora nadzwyczajego stosuje się oznaczenie Prof.
nadzw. po którym następuje akronim uczelni, w której jest
zatrudniony. W przypadku UO stosuje się zapis: dr hab. X, prof. UO

[Gość: do Zenka]

Zenek ty na prawde jestes Zenek, ale najwyrazniej brak ci antenki bo
sie slabo orientujesz ! Mylisz stanowisko i tytuł. dr hab Grochalski
ma stanowisko profesora nadzwyczajnego a nie tytul prof. nadzw. Nie
ma tytulu prof. nadzwyczajnego ! Z grzecznosci i kurtuazji pisze sie
o nich profesorowie. Tak na prawde sa dr habilitowanymi, profesorami
uczelnianymi. Trzeba to odrózniac od tytulu profesora. Posiadacz
tytułu, co ciekawe, tez moze pracowac na stanowisku profesora
nadzwyczajnego, bo zeby otrzymac stanowisko profesora zwyczajnego
musi sie jeszcze sporo napracowac.

[Gość: AA]

"[...] zeby otrzymac stanowisko profesora zwyczajnego
musi sie jeszcze sporo napracowac".
No patrzcie, jaki ten świat prosty i piękny zarazem. To pewnie stąd
bierze się ta wielka dyskusja o kondycji polskiej nauki.

[Gość: docent]

Tak czy inaczej na 99% po habilitacji dali im prof. UO, wiec tu sie akurat nie
pomylili.

Ekipa rektor Czai

[Gość: dawny student]

czy profesor Sokołowska dalej tak wzdycha do "swojego ukochanego
Uniwersytetu Łódzkiego" i zachowuje się, jakby znajdowała sie w
Opolu na zesłaniu?

[Gość: opolek]

Tak tez robi - moja cudowna lodz, no to ja oddelegowac tam i po
sprawie...
w ogole co daja studia w opolu - ODPOWIEDZ NIC!!!

[Gość: jaki]

ta pani jest specjalistka od zarzadzania PGR-ami, hua hua hua,
bedzie dobrze zarzadzac ta stajnia algiasza

Ekipa rektor Czai

[Gość: o rety]

Ludzie. Rektor Czaja sięga po kloakę. Grochalski to nawet doktoratu
w Polsce nie umiał zrobić. A Plagiat! Uciekajmy stąd

[Gość: groszek proszek]

Grochalski to chyba jakaś pomyłka. Może jej chodziło o kogoś innego
a nie o pana z plagiatem, co kariere naukową zrobił w Moskwie. A
wiemy jak tam się robi tytuły naukowe heheheh.

[Gość: behemot]

Pub akademicki w kampusie to dobra rzecz, tylko miejsca cuś mało,
chyba, że na Banhofie Ost Oppeln

[witekbulak]

Hmmmm wlaściwie to to miejsce byłoby genialne... panujący tam klimat i
położenie... szkoda, że to niemożliwe do zrealizowania (pkp pewnie ot tak sobie
nie odda terenu)

[Gość: behemot]

W gospodarce rynkowej ot tak niczego się nie oddaje za frico, chyba
że 1% na wiadome cele. Dworzec jest wszak zabytkiem z epoki
Kopic,daleko od Mons ale bliżej niż wspomniane.Zamienić go z koleją
na Dąbrowę, przywrócić blask i oddać niebożątkom studentom we
władanie, może cos na kształt kultury studenckiej się rozwinie.

[Gość: studencik]

Po co te kombinacje? Na pl. Kopernika przy Maiusie powstanie kompleks z pubami.
Blisko, wygodnie, dla studentów też. Obejdzie się bez obiecywanek, bo rzecz się
już klaruje.

[Gość: behemot]

Szczerze życzę...

[Gość: filozof]

Grochalski jako dziekan bardzo dobrze zarządzał Wydziałem. Między
innymi mocno przyczynił się do uzyskania praw doktoryzowania z
filozofii. Tym udowodnił, że się nadaje na swoje stanowisko. To wiem
na pewno, reszta to domysły, które nie znajdują żadnego
potwierdzenia.

[Gość: kocigulasz]

szkoda ci odpowiadać, ale uważam że zachowujesz się jak rozrzutnik obornika z
tym że zamiast na pole wszedłeś/weszłaś między ludzi. Skoro tak łatwo w Moskwie,
z czym się nie zgadzam, spróbuj i ty (choćby po to by mieć pewność, skąd to
poczucie wyższości wobec poziomu rosyjskiej nauki?), wg ciebie sukces murowany.
Najlepiej jak się udasz do "obryzgiwanego" przez ciebie delikwenta i zasięgniesz
bezpośredniej informacji, autoryzuj wywiad i opublikuj. Chętnie poczytamy, a tak
to radzę sięgnąć do Biblii, choć rozumiem, że może czerwona książeczka lub
czarny katechizm prowadzi cię nienawiścią do ludzi ciężko pracujących,przez twe
krótkie życie. Obryzgiwaczu umyj się, :-)) Plagiat? Tym już próbowano
zaszkodzić, ale wg ciebie jak nie ma potwierdzenia na insynuacje tzn, że jest
winny tylko trzeba znaleźć dowody. Zacznij je wtedy prokurować, może będzie ci
lepiej.Aha i pamiętaj, że wnuki Pana Grochalskiego mogą cię też ścigać za
zniesławienie.

[Gość: !]

?

[Gość: pytaćwolno]

być może te nieuzasadnione i krzywdzace posądzenia w stosunku do prof. powstały
stąd, że o moskiewskich doktoratach i habilitacjach z lat 90-tych i wcześniej
mówi się ze kupowano je za odpowiednią opłatę, wystarczyło napisać kilkadzeisiąt
stron, zbierała się opłacona komisja i sprawa była przyklepana. Czy to plotki
czy nie nie wiem, ale to żadna tajemnica. Mmoże by się temu przyjrzeć, żeby
takie pomówienia ukrócić. Zapytanie- po co było jechać do ZSRR jak można było
robić habilitacje na naszych uczelniach?

[Gość: AA]

Jednym z powodów był brak możliwości habilitowania się w Polsce w danej
specjalności (problem, który niedługo może stać się zasadniczy ,patrz np. koniec
wypowiedzi forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=902&w=78248923&a=78257220
Inny powód -konieczność przełamania wszechobecnych "układów". Jak było w tym
przypadku - nie wiem.

[Gość: ala]

Akurat w dziedzinie w której habiliował się Grochalski, czyli wg.
klasyfikacji KBN nauki prawne, można było hablitować się w Polsce. A
poziom nauk prawnych, podobnie jak humanistyki, w ZSRR do wysokich
nie należał. O ile pamiętam, ministerstwo nauki i szkolnictwa
wyższego rozważało nawet kiedyś weryfikację stopni i tytułów
przyznawanych w byłym ZSRR, ale obawiano się, że tak wiele z nich
nie spełniałoby ani polskich ani europejskich standardów, że liczba
tzw. pracowników samodzielnych bardzo by się zmniejszyła, więc się z
pomysłu wycofano. Może szkoda, bo oczyściłoby to atmosferę. Ja też
nie wiem, jak było w tym konkretnym przypadku, ale polski dorobek
naukowy pana G. (przynajmniej na podstawie informacji, które można
znaleźć w necie) jest bardzo skromny. I sporo lat po habilitacji
upłynęło, a o profesurze belwederskiej jakoś nic nie słychać.

[Gość: PP]

Do AA: czy z prawa nie można się było w Polsce habilitować? Przeczytałem artykuł
z wywiadem Modzelewskiego pod wskazanym adresem internetowym i nie widzę związku
z tematem, który poruszasz.

[Gość: AA]

Pisałem ogólnie, ponieważ nie znam sytuacji w dyskutowanym przypadku. A uważam,
że każdy przypadek trzeba rozpatrywać oddzielnie, nie uogólniać. Czasami zresztą
odnoszę takie wrażenie, że polska nauka jest potęgą światową. Wydaje mi się, że
akurat rosyjska (radziecka) stała wyżej, choć zapewne humanistyka była
zideologizowana, a w połowie lat 90. było tam mnóstwo patologii.
Z prawa akurat można się habilitować. Czy z prawa międzynarodowego - nie wiem.
Zaś wskazany cytat tez odnosił sie do sytuacji ogólnej w polskiej nauce:
"Kiedy wiekowych profesorów zabraknie, nikt ich następców nie habilituje
(potrzeba do tego sporego stadka "samodzielnych") i zabawa się skończy. Ale
pójdziemy na dno radośnie, z przytupem, orkiestra będzie grała, bo ochronimy
poziom cywilizacyjny w drodze aż na samo dno."

[Gość: niegenialny]

jakoś trudno uwierzyć, że w latach 90-tych nie można się było w Polsce
habilitować z prawa międzynarodowego!

[Gość: AA]

Kwestie wiary zachowuje na inne okazje. Tutaj napisałem tylko, że nie wiem. ą
Z drugiej zaś strony, nieszczęściem polskiej nauki jest fakt, iż aby zyskać na
prestiżu, pieniądzach, wpływach itp., trzeba zostawić naukę i zająć się
administrowaniem (rektor w polskiej uczelni nie pełni wyłącznie funkcji
reprezentacyjnych). Żeby zaś dostąpić zaszczytu pełnienia funkcji trzeba
najpierw wykazać się działalnością naukową. To błędne koło.
Osoba, o której tu mówimy, jest sprawnym organizatorem i o to przede wszystkim
powinno nam chodzić.

[Gość: maniek]

Chyba jednak nie tylko o to. Bycie prorektorem, to jest jednak pewien honor, na
który, przynajmniej w teorii, powinni zasługiwać ci, których osiągnięcia naukowe
nie budzą aż tylu wątpliwości.

[Gość: AA]

Tak, w pewnym sensie masz rację. Osiągnięcia kandydata nie powinny budzić
wątpliwości. Czy jednak powinny to być osiągnięcia naukowe? To już problem do
dyskusji.
Wyobraźmy sobie, że mamy w UO wybitnego naukowca, z uznanym światowym dorobkiem,
znajdującego się o włos od pomyślnego ukończenia badań nad nowym, skutecznym
lekiem na raka, dajmy na to, prostaty :) No i dostaje ten nasz uczony propozycję
objęcia stanowiska prorektora. Pieniądze większe, prestiż także, a i możliwości
budowania swej przyszłej pozycji większe. Lepiej by się zgodził na przyjecie
oferowanej godności, czy lepiej nie?
Przykład wydumany, chodzi mi jednak o problem. taki mamy system w nauce, ze
nawet wybitny uczony aby zarobić zdecydowanie więcej musi obrać karierę. Ze
szkodą dla nauki, a nie wiadomo, czy z pożytkiem dla urzędu (może nie być
sprawnym manago).
Rozumiem jednak, że chodzi o konkretny, dyskutowany tu przypadek. więc powtórzę,
że zdolności organizacyjne kandydat ma. Co zaś do wątpliwości, to powinniśmy
chyba wierzyć oświadczeniu Pani Rzecznik, referującej ustalenia komisji
dyscyplinarnej - pozytywne dla kandydata! Choć rozumiem też, że ostatnie lata
nauczyły nas, ze wszyscy kręcą i kłamią, i że wierzyć nikomu już nie można :)
I to mnie martwi najbardziej. Czterdziestu lat potrzeba, by stare pokolenia
wymarły, a nowe dotarły do Ziemi Obiecanej.

[Gość: kabaczek]

Pozostali prorektorzy nie budzą takich emocji, mają duże osiągnięcia naukowe i
talenty organizacyjne, więc nie jest tak, że nie można pogodzić tych dwóch
rzeczy i trzeba wybierać między karierą naukową i administracyjną, Pani Rektor
jest tego bardzo dobrym przykładem. Do najwyższych władz wybierane są tylko 4
osoby spośród ilu? nie wiem, ale myślę że grubo ponad setkę, w tej grupie na
pewno są ludzie spełniający odpowiednie kryteria i nie budzący kontrowersji.
Niemniej życzę prof. G. dużo sukcesów i spełnienia wyborczych obietnic.

[Gość: AA]

A jednak - pełnienie funkcji administracyjnych obniża "wydajność" naukową.
Uważam, że uczelnią (nie tylko UO) powinien zarządzać kanclerz, odpowiedzialny
przede wszystkim za finanse i rozwój materialny uczelni. Specjalista, a nie
wybierany co kilka lat elekt. Rektor powinien pełnić rolę autorytetu, mędrca,
stratega, rozjemcy itp., a także spełniać funkcje reprezentacyjne. Powinno to
być ukoronowanie kariery zawodowej (raczej już w wieku, kiedy możliwości
badawcze słabną). Od prorektorów chyba tego nie oczekujemy :)

[Gość: rzecznik]

Piszesz: "Choć rozumiem też, że ostatnie lata
nauczyły nas, ze wszyscy kręcą i kłamią, i że wierzyć nikomu już nie
można :)I to mnie martwi najbardziej". Posługujesz się nieuprawnioną
generalizacją. Nie wszyscy kłamią. Przypomnę przysłowie: kłamstwo ma
krótkie nogi. Rzecznik nie może kłamać, bo kompromitowałby swoją
instytucję, gdyby ujawniono prawdę. A przecież w przypadku tak dużej
instytucji jak uniwersytet nic się nie da ukryć. Dlatego uważam, że
jeśli popełniono błędy należy się do nich przyznać i podjąć
działania naprawcze (vide studenckie radio internetowe).
W dyskutowanej tu kwestii podałam decyzję bez uzasadnienia.
Niedoszły doktorant oświadczył, że:
nie pisał artykułu - dostarczył jedynie powszechnie dostępne
materiały i jedną definicję, nie może więc rościć sobie pretensji do
współautorstwa. Stwierdził też, że profesor wyświadczył mu
uprzejmość dopisując jego nazwisko jako współautora, żeby miał
publikację niezbędną do otwarcia przewodu.
Raczej mieliśmy do czynienia z nieudaną próbą skompromitowania
profesora za pomocą anonimu, aby uniemożliwić mu pełnienie
jakichkolwiek funkcji. Nie bez powodu wrzutka w internet miała
miejsce przed wyborami na uczelni.
Pozdrawiam

[Gość: AA]

Przepraszam, mieszając generalia z konkretami najwyraźniej zostałem źle
zrozumiany. Chcę jasno powiedzieć, że postanowienie komisji dyscyplinarnej
powinno zamknąć sprawę. Że nie zamyka, to widać po wypowiedziach niektórych
dyskutantów. Stąd moje ogólne stwierdzenie (ogólne, więc nie do UO sie
odnoszące), że ostatnie lata, zwłaszcza zaś dwa lata rządów PIS, bardzo nas jako
społeczeństwo zdemoralizowały. Nie ma autorytetów, nie wierzymy nikomu, i
wszystko można wykorzystać w walce (np. o stanowisko prorektora - z diagnozą
rzeczniczki się zgadzam).
P.S. Trochę dziegciu: gdzie i kiedy opublikowano stanowisko komisji
dyscyplinarnej? Bo tak wyczerpujące, choć krótkie, przedstawienie sprawy, jak w
powyższym poscie, spotykam po raz pierwszy. I moze to jest powodem tej
niepotrzebnej już dyskusji.

[Gość: ala]

Nie jestem przekonana czy tak do końca etyczne jest dopisywanie jako
autora, kogoś, kto sam stwierdza, że do jakiegokolwiek współautorstwa
nie rości sobie pretensji, ani nie zasłużył na nie wkładem pracy.
Wygląda to jak kolejny przejaw "kolesiostwa"-choroby, która od lat
trapi naukę polską. Chyba nie tego rodzaju grzeczności powinno się
świadczyć swoim potencjalnym doktorantom.

[Gość: obserwatorek]

Czy nie można było wybrać osoby nie budzącej tyle sprzecznych sądów? Studenci
też nie zagłosowali jednomyślnie, co w wyborach do władz raczej się nie zdarza.
Zgadzam się, że wynik prac komisji plagiatowej powinien być oficjalnie opublikowany.

[Gość: pracownik]

Jest na uczelni kodeks etycznego postępowania, znane są jego zasady, tylko kto
się nim przejmuje? Dopisywanie nazwisk, podpisywanie, "współpraca" - jeśli tak
ma wyglądać etos uczonego, to ja dziękuję.

[Gość: AA]

Ciężkie musi być życie,gdy się w nic nie wierzy i nie ufa nikomu. Dlatego ja
chcę wierzyć i na tym zamykam (dla siebie) tę sprawę. Niestety, problemów
etycznych w środowisku naukowym nie braknie. Jest tylko jedno wyjście: jak
najwięcej jawności.

[Gość: tak]

każda ekipa wybiera sobie swoich współpracowników, nie dziwi mnie
to. poczekamy zobaczymy

Ekipa rektor Czai

[Gość: abe]

Męczy mnie juz ta sprawa z Grochalskim. Po pierwsze: nic to , że
habilitacja w Rosji, ale też doktorat!!!! a to świadczy o marności.
Przez lata opowiadał ,że ukończył dwa fakultety na US: politologię i
prawo. Pani Rektor Czaja: Odwagi ! Niechaj pokaże pani dyplom
ukończenia studiów prawniczych. Niech sie wreszcie uwiarygodni, a
Pani uwiarygodni swojego prorektora! Odwagi. Po drugie . Ponoć w
czasie prezentacji prorektorów powiedziała Pani, że ma on w swoim
dorobku 4 książki Autorskie. ( autorskie, a nie współautorskie i pod
redakcją) Pani Rektor odwagi. Niech Groochalski przyniesie Pani i
pokaże te książki. Padnie Pani z wrażenia. Wszystkiego dobrego.
Wkrótce kolejny raport autoplagiatowy

[Gość: globalista]

To prawda, podczas prezentacji była mowa o 4 książkach autorskich i prawie
ukończonej książce profesorskiej, to ładny dorobek, warto go pokazać, ale na
stronie internetowej na wydziale nie można się doszukać wykazu publikacji, mam z
tym kłopot. W wyszukiwarce są rzeczy współredagowane, ale wyszukiwarka nie jest
miarodajnym źródłem i nie umieszcza wszystkiego. Gdzie można go zobaczyć ten
wykaz, oprócz książki przygotowywanej?

[Gość: ale]

ale jestescie dupki, knowacie w necie, zamiast oficjalnie
zaprotestować podczas prezentacji, powiadomić media i ministra, a
tak burki siedźcie cicho i nie zaśmiecajcie neta

Ekipa rektor Czai

[Gość: observer]

Czy ktoś zwrócił uwagę na pewną prawidłowość: Przed trzema laty
wybory dziekańskie wygrał Grochalski dwoma lub trzema głosami, przy
czym unieważniono chyba 4 głosy. Wybór prorektora dokonał się dwoma
głosami, a unieważniono trzy głosy. W obydwu przypadkach głosy
liczył dr M.S., zaufany Grochalskiego. Jak można było oddać głosy
nieważne w wyborach prorektorskich. Toż to nieuki chyba głosowały,
albo sprawna ręka liczącego głosy dokonywała cudu nad urną. Już
Stalin mawiał: nieważne kto i jak głosuje, ważne kto głosy liczy!
Wiwat akademia!

[Gość: Janusz Sawczuk]

Wlasnie skonczylem zajecia ze studentami w UNI-Mainz.de zalogowalem
sie i co czytam? Ze trwa debata nad dokonanym wyborem. Dobrze to czy
zle? Obaczym. WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO !!! SERDECZONSCI DLA
FORUMOWICZOW !

[Gość: baba]

Głosy nie są unieważnione, lecz nieważne - na przykład gdy głosujący
nie wybrał żadnej z trzech możliwości: za, przeciw, wstrzymuję się.
W głosowaniach, w których wymagana jest bezwzględna większość
głosów - a w wyborach jest wymagana - głos wstrzymujący skutkuje
dokładnie tak samo, jak głos przeciw. Kto naprawdę chce się
wstrzymać, czyli scedować wybór na pozostałych wyborców, musi oddać
głos nieważny, albo nie przyjść na wybory. Nie ma więc nic dziwnego
w tym, że na kandydaturę sprawiającą niektórym wyborcom kłopoty było
kilka głosów nieważnych. W takiej sytuacji każdy uczciwy człowiek,
który nie ma wyrobionego zdania, oddaje głos nieważny.

Dla mnie, jako dla wyborcy, nie ma żadnego znaczenia, gdzie
Grochalski robił habilitację. Wybrałem dlatego, że za jego kadencji
wydział się rozwinął i mogę z całą odpowiedzialnością, że jako
dziekan Grochalski bardzo się do tego przyczynił osobistym wysiłkiem
i zaangażowaniem. Jeżeli podobnie będzie działał na stanowisku
prorektora, to dla Uniwersytetu wynikną z tego większe pożytki, niż
gdyby zdobył nagrodę za wybitne osiągnięcia naukowe. Nie rozumiem, o
co ten hałas z moskiewską habilitacją. Po pierwsze, moskiewska nie
musi, a tylko może być zła. Znam mnóstwo złych polskich habilitacji.
Po drugie, Grochalski nie ubiegał się o wyróżnienie za wybitne
osiągnięcia naukowe, lecz o stanowisko, na którym będzie tyrał po
to, aby inni mieli szanse na wybitne osiągnięcia naukowe.

Ekipa rektor Czai

[Gość: ss]

Hej Babo! Tyś baba czy Grochalowa ciota! Chyba to drugie

Ekipa rektor Czai

[Gość: baba]

Kim jestem, nie ma najmniejszego znaczenia w tej sprawie. Napisałem to, co
napisałem, i starałem się, abyś zrozumiał, co napisałem. Zamiast spróbować
zrozumieć, wolisz mi urągać.

Ekipa rektor Czai

[Gość: Jacek]

Oj, brakuje naszej rektor jaj. Jakoś nie mogę sie doczekać dementi w
sprawie wykształcenia pana prorektora i jego dorobku naukowego. To
może chociaz Pani rzecznik zaspokoji nasza ciekawość i poda tytuły
tych czterech książek autorskich naszego uczonego prawnika. Chętnie
też zobaczylibyśmy ten dyplom ukonczenia prawa ( a może to były
jakieś tajne komplety w stanie wojennym, albo przyspieszony kurs...)

[Gość: baba]

Nie ma nic do dementowania. Pani rektor-elekt na wyborach
przedstawiała sylwetki kandydatów i wszyscy elektorzy dowiedzieli
się, że Grochalski zdobywał stopnie naukowe tam, gdzie je zdobywał.
Ci, którzy uważali to za okoliczność obciążającą kandydata,
zagłosowali przeciw. Ci, którzy uważali - jak ja - że decydują
talenty organizacyjne kandydata, głosowali za. Ci, którzy nie mogli
się zdecydować, oddali głosy nieważne. Koniec historii.

[Gość: obiektywny]

Do baby: proszę podać tytuły czterech książek autorskich prof. i gdzie je można
znaleźć, czy są w bibliotece UO to dyskusje wokół jego dorobku staną się
bezprzedmiotowe. Na pewno nie będziesz miał z tym kłopotu. niech się forumowicze
w końcu dowiedzą, bo pytają o te książki.

[Gość: baba]

Nie mam z tym kłopotu, bo mnie książki Grochalskiego nie interesują.
Nie moja branża. Interesują mnie jego zdolności organizacyjne. Nie
chcę się od Grochalskiego uczyć, tylko chcę, żeby mi zorganizował
warunki do mojej pracy naukowej i do nauczania studentów. Jeśli Cię
interesują jego książki, to biblioteki mają katalogi on-line. Możesz
poszukać nie tylko w bibliotece UO, ale też w bibliotece Kongresu
USA.

Ekipa rektor Czai

[Gość: do baby]

A co ze studiami prawniczymi, nie ruskimi certykatami!

[Gość: gość]

A ja uważam, że trzeba sprawdzić czy prof. ma maturę !!! Mógł ją
przecież kupić na "Ruskim" targu.

Ekipa rektor Czai

[Gość: kongresmen]

Z tą biblioteką Kongresu USA to dobry trop. Jak wieść niesie
znajduje się tam pierwowzór (albo "praca matka") jego pracy
habilitacyjnej, która przywiozła mu pewna osoba. Oryginał
Grochalskiego (to ta "habilitacja" z prawa międzynarodowego) liczy
sobie "aż" 36 stron. Alo to nic. Poszukamy ją w Moskwie. Chyba że
zginęła wraz z upadkiem ZSRR. Ha ha ha

[Gość: baba]

Kto chce, niech szuka. A dopóki nie znajdzie, lub nie zgłosi
podejrzeń prokuratowi, niech się powstrzyma od anonimowego
szkalowania bliźnich.

[Gość: student]

W bibliotece UO jest dostępna TYLKO JEDNA książka autorska o prawie
międzynarodowym 43 strony i trzy skrypty dla studentów. Reszta to książki
współredagowane. To dane z katalogu ALEPH. Biblioteka powinna się postarać, aby
mieć dostępne wszystkie książki Profesora, pracownika UO. Może wtedy
zakończyłaby się ta żenująca dyskusja o dorobku naukowym Profesora, którego szanuję.

[Gość: radny]

wyslijcie po ksiazke mieszanca z lopola szybko ja znajdzie to
czlowiek bywaly i ma swietne kontakty :))

[Gość: gość]

Do kongresmena "historyka". Upadek ZSRR to rok 1991. Habilitacja
pof. Grochalskiego to rok 1998, a zatem 7 lat po upadku. Jak dobrze
wiesz ta 39 stronicowa pozycja to monografia opracowana na potrzeby
habilitacji i to ona znajduje się w zbiorach bibliotecznych
Kongresu USA, i nie tylko.

[Gość: student]

A może ktoś wreszcie przedstawi tu wykaz publikacji Profesora, żeby forumowiczów
uspokoić? Przecież to nie jest żadna tajemnica i na dodatek bardzo proste.
Zresztą wykazy publikacji w całości powinny być jawne na stronach internetowych
poszczególnych wydziałów i instytutów. O tym dorobku mówi się tu jak o duchu,
który nie istnieje, co jest absurdem. Profesorem nie zostaje się za nic.

[Gość: gość]

No właśnie,profesorem nie zastaje się za nic.
Im dłużej śledzę wątki "poświęcone" prof. Grochalskiemu tym bardziej
upewniam się, że wcale nie chodzi o jego dorobek, o kolokwium
habilitacyjne na Uniwersytecie Moskiewskim, o plagiat. Profesor
pracuje na UO od kilkudziesieciu lat, sumiennie i rzetelnie. Pełnił
funkcę prodziekana, jest dziekanem największego wydziału i swoim
zaangażowaniem przyczynił się do jego rozwoju. I pewnie pracowałby
dalej i nikt nie zajmowałby się jego osobą, gdyby nie wybory i
zmiana rektora.

Mam nieodparte wrażenie, że anonim oskarżający o plagiat,
chamska kampania anty na forum, próby dyskredytacji osoby Prof i
jego dorobku, "agitacja przeciw" przed wyborami prorektorów, to
objaw strachu przed zmianą, utratą stanowisk i związanych z nimi
wpływów i przywilejów.
Funkcyjnym się bywa.
Niestety, nie każdy jest w stanie przyjąć to z godnością.
Prof. Grochalski też nie został wybrany na stanowisko prorektora
( mimo wszystko) "na dożywocie".

A o ujawnieniu na stronach UO dorobku naukowego wszystkich
pracowników naukowych warto podyskutować.
Myślę, że niektórzy wpadną w panikę.

Ekipa rektor Czai

[Gość: verbum]

Pani prof. Baba (jeśli jest Pani dumna z takiej ksywy, wypada nam to uszanować)
cały czas i uparcie podkreśla brak zainteresowania czymkolwiek u prorektora ds.
studentów oprócz umiejętności organizacyjnych. I dobrze, ma kobieta swoje
priorytety, po to skakano przez płot, żeby szary obywatel mógł się bez obaw
wypowiedzieć. Moim natomiast prawem jest się do tej opinii odnieść. Prorektor
ds. kształcenia i studentów, jak sama nazwa wskazuje, nie jest prorektorem ds.
organizacyjnych. Jest to osoba, która bezpośrednio współpracuje z młodzieżą -
najściślej z aktywistami, tym niemniej każdy student może przyjść do prorektora
ze swoim problemem i tak się też dzieje. Prorektor staje wobec studenta jako
autorytet, większość studentów odnosi się do takiej osoby z dystansem i lekkim
strachem, w końcu to sam rektor, ważniejszy od wszystkich wykładowców a nawet od
samego dziekana. Prorektor jest najsilniejszą osobą na uczelni, która może pomóc
studentowi, jest najwyższym obrońcą dla studenta, który przeżywa strach,
niesprawiedliwość lub problem życiowy. Prorektor ds. studenckich jest zatem
według mnie w pierwszej kolejności wychowawcą a nie organizatorem. Nie odmawiam
Panu Profesorowi dobrego serca i zapału do pracy z młodzieżą, zapewne jest
świetnym nauczycielem i wychowawcą, w końcu sama Pani Rektor mu zaufała. Ale
jaki wydźwięk wychowawczy mają wątpliwości co do dorobku naukowego rozsiewane na
forach internetowych? Wierzę Panu Profesorowi, dlatego proszę o przedstawienie
prac, które zakończą te niesmaczne spekulacje na Pański temat. Przecież tak być
nie może, żeby studenci na Forum internetowym czytali inwektywy pod adresem
prorektora swojego Uniwersytetu. Pozdrawiam Pana i życzę sukcesów!

[Gość: wiedźma]

Nareszcie rozsądny głos. Przyłączam się.

[Gość: ala]

Ja też się przyłączam. Natomiast co do forumowicza o nicku baba, to
jest to chyba mężczyzna.

[Gość: AA]

Skłodowska była kobietą i Kopernik też była kobietą. Baba też może nią być
(chyba, że to Ali Baba).

Ekipa rektor Czai

[Gość: do baby]

Coś mi się zdaje, że tą babą jest główny bohater tej historii. Ale
to bez znaczenia. Ma prawo sie bronić i bronić swojego honoru. Ale i
tak tu śmierdzi jak holera. Przecież to nie owybory teraz chodzi,
one sie juz skończyły! Rzecz chyba idzie o elementrną zasadę
uczciwości naukowca, jego wiarygodności w środowisku
uniwersyteckiem.Jest przecież ( a być powinienen)autorytetem przede
wszystkim dla studentów, dla których jest najwyższym urzednikiem
uczelnianym. jego poprzednik chyba też do końca takim autorytetem
nie był, ale nowo wybrany przebrał chyba miarę braku zaufania.

[Gość: OO]

Jeszcze nie wszyscy zostali wybrani.

[Gość: baba]

Nie jestem Grochalskim, ani napisałem też ani jednego słowa w
obronie jego naukowego honoru. W sprawie jego kwalifikacji naukowych
nie mam nic do powiedzenia, bo się na jego dyscyplinie nie znam.
Podejrzewam, że większość tych, którzy podważają jego kwalifikacje,
też się nie znają, ale lubią pluć naokoło.

Natomiast obserwowałem prawie z bliska pracę Grochalskiego w
charakterze dziekana, a zwłaszcza jego działania związane z
uzyskaniem praw doktoryzowania z filozofii. W tej sprawie działał
bardzo aktywnie, bardzo rozumnie i bardzo taktownie. W
szczególności, starannie wystrzegał się posunięć, które można byłoby
uznać za niedopuszczalne lobbowanie, a do których wiele osób go
namawiało. Piszę akurat o tym, bo właśnie niedopuszczalne lobbowanie
kojarzy się z typem mentalności ukształtowanym przez wpływy ze
Wschodu. Tymczasem Grochalski wykazał się tu znakomitym wyczuciem
tego, co wypada, a co nie, i co ma wartość naukową, a co nie.

Dlatego sądzę, że jako prorektor również sprosta wymogom czasu. Bo
to nie będzie kadencja taka, jak inne. Trzeba będzie reformować
kierunki studiów w związku z zamysłami minister (tworzenie
makrokierunków), wzmocnić wymianę międzynarodową nauczycieli i
studentów, a w tym celu uruchomić kierunki studiów z językiem
wykładowym angielskim itd. Myślę, że podoła temu wyzwaniu, podczas
gdy wielu innych na jego miejscu zachowałaby się tak, jak gdybyśmy
nigdy nie przystępowali europejskiej przestrzeni edukacyjnej i jak
gdyby nie wiały od góry reformatorskie wiatry.

Ekipa rektor Czai

[Gość: do baby]

No to cie mamy babo-flozofie

[Gość: do baby 2]

Ale ta nasza Baba to ciekawy przypadek. Najpierw pisze używając żeńskich
końcówek czasowników (widziałam, myślałam). Teraz mu się ni stąd ni zowąd
odmienia i pisze jako mężczyzna. Jedyne, co o sobie mówi, to że nie jest
<wiadomo kim>, co pozwala skierować podejrzenie na pozostałe 6 mld Ziemian. Jego
wypowiedzi to peany pochwalne pod adresem <wiadomo kogo> za jego wysiłki
organizacyjne na rzecz filozofii na UO. Możliwości potencjalnych autorów nie ma
wiele, zresztą czytając te wypowiedzi chyba nie warto zajmować się tożsamością
Baby. Ewidentnie nie jest pewny nawet swojej płci, powtarza w kółko te same
argumenty niczym opcja kopiuj - wklej. Proponuję w dalszej dyskusji ignorować tą
osobę, nie lubię jak ktoś lekceważy rozmówców i chyba wypada oddać tym samym.

[Gość: baba]

W żadnym poście w tym wątku nie użyłem żeńskiej końcówki. W żadnym
poście nie użyłem wyrażeń lekceważących kogokolwiek, nawet
odpowiadając na wyzwiska.

Ekipa rektor Czai

[Gość: do baby]

Baba to forma żeńska , chyba się nie mylę. Ale tę samą myśl o
prawach doktoryzowania zawarełeś w poście z 12 kwietnia i podpisałeś
się "filozof". Wybór identyfikacyjny niewielki. Smaruj dalej

literatura

[Gość: peacemen]

Przypatruję się od pewnego czasu dyskusji na tym forum. Ze
zdumieniem czytam, że niektórzy mają problem ze znaleziem książek p.
Grochalskiego. No to podaję:

BAZY BIBLIOTEKI NARODOWEJ (mak.bn.org.pl/)
Baza: Książki polskie (MARC 21, 1976 - )
GROCHALSKI STEFAN MAREK

1. Balanced growth and the process of accession to the European
Union / scholary ed. staff S. M. Grochalski, K. Malik, M.
Miszewski ; [transl. into Engl. by Bogusław Kołata] ; Wyższa Szkoła
Ekonomii i Administracji in Bytom. Bytom : Opole : 2002.
Tyt. oryg.: [Zrównoważony rozwój regionalny w aspekcie integracji
europejskiej]. Pokłosie międzynarodowej konferencji naukowej, Opole,
czerwiec 2002 r.

2. Współczesne problemy globalne - światowe zadłużenie: Grzegorz
Balawajder, Stefan Marek Grochalski ; Uniwersytet Opolski. Opole :
2005.

3. Problemy globalne współczesnego świata / pod red. Stefana Marka
Grochalskiego ; [aut. Grzegorz Balawajder et al.] ; Uniwersytet
Opolski. Opole : 2003.

4. Nauka o polityce : Stefan Marek Grochalski. Opole : 1990
skrypt dla studentów studiów stacjonarnych i zaocznych kierunków
pedagogicznych. Cz. 1

5. Nauka o polityce : Stefan Marek Grochalski. Opole : 1987
przewodnik tematyczno-bibliograficzny : (wykłady i ćwiczenia) /

Nie jestem humanistą. Nie czytałem tych książek. Nie potrafię ocenić
jaką mają wagę i czy stanowią jedyny dorobek p. Grochalskiego. Dziwi
mnie tylko, że ktoś kto ma komputer z Internetem nie może znaleźć
jakiś publikacji.

[Gość: matka studenta]

W tym serialu brak głównego bohatera - książki autorskiej. Wymienianie skryptów
lub przewodników wśród dorobku naukowego to złośliwość "paecemena", przecież
mają one wyłacznie pomocniczy charakter w dydaktyce. Rany boskie, niech że
odezwie się ktoś, kto może ciekawym całość tego dorobku przedstawić, bo to
wstyd, żeby tu studenci o swoim profesorze i prorektorze takie rzeczy wyczytywali.

Ekipa rektor Czai

[Gość: do peacemena]

Kolego, my usilnie szukamy autorskich prac Grochalskiego - prawnika
prawa międzynarodowego (książek autorskich!) . Nie interesuja nas
prace pod redakcją, współautorskie i broszury metodyczne z zakresu
nauki o polityce dla studentów . Litości , pomóż nam i Pani Rektor.
Ona tego potrzebuje jak kania dżdżu!

[Gość: do pismena]

to sprawa kluczowa ! Gdzie stoi habilitacja, gdzie ja mozna wziać do
ręki i przekartkować !?

[Gość: roszefukold]

książki autorskie profesora są jak o duchy, bo wszyscy o nich mówią, a nikt ich
nie widział.

Ekipa rektor Czai

[Gość: duch]

Cicho wszędzie, głucho wszędzie, co to będzie, co to będzie. Z
duchami lepiej nie zadzierać. Dostaniemy skryptem po głowie i na
dobre nam to nie wyjdzie! A propo. To są skrypty z duchem PRL-u
(taki homosowietikus dla studentów w cienkiej oprawie) , czy już z
nowym duchem? A może by tak wytypować do polskiego Nobla?

[Gość: do matki studenta]

pl.wikipedia.org/wiki/Autor


217.173.193.115/F/GQX2NN4AHF8KIC8VHE4YH9TTKM52NDPHTEJ76HH65JYX2R38XJ-01998?func=find-
b&request=Grochalski&find_code=WRD&adjacent=N&local_base=UOPWWW&filte
r_code_4=WFT&filter_request_4=&filter_code_1=WLN&filter_request_1=&fi
lter_code_2=WYR&filter_request_2=&filter_code_3=WYR&filter_request_3=
&x=38&y=7

[Gość: do matki studenta2]

Jeżeli dziecko naprawdę jest studentem, to z pewnością jest w stanie
dotrzeć do biblioteki UO osobiście lub za pomocą internetu i
uspokoić skołatane serce Matki.

[Gość: student od mamy]

Dotarłem i do biblioteki i do internetu, taki głupi to ja nie jestem. Ale co
będę matkę torturował wiadomościami, jakie zdobyłem.

dalsze pozycje

[Gość: peacemen]

Szanowna Pani,

Daleko mi do złośliwości. W każdym razie nie jest i nie była moją
intencją. W danych naszej biblioteki znalazłem dalsze dwie pozycje:

www.bg.uni.opole.pl/
Przystąpienie Polski i Czech do Unii Europejskiej z punktu widzenia
euroregionów pogranicza polsko- -czeskiego /2002 (współautor)
Gosudarstva v resenii sovremennych global’nych problem :
(mezdunarodno-pravovye aspekty) : avtorefe- rat disstertacii na
soiskanie ucenoj stepeni doktora juridiceskich nauk /1998
Wydano Moskva : b. w (Tipografija Opol’skogo Universiteta), 1998.

Nie występują one w bazach danych MAK ponieważ nie są to wydania
polskie. Ta ostatnia pozycja to autoreferat wygłoszony w roku 1998 w
celu pozyskania habilitacji. Skoro nie ma innych pozycji w bazach to
są tylko dwie następujące możliwości:
1. Książki autorskiej po prostu nie ma. Przyznaję, że nie do
końca rozumiem na ile to ważne dla humanistów.
2. Książka jest ale wydana poza krajem. Przykładowo, tam gdzie
habilitacja. Na ile to prawdopodobne, nie wiem.

Poza książkami autorskimi albo „współautorskimi” pracownik naukowy
ma inne możliwości prezentowania swojego dorobku. Na przykład w
naukowych czasopismach, co jest bardzo popularne w naukach ścisłych.
Czy prof. Grochalski ma takie? Trzeba znaleźć odpowiednia bazę.
Publikacje prof. Czaji oraz porf. Wieczorka można znaleźć w bazie
SCOPUS dostępnej z komputerów uczelni.

[Gość: AA]

Nie porównywałbym dostepności w różnego rodzaju bazach danych
publikacji z zakresu tzw. twardych nauk (ścisłych, przyrodniczych) i
nauk humanistycznych. Do tych pierwszych pretendują też psychologia
i ekonomia :) Z prawem jest większy kłopot metodologiczny (a prawo
międzynarodowe?).

[Gość: pracownik]

Darzę Profesora głębokim szacunkiem. Jedyny sposób na zakończenie dyskusji o
dorobku to opublikowanie pełnej listy na stronie internetowej wydziału. Prosty i
skuteczny sposób zamknięcia tej żenującej dyskusji, szkodzącej wizerunkowi uczelni.

[Gość: do pracownika]

I o to właśnie chodzi. Czekamy z niecierpliwością, łącznie z
dyplomem ukończenia studiów prawniczych

[Gość: pracownik]

Wypada cierpliwie czekać.

[Gość: nauczyycielka]

Jak się zostaje profesorem UO? Czy są jakieś zasady według których dostaje się
takie stanowisko? Chyba tak. Czy dorobek naukowy bierze się pod uwagę? Myślę, że
przede wszystkim. Więc dlaczego osoby mogące przynajmniej ilościowo ten dorobek
przedstawić, milczą, skoro tyle kontrowersji narosło wokół tej sprawy. Śledzę
ten wątek i nadziwić się nie mogę, że tej sprawy nikt nie wyjaśnia, np pani
rzecznik.

[Gość: !]

?? Czy warto czekać, czy sprawa pod dywan??

[Gość: emeryt]

Nikt nie odpowie na pytania i zarzuty, a należałoby, żeby sprawę raz na zawsze
wyczyścić. Jakie autorytety, taka uczelnia, niechby sobie ktoś wreszcie wziął tę
prawdę do serca. Szkoda.

[Gość: pikuś do emeryta]

o co ci emerycie chodzi. Co trzeba sabie wziąć do serca? Polskie
przepisy mowia pieknie o wymaganiach, a potem ich sie nie
przestrzega. Np. powszechną jest praktyka, ze po habilitacji
natychmiast wystepuje sie o stanowisko profesora nadzwyczajnego dla
habilitowanego. Za PRL-u bylo tak: zrobiles habilitacje, to musiales
5 lat pracowac i miec wyniki, by taka posade otrzymac.
Ale jest jeszcze ciekawsza rzecz. Po otrzymaniu tytulu profesora
mozesz nadal byc zrownany stanowiskiem z dr habil. Obaj mozecie
piastowac stanowisko profesora nadzwyczajnego. Gdzie sens, gdzie
logika? Moim zdaniem tytul powibnien od razu automatycznie oznaczac
przejście na stanowisko prof. zwyczajnego.

[Gość: emeryt do pikusia]

Chodzi mi o to, że habilitację i profesurę powinno się otrzymywać za wymierne i
sprawdzalne osiągnięcia naukowe, które powinny być jawne, co więcej - należłoby
się nimi chlubić i ujawniać.zwłaszcza gdy ktoś w to wątpi, gdy są jakieś
insynuacje itp. Takiej sprawy ten wątek dotyczy, jak się zdązyłem zorientować.
Jestem zdziwiony, że sam zainteresowany nie daje odporu krytykantom jakby się z
nimi zgadzał.

[Gość: pikuś do emeryta]

moim zdaniem zainteresowany nie ma argumentów, wszystko przemawia
przeciwko niemu: "doktorat" i "habilitacja" w Moskwie za dulary !
Prac nie ma, nie istnieją, najwyzej "wersje skrócone".
Czym sie bronic ?

[Gość: mula]

To co czytam w tym wątku i innych na temat UO w ostatnich tygodniach jest bardzo
przykre. Ich bohaterowie powinni sprawy ich dotyczące wyjaśnić (jeśli chodzi o
dorobek naukowy, to pokazać co się ma i się zre-habilitować), albo się wstydzić.
Smutno.

[Gość: pikuś]

trzeba prosić o pokazanie prac na konferencji prasowej, by przerwac
tą dyskusje, bo obniza ona prestiz UO. Prorektor nie moze obnizac
prestizu UO !

[Gość: polit]

Tak,zgadzam się, może studenci coś zrobią w tym kierunku? Przecież tu chodzi o
ich uczelnię.

[Gość: wernyhora]

Postawić na "profesor" Smak która ma intelekt i takt! koszmar!

[Gość: JW.]

Widać, moja intencja została źle zrozumiała, nie chodzi tu o osobę,
lecz o wyjaśnienie/pokazanie ksiązki habilitacyjnej, wybranego przez
elektorów UO prorektora Grochalskiego.Czas już wreszcie skończyć ten
temat.

[Gość: bibliotekarz]

Jeśli ta książka istnieje, to powinna być w bibliotece wydziałowej albo głównej
UO. Jeśli została "zaczytana", to przecież biblioteka może ją sprowadzić w
wymianie miedzybibliotecznej. Cała ta sprawa szkodzi wizerunkowi UO. Tylko czy
komuś na tym wizerunku zależy?

[Gość: palik]

Ten wątek się nie skończy, dopóki publikacje Profesora G. nie zostaną
przedstawione, najlepiej na konferencji prasowej. Bo wygląda tak, jakby ten
dorobek był najlepiej strzeżoną tajemnicą UO. Kto może, niech w końcu
przedstawi, zwłaszcza młodym pracownikom, bo oni też chcą awansować i chcą
wiedzieć, ile trzeba napisać, żeby zostać prof.UO. Prof. G. na pewno ma ten
dorobek obfity, więc nie ma czego ukrywać.

[Gość: młody pracownik]

Nie znam przypadku aby ktokolwiek ujawniał, publikował, przedstawiał
cokolwiek na żądanie paru anonimowych oszołomów, którzy wypisują na
forum co im przyjdzie do głowy, nie zastanowiwszy się nawet, czy to
ma sens i jest zgodne z rzeczywistością.
Chcecie oglądać rozprawę habilitacyjną? Proszę się udać do jej
autora i zwrócić się z prośbą o jej udostępnienie w celu ......?
Uprzedzam jednak, że jest gruba i w obcym języku ,i na pewno nie
zawiera wątków miłosnych i kryminalnych.
A żeby zostać profesorem to trzeba pracować, pracować, pracować,
czytać, czytać, czytać, pisać, pisać, pisać, pracować, pracować,
pracować. I tak przez kilkadziesiąt lat. Życzę powodzenia!

[Gość: też młody ale z PO]

"Młody pracowniku", spokojnie, książek szuka się w bibliotekach, a jeśli danej
pozycji nie ma, to pojawia się pytanie - gdzie jest? Wszak jest owocem pracy
"kilkudziesięciu lat", jest "gruba" (co to znaczy? więcej precyzji, podaje się
ilość stron, miejsce wydania), w "obcym języku" (tym większy powód, żeby podać
adres bibliograficzny, w całej chwale międzynarodowej sławy)więc nie wyparowała.
Od dawna pojawiają się żądania, by dorobek ujawniać na stronach internetowych.
Dlaczego na UO się tego nie praktykuje? Książki, artykuły drukuje się za
państwowe pieniądze, niech ludzie wiedzą, na co idą podatki.

[Gość: kit]

studenci czytają i mają ubaw.

[Gość: też młody]

do młodego pracownika: piszesz "zwrócić się z prośbą o jej udostępnienie w celu
......?". A to ci heca. W jakim celu pisze się rozprawy habilitacyjne???? Żeby
je w postaci książek można było wypożyczyć w bibliotece i przeczytać. To ty o
tym nie wiesz? winszuję. Prośbę o udostępnienie to ja skieruję, jeśli rzecz
będzie dotyczyła prywatnych materiałów, ale nie książki! I dla jasności, nie
oczekuję od habilitacji watków kryminalnych i miłosnych. Wyzywanie pytających od
oszołomów jest dowodem, że komuś nerwy puściły.

[Gość: ...]

O, nauko polska...

Oczekiwana zmiana miejsc

[Gość: Alex]

Z ostatniej chwili. Dziekan Histopedu na prorektora d.s.
studenckich. Prorektor d.s. studenckich na dziekana.
Co słychać na innych wydziałach?

[Gość: lula]

Ta zamiana miejsc to najśmieszniejsze zdarzenie na UO w ostatnich latach. Co w
trawie piszczy?

[Gość: AA]

Władzy raz zdobytej nigdy nie oddamy?

[Gość: ?]

?

ludzie, nie budynki

[Gość: AA]

Wywiad może niebyt ciekawy:
miasta.gazeta.pl/opole/1,35086,5303624,Prof__Gorzelak__stawiaj
cie_na_lidera_i_wspolprace.html

Ale ten fragment warto przeczytać:
"Zielonej Górze radził Pan postawić na rozwój tamtejszego
uniwersytetu.
- No tak. Ale Uniwersytet Opolski przy Jagiellońskim, Śląskim czy
Wrocławskim nie ma jak na razie szans. Akurat jak byłem w Zielonej
Górze, przeznaczano ponad 20 milionów zł na nowy rektorat, bo te
słabsze uczelnie inwestują w budynki, myśląc, że tym zrobią
wrażenie. A sądzę, że za te pieniądze lepiej było sprowadzić trzech
wybitnych profesorów, dać im zaplecze i warunki do pracy. Oni
stworzą innowacyjne ośrodki badawcze, które pomagają się rozwijać,
poza tym przyciągają innych. Uniwersytet Opolski może postawić na
niektóre dziedziny i starać się mieć u siebie najlepszą kadrę".