kwisniewski
06.07.07, 17:05
Felieton wygłoszony 5.07.2007 r. w Radio Zachód)
Na kilka tygodni przed referendum unijnym, w maju 2003 r., brałem udział, w
jednym z gorzowskich liceów, w dyskusji na temat przyłączenia Polski do UE.
Wskazywałem na niebezpieczeństwa jakie mogą spotkać Polskę, gdy już do niej
wejdziemy. M.in. podnosiłem groźbę skutecznych roszczeń dawnych niemieckich
właścicieli do majątków na Ziemiach Odzyskanych. Moje argumenty spotkały się z
gwałtowną reakcją ze strony Kazimierza Marcinkiewicza, który napomniał mnie
słowami: „Panie Rafale, niech pan nie straszy młodzieży”. Następnie
zbagatelizował on podnoszone przeze mnie zagrożenia, uznając roszczenia
Niemców za nieskuteczne i niewykonalne. Nie trzeba było długo czekać, aby
wyszło na jaw, że opinie późniejszego premiera na ten temat niewiele mają
wspólnego z rzeczywistością.
Dzisiaj, kiedy polski sąd zawyrokował, że wdowa z ośmiorgiem dzieci, Marianna
Olender z Mazur, musi opuścić po 30 latach dom i zwrócić go dawnemu
właścicielowi, bagatelizowanie niemieckich roszczeń jest nie do pomyślenia.
Tym bardziej, że żądania Niemców stowarzyszonych w różnych organizacjach są
coraz bardziej natarczywe i wyrażane w agresywnej formie. Np. Ziomkostwo
Ślązaków zażądało, aby Polska nie tylko zwróciła majątki, ale pozwoliła
ponadto Niemcom na osiedlanie się w naszym kraju na uprzywilejowanych
zasadach. Uchwalono to kilka dni temu w atmosferze wrogości wobec Polski,
oskarżając nas o fałszowanie historii, o zbrodnie, o nie uznawanie winy za
tzw. wypędzenie. Znamienne było to, że przedstawiciel niemieckiego rządu
próbował ostudzić te negatywne emocje, za co został wygwizdany.
Państwo polskie niestety ułatwia Niemcom dochodzenie zwrotu mienia. Osoby,
które opuściły nasz kraj w latach 70. ubiegłego wieku oddały posiadane
nieruchomości skarbowi państwa. Urzędnicy jednak nie dokonali odpowiednich
wpisów w księgach wieczystych, a więc, według prawa, ci Niemcy są nadal
właścicielami. Księgi na Ziemiach Odzyskanych niestety poświadczają niemiecką
własność. Bez wykreślenia w nich starych zapisów nie da się raz na zawsze
utrącić roszczeń Niemców. Prawo i Sprawiedliwość opracowuje aktualnie projekt
ustawy, który ma nas zabezpieczyć przed roszczeniami Powiernictwa Pruskiego.
Lepiej późno niż wcale. Oby tylko ustawa ta weszła jak najszybciej w życie.
II wojna światowa nie została jeszcze dla Polski zakończona, gdyż do dnia
dzisiejszego nie zawarliśmy traktatu pokojowego z Niemcami. Ma on kapitalne
znaczenie, ponieważ według układu poczdamskiego z 1945 r., na mocy którego
dostaliśmy Ziemie Odzyskane, ich status ma zostać w nim właśnie ustalony. Brak
pokoju zatem oznacza stan tymczasowości na znacznym obszarze państwa
polskiego. Z takim defektem zostaliśmy przyłączeni do Unii, w której nasz
zachodni sąsiad pełni kierowniczą rolę. Może być tak, że w przyszłości unijny
sąd nakaże Polsce zwrócić obywatelom niemieckim ziemie i domy. Wtedy
pozostanie nam tylko protestacyjnie pytać „Jakim prawem?”. A takim prawem –
przypomni ktoś bp Krasickiego - że „Smacznyś, słabyś i w lesie".
