Człowiek na wózku jest niewidzialny

[mal134]

ja czesto maszeruje z wozkiem i moim malenstwem w srodku, moj wozek jest
bardzo ciezki , i tez nikt nie chce mi pomoc :/

kaponiera...

[kovbat]

Zastanawiam mnie czy nie można wózka inwalidzkiego traktować jako roweru,
wszak w kodeksie drogowym stoi, że rower to pojazd jedno lub wielośladowy
napędzany siłą mieśni. Wiem, że to niebezpieczne, ale upadek ze schodów, gdy
jakiś miły Pan chcący pomóc jednak przeliczy się z siłami, chyba bardziej
utwki w pamięci.

reporter nie mowa?

[Gość: as]

Skąd ludzie mają wiedzieć, że chcesz wejść do bimby skoro stajesz blisko wejścia
i rozglądasz się jakbyś oglądał tramwaj? Jeżeli ktoś stanie przy schodach to nie
znaczy, że chce z nich zejść. Troszkę naciągnięte jak dla mnie. Więcej
komunikacji, ludzie chętnie pomogą jeżeli to bezpośrednio zgłosi się do nich o
pomoc.

niemowa*

[Gość: as]

[Gość: nieeksperyment]

Spróbuj ty usiąść na wózku i pobawić się w taki "eksperyment" -
ciekawe jakie po nim będą twoje obserwacje i doświadczenia. Brawo gw
wreszcie zrobiliście coś pożytecznego. I oby więcej takich akcji.

[Gość: pm7303]

No widac z tego postu i opisanego eksperymentu, ze Pan redaktor nie docenil
indolencji umyslowej spoleczenstwa, ktore 'nie wie', ze stojacy przed drzwiami
tramwaju niepelnosprawny chcialby zapewne sie do niego dostac?

A co mialby innego robic?
Zreszta w razie braku checi podrozy, pewnie by to jakos (nawet niemy) potrafil
wyrazic chetnemu do pomocy tlumowi?!

Gratuluje inteligencji i empatii

[Gość: itsme]

Wstyd mi, że mieszkam w Poznaniu...

Człowiek na wózku jest niewidzialny

[Gość: Babka]

W moim miasteczku w UK tez zdarzyl sie ciag chodnikow przy centrum
handlowym bez obnizonych kraweznikow przy przejsciach przez jezdnie.
Nie do przejechania dla wozkow inwalidzkich i dla zwyklych
dzieciecych. Pozostawala jedynie ruchliwa jezdnia. W koncu seria
listow rozgoryczonych mieszkancow i turystow do lokalnej gazety
zmusila lokalne wladze do dzialania- teraz juz spokojnie mozna
przechodzic. Remont trwal 2-3 dni. A w Poznaniu windy przy Rondzie
Kaponiera jak nie było, tak nie ma. Nie mowiac o kraweznikach,
tramwajach etc.

Człowiek na wózku jest niewidzialny

[jjawor]

Niestety sytuacja podobna, jeśli nie gorsza jest w Gnieźnie... ostatnio,co prawda, zrobiono podjazd dla wózków na dworcu PKP, ale na peron i tak trzeba dojechać przejazdami na torach (łatwo się zaklinować). W mieście jest kilka starych podjazdów, nie wiem kto je budował, ale jeśli nie byłam w stanie podjechać/zjechać wózkiem dziecięcym (bardzo stromo), to osoba niepełnosprawna tym bardziej będzie miała problem.
Uczyłam w szkole integracyjnej- mieliśmy podjazdy, szerokie korytarze(szkoła z lat 80-ych), ale wyciągnięcie od miasta jakichkolwiek pieniędzy na dobudowanie windy graniczyło z cudem (choć mogłaby to być tylko część sumy, resztę można uzyskać z UE).
Czasem myślę,że wszystkich urzędnikom (aż po ministerstwo) powinno się zafundować podobny 'eksperyment' jak opisamy w artykule.

Wstydliwy temat

[Gość: podrozny]

Pamietam moja pierwsza wizyte w Niemczech. Mialem wrazenie, ze jest tam duzo
wiecej inwalidow niz w Polsce. Po prostu widzialo sie ich na ulicach, gdyz
inwalidztwo nie oznaczalo automatycznie zamkniecie w czterech scianach. U nas
temat do dzisiaj jakby nieco wstydliwy, dosyc wolno uwzglednia sie ich potrzeby.
Przykladowo rondo Kaponiera, ktore juz istnieje blisko 40 lat, gdzie juz w
latach 70-tych kabaret TEY nabijal sie z kretynow, ktorzy zapomnieli o wozkach
dla bambino, do dzisiaj nie ma podjazdow, czy wind.
Pewnie dla wielu, w tym takze dla wlodarzy miast (nie dotyczy to tylko Poznania)
najlepiej by bylo, zeby inwalida nie wychodzil z domu.

[Gość: Ania]

Na swoje nieszczęście wysiadłam kiedyś z uczennicą na wózku na przystanku
tramwajowym naprzeciwko dworca autobusowego. Sytuacja podobna chyba , jak na
Kaponierze. Poczułam sie jak w klatce. Z jednej strony schody, z drugiej tory i
dalej barierka dookoła. Pozostaje zdać się na łaskę innych albo czekać na
kolejny tramwaj niskopodłogowy i wysiąść na innym przystanku pokonując potem
znacznie większą odległość dzielącą człeka od punktu docelowego.

[Gość: kozerny]

www.youtube.com/watch?v=B1D3ZaDJ1Bs&feature=related
Taki czlowiek toby w Polsce szansy nie mial nawet na normalne zycie.
Etykietki by rozdawali od meneli zaczynajac. Esteci porypani.

[Gość: jaro]

Człowiek na wózku ma chore nogi a nie gardło i zamiast czekać aż cały świat
rzuci się usługiwać wystarczy poprosić o pomoc. Naciągany ten tekst aż sie
niedobrze robi. Moja żona nigdy nie ma problemów bo potrafi grzecznie ale głośno
poprosić o pomoc bo to nie jest żaden wstyd, wstyd jest jak człowiek jest za
wielki hrabia żeby o pomoc poprosić. Żona zawsze powtarza innym niepełnosprawnym
że ten ma problemy kto je sobie sam robi i to samo dotyczy matek z wózkami.

[fania25]

dziwi mnie to co piszesz, bo dla mnie (matki z wózkiem) targanie dziecka i wózka
po 20 schodach na kaponierze nawet z pomocą drugiej osoby (nie jest mi ciężko
poprosić) jest po prostu ciężkie i sprawia, że szerokim łukiem omijam te rejony.
w efekcie omijając całe śródmieście. chyba, że o to chodzi.

[akabe]

> Człowiek na wózku ma chore nogi a nie gardło i zamiast czekać aż cały świat
> rzuci się usługiwać wystarczy poprosić o pomoc.

Człowiek na wózku może mieć chore nogi, ręce, paraliż calego ciała. Słyszałeś o wózkach elektrycznych lub takich napędzanych "sterem", który obsługuje się ustami?

> Naciągany ten tekst aż sie
> niedobrze robi. Moja żona nigdy nie ma problemów bo potrafi grzecznie ale głośn
> o
> poprosić o pomoc

Tekst nie jest naciągany, patrzysz przez pryzmat własnej rodziny.

Człowiek na wózku jest niewidzialny

[fania25]

jeszcze rok temu jeździłam wózkiem z córką. niedługo czekają mnie przeprawy z
drugim dzieckiem. może to absurdalne, ale czasami specjalnie czekałam na
autobus A koło akumulatorów, żeby nie musieć targać wózka przez kaponierę. i
nawet nie o proszenie tu chodzi, tylko nawet z pomocą drugiej osoby było mi
ciężko. dla mnie to koszmar. do tego poczty, sklepy i urzędy do których
prowadzą trzy niepozorne na pierwszy rzut oka schodki... i pomyśleć że pod
kaponierą są ponoć specjalne ubikacje dla niepoełnosprawnych.
brak słów!!!

Człowiek na wózku jest niewidzialny

[michelet]

tekst napisany z tezą!! przygladam sie sytuacji osob na wozkach od
lat i uważam, że w kwestii podejscia ludzi do niepełnosprawnych
bardzo duzo sie zmieniło. Wózków jest coraz więcej na ulicach, w
sklepach, na koncertach i pełnosprawni reagują na nie z zyczliwoscia
i pomocą. 10-15 lat temu człowiek na wózku to było dziwo, ale autor
tekstu tego nie pamieta, bo za młody. A jako, że wózkowiczów
treaktuje sie normalnie, nic dziwnego, ze nikt nie pędzi, by na
siłę "przeprowadzac babcie przez ulice" (jak ten harcerz z dowcipu
sprzed lat), tylko reaguje sie na sygnał. Ktos kto w wózku stoi na
przystanku, równie dobrze moze czekac na kojeny tramwaj. Jesli
poprosi o pomoc natomiast, jestem pewna ze 4 na 5 ludzi mu pomoże.

Człowiek na wózku jest niewidzialny

[Gość: ataner54]

Włosy stanęły mi dęba po przeczytaniu powyższych wypowiedzi.
Dam kilka przykładów jak widzi to osoba, która jest "pchaczem" osoby na wózku
inwalidzkim:
- przystanek tramwajowy podjeżdża tramwaj oczywiście niskopodłogowy /te osoby,
które nie próbowały same wciągać wózka inwalidzkiego z dorosłą osobą do i z
tramwaju lub autobusu starego typu lub szczególnie pociągu niech spróbują
chociaż raz jaki to wysiłek i trudność/ i co się dzieje? Pasażerowie pchają się
do środka nie pozwalając na wjechanie. Czekam, czasami tramwaj zdąży się
zapełnić. Zaznaczam, że dostanie po łydkach podnóżkami od wózka nie należy do
przyjemności.
- Nasz Dworzec Główny PKP 23 czerwca godziny wieczorne . Radość z wakacyjnego
powrotu szybko się kończy, po dojechaniu do wind OBIE WINDY ZEPSUTE !!!!! :((
- Wcześniej był peron i schody dużo schodów :)). Ach, jak przyjemnie wbrew
przepisom czasami przejechać przez tory, zależy na który peron się wjedzie :)
- Kaponiera - omijam szerokim łukiem, teren nie do przebrnięcia okropność
- W niskopodłogowych nowych autobusach kierowcy widząc wózkowicza na przystanku
opuszczają nieco autobus, żeby łatwiej wsiąść tylko dlaczego nie wszyscy którzy
mają taką możliwość?? Ciężko nacisnąć przycisk??
To tylko niektóre przykłady z życia czasami zależnego od drugiego człowieka a
czasami od techniki lub jej braku.
I nie wydziwiajcie człowiek na wózku jest takim samym człowiekiem jak my
wszyscy, sam chciałby pojechać i tu i tam. Nie będzie wciąż krzyczał o pomoc,
przecież to widać kiedy tej pomocy oczekuje.
Pomagajmy, my czasami jesteśmy bardziej niesprawni niż nam się wydaje.

[Gość: marek]

"W niskopodłogowych nowych autobusach kierowcy widząc wózkowicza na
przystanku
opuszczają nieco autobus, żeby łatwiej wsiąść tylko dlaczego nie
wszyscy którzy
mają taką możliwość?? Ciężko nacisnąć przycisk??" Są też takie
autobusy, które mają wysuwany pomost! Ktoś o tym wie? Kiedyś, gdy
korzystałem z autobusu linii 90, ktoś zarządał od kierowcy
uruchomienia tego pomostu. Gdyby wzrok kierowcy mógł zabijać, to na
przystanku zostałyby trupy!

[ataner54]

Zgadzam się z Tobą w 100 % przykładów można by było przytaczać bez liku np. do
niektórych sklepów w centrum naszego miasta nie można wjechać wózkiem
inwalidzkim np. Księgarnia św. Wojciecha i wiele innych :((

Sezon ogórkowy w pełni

[Gość: kibic]

A jak nie ma o czym pisać to pismak siada na wózek i pisze
szlachetne teksty. Paranoja.
Ludzie. Popatrzcie ile się zmieniło. Ile się dla wózkarzy robi. Ale
miejcie olej we łbie. Nie wszystko można. Nie splaszczę Tatr bo mam
sztywne kolano i chodzić po nich nie mogę. To co się da to
sykcesywnie jest robione. I oby tak dalej. Przyjdzie kolej i na
Kaponierę - choć też nie rozumiem czemu tam nie można jakieś rampy
zrobić. Jak się domyslam torpedują sprawę przepisy unijne stawiajace
takie wymagania, że lepiej nic nie robić.
Natomiast genialne pomysły typu - udaję inwalidę - powodują, że mało
kto pomo ze faktycznie potrzebujacym bo pomysli,że to znowy pismak
cierpiacy w kanikule na brak tematu.

Wózkarze - nie wsciekajcie się. Jestem po Waszej stronie tylko, że
brak polotu wsród adeptów pismaków powala.

prowokacja bardzo dobra

[Gość: matijaz]

a ty chyba nie zrozumiałeś o co w tym wszystkim chodziło