Protest w sprawie sprzedaży szpitala przy Malcz...

[Gość: Pikuś]

Wyborcza schodzi na psy!!! Dlaczego nie zadacie sobie więcej trudu (tak jak
np redaktorzy TV DAMI) i nie zbadacie innych przepisów, które były naruszone?
Polecam dzisiejszy Teledziennik. Kiedyś redaktorzy DAMI czytali Wyborczą by
później w swoich wiadomościach podać przestarzałe informacje (to jeszcze za
czasów lewicowego radomskiego Gębarowskiego-Dziewięckiego). Teraz redaktorzy
Wyborczej mpowinni uczyć się od nie tak dawnych swoich uczniów.
Dawid przerósł Goliata!

Mam pytanie do Was internauci ?

[Gość: Irek]

Jesteście posiadaczami nieruchomości przy Malczewskiego. Czy sprzedacie ją w
drodze rokowań czy w drodze licytacji ?

Oto stanowisko Telewizji DAMI

[Gość: Edek]

Pan
Włodzimierz Dłużewski
Sekretarz Miasta


Pańskie pismo, dotyczące naszej informacji o sprzedaży nieruchomości przy
Malczewskiego nie spełnia prawnych wymogów sprostowania. Jest za to pełne
sformułowań nie mających związku z informacją, usiłujących podważyć naszą
wiarygodność. Postanowiliśmy mimo to odpowiedzieć na stawiane nam zarzuty.

Zarzuca nam Pan nierzetelność i manipulację, bo Pańska wypowiedź została
skrócona i „tym samym została całkowicie wypaczona”. Urzędnik z takim
doświadczeniem jak Pańskie powinien wiedzieć, że cytat w materiale
dziennikarskim najczęściej jest fragmentem wypowiedzi. Dziennikarz ma też prawo
do omówień i streszczeń. Inaczej serwisy informacyjne składałyby się wyłącznie
z wypowiedzi złotoustych polityków i urzędników.
Pisze Pan: „odpowiedziałem na wszystkie zadane mi przez dziennikarza pytania”.
To nieprawda. Pan rzeczywiście po każdym pytaniu mówił, ale w odpowiedzi na
pytanie: dlaczego nie wybrano procedury, która dałaby gminie więcej pieniędzy
za nieruchomość, konkretów nie usłyszeliśmy. Mówić to nie to samo, co
odpowiadać.

Pańskim zdaniem jesteśmy nieodpowiedzialni, bo poddajemy w wątpliwość procedurę
sprzedaży nieruchomości przy ul. Malczewskiego opierając się na opinii jednego
uczestnika rokowań. To zarzut absurdalny: pan Krzysztof Prokop skrytykował
działania gminy otwarcie, do mikrofonu, pod imieniem i nazwiskiem. Przedstawił
argumenty, do których Pan się odniósł. Rozumiem, że fakt, iż ktoś odważył się
głośno powiedzieć o tym, o czym inni w Radomiu tylko szepczą, spowodował Pańską
irytację.

A teraz o rzeczach zasadniczych. Pisze Pan: „rzetelność dziennikarska wymaga
zapoznania się ze stosowną ustawą przed jej publicznym opiniowaniem i
sugerowaniem nieprawidłowości postępowania komisji i urzędu”. Pomijając fakt,
że nie „opiniowaliśmy” ustawy, zgadzamy się z Panem. Uważamy wszakże, że tym
bardziej stosowne przepisy powinien czytać - ze zrozumieniem - ważny urzędnik
samorządowy.
Domyślamy się, że ma Pan na myśli ustawę o gospodarce nieruchomościami z
sierpnia 1997 roku i rozporządzenie Rady Ministrów z 14 września 2004 roku w
sprawie sposobu i trybu przeprowadzania przetargów oraz rokowań na zbycie
nieruchomości. Ustawa, która jak Pan zapewne wie, jest aktem prawnym nadrzędnym
wobec rozporządzenia, mówi (art. 42. 1) o uwzględnieniu „konieczności
zapewnienia jawności i jednolitego postępowania, równego dostępu do udziału w
przetargu, uzyskania najkorzystniejszego wyniku przetargu”. Krzysztof Prokop
zarzucił komisji przetargowej, że nie traktowała oferentów równo: ci, którzy
składali ostateczną cenę po nim byli uprzywilejowani, bo „drugi i trzeci
oferent mogli znać ceny poprzedników”. Czy warto więc było stosować procedurę,
która wywołuje takie podejrzenia? (Dla porządku: przetarg wygrał ten, który
ofertę składał jako ostatni.)

Nasze wątpliwości dotyczyły przede wszystkim tego, czy przyjęta przez komisję
procedura pozwoliła spełnić ustawowy nakaz „uzyskania najkorzystniejszego
wyniku przetargu”. Zadziwia nas Pańskie stwierdzenie, że tryb postępowania
komisji w rokowaniach na sprzedaż nieruchomości przy Malczewskiego był nie
tylko zgodny z zapisami rozporządzenia Rady Ministrów, ale „niejako przez te
zapisy wymuszony”. Pana zdaniem komisja właśnie dlatego nie mogła podjąć
dodatkowych rokowań w celu uzyskania wyższej ceny.
Czytaliśmy chyba inne rozporządzenia. Żeby nie być gołosłownym: rozdział 6
rozporządzenia RM z 14 września 2004 szczegółowo określa, jak powinny wyglądać
rokowania po drugim przetargu. Artykuł 29 mówi wyraźnie: „w przypadku złożenia
przez uczestników rokowań równorzędnych propozycji komisja może zorganizować
dodatkowe ustne rokowania z tymi osobami”. Co więc przeszkadzało Panu w
podjęciu decyzji, żeby od oferentów dających za nieruchomość podobną
cenę „wyciągnąć” dla gminy więcej?

Wciąż też nie rozumiemy, dlaczego prezydent nie naprawił błędu komisji i nie
wrócił do procedury przetargowej, jak uczynił to choćby w przypadku terenu po
WKU, gdzie udało się w drugim przetargu uzyskać więcej ze sprzedaży
nieruchomości. Przecież uzyskanie najkorzystniejszego wyniku przetargu to nie
tylko obowiązek ustawowy. To także obowiązek wobec wyborców, którzy
prezydentowi i jego urzędnikom oddali w zarządzanie swój majątek.

Z poważaniem Tomasz Tyczyński

[heniek_z_lasu]

czekam na odpowiedź do odpowiedzi;)

[Gość: W.A.N.I.A.]

Mamy tu do czynienia z normalnym, zwyczajnym, ogólnie narodowym, z przylkaskiem urzędowym kolesiostwem. PrzykŁad najnormalniejszej wręcz definicyjnej łapówki i walki między magistratem a oferentem o więcej. Ten przykład można by zapisać w książkach do nauki "JAK BRAĆ i DAWAĆ ŁAPÓWKI" pod redakcją radomskich radnych, prezydenta i elit przedsiębiorczych "inaczej". Byłby bardzo rozchwytywaną pozycją na rynku księgarskim.