Partyjni fachowcy z Platformy i PSL-u

[pokopacz]

Urząd, który ma podzielić 3 mld euro brukselskich dotacji dla
Mazowsza, jest miejscem partyjnych synekur działaczy PO i PSL.
Znajomość języka obcego nie jest wymagana
Tak wielkiej puli euro do podziału jeszcze na Mazowszu nie było. Z
budżetu UE na lata 2007-13 samorząd Mazowsza ma dostać 3 mld euro.
Aby sprawnie podzielić te pieniądze, urząd marszałkowski powołał
specjalną instytucję: mazowiecką jednostkę wdrażania projektów
unijnych. Ma w niej pracować ok. 200 osób.
Pierwszym jej szefem został Edward Wroniewski. Wygrał konkurs na to
stanowisko. Wroniewski z wykształcenia zootechnik, prowadził
wcześniej gospodarstwo rolne, potem pracował w wojewódzkim urzędzie
pracy.
- Nie przemawiały za nim merytoryczne argumenty. Gdy pracował w
urzędzie pracy, fundusze unijne nie były dobrze wykorzystane. Ale
działa w zarządzie mazowieckiego PSL, jest najbliższym
współpracownikiem Adama Struzika (PSL), marszałka Mazowsza -
denerwowali się radni PO, rządzący Mazowszem w koalicji z PSL.
Wystarczy: "How are you?"
Platforma postanowiła zawalczyć, by miejsce ludowca zajął jej
człowiek. Wroniewski zrezygnował, a złożony z działaczy PO i PSL
zarząd województwa zdecydował, że odpowiedzialnym za unijne dotacje
będzie Piotr Adamski, szef szydłowieckiej PO.
- To też nominacja z politycznego klucza - mówią nasi rozmówcy. - Z
Szydłowca pochodzi Ewa Kopacz, szefowa mazowieckiej PO, posłanka,
jedna z najbliższych współpracowniczek Donalda Tuska. - Oczywiście,
że ją dobrze znam, przecież należy do koła szydłowieckiej PO -
przyznaje Piotr Adamski.
Polityczne nominacje nie kończą się na posadzie dyrektora. Urząd
marszałkowski ogłosił dwa konkursy na wiceszefów unijnej jednostki.
Dziwne, od kandydatów wymagano znajomości angielskiego tylko na
poziomie podstawowym. - To kryterium sformułowano tak, by
wiceszefami mogli zostać partyjni aktywiści, którzy często języków
nie znają - mówią nasi rozmówcy z urzędu marszałkowskiego.
Faktycznie, konkurs na wiceszefa jednostki wygrała Czesława
Ostrowska. - Oczywiście, że należę do PSL - przyznaje. Nie chce
zdradzić, czy zna język obcy. Mówi, że ma niezbędne doświadczenie,
pracowała bowiem w urzędzie pracy w Suwałkach. I rzuca słuchawką.
Mamy wielu fachowców
Dyrektor Adamski upiera się, że znajomość języka obcego nie jest
niezbędna kierownikowi zajmującemu się funduszami z UE. - Mamy
dzielić pieniądze unijne tylko między Polaków - przekonuje.
- Szef takiego urzędu powinien znać języki co najmniej na tzw.
poziomie roboczym, czyli czytać i swobodnie rozmawiać. To absolutna
konieczność - mówi Grzegorz Kostrzewa-Zorbas, mazowiecki radny PO.
Partyjny rozdział posad w placówce kierowanej przez Adamskiego trwa
w najlepsze. Są konkursy, ale tak się dziwnie składa, że wygrywają
je akurat działacze PO. Szefem wydziału administracyjno-
gospodarczego został Robert Wróbel, szef klubu PO w radzie Bielan. -
Widać byłem najlepszy - mówi.
Zatrudnienie znalazł tu też inny działacz Platformy Marcin Rolnik,
przewodniczący klubu PO w radzie Śródmieścia. W nowej jednostce
został kierownikiem wydziału oceny wniosków. Zarabia 6 tys. zł.
- Złożyłem papiery. Porozmawiał ze mną dyrektor Adamski. Tak
wygrałem konkurs - relacjonuje Rolnik.
- Czyli zatrudnił pana partyjny kolega? - dopytujemy.
- Wie Pani, nie miałem pojęcia, że pan Adamski należy do tej samej
partii co ja. Jestem po prostu do tej pracy przygotowany -
przekonuje Rolnik.
W placówce odnajdujemy też innego młodego polityka PO Michała
Suliborskiego, radnego PO na Pradze-Południe i byłego asystenta
posła PO Grzegorza Dolniaka. Jako specjalista zarabia ponad 4 tys.
zł.
- Szczerze mówiąc, pracuje tu ze mną kilku moich przyjaciół z
Platformy. Ale naprawdę nie jest tu nas tak strasznie dużo.
Widocznie w naszej partii jest wielu fachowców - komentuje
Suliborski.

Źródło: Gazeta Wyborcza Radom
miasta.gazeta.pl/radom/1,35219,4456872.html

[Gość: adecq]

nie lubie po i lidu

[piotras444]

szczerze mówiąc, alternatywa jest taka, że mogli tam zasiadać nic nie umiejacy
panowie z pisu(tam angielski to jezyk naprawde obcy), albo panowie z sld. ktorzy
najlepiej wydaja cudze pieniadze i najlepiej w kierunku swojej kieszeni.
Platforma jest tu najbardziej przygotowana na kontakty z Europa

A gdzie Paź Królowej?

[Gość: Anetta]

Dlaczego nie wybrali na dyrektora pazia królowej z Wup-u - przecie
to lewa reka i prawe ucho PO rodem z Bąkowa nieopodal Szyłowca.
Maniek na dyrektora!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[Gość: autor]

to poczytajcie sobie artykuł z gw z dnia 30 sierpnia 2007 roku pt"
Partyjny lot Platformy na Modlin". oprócz opisu "stołkowania"
którego na pokaz tak brzydzą się hipokryci i obłudnicy z PO może on
stanowić odpowiedź na pytanie dla czego radom nie bedzie miał
lotniska?!

[isoxazolidine]

można link?
pozdr

[Gość: czytacz]

Proszę bardzo:

prawdaoplatformie.blogspot.com/2007/08/partyjny-lot-platformy-
na-modlin.html, a może tu:

www.biznespolska.pl/wiadomosci/prasa/?cityid=warszawa&contentid=146561

Wyborcza na swojej stronie artykuł wycięła -),

i jeszcze forum:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=752&w=68173381

cały artykuł

[Gość: czytacz]

Partyjny lot Platformy na Modlin

Platforma sięga po metody PSL. Po przejęciu władzy na Mazowszu
dzieli lukratywne stanowiska między swoich. Marcina Kierwińskiego,
sekretarza warszawskiej PO, partia przerzuciła z branży filmowej na
front budowy nowego lotniska.
Otwarcie lotniska w Modlinie spóźnione jest już co najmniej o dwa
lata. Kontrolowane przez koalicję PO-PSL władze województwa kierują
tam więc swoich najlepszych ludzi. Nowym wiceprezesem spółki Port
Lotniczy Warszawa Modlin (właściciel 300 hektarów ziemi w Modlinie,
ma zrealizować inwestycję wartą ok. 260 mln zł) został 31-letni
Marcin Kierwiński. Lotnisk dotychczas nie budował, tylko partię.
Jest jednym z najbardziej wpływowych działaczy warszawskiej
Platformy, sekretarzem warszawskiej i mazowieckiej organizacji,
stołecznym radnym. O jego zatrudnieniu zdecydowała kontrolowana
przez PO i PSL rada nadzorcza spółki Port Lotniczy Warszawa Modlin.
Na jej czele stoi Marek Miesztalski, skarbnik województwa z
rekomendacji PSL, jeden z najbardziej zaufanych marszałka Adama
Struzika.
Nie jest tajemnicą, że PO i PSL pedantycznie dzielą stanowiska w
urzędzie marszałkowskim i zależnych od niego spółkach. Pisaliśmy, że
partyjne poparcie muszą mieć niemal wszyscy pracownicy: od młodszych
inspektorów po dyrektorów, członków rad nadzorczych i prezesów
spółek. Nawet szefowie podlegających urzędowi marszałkowskiemu
ośrodków ruchu drogowego legitymują się partyjną rekomendacją.
Jednak Marek Miesztalski upiera się, że o nominacji Kierwińskiego
przesądziły kwalifikacje. - Wygrał konkurs. Posiada doświadczenie,
bo wcześniej pracował w innej spółce. Naprawdę nie wiedziałem, że
jest działaczem PO. Słabo się orientuję w personaliach politycznych -
mówi. Także Piotr Okienczyc, prezes Portu Lotniczego Warszawa
Modlin, zapewnia, że przynależność partyjna Kierwińskiego nie miała
znaczenia. - Pracował już w różnych spółkach, ale nazw nie pamiętam.
Wygląda na to, że ma kwalifikacje - mówi.
Ustaliliśmy, że firmą, w której Kierwiński zdobywał doświadczenie
niezbędne do prowadzenia budowy lotniska, był Maxfilm, inna spółka
województwa mazowieckiego. W marcu wszedł do jej zarządu. Maxfilm
zajmuje się głównie budową i zarządzaniem kinami. Ostatnio zbudował
kino Praha, zarządza m.in. kinem Wisła. - Kierwiński to miły
człowiek, o wysokiej kulturze. U nas radził sobie znakomicie.
Odszedł do Portów, bo chciał tam trafić. Widocznie tamte zagadnienia
są bliższe jego duszy - mówi Krzysztof Andracki, popierany przez PO
szef Maxfilmu.
Kierwiński nie chce ujawnić dochodów na nowym stanowisku. Jak
ustaliliśmy nieoficjalnie, zarabia ok. 9 tys. zł. Oprócz tego
dostaje dietę warszawskiego radnego (2,5 tys. zł).
Na praktykach koalicji działaczy PO suchej nitki nie zostawia
Andrzej Celiński, mazowiecki radny LiD: - Gdy tylko jakaś partia
wygrywa wybory, natychmiast jej działacze trafiają na intratne
stanowiska w różnych publicznych spółkach. To demoralizujące.
Powinien być ustawowy zakaz obejmowania takich stanowisk dla
działaczy partyjnych. Albo ktoś chce robić politykę, albo pieniądze.
Źródło: Gazeta Wyborcza Stołeczna
Autor: Dominika Olszewska

i jeszcze tu

[Gość: czytacz]

Nomenklatura PO zamiasta kadr PiS

Co zrobić, aby załatwić pracę działaczom własnej partii? W Warszawie
Platforma zatrudnia p.o. dyrektorów, w województwie organizuje
wprawdzie konkursy, ale robi to tak, by wygrali je zaufani i
partyjni.
Czy zajmował się pan zawodowo zarządzaniem nieruchomościami? -
zapytaliśmy czołowego działacza warszawskiego PiS Artura
Marczewskiego, gdy wojewoda Jacek Sasin (PiS) dał mu stanowisko w
radzie nadzorczej państwowej firmy Dipservice administrującej
budynkami. - Płacę czynsz, więc w pewnym sensie zarządzam swoim
mieszkaniem - odpowiedział Marczewski.
Szef elektrowni, bo płacił za prąd
Marczewski - tak jak jego partyjni koledzy - jest przekonany, że
ponad 2 tys. miesięcznej diety za udział w jednym czy dwóch
posiedzeniach rady nadzorczej to niewiele. A działaczom partii
rządzącej takie konfitury po prostu się należą. Podobnie jak
stanowiska kierownicze, gdzie pensje przekraczają 10 tys. zł. Szef
Dipservice Maciej Jankiewicz to radny PiS na Targówku. Dyrektorską
posadę ma tu też lider warszawskiej organizacji PiS Maciej
Więckowski.
Dyrektorzy z partyjną legitymacją zablokowali reformę Dipservice.
Miał być przekształcony w spółkę, wejść na giełdę. Jednak szef z PiS
i wojewoda Sasin nie chcieli utracić kontroli nad zasobnym
przedsiębiorstwem.
Zapewne z tych samych powodów wojewoda nie reformuje innych
podlegających mu firm. Wciąż ma ich w dyspozycji aż 73. Eksperci
mówią, że dochodowe przedsiębiorstwa państwowe powinny być częściowo
lub całkiem sprywatyzowane. Słabe zaś zlikwidowane. Ale wtedy nie
byłoby co dzielić między swoich. Reformy w firmach państwowych
oznaczałyby kłopoty dla takich działaczy jak Marek Makuch, szef
klubu PiS w Radzie Warszawy, który dzięki partii dostał 12 tys. zł
pensji na kierowniczym stanowisku w podlegającej wojewodzie firmie
Meble Emilia. Najpewniej przekreśliłyby karierę Tomasza Kozińskiego,
byłego PiS-owskiego wojewody, który z energetyką miał wcześniej do
czynienia tyle co Marczewski z nieruchomościami - płacił rachunki za
prąd. Ale partia dała mu stanowisko szefa spółki Elektrownie
Szczytowo-Pompowe SA. Te praktyki PiS nie są niczym nowym. Zanim
partia Jarosława Kaczyńskiego wzięła władzę w Polsce, zdobywała
doświadczenia w samorządzie warszawskim. Lech Kaczyński nie krył, że
zasadnicze kryterium wyboru najwyższych urzędników to zaufanie.
Przecież - jak mawiał - nawet najlepiej wykształcony może być
elementem wrogiego układu.
Nie będę dawała partyjnych posad
- Politycznych posad nie rozdawałam przez dziewięć lat w NBP i nie
będę rozdawała teraz. W ratuszu nie będzie zarządzania politycznego -
zapewniała tuż po wyborze prezydent Warszawy Hanna Gronkiewicz-
Waltz (PO). Jednak gdy po objęciu rządów przystąpiła do porządków w
spółkach komunalnych, z rad nadzorczych zniknęli ludzie z
rekomendacji PiS, a ich miejsce zajęli głównie prominentni działacze
Platformy.
W radzie fundacji zarządzającej Parkiem Wodnym "Warszawianka"
odnajdujemy Andrzeja Halickiego, posła PO. Burmistrzowie
warszawskich dzielnic wzięli posady w radach nadzorczych wodociągów
miejskich i SPEC. Wśród beneficjentów rządzącego Warszawą układu
znalazł się Adam Struzik (PSL), marszałek województwa, wyznaczony do
pracy w radzie nadzorczej Tramwajów Warszawskich. Co ma z nimi
wspólnego pochodzący z Płocka lekarz i zawodowy polityk? Niewiele.
Rekomendowała go warszawska PO w trosce o dobre relacje z ludowcami,
którzy są jej koalicyjnymi partnerami w samorządzie Mazowsza.
Nawet w radzie Miejskiego Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych znalazł
pracę działacz PO szczebla dzielnicowego. Takich przykładów są
dziesiątki. I - podobnie jak u wojewody - słychać tylko o partyjnych
nominacjach, a nie reformach, dzięki którym spółki miejskie mogłyby
być lepiej zarządzane.
Również w urzędzie miasta nie ma mowy o zastępowaniu odziedziczonych
po poprzedniej ekipie dyrektorów bezpartyjnymi fachowcami. PO i jej
warszawski koalicjant LiD zatrudnia zaufanych. Przepisy mówią
wprawdzie, że na kluczowe stanowiska w ratuszu powinny być
powoływane osoby z doświadczeniem urzędniczym w drodze konkursów,
ale Hanna Gronkiewicz-Waltz woli mianować p.o. dyrektorów poza
otwartymi konkursami. Dziś aż 22 z 36 szefów biur w warszawskim
ratuszu ma tytuł p.o. szefa.
Dlaczego? - Potrzebuję wysokiej klasy fachowców, biorę ich z rynku -
uważa była prezes NBP. - Część nie przeszłaby konkursu, bo nie ma
wymaganego dwuletniego stażu w samorządzie.
Źródło: Gazeta Wyborcza Stołeczna
Autor: Jan Fusiecki

a to jeszcze ciekawsze

[Gość: czytacz]

Rozmowa z Marcinem Kierwińskim
DOMINIKA OLSZEWSKA: Jak pan trafił do Portów Lotniczych?
MARCIN KIERWIŃSKI: Złożyłem aplikację, jeśli tak można powiedzieć na
konkurs. I wygrałem.
Jakie ma pan kwalifikacje?
- Siedem lat pracowałem jako menedżer w prywatnej spółce. Zajmowałem
się głównie zakupami i informatyką.
Ale bycie menedżerem w prywatnej firmie nie daje kwalifikacji do
zarządzania budową lotniska.
- Byłem członkiem zarządu Maxfilmu.
A jakie miał pan kwalifikacje do zasiadania w zarządzie Maxfilmu?
- Siedem lat byłem menedżerem.
Ale dlaczego został pan wybrany do zarządu?
- Bo jestem fachowcem.
Członek zarządów dwóch spółek, których właścicielem jest województwo
mazowieckie. Czy miała znaczenie pana przynależność do PO?
- Głęboko wierzę, że zostałem wybrany jako fachowiec.
Jak duży teren ma spółka Porty Lotnicze?
- Jestem w tej spółce pięć dni. Dopiero się tego typu informacji
uczę.
A ile ma kosztować budowa lotniska?
- Złapała mnie pani na samym początku mojej pracy w tej spółce.
Chętnie porozmawiam o detalach później.
Źródło: Gazeta Wyborcza Stołeczna

[Gość: no i co]

no właśnie .no i co wycinaczu. po cytatach czytacza zamurowało cię?!

Rządy PO w Wawie

[Gość: Rychard]

Warszawa słabą wizytówką PO

Coraz częściej dostrzega się znaczenie polityki lokalnej dla
polityki krajowej. I wiedzą o tym partie, że dobrzy lokalni liderzy
potrafią przysporzyć głosów wyborczych. Platforma Obywatelska ma
raczej „dobrą rękę” do liderów lokalnych, szczególnie do tych z
dużych miast, co jest zgodne z wizerunkiem tej partii. Prezydenci
np. Gdyni, Sopotu, czy Wrocławia zbierają dobre opinie, a ich miasta
naprawdę się rozwijają. I właśnie szczególnie na tym tle widać
marazm warszawski. Warszawa pod wodzą Pani Prezydent Hanny
Gronkiewicz-Waltz jest miastem, w którym jakość życia wcale się nie
podnosi, wręcz przeciwnie.
A minęło już wystarczająco dużo czasu, aby było widać pierwsze
efekty tej prezydentury. Widoczny ich brak nie może być wciąż
tłumaczony koniecznością porządkowania spraw po prezydenturze
głównego poprzednika, którym był Lech Kaczyński. Argumenty, że wtedy
się nie inwestowało, a teraz wszystko ruszyło, nie wydają się
przekonujące. O przykłady nieudolności i błędów bardzo łatwo. Oto w
okres jesienny Warszawa wkracza z rozgrzebanymi remontami kilku
głównych ulic (Puławska, Aleje Jerozolimskie, Krakowskie
Przedmieście), szykują się następne. Prace posuwają się wolno. To
jednak nie tylko nieudolność wykonawcza – to także nieudolność
koncepcyjna. Pisałem już w tym miejscu jakiś czas temu, że koncepcja
zamknięcia ruchu samochodowego na całej długości Krakowskiego
Przedmieścia przy braku sensownych alternatywnych ulic mogących
przejąć ruch doprowadzi do zakorkowania części miasta. To już się
dzieje, wystarczy zobaczyć jak wygląda Tamka i okolice. A poza tym
cały czas uważam, że ów słynny trakt zostawiony tylko dla pieszych i
autobusów będzie dość mało używany, by nie powiedzieć - martwy.
Chciałbym się oczywiście mylić.
To tylko przykłady. Pokazują one, poza tradycyjną nieudolnością
wykonawczą, brak wizji rozwoju miasta. Jego władze nie przedstawiły
ani mieszkańcom, ani całemu społeczeństwu żadnej spójnej, próbującej
nas porwać wizji przyszłości. A przecież mogły – Warszawa to centrum
kapitałowe, centrum naukowe i edukacyjne, gdzie spora część
populacji to studenci. To mogłoby stać się podstawą takiej wizji,
zwracającej uwagę na rozwój instytucji kultury, sztuki, na rozwój
miasta przyjaznego, oferującego różne możliwości rekreacji. Nic z
tego. Nic nie wiem o takiej wizji. Nawet jeśli gdzieś jest, to nie
przebiła się do świadomości mieszkańców. A wspomniane Wrocław,
Gdynia, Sopot nabierają coraz wyraźniejszego charakteru i
wykorzystują swe atuty.
Szczerze mówiąc nie bardzo interesują mnie przyczyny tego stanu
rzeczy. Czy to naprawdę pozostałości przeszłości, czy trudności
polityczne (co jakiś czas czytamy o napięciach między Panią
Prezydent a jej partią), czy trudny koalicjant (PO współrządzi w
Warszawie z LiD, co każe zastanawiać się nad skutkami ewentualnego
powtórzenia takiej koalicji w skali całego kraju), czy może to, że
Hanna Gronkiewicz–Waltz ma kompetencje lepiej pasujące do innych
stanowisk? Naprawdę nie wiem. Widzę natomiast skutki. Widzę, jak
najbogatsze polskie miasto, którego ogromnym kapitałem są
mieszkańcy, w sporym stopniu marnuje swe szanse. I myślę, że może to
być także dostrzegane przez warszawiaków w sytuacjach wyborczych –
nie tylko przy okazji wyborów władz miasta, ale i przy okazji
wyborów parlamentarnych. Tu trzeba powiedzieć wprost: przynajmniej
do tej pory prezydentura Warszawy jest dla Platformy Obywatelskiej
bardziej obciążeniem niż atutem.
Prof. Andrzej Rychard dla Wirtualnej Polski
źródło: www.wp.pl