Gość: e
IP: *.wroclaw.sdi.tpnet.pl
28.12.04, 17:51
Jeszcze w wigilię rozmawiali z rodzicami, składali świąteczne życzenia. Potem
zatrzęsła się ziemia i nad tajlandzką wyspę Phuket, gdzie spędzali święta,
nadeszła fala tsunami. Od wczoraj oficjalnie szukało ich Ministerstwo Spraw
Zagranicznych i tajlandzkie władze. Nam się to udało - wrocławianie są cali i
zdrowi!
fot. strona www.sy-karolka.prv.pl
- Jeszcze w wigilię składaliśmy sobie życzenia przez telefon. Od dwóch dni
nie mamy już żadnego kontaktu - alarmował nas wczoraj rano zaniepokojony Adam
Królikowski, ojciec 30-letniego Jacka, który wraz z żoną Barbarą i jej ojcem
Romanem Kocębą od trzech lat pływa po całym świecie. Ich marzeniem jest
okrążenie globu. 12-metrowa łódka Karolka, choć zaprojektował i skonstruował
ją własnoręcznie Kocęba, ma wszystko, co konieczne do morskich podróży: 80
mkw żagli, radar, GPS, echosondę, boiler, a nawet 2 łazienki z prysznicem.
Powstała w 2001 roku i konstruowana była właśnie z myślą o podróży dookoła
świata. W tym roku, Święta Bożego Narodzenia zastały wrocławskich żeglarzy w
Tajlandii. Postanowili dobić do wyspy Phuket (ok. 900 km. od stolicy
Bangkoku) i tam odpocząć. Wtedy nad Tajlandią rozpętało się piekło.
Wiara i nadzieja
Mimo dramatycznych wiadomości nadchodzących z tego regionu, rodzina
Królikowskich ani przez moment nie traciła nadziei. - Pokazywali taką małą
zatoczkę, w której stały jachty i jestem pewna, że widziałam tam Karolkę -
przekonywała nas wczoraj pełna nadziei Bogumiła Królikowska, matka Jacka.
Miała rację. Po wielu godzinach poszukiwań, dziesiątkach telefonów udało nam
się w końcu namierzyć zaginionych. To my powiadomiliśmy rodzinę o tym, że się
odnaleźli. Cali i zdrowi. Radości nie było końca.
- Piekło zaczęło się w niedzielę około 10 rano. Właśnie zaczynaliśmy
śniadanie. Jacht zaczął się dziwnie ruszać, wyszedłem na zewnątrz i
zobaczyłem, że telepią się wszystkie przycumowane łajby. Wtedy nie
wiedzieliśmy jeszcze ani o trzęsieniu ziemi, ani o rozgrywającej się wokół
tragedii - relacjonuje dramatyczne przeżycia Jacek. Karolka, wraz z 60 innymi
łódkami, zacumowana była około 350 metrów od głównej plaży. - W pewnym
momencie zaczęły nadciągać fale. Pierwsza, sześcio, druga już ośmiometrowa.
Widziałem, jak woda wdziera się do pobliskiego hotelu, jak niszczy plażę. to
było straszne - mówi wrocławianin.
Urwany wątek z dziennika
Wrocławskie małżeństwo wraz z teściem w podróż dookoła świata wyruszyło 21
lipca 2001 roku z portu jachtowego w Szczecinie. Dla jachtu była to pierwsza
wyprawa. Spisywał się dzielnie. Państwo Królikowscy spędzili kilka miesięcy
na Karaibach, potem półtorej roku w Stanach Zjednoczonych. Potem zawijali
kolejno do: Puerto Rico, Panamy, Galapagos, wysp Polinezji Francuskiej,
Fidżi, Australii i Indonezji, skąd pochodzi ostatni wpis w internetowym
dzienniku żeglugi. ,,Niedziela 7 listopada, do Batamu mamy jeszcze 300 mil.
Niestety jedziemy od dwóch dni na silniku, ryb jak nie było tak nie ma, nie
licząc 50 puszek z tuńczykiem, makrelą i sardynką pod podłogą. Jak dobrze
pójdzie to za trzy dni będziemy w Nongsa Point, tam odprawimy się z
Indonezji, promem wybierzemy się do Singapuru i pożeglujemy przez Cieśninę
Malaka do Malezji i dalej do Tajlandii, gdzie zamierzamy spędzić Święta I
Nowy Rok. 8 listopada 2004 roku w Poniedziałek o godzinie 19.15. przekraczamy
po raz drugi równik! Żegnajcie Morza Południowe, witaj Półkulo Północna!". Na
tym zapiski z podróży się kończą. Po ostatnich przygodach z pewnością
przybędzie kilka ciekawych wątków.
Rejs z happy endem
W ustalanie losów wypoczywających w Tajlandii Polaków zaangażowane jest
polskie MSZ, ambasada w Bangkoku i tajlandzkie władze. Zaraz po otrzymaniu
wiadomości o zaginięciu wrocławian złożyliśmy oficjalny wniosek o ich
poszukiwania. Równocześnie rozpoczęliśmy śledztwo na własną rękę. Niezliczona
ilość telefonów, odbijanie się od ściany polskiej ambasady (przez cały dzień
nie można się było do niej dodzwonić), próby znalezienia kogoś znajomego w
rejonie katastrofy. W końcu udało się! Dodzwoniliśmy się do samych
poszukiwanych! Jacek Królikowski, który odebrał telefon był zaskoczony. Nie
wiedział, że ktoś go szuka. - Wszyscy jesteśmy cali i zdrowi. Musimy jednak
przemyśleć dalszy rejs. Po Nowym Roku mieliśmy płynąć w kierunku Sri Lanki i
Malediw, czyli tam, gdzie też było gorąco. Trzeba będzie poczekać i
zastanowić się co dalej - powiedział nam wczoraj późnym wieczorem.
Jeśli żeglarze nie zmienią planów całą rodzina spotka się w marcu na Cyprze.
Do Jacka, Barbary i Romana Kocęby dołączą Bogumiła i Adam Królikowscy -
rodzice Jacka. Tak, w komplecie, całą rodzina ma zamiera powrócić triumfalnie
do ojczyzny.
Nic nie zapowiadało tragedii
*Krzysztof Tercjak
*wrocławski kierowca rajdowy i biznesmen
- Przez dwa tygodnie byłem z rodziną na wakacjach w miejscowości Bentota na
Sri Lance. Gdy w niedzielę po godz. 11 miejscowego czasu wchodziliśmy, w
oddalonym o 65 km Colombo, do samolotu, nic nie wskazywało, że dosłownie za
chwilę dojdzie tam do takiej tragedii. Pas startowy zaczyna się niemal na
plaży. Na lotnisku było mnóstwo ludzi, bo jedni turyści akurat wyjeżdżali, a
drudzy przybywali, by spędzić na Sri Lance Sylwestra. Następnym samolotem po
nas miała odlecieć dwustuosobowa pielgrzymka religijna odziana w białe szaty.
Już nie zdążyła. Gdy o godz. 17.40 naszego czasu wylądowaliśmy na lotnisku we
Frankfurcie nad Menem, to o całym dramacie dowiedzieliśmy się z esemesów od
przyjaciół z Polski. Szok. Otoczyły nas telewizyjne kamery. Zadzwoniłem
natychmiast do Sri Lanki na komórkowy telefon naszego tamtejszego przewodnika
i przyjaciela - Rangi, i on, roztrzęsiony, opowiedział nam, że główna część
hotelu, w którym mieszkaliśmy ocalała, natomiast jego boczne budynki
popłynęły z wodą, jak i wiele innych mniejszych hoteli. Rodzicom Rangi zmyło
sklep i musieli się przenieść w góry do rodziny. Opatrzność nad nami czuwała,
bo zwykle o godz. 10 rano szliśmy na plażę, a tam były małe szanse na
przeżycie uderzenia fali. W naszym hotelu mieszkało jeszcze troje
bydgoszczan, a w pobliskim - dziewiętnaścioro wczasowiczów z Polski, lecz nie
wiem jaki jest ich los. Część mogła wcześniej odlecieć do kraju. Szkoda
pięknej, zielonej i pełnej zwierząt Sri Lanki, a przede wszystkim,
tamtejszych ludzi. Nie są bogaci, ale obcym przychyliliby nieba. To
niesprawiedliwe, że spotkał ich taki dramat.