Z ksiegi policzonych smutkow..

[Gość: vija]

Rozkrajam pomarańczę na pół trzymając ją pewnie w dłoni. Przecięgam nożem
powoli, skrzętnie rwąc własne ścięgna, leżące zaraz pod pachnącą skórą owocu.
Śmierć o zapachu cytrusów. Krew w kolorze pomarańczy, ostrze o smaku
słonecznego południa. Odmienny obraz widzi każde oko, i każde ucho inny
słyszy śpiew....


uwierz
to moja słabość rośnie w siłę
uwierz
jak ja też ma piwne oczy

upomnienie!

[Gość: miazga]

ejże! nie otwieraj nowych wątków -wpisuj sie do >>bezsenności<<,bo robi się
bałagan.
a.

[Gość: uhm]

Crowleyu, wydaje mi się, że takimi uwagami mordujesz spontaniczność.. Jeśli
ktoś chce, to czemu nie może zakładać sobie wątku? Może ona nie chce zostać
wtłoczona w te ramy, chciala by jej głos zabrzmiał donośnie i indywidualnie -
stąd nowy wątek. Nie sądzę, że należy się od tego powstrzymywać w imię jakiegoś
tam porządku, który zresztą nie został wcale zaburzony. Zatem nie czepiaj się.