z2006
26.09.07, 09:12
www.mateusz.pl/czytania/20070926.htm
"Jezus, mówiąc o Duchu Świętym, nazywa Go prawie zawsze „Duchem Prawdy”,
wyszczególniając w ten sposób Jego misję: „Gdy przyjdzie On, Duch Prawdy,
doprowadzi was do całej prawdy. — On was wszystkiego nauczy i przypomni wam
wszystko, co Ja wam powiedziałem” (J 16, 13, 14, 26). Duchowi Świętemu
przypisuje się w szczególny sposób oświecanie wierzących co do głębokiego
znaczenia Ewangelii, całego Objawienia, tajemnic Bożych; wszystkich prawd
przewyższających rozum człowieka. Chociaż człowiek posiada wiarę, posługuje
się zawsze ideami, pojęciami, które — jako ograniczone — nie mogą dostatecznie
wyrazić rzeczywistości Bożych. Samo Objawienie dociera do człowieka poprzez
słowa ludzkie, a zatem niezdolne objawić wewnętrznej istoty Boga i prawd
objawionych. Chrześcijanin, podtrzymywany tylko wiarą, powinien zadowolić się
zewnętrznym raczej i ciemnym poznaniem tajemnic. Wie wprawdzie z całą
pewnością, że Bóg je objawił, przyjmuje je i lgnie do nich ze wszystkich sil,
lecz nie rozumie ich głębokiego znaczenia. Kiedy natomiast zaczyna działać
wpływ Ducha Prawdy, wierny zostaje obdarzony wnikliwym zrozumieniem. Widzi, że
w Bogu i Jego tajemnicach jest coś nieskończenie głębszego i wznioślejszego,
niż on może zrozumieć; a intuicja ta jest tak żywa, że chociaż nie może jej
wyrazić, dostępuje jednak całkiem nowego poznania tajemnic Bożych. Nic nowego
nie zostaje dodane do prawd Objawienia, lecz są one jakby oświecone od
wewnątrz, tak że mogą być pojęte w sposób przedtem nie znany. Duch Święty
przez swoje dary niejako odrzuca zewnętrzną szatę sformułowań, pojęć ludzkich,
i pozwala wierzącemu rzucić przelotne, lecz wnikliwe spojrzenie nią istotę
tajemnic. Tajemnice Trójcy Przenajświętszej, Wcielenia, Odkupienia, Kościoła,
przestają być oderwanymi prawdami — a stają się rzeczywistością żywą i
żywotną, aktualną i zażyłą, ogarniającą i kierującą całym życiem człowieka."
O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. III, str. 230
