Przerwy w życiorysie

[r.richelieu]

Ponieważ wielokrotnie i tutaj podkreślano wagę braku luk w życiorysie, pytam
się, po co to rekruterom? Po co ta spowiedź z całego życia, kiedy pracodawcy
potrzebne są nasze umiejętności, a nie wiedza o każdym dniu.
Ktoś był bezrobotny i wpisać, po co? mośe nie chce, się wstydzi na przykład.
Ktoś był na macierzyńskim, po co wpisywać, jeśli znalazł opiekunkę na stałe,
a wie, że pracodawca jej nie zatrudni przez to, że ma małe dziecko.
Ktoś był chory, a może jeszcze nie wyzdrowiał, pomyśli pracodawca, po co więc
wpisywać.
Ktoś opiekował się ciężko chorym, trzeba kłamać, że umarł, że nie mamy już
żadnych zobowiązań wobec chorego?
Ktoś pracował na czarno u pracodawcy, który zagroził by nikomu nie mówił o
takiej formie "zarudnienia", znowu kłamać.
Ktoś skończył nieżyciowy bardzo kierunek i rynkowy kurs, znalazł pracę zgodną
z tym kursem, więc nie wpisuje studiów żeby nie był wykształconym za bardzo,
a 5 lat określa znowu jakąs historyjką.

Czy nie wstydzicie się przyczyniać do takiego powszechnego kłamstwa? To nie
jest już podkreślanie istotnych informacji, jak wymaga tego życiorys
funkcjonalny, to zwykłe żądanie aby kręcić, koloryzować, wręcz perfidnie
zmyślać. Obrzydliwie te Wasze praktyki

[redmamba]

Po to, aby pracodawca wiedział, że podczas np 3 lub 6 miesięcznej luki było się
na bezrobociu, a nie na przykład w więzieniu, czy w zakładzie psychiatrycznym...
Luki powyżej 3 miesięcy zawsze warto wyjaśnić.

[r.richelieu]

Czy byli więźniowie i byli pacjenci zakładu psychiatrycznego nie mają prawa do
normalnego życia? A nie będzie ono normalnym jeśli przez całe życie będzie
ciągnęła się za nimi etykietka więźnia lub "psychicznego". Było minęło, wziął
nowy oddech i chce zapomnieć. Czy pracodawca poniesie jakiś uszczerbek na
zatrudnieniu ww. osób? To jakby, na fali toczącej się dysusji, nie przyjąć krwi
od geja, bo jest w grupie "zwiększonego ryzyka".

[redmamba]

Mają prawo do normalnego życia. Ale podam Panu przykład. Dyrektor przedszkola,
poszukujący opiekunów grup dzieci, wręcz powinien wiedzieć, czy osoba
ubiegająca się na to stanowisko nie ma przeszłości kryminalnej, a szczególnie
pedofilskiej. Czy Pan chciałby aby takie niesprawdzone osoby miały kontakt z
Pana pociechą w przedszkolu?
I po to należy, w miarę możliwości opisywać powody przerw w pracy, czy
edukacji. Taka weryfikacja szczegółów luk, to nie zawracanie głowy i robienie
komus problemu, tylko w wielu przypadkach konieczność, która może po prostu
przyśpieszyć Pana proces rekrutacji.

[r.richelieu]

Pedofilia nie ma bezpośredniego związku z byciem karanym, w dodatku widzę
niepokojące utożsamianie więźnia ze wszystkimi przestępstwami. Nie karze się
ludzi za posiadanie skłonności pedofilskich, a za gwałt i molestowanie. Co
więcej, nie sprawdza się czy kandydat na opiekuna dzieci ma takie skłonności.

Jest na niektórych stanowiskach, zwłaszcza urzędniczych, w policji, ochronie,
wymóg zaświadczenia z sądu o niekaralności. Ba, niektórzy pracodawcy wymagają
takiego oświadczenia. Jeśli już zależy komuś na niezatrudnianiu byłych
więźniów, to wystarczył by wymóg takiego oświadczenia. Tylko jak to się ma do
sytuacji, gdy więzień skazany za małą kradzież ma etykietkę złodzieja już
zawsze, a ci ze świecznika skazani (jeśli skazani) za dużą kradzież wracają
do "służby narodowi".

a powodem luk może być dużo innych sytuacji, o których kandydat nie chce mówić.
Choćby sytuacja rodzinna. Niech no który kandydat się przyzna, że ma
zawirowania z żoną/mężem, że jest w trakcie rozwodu, że nie może znieść
teściowej, że z dziećmi sobie nie daje rady. I niech no powie, że nie pracował
z powodu zajęcia się domem. Nie będzie pracodawca miał pewności, czy aby ta
sytuacja się ustabilizowała, w dodatku stwierdzi, że trudną sytuację domową ma
każdy, a tylko on jeden nie może sobie z nią dać na tyle rady, że konieczne mu
było całkowite poświęcenie się domowi.

Osoby z zakładów psychiatrycznych. Kto się przyzna, że był w szpitalu, ba,
nawet w sanatorium. Polacy, a w tym rekruterzy, nie rozróżniają chorób
psychicznych i nerwowych. Dla nich jest albo całkowicie zdrowy albo całkowicie
chory. W szpitalach są niby tylko całkowicie chorzy, którzy w takim stanie będą
już do końca życia. Czy chętni by pracować, a jednocześnie chorzy na depresję,
nerwice różnego typu i lęki, muszą być skazani za życia na bezrobocie, bo renty
nikt im nie przyzna? Czy rekruter (czasem psycholog w końcu) ma świadomość w
ogóle z jakich środowisk zawodowych wywodzą się ci ludzie? Bo to jest czysto
stereotypowe podejście do chorób tego typu, na które psycholog absolutnie nie
może sobie pozwolić, chcąc być dobrym psychologiem.

a pedofila to straszna rzecz, tylko jak ją sprawdzić zanim dojdzie do
nieszczęścia? Tutaj trzeba innych środków sprawdzania niż takich, jak bycie
karanym za gwałt, kiedy trzeba było na to poświęcić zdrowie fizyczne i
psychiczne dziecka.

[annajustyna]

Dobrze jest okreslic taka przerwe, jako "aktywne szukanie pracy", a nie np.
bezrobocie, a nuz ktos pomysli, ze tylko brales zasilek, a Ty przeciez byles
aktywny, intensywna nauka jezyka (chocby jako samouk w domu), kurs
korespondencyjny, wyjazd zagraniczny w celu podniesienia wiedzy o danym kraju
etc...Te ostatnie propozycje oczywiscie, jelsi sa zgodne z prawda...

[r.richelieu]

Fakt, tyle, że aktywne szukanie pracy brzmi na tyle aktywnie, że żaden
rektuter, czego przykładem są nasze dwie panie, nie uwierzy, że można aktywnie
szukać pracy prze tyyyle czasu.

[dagmara.matysiak]

Droga Pani, widzę, ze bardzo jest Pani aktywna na tym forum, a z Pani
wypowiedzi bije jedynie pretensja do całego świata.
Jeśli ma Pani wiele luk w życiorysie - to proszę szczerze sobie odpowiedzieć
dlaczego tak się stało. W tej kwestii klamstwo ma krótkie nogi. Jeśli fatycznie
była jakaś istotna przyczyna to z pewnością trzeba o niej mówić i nikt nie
skreśli za to Pani kandydatury. Wszystkie informacje, które uzuskujemy podczas
rozmów rekrutacyjnych są tylko i wyłącznie dla informacji rekrutera, nie
rozumiem więc argumentów, że ktoś zagroził... To nie te czasy.
Kierunek studiów - może i nie życiowy, każdy ma prawo do swoich wyborów i
popełniania błędów w tej kwestii.
Sam życiorys nie jest kluczowym w procesie rekrutacyjnym!!! i bardzo zależy mi
na tym, aby wszyscy uczestniczący w tej dyskusji to zrozumieli.
To tylko material na podstawie którego poznajemy człowieka, rozmawiamy z nim,
badamy jego osobowość i kompetencje, aby się nie okazało, że ktoś, kto nie
nadaje się do pewnego rodzaju pracy ją otrzymał, bo i tak za chwile sam
rezygnuje. Sprawdza się kulturę osobistą, umiejętnosci pracy w grupie i wiele
innych rzeczy. I jeśli ktoś jest cały na "nie" to faktycznie może miec kłopot
ze znalezieniem pracy, bo to akurta zwykle świtnie wychodzi na rozmowach.

[r.richelieu]

Nie do całego świata, pani Matysiak, tylko do rekruterów, którzy stworzyli
sztukę dla sztuki, nowy zawód, aby samemu wyjść z bezrobocia i by innych
egzaminować z formy, a nie z treści. Jaki sens jest przepytywać informatyka z
tego, jak się on widzi za 10 lat. Sprawdził kiedykolwiek rekruter po
zarządzaniu zasobami ludzkimi co informatyk potrafi? Nie umie? Do sprawdzena
umiejętności miękkich poddani mogą być handlowcy i sekretarki, a nie
samodzielni specjaliści, dla których te umiejętności są drugorzędne.

Ja dużych luk w życiorysie nie mam, tylko dużo troski o innych. Za mnóstwo
istotnych przyczyn kandydat jest skreślany przez Pani kolegów po fachu, bo może
sobie wybrać osobę bez tych istotnych przyczyn.

ad ktoś zagroził. Nic nie pisałam o zagrażaniu.

ad nieżyciowy kierunek studiów. ? Chodziło mi przecież o to, że pomimo
skończenia rynkowego kursu, którego wymaga pracodawca, kandydat ukrywa studia
niepotrzebne na stanowisku, o które się ubiega. I naturalnie przyznałby się w
końcu, gdyby sprawdził się jako pracownik po "zaledwie" kursie. Ale do tego
trzeba takiego życiorysu, który uwypukla umiejętności i nie wymaga wspominanej
spowiedzi z życia. Magister rzadko ma szansę wykazać się jako absolwent kursu
dla ludzi ze średnim, w pracy dla ludzi ze średnim, bo wyczajnie rekruter
stwierdzi, że będzie czuł się niezrealizowany w pracy, a więc sfrustrowany.
Zadziwia ta głęboka znajomość psychiki kandydata, którego na oczy się nie
widziało.

ad życiorys nie jest kluczowy. Więc co jeszcze? List motywacyjny to ta sama
koperta zo życiorys. Kontakt wzrokowy? Wchodzenie oknem gdy wyrzucają drzwiami?
Uśmiechy do sekretarki zakładu czy do ludzi z agencji pośrednictwa? Żeby
zaprosić na rozmowę trzeba wybrać z setek podań, a i szukający pracy muszą
wysłać dziesiątki podań zanim otrzymają jedno zaproszenie na rozmowę. Więc co,
jeśli nie podanie, jest tu kluczowe? Co, jeśli nie giętkie pióro i umiejętność
zręcznej koloryzacji, na które tak łatwo łapią się rektuterzy, nie widząc przez
takich pajaców, między innymi mnie (zawsze mam wypieszczone stylistycznie listy
motywacyjne), rzetelnych fachowców pozbawionych umiejętności ładnego pisania?

[annajustyna]

A ze bycie rekruterem to sztuka dla sztuka zostalo udowodnione na tym forum
poprzez ignorancje wzakresie ortografii i interpunkcji oraz nieznajomosc prawa
pracy!!! To minimum, ktorego oczekiwac by mozna od rekrutera!!!

[r.richelieu]

Chrzanić ortografię, ale bez kodeksu pracy oraz przepisów z cywilnego dot.
pracy, w małym palcu.. Nie mówiąc o powszechnych praktykach nieregulowanych
żadnym z powyższych, dot. pracy na czarno na przykład, a potrezbnych
pracownikowi by umiał walczyć o swoje... ajajaj

[der-rauber]

Informuję Cię że jako rekruter nigdy nie korzystałem z KP bo to po prostu nie
było potrzebne, prowadząc rozmowę kwalifikacyjną też nie stosowałem zasad
ortografii bo w moim mówieniu nie widać błedów ort.

Minimum jakiego mozesz oczekiwać od rekrutera to tyle że będzie przygotowany do
tego z czego przepytuje żeby się nie zbłaźnić, czyli na X stanowisk musi
posiadać wiedzę niezbędną na to stanowisko. Widzisz gdzieś tu konieczność
stosowanie ortografii? bo ja nie.

[annajustyna]

Coz, jesli ktos nie potrafi opanowac nawet zasad ortografii, to co dopiero
wymagac wiedzy fachowej...A co do KP: jedna z pan ekspertek poradzila komus, by
poszukal przepisow o zatrudnieniu obcokrajowca w tymze kodeksie...No comments...

[r.richelieu]

Jak to powiedziała dziewczyna z "Cześć Tereska", nie rozśmieszaj moich
sznurówek. Żeby przepytać kandydata na specjalistę trzeba samemu być
specjalistą. Rektuterzy zaś jedyne z czego potrafią przepytać, to umiejętności
miękkie, a i to tylko wtedy, gdy są dobrzy. Boki można zrywać słuchając pytań z
mojej dziedziny, bo podobne zadawała mi nauczycielka w podstawówce. I to
ogromne nieporozumienie, że rekruter to osobny zawód. Powinien nim zostać
specjalista w danej branży ze smykałką do wybierania właściwych ludzi, może
nawet skończyć ten roczny, podyplomowy kursik z HR. Dobry psycholog jest
naturalnie fachowcem, ale figę wie o specyfice innych branż niż własna. Jak
więc może znaleźc idealnego kandydata na stanowisko, o którym niewiele wie. To
nie wystarczy, że pracodawca opisze je w dwóch zdaniach.

[der-rauber]

Pani Dagmaro
jestem z wykształcenia HR-em (po Akademii Ekonomicznej w Poznaniu), przygotowuję
sie do napisania doktoratu z tematyki HR-u (na tej samej uczelni). Planując
ścieżkę kariery zgodnie z zaleceniami innych doświadczonych HR-ów (również z
Randstad, nie podam nazwisk bo ich po latach po prostu nie pamiętam)
koncentrowałem swoje poszukiwania pracy na stanowiskach HR-owskich. Efekt jest
taki że mam prawie 30 lat, sporo dziur w życiorysie które mnie jako HR-a bardzo
niepokoją i moim zdaniem dyskredytują. Jak Pani myśli, co powinienem zrobić żeby
móc jednak pracować w zawodzie a nie odciąć się od niego.
Niestety nie mogę założyć działalności bo jak Pani się orientuje, isnieje
rozporządzenie ministra (szkodnika) które nakłada na mnie obowiązek "kupna
licencji" za pięćdziesięciokrotność średniej pensji krajowej co jest kosztem dla
absolwenta abstrakcyjnym. Jakie ma Pani dla mnie rady? Jeśli wyraża Pani taką
wolę mogę wysłać Pani moje CV do przejżenia i wówczas zobaczy Pani na czym stoję.
Pozdrawiam
Łukasz, HR - wolny strzelec
PS. ten sam tekst pozwolę sobie wkleić w pytaniu do Pani Joanny

[annajustyna]

Mozesz wyslac tez do mnie - oczywiscie bez informacji osobistych. Mam
doswiadczenie w wypelnianiu luk (m.in. jestem po kursach w Niemczech w tej
dziedzinie). A nuz sie przydam:)))).

[der-rauber]

też pracowałem w Niemczech, ale tam tylko DErekrutowałem ;)

[annajustyna]

Czyzbys mial na mysli oddelegowanie pracownicze??? Na pewno doswiadczenie z
takimi mykami prawnymi sie przyda i bedzie dobrze wygladac w CV. Pzdr!

[der-rauber]

nie tyle co oddelegowania ale zwolnienia w trybie wypowiedzenia, w sposób
najbezpieczniejszy i najmniej bolesny dla firmy :)

[annajustyna]

Oj, to okrutne obowiazki miales:(((. Ale coz, niestety czasem trzeba...

[r.richelieu]

że też przeoczyłam taką ważną osobę. Czym więc, annojustyno, zapełniasz luki?

[annajustyna]

Robie podyplomowe korespondencyjnie - ok. 100 EUR na miesiac:((((, ale
przynajmniej s ainteresujace i dobrze wygladaja w CV...

[r.richelieu]

100 euro/mies za podyplomówkę to tanio. Dobry pomysł, tylko za krótki i za
drogi, jeśli ma służyć tylko jako zapychacz luk. ;) Fakt korespondencyjności
pięknie współgrałby z np. moją agorafobią, tee, to interesujące ;)

[joanna_rutkowska]

Szanowni Państwo,
to forum miało w swoim założeniu służyć osobom chcącym zasięgnąć różnych
informacji na temat procesu rekrutacji. A od kilku dni trwa nagonka na osoby
zajmujące się rekrutacją a ściśle rzecz ujmując na mnie i moją koleżankę, jako
przedstawicielki tej grupy zawodowej. Udzielanie się na tym forum nie należy do
naszych obowiązków, ale zdecydowałyśmy się wziąć udział w tym przedsięwzięciu,
gdyż możemy w ten skromny sposób pomóc być może komuś w potrzebie. Nie
rozumiem, zatem prezentowanej przez was agresji, zgryźliwości, małostkowości,
czepiania się każdej literówki nawet. Po co? Żeby nas zniechęcić? Nie rozumiem,
dlaczego tak miło wam opluwać kogoś, kto jest tu z dobrej woli i nic złego wam
nie zrobił. Pohamujcie się trochę ludzie. My osobiście nie ponosimy
odpowiedzialności za wasz status zawodowy. Każdy sam jest kowalem swojego losu.

[annajustyna]

Nieprawda. Nikt nie jest kowalem swojego losu: m.in. z powodu chorych zasad
rekrutacji. Wykazaly sie Panie niestety ignorancja i indolencja w dziedzinie,
ktora reprezentuja. Jesli wypowiedzi Pan sa kontrolowane przez jakiegos
przelozonego, to albo sam jest niekompetentny i nie zauwaza bledow
merytorycznych i ortograficznych na poziomie szkoly podstawowej, albo niestety
beda wyciagniete konsekwencje z antyreklamy, jaka stworzyly Panie wlasnej
firmie. Osobiscie polecam lekture chocby slownika Szymczaka (naprawde wciaga). A
nagonki prosze nie brac osobiscie: tak naprawde nie jest ona przeciwko Paniom,
tylko kompetencjom Pan. W koncu niekompetencja nie powinna uchodzic bezkarnie.

[r.richelieu]

Ale dlaczego to akurat w moim wątku? Ja się ortografii nie czepiam. Czepiam się
za to wszystkiego innego. Wiem, że Wy same zawodu rekrutera nie uzdrowicie, ale
to właśnie Wy ten zawód reprezentujecie. I mówiłam, że cholernie trudne dla Was
zadanie, nie to, by odpowiadać jak fachowiec od rekrutacji, bo to powinno być
dla Was łatwe, ale to, by stawiać dzielnie opór naporowi pretensji do
wszystkich rekruterów.

[der-rauber]

Pani Joanno
jestem z wykształcenia HR-em (po Akademii Ekonomicznej w Poznaniu), przygotowuję
sie do napisania doktoratu z tematyki HR-u (na tej samej uczelni). Planując
ścieżkę kariery zgodnie z zaleceniami innych doświadczonych HR-ów (również z
Randstad, nie podam nazwisk bo ich po latach po prostu nie pamiętam)
koncentrowałem swoje poszukiwania pracy na stanowiskach HR-owskich. Efekt jest
taki że mam prawie 30 lat, sporo dziur w życiorysie które mnie jako HR-a bardzo
niepokoją i moim zdaniem dyskredytują. Jak Pani myśli, co powinienem zrobić żeby
móc jednak pracować w zawodzie a nie odciąć się od niego.
Niestety nie mogę założyć działalności bo jak Pani się orientuje, isnieje
rozporządzenie ministra (szkodnika) które nakłada na mnie obowiązek "kupna
licencji" za pięćdziesięciokrotność średniej pensji krajowej co jest kosztem dla
absolwenta abstrakcyjnym. Jakie ma Pani dla mnie rady? Jeśli wyraża Pani taką
wolę mogę wysłać Pani moje CV do przejżenia i wówczas zobaczy Pani na czym stoję.
Pozdrawiam
Łukasz, HR - wolny strzelec
PS. ten sam tekst pozwolę sobie wkleić w pytaniu do Pani Dagmary

[dagmara.matysiak]

Trudno określić kolejne kroki na bazie tych krótkich informacji.
Nie wiem, czy udało się mimo wszystko Panu zebrać jakieś doświadczenia w
dziedzinie HR; co do przerw w życiorysie - muszą być pewnie jakieś przyczyny,
dla których się tam znalazły.
Przede wszystkim powinien być Pan wytrwały; znam wiele takich osób, które miały
jasno wytyczony cel, a tak jest jak widzę w Pana przypadku, i w końcu im się
udawało. Proszę podesłać swoje cv ([e-mail] - z zaznaczeniem w
temacie, że powinno trafić do mnie). Na bazie konkretnych informacji będzie mi
łatwiej udzielić Panu konkretnej informacji.

[der-rauber]

Pani Dagmaro,
dziękuję za poświęcony czas, zgodnie z instrukcją moje CV wysłałem na wskazany
adres z adnotacją że powinno trafić właśnie do Pani.
Pozdrawiam serdecznie
Łukasz S.

[der-rauber]

Pani Dagmaro
proszę wybaczyć mi niecierpliwość i pytanie, czy miała Pani okazję zaznajomić
się z moim CV? zgodnie z Pani sugestią wysłałem je na podany adres, chciałbym
móc uzyskać Pani opinię :)
pozdrawiam i czekam niecierpliwie

[joanna_rutkowska]

do der-rauber
pana opis sytuacji jest zbyt ogólny, trudno jest mi odpowiedziec na pytanie jak
znaleźć prace w HR, ale moje pytanie do pana raczej brzmi - z czego wynika pana
problem z utrzymaniem pracy w HR bo jak rozumiem z pana wypowiedzi, takie
epizody ma pan w swoim życiorsie. Ale z cała pewnością jezeli jest pan
zdeterminowany i nie widzi pan dla siebie innych możliwości pracy zawodowej
poza HR to prosze się nie poddawać.

[kira_koslin]

Moim zdaniem pretensje do Pań bezposrednio są bezsensowne.
Wydaje mi się jednak, że niektóre osoby sa sfrustrowane poziomem rekrutacji.
Sama przeszłam rożne rozmowy i niektore pytania naprawdę mnie załamywały.

[r.richelieu]

Jakie na przykład pytania?

to nie jest do hm Pań, bezpośrednio, tylko do ekspertów, którzy wzięli na
siebie tę niebywałą przyjemność świecenia oczami za wszystkich rekruterów.

[kira_koslin]

Np:
- ile chce Pani na przeżycie?
- co sądzi Pani o feminizmie?
- jak czesto chodzi Pani do ginekologa (sic!)

[r.richelieu]

hehe, trzecie to pytanie związane z zajściem, więc śmiało, wg naszych
rekruterek, kwalifikuje się do nieodpowiedzenia. Ciekawe. Może bada naszą
uległość i posłuszeństwo?

[annajustyna]

Do ginekologa chodze zgodnie z niemieckim wytycznymi 2 razy do roku. Zajscie -
to niemozliwe (i glupia mina, ze niby nie wiem, o co chodzi;)))).