Edukacja w domu

[iza42]

kobieta.gazeta.pl/poradnik-domowy/1,63125,5484561,Zegnaj_szkolo_.html#more
Ciekawy artykul w Wyborczej. Homeschooling jest dosc powszechne w NZ, znam
sporo rodzin, ktore to robia z dobrymi wynikami. Teraz wyglada na to, ze
zainteresowano sie ta forma edukacji w Polsce. Uwazam,ze to dobra alternatywa,
zwlaszcza dla tych rodzicow, ktorzy obawiaja sie bullyingu, narkotykow i
innych negatywow, ktore codzienne uczeszczanie do szkoly ze soba niesie. Jakie
jest Wasze zdanie na ten temat?

[krzysztofit]

hej iza
Homeschooling jak napisałeś tutaj istnieje pod nazwą e-learning jest ostatnio
topową sprawą. Niestety nie chodzi tu o idę lecz bardziej o kasę która można
zarobić. Jak ? A no w ten sposób , że obecnie mamy taką dotację UE unijną na
topie. Nazywa się to mniej więcej tak " dzianie ileś tam. rozwój zasobów
ludzkich". Czyli jeśli chcesz założyć szkołę, prowadzić różnego rodzaju kursy
szklenia to możesz dostać na to dofinansowanie z UE np. 70%. Reszta to koszty
własne lub klienta bo za uczeń bardzo często wykłada za szkolenie również tylko
30% resztę pokrywa fundusz UE. Na tym i w ten sposób robi sie obecnie kasę w
Polsce i Polskiej edukacji. To nic że papier jest. g.. warty np. na świecie.
Najgorsze jest to że już sami profesorowie na uniwerkach tak pędzą za szmalem że
ludzie po studiach wychodzą z teoretyczną wiedzą bez szans na pacę.

[poledownunder]

Widze, ze w Polsce to goracy temat - trafilam na jeszcze jeden
artykul jego dotyczacy.
www.edziecko.pl/starsze_dziecko/1,79351,5579793,Szkola_w_domu.html
Cytowane wypowiedzi rodzicow przedstawiaja tylko jedna strone
medalu, i sa raczej szczatkowe, natomiast dyskusja na forum pod
artykulem bardzo mnie zaciekawila bo daje wglad na sprawe z kilku
punktow widzenia.

Osobiscie w zyciu bym sie chyba nie odwazyla uczyc swoje dzieci w
domu, raz ze nie czuje sie na silach zeby przekazac im wiedze ktora
mam nadzieje ze nabeda w szkole, dwa ze nie jestem na tyle
konsekwentna i zdyscyplinowana, zeby mi czas nie przeplywal miedzy
palcami w ramach rzekomej nauki w domu, trzy ze nie wiem czy
potrafilabym skutecznie rozdzielic role rodzica od roli nauczyciela
a to mi sie wydaje wazne, cztery ze obawialabym sie jak domowe
nauczanie wplyneloby na ich kontakty towarzyskie i spoleczne. Po
prostu nie potrafie sobie wyobrazic jak o wlasnych silach moglabym
im dostarczyc tak zroznicowanych doswiadczen jakich dostarcza zycie
szkolne. Fajnie ze takie rozwiazanie istnieje dla ludzi ktorzy
mieszkaja z wyboru daleko od cywilizacji, ale ja do nich nie
naleze.

Moja starsza corka zaczela kilka miesiecy temu szkole, do ktorej
poszla po kilkuletnim pobycie w przedszkolu, gdzie wszystkie panie
byly dla niej jak ciocie, a z dzieciakami wyrosla od pieluch. Z
pewna fascynacja (i troche z niepokojem, choc ufam, ze sobie
poradzi) obserwuje jak sie probuje odnalezc w grupie dzieci, ktore
sie juz znaja a ona jest "nowa" (wynika to z kiwuskiego zwyczaju
przyjmowania dzieci do szkoly w dniu 5 urodzin, wiec kazde dziecko
zaczyna kiedy indziej i nie ma tak jak w Polsce sytuacji, ze
wszystkie sa nowe razem). Uwazam, ze bedzie to dla niej cenne
doswiadczenie, umiejetnosc z ktorej bedzie korzystac cale zycie, i
nie wiem jak bym jej miala dac do niej dostep uczac w domu. Te
wszystkie przyklady z chodzeniem na zajecia plastyczne czy rytmike
sa dla mnie bez sensu, dzieci nie zzywaja sie ze soba na zajeciach
raz w tygodniu przed godzine czy dwie, w takich przelotnych grupach
nie obowiazuja te same zasady zycia stadnego wiec oprocz plastyki i
rytmiki niewiele sie tam naucza.

I mimo ze obawiam sie bullyingu, narkotykow i innych negatywow, to
wydaje mi sie ze dla dziecka lepiej jest sie z nimi zetknac i
nauczyc sie jak sie im oprzec czy jak z nimi walczyc, niz rosnac pod
szklanym kloszem w blogiej niewiedzy. Predzej czy pozniej negatywy
zycia je dopadna i beda musialy sobie jakos z nimi radzic.

[iza42]

Znam kilkoro dzieci, ktore robia badz robily homeschooling, dwojka z nich
wykracza ponad przecietnosc jezeli chodzi o osiagniecia akademickie, nie wiem
jak sobie radza w rowiesnikami ale sprawiaja wrazenie pewnych siebie,
pozytywnych dzieciakow i wiem ze maja przyjaciol w swoim wieku. Jeden chlopiec z
homeschooling przeszedl do gimnazjum, nauka nie sprawia mu najmniejszych
trudnosci, oprocz tego tanczy i gra na instrumentach, dosc powazny na swoj wiek,
jest jedynakiem wiec moze to tez sie przyczynia do tego, ze ma troche inna
osobowosc nie wiem. Mysle, ze wybor pomiedzy szkola a nauka w domu zalezy od
umiejetnosci, motywacji i konsekwencji rodzicow oraz tego jaki poziom
reprezentuje szkola.
Stwierdzenia ktore padly na tym forum, ze szkola jest od tego aby uczyc a
rodzice wylacznie od tego aby wychowywac uwazam za bzdurne,
sama najwiecej wiedzy w zakresie literatury, historii i kultury wynioslam z domu
( dziadkowie byli nauczycielami) a nie ze szkoly, gdzie nauczycielki uczyly
wkuwania na pamiec calych stronic podrecznika lub recytowaly opinie na temat
rozmaitych dziel literackich z dostepnych sobie streszczen. Sorry, nie mam
dobrego zdania na temat swoich nauczycieli w szkole, zwlaszcza w szkole
podstawowej, oprocz brakow wiedzy merytorycznej nauczycieli czesto cechowal
swoisty sadyzm, potrafili pograzac uczniow jezeli cos im sie u nich nie
spodobalo nawet jezeli nie mialo to najmniejszego zwiazku z nauka. Pamietam
kiedys jedna nauczycielka zrugala mnie przy calej klasie za to, ze nie
zauwazylam jej na ulicy i nie uklonilam jej sie. Co do obcowania z rowiesnikami,
nie wiem na ile
szkola podstawowa pomogla mi w tzw socjalizacji, pewnie troche tak ale pewnie i
bez tego bylabym w stanie uskuteczniac podworkowe zabawy z dziecmi z sasiedztwa.
Jednego sie obawiam, ze znajac minimalna tolerancje spoleczenstwa polskiego na
wszystko co odbiega od przecietnych standardow, dzieci, ktore sa uczone w szkole
beda wytykane palcami i wysmiewane jako nienormalne. Ale moze teraz sie cos w
tym swiatopogladzie zmieniko ?