Europejski Ruch

awuk „Ślązak” z Przemyśla czyli biografia J.Gorzelika 13.09.09, 22:29

- Jestem Ślązakiem, nie Polakiem. Moja ojczyzna to Górny Śląsk. Nic
Polsce nie przyrzekałem, więc jej nie zdradziłem. Państwo, zwane
Rzecząpospolitą Polską, którego jestem obywatelem, odmówiło mi i
moim kolegom prawa do samookreślenia. I dlatego nie czuję się
zobowiązany do lojalności wobec tego państwa.Gorzelikowie mieszkają
na 13. piętrze dawnego hotelu asystenckiego na Osiedlu Tysiąclecia w
Katowicach. Aleksandra Gorzelik, żona Jerzego, pochodzi z Łodzi.
Podobnie jak mąż jest historykiem sztuki. Uczy w jednej z
katowickich szkół. Czuje się Polką, ale rozumie męża.
Gorzelik: - Dla mojej żony, podobnie jak dla wielu ludzi, sprawa
identyfikacji narodowej nie jest szczególnie istotna.
Córki Gorzelika - trzyletnia Anna i ośmioletnia Barbara - nauczyły
się kilku śląskich zwrotów od prababci z Koszutki (dzielnica
Katowic). - Z narodowością jest jak z religią - do decyzji, kim chce
się być, trzeba dojrzeć. Nie będę dzieciom wpajał tożsamości na
siłę. Niech same zdecydują, kim będą. Miło mi będzie, jeśli zostaną
Ślązaczkami.
Gorzelik ma 31 lat i jest adiunktem w Zakładzie Historii Sztuki
Uniwersytetu Śląskiego. Pracę magisterską pisał o "Tajemnicach
różańca" - malowanych na jedwabiu XVIII-wiecznych obrazach z Muzeum
Archidiecezjalnego w Katowicach. Doktorat obronił we Wrocławiu na
podstawie pracy o barokowym opactwie w Rudach Wielkich koło
Raciborza. Biegle posługuje się angielskim i niemieckim. Lubi XVI-
wieczne malarstwo weneckie i XVII-wieczne holenderskie. Chętnie
czyta Cata-Mackiewicza i Herberta.
Profesor Jacek Wódz, politolog (pochodzi z Mielca, ale od wielu lat
mieszka na Śląsku, przyjaciół ma wśród polityków z SLD, jak sam
przyznaje), dyrektor polsko-francuskiej Międzynarodowej Szkoły Nauk
Politycznych przy UŚ: - Miły człowiek, często rozmawiamy. Nikt go,
niestety, jeszcze nie zmusił do poważnej rozmowy, więc opowiada
naokoło te swoje dyrdymały.
- Jego dziadek się w grobie przewraca - wzdycha Tadeusz Kijonka,
poeta i pisarz. W Sali Portretowej redakcji miesięcznika "Śląsk" w
Katowicach, którego Kijonka jest redaktorem naczelnym, spogląda na
nas z portretu dziadek Gorzelika Zdzisław Hierowski.
Hierowski był jednym z najwybitniejszych krytyków i historyków
literatury mieszkających na Śląsku. Urodził się w 1911 r. pod
Przemyślem. Kiedy przyjechał na Śląsk z rodzicami, miał 11 lat.
Ukończył polonistykę w Krakowie, po studiach wrócił do Katowic i
zaprzyjaźnił się z Wilhelmem Szewczykiem. Napisał m.in. "25 lat
literatury na Śląsku (1920-1945)" i "Życie literackie na Śląsku w
latach 1922-1939", tłumaczył też na polski literaturę czeską.
Fascynował go polski romantyzm.
Jerzy Gorzelik ma własny pogląd na polską literaturę: - "Dziady"
Mickiewicza to grafomania i chora koncepcja polityczna. Wolę
niemieckojęzycznego poetę spod Raciborza Josefa von Eichendorffa. To
poeta uniwersalny, a jednocześnie zakorzeniony w swojej ojczyźnie -
Śląsku.
Hierowski uważał, że Śląsk jest polski, ale - wskutek wpływów
niemieckich - swą polskość w znacznym stopniu utracił. Uznał więc,
że trzeba walczyć z objawami zniemczenia i tendencjami
autonomicznymi. Przed 30 laty o Hierowskim mówiono, że jest jednym z
tych, którzy "przynieśli na Śląsk kaganek oświaty".
Gorzelik: - Polski system oświaty to indoktrynacja. Ślązaków
polonizowano, wmawiano nam, że mamy inną ojczyznę. Śmieszy mnie, gdy
słyszę, że inteligenci, którzy przyjeżdżali tutaj, "nieśli kaganek
oświaty". Kultura zaczyna się od czystych ubikacji, a z tym na
Śląsku nie było kłopotów. W innych częściach Polski było znacznie
gorzej. Gdzie w takim razie była kultura i kto kogo powinien tej
kultury uczyć?
Barbara, córka Hierowskiego, wyszła za mąż za informatyka Andrzeja
Gorzelika - Ślązaka z Koszutki. Zmarła w 1994 r. Jerzy Gorzelik nie
chwali się dziadkiem, który zmarł cztery lata przed jego
narodzinami: - Mama była Ślązaczką, bo urodziła się na Śląsku. Jej
rodziny nie znam. Wiem, że dziadek był dużej klasy krytykiem
literackim, ale przecież poglądy naszych dziadków nas nie
determinują.
Gorzelik wychował się na Koszutce, u babci Stefanii, matki ojca.
Jeden pradziadek był powstańcem, drugi - komisarzem plebiscytowym.
Bracia komisarza głosowali jednak podczas plebiscytu za
pozostawieniem Śląska Niemcom, a potem część ich rodzin wyjechała do
Niemiec. Dziadek Jerzego (również Jerzy) był polskim oficerem. W
1939 r. trafił do niemieckiej niewoli, z której uciekł. Za
działalność w Związku Walki Zbrojnej w Katowicach trafił do
Oświęcimia, a potem do Dachau. Po wojnie dwa lata spędził w
więzieniu za "szkalowanie władz PRL-u". Umarł w latach 60.
Co jego wnuk wyniósł z domu na Koszutce? - To, co przekazała mi
babcia: pogodę ducha, harmonię, przywiązanie do rodziny, no i
religijność.
O politykę ocierał się od czasów licealnych. Po raz pierwszy w 1987
r., gdy jako 16-latek trafił do Solidarności Walczącej. Imponował mu
Kornel Morawiecki. Z tamtych czasów pamięta go Michał Luty, dziś
wiceprezydent Katowic z Unii Wolności. Woził mu ulotki drukowane w
drukarni regionalnej "Solidarności". - Młody, bystry, bardzo ideowy,
a może nawet trochę fanatyczny - przypomina sobie Luty. - To mu
zostało do dziś.
W Krakowie Gorzelik zakładał Śląski Związek Akademicki. Było to
stowarzyszenie studentów pochodzących ze Śląska. W 1996 r. Związek
podpisał porozumienie o współpracy z Ruchem Autonomii Śląska. Część
studentów została członkami RAŚ.
1 maja 1996 r. Gorzelik pobił się pod pomnikiem Powstańców Śląskich
w Katowicach ze Zbyszkiem Zaborowskim, posłem SLD z Katowic. Dzień
był ciepły i duszny, a wszyscy - politycy SLD, anarchiści i
członkowie Ligi Republikańskiej - poirytowani. Gorzelik miał
rozdawać buraki tym, którzy kojarzą mu się z komuną. Podszedł do
Zaborowskiego (- Wtedy nie wiedziałem, kto to jest, ale znałem jego
twarz z telewizji) i wręczył mu ubrudzone ziemią warzywo. Dziś nikt
już nie pamięta, który z nich uderzył pierwszy. Gorzelikowi spadły
okulary i trafił do kolegium za zakłócanie porządku. Zyskał miano
anarchisty i wstąpił do Ligi Republikańskiej.

Nim w 1997 r. przestał być członkiem Ligi (na znak protestu
przeciwko jej wejściu do AWS), zdążył zorganizować pikietę przed
domem byłego polskiego komendanta obozu dla Niemców w Łambinowicach
pod Opolem.
Dobry kolega Gorzelika, działacz Stronnictwa Konserwatywno-
Ludowego: - On nie jest dobrym politykiem, choć bardzo chciałby nim
być. Szybko się zaperza, nie umie chłodno kalkulować, łatwo daje się
wypuszczać. Politycznie to on jest folklor.
- Nikt go nie chce przyjąć, więc wymyślił sobie, że zostanie liderem
jakiejś partii. Na razie to jest partia wirtualna, bo istnieje w
Internecie - śmieje się inny kolega Gorzelika. - Tak jak republika
śląska, o której marzą sfrustrowani Ślązacy z Niemiec, Austrii,
Australii, Stanów. Na stronach internetowych wylewają żale, że Śląsk
nie jest autonomicznym państwem, a przynajmniej, że nie leży w
Niemczech.
Przyjaciele Gorzelika mówią, że chciałby zostać senatorem, a
przynajmniej posłem. On sam unika odpowiedzi na pytanie o polityczną
przyszłość. Pracuje nad habilitacją, chodzi z córkami na spacery,
wygłasza wykłady o sztuce.
- Chciałbym kiedyś głośno krzyknąć z trybuny sejmowej, że dostajemy
za mało pieniędzy, że jesteśmy o krok od katastrofy. Żeby wreszcie
Polska usłyszała, że tutaj nie ma eldorado. Tutaj jest kataklizm.
Większość zwolenników i przyjaciół Gorzelika zgadza się mówić o nim
pod warunkiem, że w "Gazecie" nie pojawią się ich nazwiska.
Tłumaczą, że boją się posądzeń o śląski nacjonalizm.
Młody dziennikarz z Katowic: - To taki nasz śląski Woody Allen.
Prowokator i ekshibicjonista. Mówi o Śląsku to, co chcielibyśmy
usłyszeć, ale boimy się zapytać. A odpowiedź jest prosta - Śląsk ma
dość Polski
Profesor Wódz, politolog, pytany o Gorzelika i jego popleczników
wzrusza ramionami: - To zwykła frustracja. Śląsk jest zaniedb

jacggg Re: „Ślązak” z Przemyśla czyli biogra 14.09.09, 18:37

Brakuje tutaj źródła tego rozległego cytatu, natomiast oddaje mniej więcej moje
wrażenia z zespołu poczynań tego faceta, znanych z mediów (tym bardziej, że
większość podanych w powyższym poście informacji w nieco bardziej syntetycznym
ujęciu jest łatwo dostępna w sieci).

Jak dla mnie - on ma problemy ze stabilnością emocjonalną właśnie, jeszcze
bardziej - z wyważeniem poglądów (które zmienił już parę razy) oraz stanowczo za
duży ładunek negatywnych emocji, którym lubi dać upust w walce. Z wiatrakami.

Mamy czas budowania, a nie Solidarności walczącej. Chce się spełnić w akcji -
mógłby spróbować dołożyć swoją cegiełkę do budowy sprawnie funkcjonującego
związku metropolitalnego liczącego DWA MILIONY mieszkańców (z własnym centrum
decyzyjnym i realnym budżetem - bez tego będzie nadal taka mizeria, jak dotąd,
nawet palących problemów transportu komunalnego nie sposób ruszyć), co jest
bardziej sensowne, możliwe i ogromnie potrzebne (nie tylko dla GŚ, dla całej
Polski - ten region pozostaje kluczowy dla przyszłości całego kraju ze swoim
potencjałem ludnościowym i gospodarczym oraz ciągle sporym zapleczem surowcowym,
węgiel nadal jest naszym wielkim bogactwem - trzeba jednak obecnie sporych
inwestycji w tzw. czyste technologie węglowe, poważniejsi ludzie ze Śląska -
typu prof. Buzek - podejmują starania zdobycia 60 mld EUR z Brukseli na
ten cel w najbliższych latach, trzeba także odpowiednio wpłynąć na kształt
polityki całego naszego państwa - budżet centralny musi mieć w tym udział,
chodzi o politykę energetyczną, etc. etc. - nie tutaj miejsce na to).

Samo zrealizowanie takiego celu ogromni poprawi możliwości wpływania regionu na
politykę całego państwa, z korzyścią dla całej Polski zresztą.

O ile bardziej nie namiesza przy tym, zamiast pomóc. Obawiam się jednak, że to
jest poniżej ambicji niedoszłego trybuna nowego narodu, obecnie budującego
"drugą Szwajcarię"*...

Sądząc z ostatnich ekscesów - raczej by mu Irlandia Północna z tego wyszła -
oczywiście gdyby miał większe możliwości oddziaływania na rzeczywistość, niż te,
które mu Bozia dała - a Ślązacy byli tacy prości, za jakich nas zdaje się uważać...

*(dla zainteresowanych: Szwajcaria zbudowała swoje bogactwo dzięki bankom i
stuleciom neutralności - a nie jakimś bogactwom typu węgiel czy krowy milki,
jest ogromnym centrum finansowym całego świata i drugiego takiego prędko nie
będzie, działa tam ok. 630 banków - z których 5 należy do największych na
świecie, ma ok. 60 BILIONÓW = 60 tysięcy miliardów USD rezerw walutowych, 83 mln
uncji rezerw złota...)

Drzewko
Od najstarszego
Od najnowszego

awuk „Ślązak” z Przemyśla czyli biografia J.Gorzelika 13.09.09, 22:29

- Jestem Ślązakiem, nie Polakiem. Moja ojczyzna to Górny Śląsk. Nic
Polsce nie przyrzekałem, więc jej nie zdradziłem. Państwo, zwane
Rzecząpospolitą Polską, którego jestem obywatelem, odmówiło mi i
moim kolegom prawa do samookreślenia. I dlatego nie czuję się
zobowiązany do lojalności wobec tego państwa.Gorzelikowie mieszkają
na 13. piętrze dawnego hotelu asystenckiego na Osiedlu Tysiąclecia w
Katowicach. Aleksandra Gorzelik, żona Jerzego, pochodzi z Łodzi.
Podobnie jak mąż jest historykiem sztuki. Uczy w jednej z
katowickich szkół. Czuje się Polką, ale rozumie męża.
Gorzelik: - Dla mojej żony, podobnie jak dla wielu ludzi, sprawa
identyfikacji narodowej nie jest szczególnie istotna.
Córki Gorzelika - trzyletnia Anna i ośmioletnia Barbara - nauczyły
się kilku śląskich zwrotów od prababci z Koszutki (dzielnica
Katowic). - Z narodowością jest jak z religią - do decyzji, kim chce
się być, trzeba dojrzeć. Nie będę dzieciom wpajał tożsamości na
siłę. Niech same zdecydują, kim będą. Miło mi będzie, jeśli zostaną
Ślązaczkami.
Gorzelik ma 31 lat i jest adiunktem w Zakładzie Historii Sztuki
Uniwersytetu Śląskiego. Pracę magisterską pisał o "Tajemnicach
różańca" - malowanych na jedwabiu XVIII-wiecznych obrazach z Muzeum
Archidiecezjalnego w Katowicach. Doktorat obronił we Wrocławiu na
podstawie pracy o barokowym opactwie w Rudach Wielkich koło
Raciborza. Biegle posługuje się angielskim i niemieckim. Lubi XVI-
wieczne malarstwo weneckie i XVII-wieczne holenderskie. Chętnie
czyta Cata-Mackiewicza i Herberta.
Profesor Jacek Wódz, politolog (pochodzi z Mielca, ale od wielu lat
mieszka na Śląsku, przyjaciół ma wśród polityków z SLD, jak sam
przyznaje), dyrektor polsko-francuskiej Międzynarodowej Szkoły Nauk
Politycznych przy UŚ: - Miły człowiek, często rozmawiamy. Nikt go,
niestety, jeszcze nie zmusił do poważnej rozmowy, więc opowiada
naokoło te swoje dyrdymały.
- Jego dziadek się w grobie przewraca - wzdycha Tadeusz Kijonka,
poeta i pisarz. W Sali Portretowej redakcji miesięcznika "Śląsk" w
Katowicach, którego Kijonka jest redaktorem naczelnym, spogląda na
nas z portretu dziadek Gorzelika Zdzisław Hierowski.
Hierowski był jednym z najwybitniejszych krytyków i historyków
literatury mieszkających na Śląsku. Urodził się w 1911 r. pod
Przemyślem. Kiedy przyjechał na Śląsk z rodzicami, miał 11 lat.
Ukończył polonistykę w Krakowie, po studiach wrócił do Katowic i
zaprzyjaźnił się z Wilhelmem Szewczykiem. Napisał m.in. "25 lat
literatury na Śląsku (1920-1945)" i "Życie literackie na Śląsku w
latach 1922-1939", tłumaczył też na polski literaturę czeską.
Fascynował go polski romantyzm.
Jerzy Gorzelik ma własny pogląd na polską literaturę: - "Dziady"
Mickiewicza to grafomania i chora koncepcja polityczna. Wolę
niemieckojęzycznego poetę spod Raciborza Josefa von Eichendorffa. To
poeta uniwersalny, a jednocześnie zakorzeniony w swojej ojczyźnie -
Śląsku.
Hierowski uważał, że Śląsk jest polski, ale - wskutek wpływów
niemieckich - swą polskość w znacznym stopniu utracił. Uznał więc,
że trzeba walczyć z objawami zniemczenia i tendencjami
autonomicznymi. Przed 30 laty o Hierowskim mówiono, że jest jednym z
tych, którzy "przynieśli na Śląsk kaganek oświaty".
Gorzelik: - Polski system oświaty to indoktrynacja. Ślązaków
polonizowano, wmawiano nam, że mamy inną ojczyznę. Śmieszy mnie, gdy
słyszę, że inteligenci, którzy przyjeżdżali tutaj, "nieśli kaganek
oświaty". Kultura zaczyna się od czystych ubikacji, a z tym na
Śląsku nie było kłopotów. W innych częściach Polski było znacznie
gorzej. Gdzie w takim razie była kultura i kto kogo powinien tej
kultury uczyć?
Barbara, córka Hierowskiego, wyszła za mąż za informatyka Andrzeja
Gorzelika - Ślązaka z Koszutki. Zmarła w 1994 r. Jerzy Gorzelik nie
chwali się dziadkiem, który zmarł cztery lata przed jego
narodzinami: - Mama była Ślązaczką, bo urodziła się na Śląsku. Jej
rodziny nie znam. Wiem, że dziadek był dużej klasy krytykiem
literackim, ale przecież poglądy naszych dziadków nas nie
determinują.
Gorzelik wychował się na Koszutce, u babci Stefanii, matki ojca.
Jeden pradziadek był powstańcem, drugi - komisarzem plebiscytowym.
Bracia komisarza głosowali jednak podczas plebiscytu za
pozostawieniem Śląska Niemcom, a potem część ich rodzin wyjechała do
Niemiec. Dziadek Jerzego (również Jerzy) był polskim oficerem. W
1939 r. trafił do niemieckiej niewoli, z której uciekł. Za
działalność w Związku Walki Zbrojnej w Katowicach trafił do
Oświęcimia, a potem do Dachau. Po wojnie dwa lata spędził w
więzieniu za "szkalowanie władz PRL-u". Umarł w latach 60.
Co jego wnuk wyniósł z domu na Koszutce? - To, co przekazała mi
babcia: pogodę ducha, harmonię, przywiązanie do rodziny, no i
religijność.
O politykę ocierał się od czasów licealnych. Po raz pierwszy w 1987
r., gdy jako 16-latek trafił do Solidarności Walczącej. Imponował mu
Kornel Morawiecki. Z tamtych czasów pamięta go Michał Luty, dziś
wiceprezydent Katowic z Unii Wolności. Woził mu ulotki drukowane w
drukarni regionalnej "Solidarności". - Młody, bystry, bardzo ideowy,
a może nawet trochę fanatyczny - przypomina sobie Luty. - To mu
zostało do dziś.
W Krakowie Gorzelik zakładał Śląski Związek Akademicki. Było to
stowarzyszenie studentów pochodzących ze Śląska. W 1996 r. Związek
podpisał porozumienie o współpracy z Ruchem Autonomii Śląska. Część
studentów została członkami RAŚ.
1 maja 1996 r. Gorzelik pobił się pod pomnikiem Powstańców Śląskich
w Katowicach ze Zbyszkiem Zaborowskim, posłem SLD z Katowic. Dzień
był ciepły i duszny, a wszyscy - politycy SLD, anarchiści i
członkowie Ligi Republikańskiej - poirytowani. Gorzelik miał
rozdawać buraki tym, którzy kojarzą mu się z komuną. Podszedł do
Zaborowskiego (- Wtedy nie wiedziałem, kto to jest, ale znałem jego
twarz z telewizji) i wręczył mu ubrudzone ziemią warzywo. Dziś nikt
już nie pamięta, który z nich uderzył pierwszy. Gorzelikowi spadły
okulary i trafił do kolegium za zakłócanie porządku. Zyskał miano
anarchisty i wstąpił do Ligi Republikańskiej.

Nim w 1997 r. przestał być członkiem Ligi (na znak protestu
przeciwko jej wejściu do AWS), zdążył zorganizować pikietę przed
domem byłego polskiego komendanta obozu dla Niemców w Łambinowicach
pod Opolem.
Dobry kolega Gorzelika, działacz Stronnictwa Konserwatywno-
Ludowego: - On nie jest dobrym politykiem, choć bardzo chciałby nim
być. Szybko się zaperza, nie umie chłodno kalkulować, łatwo daje się
wypuszczać. Politycznie to on jest folklor.
- Nikt go nie chce przyjąć, więc wymyślił sobie, że zostanie liderem
jakiejś partii. Na razie to jest partia wirtualna, bo istnieje w
Internecie - śmieje się inny kolega Gorzelika. - Tak jak republika
śląska, o której marzą sfrustrowani Ślązacy z Niemiec, Austrii,
Australii, Stanów. Na stronach internetowych wylewają żale, że Śląsk
nie jest autonomicznym państwem, a przynajmniej, że nie leży w
Niemczech.
Przyjaciele Gorzelika mówią, że chciałby zostać senatorem, a
przynajmniej posłem. On sam unika odpowiedzi na pytanie o polityczną
przyszłość. Pracuje nad habilitacją, chodzi z córkami na spacery,
wygłasza wykłady o sztuce.
- Chciałbym kiedyś głośno krzyknąć z trybuny sejmowej, że dostajemy
za mało pieniędzy, że jesteśmy o krok od katastrofy. Żeby wreszcie
Polska usłyszała, że tutaj nie ma eldorado. Tutaj jest kataklizm.
Większość zwolenników i przyjaciół Gorzelika zgadza się mówić o nim
pod warunkiem, że w "Gazecie" nie pojawią się ich nazwiska.
Tłumaczą, że boją się posądzeń o śląski nacjonalizm.
Młody dziennikarz z Katowic: - To taki nasz śląski Woody Allen.
Prowokator i ekshibicjonista. Mówi o Śląsku to, co chcielibyśmy
usłyszeć, ale boimy się zapytać. A odpowiedź jest prosta - Śląsk ma
dość Polski
Profesor Wódz, politolog, pytany o Gorzelika i jego popleczników
wzrusza ramionami: - To zwykła frustracja. Śląsk jest zaniedb
- jacggg Re: „Ślązak” z Przemyśla czyli biogra 14.09.09, 18:37
  
  Brakuje tutaj źródła tego rozległego cytatu, natomiast oddaje mniej więcej moje
  wrażenia z zespołu poczynań tego faceta, znanych z mediów (tym bardziej, że
  większość podanych w powyższym poście informacji w nieco bardziej syntetycznym
  ujęciu jest łatwo dostępna w sieci).
  
  Jak dla mnie - on ma problemy ze stabilnością emocjonalną właśnie, jeszcze
  bardziej - z wyważeniem poglądów (które zmienił już parę razy) oraz stanowczo za
  duży ładunek negatywnych emocji, którym lubi dać upust w walce. Z wiatrakami.
  
  Mamy czas budowania, a nie Solidarności walczącej. Chce się spełnić w akcji -
  mógłby spróbować dołożyć swoją cegiełkę do budowy sprawnie funkcjonującego
  związku metropolitalnego liczącego DWA MILIONY mieszkańców (z własnym centrum
  decyzyjnym i realnym budżetem - bez tego będzie nadal taka mizeria, jak dotąd,
  nawet palących problemów transportu komunalnego nie sposób ruszyć), co jest
  bardziej sensowne, możliwe i ogromnie potrzebne (nie tylko dla GŚ, dla całej
  Polski - ten region pozostaje kluczowy dla przyszłości całego kraju ze swoim
  potencjałem ludnościowym i gospodarczym oraz ciągle sporym zapleczem surowcowym,
  węgiel nadal jest naszym wielkim bogactwem - trzeba jednak obecnie sporych
  inwestycji w tzw. czyste technologie węglowe, poważniejsi ludzie ze Śląska -
  typu prof. Buzek - podejmują starania zdobycia 60 mld EUR z Brukseli na
  ten cel w najbliższych latach, trzeba także odpowiednio wpłynąć na kształt
  polityki całego naszego państwa - budżet centralny musi mieć w tym udział,
  chodzi o politykę energetyczną, etc. etc. - nie tutaj miejsce na to).
  
  Samo zrealizowanie takiego celu ogromni poprawi możliwości wpływania regionu na
  politykę całego państwa, z korzyścią dla całej Polski zresztą.
  
  O ile bardziej nie namiesza przy tym, zamiast pomóc. Obawiam się jednak, że to
  jest poniżej ambicji niedoszłego trybuna nowego narodu, obecnie budującego
  "drugą Szwajcarię"*...
  
  Sądząc z ostatnich ekscesów - raczej by mu Irlandia Północna z tego wyszła -
  oczywiście gdyby miał większe możliwości oddziaływania na rzeczywistość, niż te,
  które mu Bozia dała - a Ślązacy byli tacy prości, za jakich nas zdaje się uważać...
  
  *(dla zainteresowanych: Szwajcaria zbudowała swoje bogactwo dzięki bankom i
  stuleciom neutralności - a nie jakimś bogactwom typu węgiel czy krowy milki,
  jest ogromnym centrum finansowym całego świata i drugiego takiego prędko nie
  będzie, działa tam ok. 630 banków - z których 5 należy do największych na
  świecie, ma ok. 60 BILIONÓW = 60 tysięcy miliardów USD rezerw walutowych, 83 mln
  uncji rezerw złota...)
- warszyc2 Opluwanie Polskości czyli wpisy na forum Tychy.pl 27.09.09, 20:42
  
  Od paru mięsięcy a ostatnio coraz intensywniej inny działacz RAŚ
  Dariusz Dyrda były radny SLD,były dziennikarz Trybuny Robotniczej.
  Polaków nazywa szowinistami,nacjonalistami...a Rotę "szowinistyczną
  pieśnią" : jeśli tacy są działacze RAŚ to gratuluję...
  
  www.tychy.pl/CBoardListThreads/exeThreadList/?thread_id=15883

Najnowsze z forum Publicystyka

Zaloguj się