marian.kaluski
16.12.05, 05:06
Podczas wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku Wielka Brytania
zaproponowała stronom walczącym linię demarkacyjną, która na odcinku Galicji
Wschodniej, zgodnie z aktualnym stanem militarnym, przebiegała na wschód od
Lwowa, tym samym pozostawiając to arcypolskie miasto po stronie polskiej.
Było to zgodne z porozumieniem zawartym w Spa (Belgia) w lipcu 1920 roku
przez przedstawicieli Polski, Francji, Wielkiej Brytanii i Włoch.
Co więcej, historyk brytyjski Norman Davies w swej niedawno wydanej
książce o Powstaniu Warszawskim pt. „Powstanie 44” pisze, że we wszystkich
czterech memorandach brytyjskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych na temat
wschodniej granicy Polski z 19 i 22 listopada 1943 roku oraz z 12 lutego i 25
lipca 1944 roku Brytyjczycy uważają, że Lwów powinien pozostać przy Polsce.
Również prof. Oskar Halecki w swej „Historii Polski” (Londyn 1958, s. 299)
pisze, że także prezydent USA F. Roosevelt chciał ratować Lwów dla Polski.
Tak się jednak nie stało. Lwów, w którym Matka Boska została ogłoszoną w
1656 roku Królową Polski, wyrwano brutalnie z łona polskiej Macierzy. A stało
się tak nie tylko dlatego, że Stalin chciał Lwów koniecznie przyłączyć do
Związku Sowieckiego, ale dlatego, że w tym swoim postanowieniu mógł
wykorzystać mapę „brytyjską” ze sfałszowaną Linią Curzona. I na ten fakt, jak
i na to że rzekomo także sam rząd polski akceptował oderwanie Lwowa od Polski
w 1920 roku, Stalin się powoływał i sprawę przez to uważał za zamkniętą.
Kto sfałszował tę mapę?
Sfałszował ją historyk, pracownik brytyjskiego MSZ Lewis Namier (1886-
1960). Był to Żyd polski, który uprzednio nazywał się Ludwik Bernstajn-
Znamierowski. Był polakożercą i dlatego to zrobił; nie wyklucza się, że był
jeszcze jednym agentem sowieckim w Londynie. Potem, czyli po 1945 roku,
bezwstydnie się chwalił, że to on, a nie lord Curzon jest „autorem linii
Curzona” (Jerzy Węgierski „Nieznana prawda o tzw. Linii Curzona” „Lwów i
Kresy” Nr 97, Czerwiec 2005).
Tak więc Polska utraciła Lwów w dużym stopniu przez antypolskiego Żyda.
Marian Kałuski