Don Juan i szalona królowa

[rs_gazeta_forum]

Pan Dariusz Nowacki zachwycił się nową powieścią Andrzeja Barta. Cóż, nie
pozostaje nic innego, jak samemu zweryfikować taką możliwość ;).

Don Juan i szalona królowa

[nekomimi]

Tylko po co było streszczać fabułę i ujawniać zakończenie,
drogi recenzencie?

[andrzejgozdzikowski]

coz, moim zdaniem nadmiernie sliniacy sie recenzent Nowacki nie wrozy dobrze nowej ksiazce Barta. powod? recenzent Nowacki zwykl wystawiac laurki swym kolegom. z powaznym krytykowaniem kolegów, jak wiadomo, nie ma lekko. nawiasem mowiac, litosci, panie Dariuszu - a cóż to znowu za nieszablonowy dowcip z tym okiem szpada przebijanym? dla mnie troche za mało..

Przesadzona recenzja

[melancho]

Przedmówca niestety nie mylił się w swoich obawach. Książkę przeczytałem parę
dni temu i do dziś dnia nie mogę się w niej doszukać tych wszystkich rewelacji
wskazanych przez p.Nowackiego. Zacznijmy od tego co dobre. Przede wszystkim
naprawde piękny język, niektóre zdania warto przeczytać sobie na głos aby
dostrzec urodę ich brzmienia i rytmu. Ponadto, aktywny wtrącający się prawie
narrator, który nie wstydzi się pokazać swoich sympatii i antypatii (za naprawde
sympatyczny uznałem fragment, w którym narrator oswiadcza, że przechodzi z
bohaterem na "Juan" zamiast "Don Juan", po czym w nastepnym akapicie przeprasza
za niestosowność i, wymawiając się nadmiarem wina dzień wcześniej,wraca do formy
w pełni oficjalnej.
Czas na przygany. Narrator przez swoją aktywność irytuje zupełnie niepotrzebnym
odwoływaniem się do czasów o wiele późniejszych zwłaszcza w kontekście obiektów
architektonicznych.Czasami miałem wrażenie, że autor pragnie się podzielić z
czytelnikami na bieżąco zdobywaną na temat losów budowli sakralnych. Niestety
nie prowadzi to doniką, przynajmniej moim zdaniem.
Recenzent podkresla wyraziscie problem powrotu bohatera do jego szumnej
przeszlosci i dylematami z tym zwiazanymi.Recenzja wskazuje, ze nalezy wpatrywac
sie w Don Juana i jego wewnętrzny bój z grzesznym swiatem.Tymczasem bohater,
choc naprawde budzi sympatie, podejmuje swoje wybory z niejasnych przyczyn, gdyz
on sam jawi sie jako jedynie powloka bez celow,woli i marzen. Z niewiadomych
przyczyn budzi tez podziw i uczucia w innych.
Ponadto rzekomo wspolczesne debaty ogolnoludzkie i swiatopogladowe wcale niczego
nie wnosza i moim zdaniem są dość płytkie (rozmowa inkwizytora z szalonym
szlachcicem),naskórkowe.
Po przeczytaniu książki pozostałem z wrażeniem, że spożyłem bulion, który w
założeniu miał mieć miły smak,ale z niewiadomych przyczyn został rozwodniony.

Rację ma autor,że jest to literatura popularna. Wszystkich tych, którzy ulegli
urokowi recencji, pragnę przestrzec, że moga poczuć sie zawiedzeni. Jeśli ktoś
natomiast chce przeczytać coś napisanego piekna polszczyną,poprawnie osadzonego
w czasach XVI-wiecznej Hiszpanii, proszę bardzo.

Oczywiście, to jest mój punkt widzenia, być może są i tacy, którzy entuzjazm
recenzenta podzielą.