Tato, jesteś frajerem

[anus1978]

czytając to, łzy garnął mi się do oczu... nie chcę pisać o sobie, ja
mam ojca, było różnie ale przynajmniej teraz mogę na niego liczyć.
ale chciałam napisać coś o swoim mężu, bardziej identyfikuje sie z
autorem tego tekstu...nie miał normalnej rodziny, nawet matka nigdy
nie potrafiła być normaną matką, kolezanki, koledzy (po rozwodzie)
byli wazniejsi...gdy poznałam mojego męża było mi go żal,
współczułam mu, uczyłam go rodziny, odpowiedzialności i dzielenia
się nie tylko uczuciem...dałam wszystko z siebie mamy 4 letniego
syna...dwa lata temu odszedł od nas ...wybrał wolnośc..koleżanki i
kolegów bez obowiązków i zobowiązań ... swojemu dziecku robi to sam
samo czeo sam doświadczył... nigdy go nie ma, umówi się na
odwiedziny i nie przychodzi wymyślając coś na biegu...ja czuję się
oszukana ,zraniona porzucona...ale co czuje moje dziecko??? czy
będzie miał pretensję do mnie że związałam się z takim
człowiekiem..że nie potrafiłam zapewnić mu normalnej rodziny
normalnego domu...i dlaczego mój (jeszcze mąż) powiela błędy swoich
rodziców.... jak można być takim egoistycznym draniem..???

[pis-pis]

Feministyczna akcja. A może by tak coś o tych wyzwolonych matkach,
które zostawiaja mężów i odchodzą do kochanka? Nie piłem, nie biłem,
nie paliłem nawet papierosów. Kochałem, pracowalem ciężko i
zjamowałem się dzieckiem. Mojej zonie zachciało się jednak kariery
artystycznej i w krótce zostawiła mnie, pospolitego inżyniera i
naszego synka dla fotografa. Załamałem się. Żadna z kolezanek mojej
zony nie ma normalnego domu. Wszystkie sa po rozwodzie. Wszyscy moi
kumple mają normalne domy. Do kogo ja mam list napisać?

[maruda.r]

pis-pis napisał:

> Feministyczna akcja. A może by tak coś o tych wyzwolonych matkach,
> które zostawiaja mężów i odchodzą do kochanka? Nie piłem, nie biłem,
> nie paliłem nawet papierosów. Kochałem, pracowalem ciężko i
> zjamowałem się dzieckiem. Mojej zonie zachciało się jednak kariery
> artystycznej i w krótce zostawiła mnie, pospolitego inżyniera i
> naszego synka dla fotografa. Załamałem się. Żadna z kolezanek mojej
> zony nie ma normalnego domu. Wszystkie sa po rozwodzie. Wszyscy moi
> kumple mają normalne domy.

**********************************

Jeżeli robisz coś na siłę, to efektem będzie "normalny dom" opisany w artykule.

Jesteś stary, mój ojcze...

[parazyd]

Jesteś stary, mój ojcze - syn Williama rzekł
I twe włosy już całkiem zbielały;
Czy uważasz za słuszne, zważywszy twój wiek,
Stać na głowie bez przerwy dzień cały?

W dniach młodości - rzekł ojciec - martwiło mnie to
I o mózg mój wpadałem wciąż w trwogę,
Lecz dziś, kiedy wiem już, że nie mam tam go,
Nieustannie na łbie stawać mogę.

:)))

Czy u nas wszystko musi być martyrologią?

[mnemon]

Nie można pisać o tym, jak ludziom udaje się? Jak żyją ci, którzy
mają normalne życie, normalne dochody (obecnie 10-20Kzł)? Jak oni to
robią, że do takiej normalności dochodzą? Rzygać się chce od takich
artykułów. Ja tego nie rozumiem. Na Zachodzie dziennikarze publikują
artykuły o interesujących ludziach, ich osiągnięciach, a u nas szara
rzeczywistość, wypaczenia, jakiś margines. Zamiast pisać o
biznesmenie, który łączy życie rodzinne z zawodowym, przy okazji
osiągającym godziwy status, to publikuje się artykuł o jakimś
szoferze. Co może być ciekawego w życiu kierowcy ciężarówki? Dużo
bardziej interesujące jest życie tego syna, a nie ojca. Ale tego w
artykule już zabrakło.

Propagowanie walki o męską dominację

[mis22]

Gdy przeczytałem jak "psychoterepeuta" Eichelbergerem wyzywa
mężczyzn którzy nie mają dominującej pozycji w rodzinie
od "kastratów" to pomyślałem, że normalne pełne rodziny w Polsce
przechodzą do historii. Powinien on rozumieć, że w każdej grupie
społecznej, a więc i w rodzinie, ludzie walczą o dominację. Czasem
dominuje mężczyzna, czasem kobieta, czasem jest małżeństwo
partnerskie gdzie panuje względna równowaga. Wydawałoby się, że w
XXI wieku człowiek, który skończył zapewne studia psychologiczne
powinien rozumieć, że nie ma nic w tym złego gdy kobieta dominuje.
Tymczasem wyzywa on słabszych psychicznie mężczyzn od "kastratów" -
propagując kulturę machismo gdzie mężczyzna musi dominować. Nic
dziwnego, że tylu mężczyzn bije kobiety w polskich domach. Gdy nie w
stanie zdobyć dominującej pozycji słowami, to walczy o to pięścią.

"kastraci" - myślę, że chodziło o coś innego

[zwyklaosoba]

Byłem w dużym samoobsługowym sklepie świadkiem sceny: mężczyzna ok.
55-60 lat wraz z żoną. On przegląda wyłożone koszule, widać, że go
jakaś zainteresowała; nagle żona wyrywa mu oglądaną koszulę z ręki,
odrzuca na półkę i podaje inną ze słowami: Tą weźmiemy. Facet
wygladał na zagubionego, a mi się naprawdę zrobiło go żal. I myślę,
że o takich "kastratów" chodziło. Ale częściowo sami są sobie winni -
jak nie potrafią nic ugotować, wyprać czy wyprasować, to w pewnym
momencie stają się jak nieporadne dzieci. To samo zresztą dotyczy
kobiet, które nie potrafią wypełnić PITu, napisać pisma do urzędu
czy reklamacji za fakturę, albo wymienić baterii w pilocie do
telewizora, bo zawsze to robi mąż. Trzeba sobie pomagać i wspierać
się, ale nie można drugiej osoby wyręczać z podstawowych czynności
życiowych. Ku przestrodze wszystkim wygodnym.

[hermina5]

a ja mam wykładowcę na studiach, który wyżywa sie na innych ludziach, za to , z
e nei wyszło mu zycie osobiste. 3 zony, z kazdą dzieci i kazda wreszcie ma dosc
- jakoś nie wydaje mi sie, żeby to z ich winy tak kazda miała dosc...
I to jest nie do zniesienia - człowiek przenosi swoje frustracje na zycie
zawodowe , psychicznei znęca sie zarówno nad studentami, jak i nad
wspólpracownikami. Nie macie pojecia jak cięzką osoba do wspólpracy jest taki
sfrustrowany wielokrotny ojciec i mąż ...Przepraszam, ze to piszę, ale naprawde
- kobiety potrafią być upierdliwe, jesli w zyciu im nie idzie, ale to co
potrafią męzczyżni - to jest dopiero koszmar...

kierowcy ciężarówek

[pendrek_wyrzutek]

mnemon napisał:

> szoferze. Co może być ciekawego w życiu kierowcy ciężarówki?

Znam kierowce ciezarowki z ciekawym zyciem i fajna rodzina.
Znam tez ponurych oraz nudnych profesorow, politykow i artystow.

Co z tego wynika?

kocham Cię Tato

[platfers]

Mój ojciec też był frajerem. Strach przed nim był codzinnością moich dni w
podstawówce. Pił. Szczerze mówiąc wolałem jak wracał do domu pijany - wtedy był
spokojny. Na trzeźwo był nie do wytrzymania - przemoc psychiczna.

Teraz nie pije już 8 lat. Nie boję się Go. Potrafimy porozmawiać, pożartować.
Powiem nawet więcej - kocham Go i jestem z Niego dumny. Wybrał rodzinę zamiast
wódki. To jest możliwe.

[nick.crestone]

anus1978 napisała:

"gdy poznałam mojego męża było mi go żal,
współczułam mu, uczyłam go rodziny, odpowiedzialności i dzielenia
się nie tylko uczuciem...dałam wszystko z siebie"

Skąd sie biorą takie masochistki jak anus1978? Zamiast miłości jest
projekt wychowawczy. Zdaje się, że są wciąż takie dziewczyny, które
po poznaniu faceta zamierzaja go zmienić, przerobić, wychować? Jak
widzisz pokręconego faceta - uciekaj. Nie miej dzieci z byle kim.

[puch4cz]

O swoim ojcu moglbym ksiazke napisac. Ot, dzisiaj bluzgal na mnie
przez ok 10 minut (sam slowotok), bo nie pomylem naczyn zanim on
przyszedl do domu! No to musialem posluchac, jaki jestem p...
nierob, nygus i takie tam. Ale ja sie nie przejmuje, ten czlowiek
zniknie z mojego zycia za niedlugi czas i tylko od jego zachowania
teraz zalezy, jak potocza sie nasze stosunki. Mam 21 lat.

A "matki" ?!

[moher75]

O wiele częściej spotykam się z relacjami nt wyrodnych matek niż
ojców - a już ostatnim "hitem" mamusiek jest wypychanie tatusiów
nogami i rękami do pracy za granicą. Dzieci tęsknią, tatusiowie
tęsknią a mamusie przepalają funciaki w solariach...

Przez ostatnie lata GW lansowała wolność osobistą

[paralela1]

tatusia i mamusi ponad katolską zacofaną rodzinę a teraz nagle jej się coś
odmieniło i tego wolnego singla opiernicza, wykształciuchy są zdezorientowane,
co jest trendy i political correct? Wolny tatuś z dupami, realizujacy liberalny
model wolnych singli czy pełba ale zacofana rodzina, zbyt kojarząca się z
katolstwem i wykleta przez liberałów feministki i GW.

[pijaki]

Co ty pierniczysz?!!!

Możesz podać przykład jednego artykułu (poważnego, a nie z działu
deser), w którym chwali się uciekanie przed odpowiedzialnością i
wyrzekanie własnych dzieci. Nie jestem fanem GW, ale przydało by ci
się trochę obiektywizmu.
Poza tym nie popadaj w skrajności - czy pełna rodzina to zaraz musi
być zacofana i kojarząca się "katolstwem". Bzdury!!!

Dobrze mówisz!

[facio84]

Linia tego tabloidu musi mocno konfudować wiernych czytelników, którzy już sami nie wiedzą, co jest dobre.

[maaac]

Rozumiem, że Ty wiesz "co jest dobre" nie na podstawie własnego
osądu, a "linii" jakiejś gazety?

Tato, jesteś potrzebny...

[cohiba_md]

Jestem w ciąży... Ojciec dziecka, człowiek którego kocham ponad
wszystko, nie chce nas. Nie kocha mnie więc rozumiem, że ja jestem
zbędna, ale dziecko... Nie będę się wpychać na siłę. To jego wybór.
Może boi się odpowiedzialności, a może dzieciństwo bez ojca nie
nauczyło go jak ważny jest tata w życiu dziecka. Nie wiem... Wiem
tylko, że nasze dziecko nigdy nie usłyszy złego słowa o ojcu. Będzie
go znało ze zdjęć i filmów. Będzie wiedziało, że był dobrym
człowiekiem, fajnym facetem, wesołym, poukładanym, szalonym. I dowie
się, że tata kiedyś bardzo kochał mamę.
Dlaczego tak? Bo nie chcę zamknąć im drogi do poznania, jeżeli
kiedyś ojciec tego zapragnie. Bo kocham tego faceta i wierzę, że
kiedyś będzie chciał przytulić nasze dziecko, a ja nie mam prawa i
nie chcę mu tego zabrać.
Wiem, że nie będzie z dumą każdego dnia obserwował, jak malec
dorasta, jak się rozwija. Wiem, że malec nie doświadczy
bezpieczeństwa jakie daje obecność taty. Wiem, że tata nie przekaże
mu swojej wiedzy. I wiem, że przez to nasze dziecko będzie uboższe.
Matka nie zastąpi ojca niestety, choćby bardzo się starała.
Wiem tylko, że nie dopuszczę by nasze dziecko powiedziało na widok
ojca (jeżeli do takiego spotkania dojdzie) "nienawidzę cię". Zrobię
wszystko, by były to słowa "Tato, dobrze że jesteś"...

[kaz-oo]

Cohiba, napisałaś tak pięknie i tak naiwnie głupio.

>Będzie wiedziało, że był dobrym
> człowiekiem, fajnym facetem, wesołym, poukładanym, szalonym. I dowie
> się, że tata kiedyś bardzo kochał mamę.>

I będzie się zastanawiało co jest nie tak i nim i mamą, że nie zasłużyli na
miłość i uwagę tego "ideału". Potem odkryje mistyfikacje i dojdzie do wniosku,
że matka go okłamywała.

Bo kocham tego faceta i wierzę, że
> kiedyś będzie chciał przytulić nasze dziecko, a ja nie mam prawa i
> nie chcę mu tego zabrać.>

Piszesz tak jakby to dziecko zawsze miało pozostac małym dieckiem. 2, 4-latka
można jeszcze od biedy przytulić po latach niewidzenia. 10-latka dużo trudniej,
a nastolatka wcale. I Twoje starania o zachowanie nieprawdziwego,
wyidealizowanego wizerunku ojca są z góry skazane na niepodwodzenie. Bo dzieci
są bystrymi obserwatorami, a dorastajace dzxieci bezlitosnymi sędziami swoich
rodziców.

>Wiem tylko, że nie dopuszczę by nasze dziecko powiedziało na widok
> ojca (jeżeli do takiego spotkania dojdzie) "nienawidzę cię". Zrobię
> wszystko, by były to słowa "Tato, dobrze że jesteś"...

Dziecko raczej zapyta :Tato, gdzie byłeś?"

[cohiba_md]

Dlaczego głupio? Wszystko zależy od matki i tego czy powie prawdę o
ojcu. Nie mem zamiaru robić z ojca tego Malucha demona tylko
dlatego, że mnie nie kocha. Trudno. Winę ponoszę za to także ja.
Miłość jest dwustronna i wina za jej śmierć najczęściej też.
Nie chcę faceta idealizować, ale stawianie go za karę na straconej
pozycji jest złe. Tak jest najczęściej, że matki mszczą się na
ojcach swoich dzieci. Tylko po co? Nikomu to nic dobrego nie daje.
Nasze dziecko musi wierzyć, że tata jest dobrym człowiekiem. Bo
jeżeli przyjdzie im się kiedyś spotkać, to lepiej będzie mieć ciepłe
uczucia. Nie chcę by nasze dziecko czuło nienawiść do ojca. Gdy
będzie gotowe na rozmowę będę rozmawiać, ale nigdy nie powiem źle o
R. Dzieci w dużej mierze postrzegają nieobecnego rodzica tak, jak go
przedstawia drugi rodzic.
Piszesz, że dzieci są bezlitosnymi sędziami rodziców. Racja. Więc
jak osądzi mnie dziecko za naukę nienawiści do ojca.
Być może zapyta ojca "gdzie byłeś", ale nie chcę by po tym pytaniu
zatrzasnęło mu drzwi przed nosem. Chce, żeby chcieli ze sobą
rozmawiać.
I to może naiwność KAZ-OO. Ale ja tak to widzę.

[kaz-oo]

Oczywiscie nie jest demonem dlatego, że Cię nie kocha, ale też nie jest "dobrym
człowiekiem, fajnym facetem" jeśli nie chce ponieść odpowiedzialności za WASZE
dziecko.
Napisałaś: "Nasze dziecko musi wierzyć, że tata jest dobrym człowiekiem". Otóż
nie musi. Wcześniej czy później odkryje smutną prawdę, niezależnie od tego co
mu powiesz na temat ojca i samo dokona oceny. Surowej oceny, bo młodość lubi być
bezkompromisowa i czarno-biała. Nie namawiam Cię do oczerniania ojca w oczach
dziecka, a jedynie przestrzegam przed zbytnią idealizacją jego osoby, bo skutek
tego może być dokładnie odwrotny od zamierzonego.

[cohiba_md]

To ja go idealizuję, bo pomimo wszystko wciąż go kocham i pewnie
dlatego wydaje mi się, że kiedyś między nim a dzieckiem będzie dobra
relacja... Jest mi po prostu ciężko.

[kaz-oo]

Wiem, że Ci ciężko i bardzo Ci współczuję. Miejmy nadzieję, że "tatuś" jednak
dorośnie do swojej roli na tyle wcześnie, że dziecko nie odczuje tak bardzo jego
braku. Jeśli nie, to będziesz musiała znależć złoty środek na wizerunek ojca
przekazany dziecku. Na pewno nie powinien być czarny, ale również nie całkowicie
wybielony, tak aby w przyszłości konfrontacja z rzeczywistością nie była dla
Twojego dziecka zbyt bolesna.
Życzę Ci dużo siły i szczęśliwego zakończenie tego trudnego etapu życia.Pozdr.

[aurita]

cohiba moj ojciec odszedl od mojej matki jak mialam 1,5 roku. Rozwiodl sie jak
mialam 7. Zobaczylam go jak mialam 15.
Matka caly czas ZMUSZALA mnie do pisania do niego listow "zeby byl kontakt",
tlumaczyla go ze to przez Jego siostry odszedl itp itd.
I wszystko na nic: mamy zimne relacje, obojetne nawet.
Pisanie do jego listow bylo zmora mojego dziecinstwa: nic mu nie mialam do
powiedzenia, nic! i zrodlem konfliktow z moja matka. I uwazam ze jego siostry
nie sa winny temu ze odszedl: to jego wybor i jego wina.
Nie tworz dziecku "bajki" , dziecko i tak pozna prawde....
A matce juz nie wierze: klamala

Przeczytałem ten artykuł i...

[credit28]

jakbym widział fragment swojego życia: gorzała, przemoc i kompletny
rak odpowiedzialności. Dziś mam 33 lata jestem człowiekiem
samodzielnym i jak widzę człowieka, który mnie spłodził mijam go jak
każdego obcego człowieka. Bo jak można odnosic się do kogos, kto
własne dziecko wyrzuca z domu... Dziś mieszka samotnie, ma dużo
wolnego czasu na przemyślenia i nikt mu nie truje żeby nie pił
wódy... Otwarcie przyznam się, iz czekam kiedy umrze, bo przeciez
wszyscy kiedyś umrzemy. Tylko czy w jego przypadku będzie ktoś, kto
mu w ostatnich godzinach pomoże? A czas upływa, upływa...

Tato, jesteś frajerem

[sem.mes]

Do domu wpadam tylko na sobotę niedzielę, widzę jak moja 3 i 4
miesięczna córka oddala się ode mnie. Moja żona jakoś to jeszcze
potrafi znieść. Po przeczytaniu tego artykułu zobaczyłem siebie
oczami mojej córki i się przeraziłem.

[moherfucker1]

Ciekawe - jak mozesz miec dzieci w wieku 3 i 4 miesiace?

Jesli ciaza byla blizniacza, to wiek maja taki sam. Nie moglo byc sytuacji,
kiedy jedno dziecko rodi sie w 8. miesiacu, a drugie w 9tym.

Cos krecisz - na dodatek cienko. Ciaza u czlowiek trwa c.a. dziewiec miesiecy.

[sem.mes]

moherfucker1 napisał:

> Ciekawe - jak mozesz miec dzieci w wieku 3 i 4 miesiace?
>
> Jesli ciaza byla blizniacza, to wiek maja taki sam. Nie moglo byc
sytuacji,
> kiedy jedno dziecko rodi sie w 8. miesiacu, a drugie w 9tym.
>
> Cos krecisz - na dodatek cienko. Ciaza u czlowiek trwa c.a.
dziewiec miesiecy.

3 lata i 4 miesiące, nie wszystko moherfucker1 jest globalnym
spiskiem ;-).

A co jeśli i matka i ojciec są do bani? Kanał...

[ml130676]

...i cała familia to syf i malaria. Pochodzę z tzw.
rodziny "yntelygenckiej". Alkoholizm mojej matki do dziś "nie
przechodzi jej rodzicom przez gardło", ale to była w sumie
nieszczęśliwa i stłamszona przez silną osobowość swojej matki
kobieta - świeć Panie nad jej duszą. Ojciec zaś to przecież "wzór" -
dobry rodziciel, obowiązkowy, przykładny i odpowiedzialny
dla...swojej nowej rodziny. Skąd to znamy..."starzy" się rozwodzą,
matka zostaje sama, ojciec zaraz łapie kolejną partnerkę, żeni się,
robi kolejne dziecko względnie dzieci i jest obiektem podziwu u
znajomych z pracy, którzy...nie wiedzą o jego poprzednim życiu.
Matka moja może i piła, może była mentalną dziwką (jak twierdzi
ojciec), ale nigdy nie potraktowała mnie z taką złością,
niesprawiedliwością i pogardą, jak to on czynił wielokrotnie.
Jeszcze niedawno z rozbrajającą szczerością oznajmił mi, że moje
narodziny to było jedno z najgorszych wydarzeń w jego życiu, które
zniszczyło jego plany i marzenia, zabiło związek z inną kobietą ,
uniemożliwiło mu studia, zamknęło drzwi do kariery etc. Pomijając
poprzednie skrobanki mojej matki i jeszcze kilka następnych po moim
urodzeniu, tatuś-tatulo-tatuńcio zrobił mi wielką łaskę, że zgodził
się w ogóle na moje pomyślne przebycie 9 miesięcy, nie dusząc w
międzyczasie mojej matki, nie trując jej ani nie paląc żywcem. Fakt,
że nie utopił mnie po urodzeniu, ani nie spacyfikował w
dzieciństwie, też poczytam mu za wielką dobroć i łaskę tyrana, który
uczynił przecież ze mnie dziecko-widmo. Przykrą i niezręczną
sytuacją jest fakt zdziwienia w oczach znajomych taty, że ma "jakąś"
córkę z poprzedniego małżeństwa. Przykre jest wysłuchiwanie przez
ponad dwadzieścia lat, że się jest nieudanym przypadkowym
egzemplarzem...Skończyłam studia, pracuję, mam udane dzieci, nie
palę, nie piję, nie biorę narkotyków. Dbam o zdrowie, staram się
ładnie wysławiać i nie zawalać bieżących spraw. Jestem uprzejma i
lubię pomagać ludziom, kocham zwierzęta i szanuję zieleń. A mój
ojciec w banalnej kłótni powiedział mi, że się mnie wstydzi...mam
nadzieję, że kiedyś dojdzie do tego, że zostanie sam, będzie miał
duuuużo czasu na przemyślenia i złapie takiego doła jak ja wiele
razy, kiedy wyzywał mnie w obecności przyrodniego rodzeństwa,
ostentacyjnie manifestował niechęć do mojego wyglądu, zamykał w
mieszkaniu, a resztę rodziny zabierał do kina, a na moją histerię w
miejscu publicznym (zmarła mi matka, dziecko przeszło poważną
chorobę, a moje małżeństwo było w kryzysie) zareagował oznajmieniem
wszem i wobec, że jestem niezrównoważona psychicznie. Gros moich
znajomych miało dzieciństwo do dupy (pewnie wyczuwamy się
intuicyjnie, żeby potem nawzajem umartwiać się z powodu spieprzonego
życia) - są wśród nich - koleżanka, której matka zrzekła się praw do
niej i podrzuciła ją babci (dobrze, że było komu), przyjaciółka z
ojcem-dziwkarzem, amatorem panienek młodszych od własnej córki,
znajoma, której ojciec był erotomanem i miał napady szału (do dziś
pamiętam jego mieszkanie, które udostępnił Madzi na sylwestrową noc,
w którym cały regał wypełniały ostre pornole). Do tego dodam kolegę
z ojcem alkoholikiem, własnego męża z ojczymem, który po wódce
maltretował jego i teściową oraz całą masę ludzi, których jedno z
rodziców porzuciło, biło lub miało gdzieś. Idą święta, stąd mój
grobowy nastrój i nawrót przykrych wspomnień. Wyobrażam już sobie
nasze coroczne "rodzinne" spotkanie, z uśmieszkami przyklejonymi do
twarzy, dzieleniem się opłatkiem i fałszywymi
życzeniami "wszystkiego najlepszego". Jedyne, co mi przychodzi, jako
treść świątecznego przemówienia to "pocałujcie mnie wszyscy w dupę".

[icek20]

Jestes pokrecona kobieta-uczepilas sie faceta z ktorym masz wspolna
bilogie-powinnas miec honor jak on nie chce to nie ,rob swoje zycie
sama.proste ale ty lubisz sie taplac w blocie a twoje dzieci zroba
to samo patologia jest patologia i zdrowe odzywianie na nia nie
pomoze

Niebo jest niezbędna dla dzieci polskich

[mis22]

ml130676 napisała:
> Jedyne, co mi przychodzi, jako treść świątecznego przemówienia
> to "pocałujcie mnie wszyscy w dupę".

Czytając jacy to są źli ci polscy rodzice, a szczególnie ojcowie,
widzę jak potrzebny jest Kościół Katolicki i obietnica nieba gdzie
wszystko jest idealne. Na ziemi jedynie w książkach lub
wspomnieniach napisanych na pokaz można spotkać bohaterskich ojców,
którzy kochali całe życie swe rodziny, zapewniali im dobrobyt, stali
w kolejkach po mięso i masło od 3 rano, potem z uśmiechem na ustach
odprowadzali dziecko do przedszkola, pluli pod nogi napotkanemu
milicjantowi - pachołkowi reżymu komunistycznego, w pracy odmawiali
podpisania druków paszportowych przygotowanych im przez SB (SB miało
w swej gestii paszporty w PRL), na ulicy odwracali oczy w drugą
stronę gdy szła ładna dziewczyna, itd.

Serio mówiąc - są ciągle dobre małżeństwa. Ale zdarzają się one
wtedy gdy oboje małżonkowie rozumieją, że na ziemi nie ma ideałów.
Że każdy człowiek jest czasem zmęczony, czasem się zezłości. Ale
jeśli rozumieją oni słabości drugiego człowieka to rozumieją również
własne wady. Wiedzą, że sam nie są ideałami i nie mówią "po moim
trupie".

czas nawyższy nie robić

[tukot]

w tym roku "rodzinnego" spotkania. wystarczy Twoja najbliższa
rodzina, mąż, dzieci. a może także jacyś dobrzy znajomi?

Pozdrawiam i życzę odwagi w prostowaniu pokrzywionego.

[piwoniasz]

Nie łap upadającego, bo cie porani i pociągnie za sobą.Możesz
podnieść upadlego, ale wpierw musisz otrzymać jego zgodę.Nawet
Chrystus uzdrawiał(duchowo czy cieleśnie) tylko tych ,którzy zdawszy
sobie sprawę ze swych ulomności, pragnęli się nawrócić. Te dwie
zasady powinny pomóc ci żyć i cieszyć się z Twojego wypracowanego
udanego życia. Nie zadręczaj się tym, czego zmienić nie możesz. Masz
dla kogo żyć,masz z kim obdarowywyać się miloscią i tego się
trzymaj.A co do świąt, niech będą radością nie fałszem.Nie bierz
udziału w jakiejś pseudorodzinnej mistyfikacji wbrew sobie,nawet
gdybyś musiała komus sprawic przykrość.Co prawda Chrystus narodził
się dla wszystkich ludzi,ale przyjemnie cieszyć się z tego w gronie
PRZYJACIÓŁ -czego Ci z całego serca życzę.pzdr

Ale bywa też inaczej

[zwyklaosoba]

Zabawa w berka na plaży, prezenty z delegacji, śpiewanie piosenek,
czytanie książek podczas choroby, zwiedzanie muzeów i górskich
szlaków, męskie tajemnice przed mamą (np. o ozdobach choinkowych
wyniesionych na szkolną zbiórkę makulatury). Ale przede wszystkim
jestem dumny, że jest przyzwoitym człowiekiem, i dumę moją
najbardziej wzbudza nawet nie to, że ryzykując utratą pracy nie
zgodził się na współpracę z SB, ale, że przez 40 lat regularnie o 6
rano wstawał do pracy, i to, że po kilku godzinach stania w kolejce
po masło, oddał jedną z dwóch przydziałowych kostek (ostatnich w
sprzedaży), emerytce stojącej za nim w kolejce (i pamiętam jak
tłumaczył się Mamie, że oddał tę jedną kostkę masła, bo dla kobiety
zabrakło i mu się jej żal zrobiło). I mimo, że minęło ponad 20 lat
takie rzeczy się pamięta. I tylko żal, że czasu coraz mniej :((
KOCHAM CIĘ, TATO !!!

[pis-pis]

Pewnie, że bywa. I taka jest większość. Ci ludzie nie czytują
babskich pisemek, GW ani felietonów pisanych przez zgorzkniałe
rozwódki, nie medytują na poduszkach z Eichelbergerem, tylko ciężko
charują. Chciałyście feminizmu? No to go teraz macie.

[hermina5]

widze te większość od rana pijąca wódkę , choć mają po dwóch 7 letnich synów i
córkę, widze tę większość pzredsklepami monopolowymi dzień w dzień od rana -
wszyscy ci panowie maja dzieci i chlają , non stop chlają - za co ? Nie mam
pojęcia...

Tato, jesteś frajerem

[conena]

mam oczy jak spodki po przeczytaniu.

mam wspaniałego Tatę - przyjaciela i autorytet w jednym. doceniam go każdego
dnia i wiem, że jestem szczęściarą.

Feministyczne mity

[pendrek_wyrzutek]

"Ojciec zly matka i dzieci pokrzywdzone".

Co sie naprawde dzieje, to ze kobiety zochydzaja
swoich bylych mezow w ich oczach i w swoich wlasnych.

Odcinaja dzieci od ojca, opowiadaja zlowrogie mity
o nim, a ojciec nie ma szansy tego naprawic. Posuwaja
sie nawet do niszczenia listow.

W wielu krajach sad odbiera nawet mozliwosc ojcom
na najkrotsza rozmowe z dziecmi.

Tato, jesteś frajerem

[0x0001]

Co za płaczliwe marudzenie. Ojciec frajer, a syn pierdoła.

[mojboze]

Och sam jesteś frajer bananowy dzieciaku o wrażliwości kamienia.

Tato, jesteś frajerem-dla czego??

[mieczyslawww]

Dziecko nie rozumie żeby żyć trzeba zarabiać ma inny świat.A to że w Polsce
zarabia sie podle ,to jak to wytłumaczyć małemu dziecku,by potem strzelał do
pracodawców.Bo zniszczyliście mi rodzinę.Polska nie szanuje nic prócz
niewolniczej pracy .Dla mnie to kraj wypatrzony i długo nie zmieni się
tego.Ludzie jeżdżą w całej europie Tirami.Tylko że w Holandii ojciec może syna
zabrać na wczasy do Indonezji lub gdzie indziej 2 razy w roku. a w Polsce jeździ
cały rok kochanie spłaciłem lodówkę na raty.Polska cały czas by tyrać tyrać po
ustawowe 12 godzin za ustawowe 1000zl.Dla mnie Polska to chory kraj powinni
zrobić przyjęcia dla wszystkich frajerów z obozu komunistycznego.I choćby
pracowali 24 godziny na dobę. To nic nie da bo problem jest inny.Polska kocha
upodlić obywatela tu jest problem.