Dodaj do ulubionych

Dajcie nam wolność, zrobimy reformę

19.04.08, 11:47
Czytając ten artykuł mam wrażenie, że autorka zapomniała o wielu
sprawach. Jedną z nich jest to, że reforma ma być nie tylko dla
uczniów z liceum z wyselekcjonowaną młodzieżą. Reforma powinna
dotyczyć też uczniów z techników, liceów zawodowych, zawodówek do
których idzie młodzież z często ukształtowaną wizją przyszłej pracy.
Ale,przede wszystkim do tych szkół idzie młodzież z biedniejszych
środowisk która nie ma tyle możliwości edukacyjnych co młodzież
licealna.
Stwierdzenie, że najtrudniej zreformować liceum wykazuje całkowitą
ignorancję w zakresie programów nauczania dla szkół zawodowych, więc
nawet szkoda na to polemiki.
Zastanawia mnie natomiast uparte twierdzenie, że gimnazja nie mogą
być przy podstawówkach. Przecież tam są nauczyciele którzy znają tę
młodzież od pierwszej klasy a nawet zerówki. W momencie
początków "burzy" dojrzewania ( a to zaczyna się w okresie
gimnazjalnym) łatwiej jest z tą młodzieżą nawiązać kontakt "starym-
swoim" nauczycielom niż nowym dopiero co poznanym.
Zgadzam się natomiast z autorką w kwesti programów nauczania - to
jest horror oświaty i to od podstawówki.
Obserwuj wątek
    • ga-ya Popieram Autorkę apelu do polityków 19.04.08, 17:58
      1. Wszelkie zmiany należy oprzeć o pomysły praktyków,
      bo przeważnie autorami reform byli urzędnicy, którzy
      być może kiedyś pracowali w szkole, ale już
      zapomnieli, jak ona wygląda i jak wyglądać powinna.
      Kształcenie zaczyna się w podstawówce, potem mamy
      kolejne szczeble drabiny edukacyjnej i to trzeba
      widzieć w całości, a tak nie jest.
      2. Reformy, takiej z prawdziwego zdarzenia, nie da się
      przeprowadzić w ciągu jednego roku, bo wtedy będzie
      kolejną pomyłką.
      3. Programy należy napisać na nowo, nie dokonywać
      zmian kosmetycznych, ale od nowa z uwzględnieniem
      poszczególnych etapów kształcenia.
      4. Prawda, większą swobodę działania winien mieć
      dyrektor, ale jest pewien kłopot z jakością niektórych
      dyrektorów (szczegóły dyskretnie przemilczę). Konkursy
      nie rozwiązały problemu i tu nie mam pomysłu, co dalej.
      5. Karta jest absolutnym przeżytkiem i taka była w
      momencie powołania jej do życia, ale nikt nie słuchał
      głosów rozsądku, a dzisiaj brakuje odważnych
      polityków,aby wyrzucić ją do kosza, gdzie jej miejsce.
      6. Gimnazja, o ile mają pozostać, powinny być przy
      szkołach średnich, ale to pewno nie jest możliwe
      wszędzie, (szkoda) stąd przyklejanie ich do
      podstawówek.
      7. Należy pomyśleć nad systemem kształcenia
      nauczycieli, tu także jest wiele do zrobienia.

      Oświata jest gorsza niż służba zdrowia, a jej
      szkodliwość ma większą siłę rażenia, bo nikt jej nie
      uniknie, a z drugą - jak ma szczęście, spotka się
      późno lub wcale:)

      • aw34 Re: Popieram Autorkę apelu do polityków 19.04.08, 22:13
        Pracuję w gimnazjum działającym przy podstawówce i jest to najlepsze
        rozwiązanie. Gimnazjaliści to jeszcze dzieciaki w dodatku w
        najgorszym okresie początków dojrzewania. Lepiej gdy znajdują się
        pod opieką znanych sobie pedagogów i w grupie znanych sobie kolegów.
        Licealni nauczyciele mają niestety ciągoty do traktowania
        gimnazjalistów tak samo jak uczniów liceum. Rodzice skarżą się na
        zbyt wielki luz, zbyt słabą opiekę wychowawczą i słabą współpracę z
        rodzicami.Często w tych szkołach wymagania co do samodzielności w
        zdobywaniu wiedzy przekraczają możliwości przeciętnego gimnazjalisty.
    • kindzie Dajcie nam wolność, zrobimy reformę 20.04.08, 00:47
      Reformować program? Zgoda. Ale poprzez ograniczenie konieczności pamięciowego
      wkuwania, a zamiast tego uczenie myślenia i wyciągania wniosków. Natomiast na
      pewno nie poprzez przykrawanie programu nauczania do tego, co szesnastolatek
      uważa w tej chwili za interesujące (choćby dlatego, że to się jeszcze może wiele
      razy zmienić).
      Liceum jest najczęściej ostatnią szansą w życiu człowieka, żeby zdobyć jako taką
      ogólną wiedzę. Potem zwykle już nie starcza na to czasu ani energii. Kiedy
      słyszę te nawoływania, żeby nie uczyć wszystkiego, bo to staromodne,
      "dziewiętnastowieczne", jak mówi pani dyrektor z artykułu, żeby wprowadzać jak
      najszybciej specjalizację (najlepiej już od pierwszej klasy liceum), to ogrania
      mnie zgroza. Zwłaszcza kiedy, po pierwsze, przypomnę sobie, jak moje i moich
      znajomych zainteresowania ewoluowały przez okres nauki w szkole średniej, a po
      drugie, kiedy sobie uświadomię ze smutkiem, że najpewniej nie starczy mi życia,
      żeby na temat większości dziedzin nauki dowiedzieć się czegoś więcej ponad to,
      czego mnie nauczono w liceum.
      Ale ja ma taki archaiczny, "dziewiętnastowieczny" pogląd, że wiedza na temat
      świata, poznawanie tego świata, to jest właśnie to, co nadaje sens ludzkiemu
      życiu. I szkoła powinna pomóc zbudować umiejętności tego poznawania. A nie
      zajmować się produkcją robokopów, z wiedzą ograniczoną tylko do jednej, modnej w
      danej chwili dziedziny.
    • chrafstra Dajcie nam wolność, zrobimy reformę 21.04.08, 14:40
      No dobrze, rozumiem, że wypowiedź dotyczy dzieci z dobrych rodzin (tzn. takich, którym zależy na dobrej edukacji) chodzących do liceum w stolicy. Chciałabym poznać odpowiedź autorki na tezy stawiane przez księdza z pegieerowskiej wsi pod Choszcznem - o tym, ile zła wprowadziło oddzielenie gimnazjum od szkoły podstawowej - brak motywacji do dalszej nauki i trudności z przekonaniem kogokolwiek, że jednak warto. Wywiad z księdzem do przeczytania na stronie gazety. Zwolennicy gimnazjum, a zwłaszcza połączenia go z liceum, bo rzekomo miało to dawać wielkie szanse młodzieży z małych wsi, chyba nie spodziewali się opisywanych w tamtej rozmowie efektów.
    • rizan37 Dajcie nam wolność, zrobimy reformę 22.04.08, 19:49
      Za reformy w szkolnictwie nikt nie odpowiada. Kiedy w końcu lat 70siątych
      wyrzucano obowiązkowy egzamin z matematyki na maturze(mówiono, po to by dzieci
      bonzów partyjnych mogły zdać maturę) wprowadzenie ponowne do szkoły jest prawie
      niemożliwe.I wprowadzano liczne zwolnienia i byle jakość skutkujące zanikiem
      jakiejkolwiek wiedzy u kończących szkoły. To co się co się wówczas (i trwa do
      tej pory) działo i dfzieje na studiach, kiedy to sama młodzież mówi, że straciła
      lata w gimnazjum-liceum. I nikt za to nie odpowiada. Potem przyszła sławetna
      reforma AWSowska, za które do dzisiaj wypinają piersi po ordery i s1ą zapraszani
      jako "fachowcy" (głownie przez GW, która zasłynęła bezmyślnym poparciem dla
      metody "uczenia myślenie bez wiedzy???" (m.in. nijaki Pacewicz!) - w tej
      reformie założono, że 80% ma mieć maturę, potworzono z Techników tzw. lice
      profilowane (a wystarczyło zmienić programy techników i szkół zawodowych)i
      wprowadzono to wszystko do całej populacji, dodając 6letni powszechniak (dla
      dziewczynek to może ok, dla chłopców za mało, - niedojrzali) dzisiaj profilowane
      to błąd, zawodówki potrzebne na wczoraj, nie wszyscy chcą mieć maturę itditd.
      Pręgierz na Rynku starego miasta i codzienne biczowanie reformatorów. Edukacja
      ma być drożna, by każdy kto chce, niezależnie gdzie zabrnął po drodze miał
      szansę po odpowiedniej pracy i pracy i pracy zostać nawet prof uczelni. I tyle.
      I ma uczyć solidnej wiedzy a nie przygotowywać tylko do testów jak chce w dwóch
      ostatnich klasach liceum obecna Isza dama edukacji....
    • nieukonczony Dajcie nam wolność, zrobimy reformę 28.04.08, 16:05
      Niestety, nie da się w krótkiej formie postu omówić całości polskiej edukacji.
      Ale jeśli autorka skupiła się na liceum to coś zaproponować można.
      Po pierwsze: nie do końca zgodzę się z poglądem, że dyrektorzy szkół niewiele
      mogą. Szybciej zgodzę się z tym, że niewiele chcą albo niewiele potrafią, albo
      co jest jeszcze częstsze nie próbują dla "świętego spokoju". Powód?, ano karta
      nauczyciela! Kto może zostać dyrektorem szkoły? - nauczyciel!! Dyrektorem
      szpitala NIE MUSI być lekarz, dyrektorem szkoły musi być nauczyciel!!! Ba,
      jeszcze musi prowadzić kilka godzin lekcyjnych w tygodniu. Są to najczęściej
      lekcje stracone. Wbrew temu co pisze autorka, aktualny system awansu zawodowego
      nauczycieli daje dyrektorom bardzo silny argument do ręki, ale trzeba mieć
      jakieś wyobrażenie celu, do którego się zmierza aby móc z tego argumentu
      skutecznie korzystać.
      Po drugie: kiedy pojawiła się reforma za ministra Handkego (chyba wtedy?)
      sądziłem, że uda sie rozdzielić egzamin maturalny od szkoły. Niestety jest to
      cały czas fikcja. Pomimo, że ocenianiem zajmują się niby to niezależni
      egzaminatorzy, to matura dezorganizuje pracę całej szkoły przez okres kilku
      tygodni (także przed maturą). Jeżeli powołano wyspecjalizowane instytucje w
      postaci CKE i kilku OKE, to nie rozumiem dlaczego organizacją matury w dalszym
      ciągu zajmują się szkoły, a w szczególności ich dyrektorzy? Sprawdzaniem prac
      zajmują się niby niezależni egzaminatorzy ale są to przecież na ogół
      praktykujący nauczyciele, co nie jest bez znaczenia dla procesu dydaktycznego w
      tym czasie dla reszty szkoły. Bez WYPROWADZENIA matury poza szkołę, efektywny
      czas liceum to nie trzy, nawet nie dwa i pół roku ale raptem dwa lata (klasy
      pierwsze i drugie też tracą w czasie matur).
      Wydaje się, że jedynym sensownym rozwiązaniem przy założeniu trzy-letniego
      liceum było by kończenie ostatniej klasy razem z pozostałymi klasami w czerwcu,
      świadectwem ukończenia szkoły. Kto chce zdawać maturę zgłasza się do OKE. Może
      można by wtedy organizować maturę nawet kilka razy w roku?
      Po trzecie: pomysły od ściany do ściany. Likwidować szkoły zawodowe i technika -
      przywracać technika i szkoły zawodowe. Wprowadzać szkoły profilowane -
      likwidować profilowane, itd. w zależności kto zostaje ministrem. Tymczasem
      szkoły nie są dobrym miejscem na takie ksperymenty. Panująca od jakiegoś czasu
      moda na "indywidualne cieżki" "samorealizacja" itp. jest najczęściej przykrywką
      do wielkiego nieróbstwa. Jaka część młodzieży, mająca 16 lat ma jednoznacznie
      sprecyzowany cel? Mogę podać przykład: klasa matematyczno-fizyczna(wręcz
      politechniczna), najlepiej zdana matura w szkole i dużym mieście wojewódzkim
      (matematyka 100%), laureatka olimpiady Języka Polskiego w III klasie
      (maturalnej!) a potem studia HUMANISTYCZNE.
      Poza przypadkami wybitnie uzdolnionymi kierunkowo (dotyczy to przede wszystkim
      kierunków artystycznych choć nie tylko) szkoła musi kształcić możliwie ogólnie
      aby zawsze istniała możliwość zmiany kierunku. Studia mogą być już mocno
      specjalistyczne, chociaż i tutaj coraz częściej rozlegają się głosy, że to także
      niewskazane w dzisiejszym, szybko zmieniającym sie świecie (szkoła ma uczyć się
      uczyć, mawiają doświadczeni pedagodzy). W tym miejscu można odnieść się także do
      prowadzonej aktualnie dyskusji o lekturach. Słyszy się często, że młodzież nie
      czyta ich ponieważ nie rozumie i są one nudne. Oczywiście, że nie rozumie. Aby
      rozumieć lektury o których sie mówi trzeba mieć jakąś wiedzę z zakresu kultury
      (tak po prostu - ogólnie). Jeśli tej wiedzy brakuje nie ma się do czego odnieść.
      Uczniowie pytają czasami o tak proste sprawy, że aż żenujące - na
      usprawiedliwienie można dodać tylko, że pytają!, czasami są szczerzy do bólu).
      Po czwarte: przez szkoły przebiega swoisty front. Po jednej stronie są
      nauczyciele (przynajmniej ci, którzy jeszcze chcą coś zrobić), kilka procent
      uczniów i kilka procent rodziców (choć koicydencja nie jest tutaj zachowana), a
      po drugiej stronie mamy resztę uczniów, resztę rodziców, dyrektorów i urzędników
      oświatowych (czasami niestety także media i część opinii publicznej).
      Zdecydowana większość prób wprowadzenia sensownych zmian jest natychmiast
      torpedowana - czasami ze względów politycznych, czasami zwykłego wygodnictwa
      kiedy indziej z chęci przypodobania się młodzieży lub rodzicom.
      Wreszcie po piąte: przemożna chęć tworzenia różnego rodzajów rankingów szkół na
      podstawie chwilowych i nie do końca sprawdzonych "parametrów". Rzeczywisty
      ranking przynajmniej szkół średnich można będzie stworzyć wtedy gdy powstanie
      "prawdziwy" ranking szkół wyższych "i najwyższych w okolicy". Szkoły wyższe,
      których absolwenci będą otrzymywać propozycje pracy w ważnych i uznanych
      instytucjach czy firmach (często jeszcze w czasie studiów - bo wiadomo, że
      uczęszczają do szkoły, która gwarantuje najwyższy poziom), będą przyjmowały
      najlepszych absolwentów szkół średnich. Szkoły średnie, których absolwenci będą
      trafiali do takich szkół wyższych będą lepsze od tych, których absolwenci tam
      trafiać nie będą! Wszystkie inne kryteria, na których dzisiaj opierają swoje
      rankingi różne gazety nie są nic warte.
      Można by tak jeszcze i po szóste i po siódme itd.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka