Z Wałęsy zrobię marmoladę

[sceptyk49]

Jestem rocznik 49. Tak właśnie pamiętam tę transmisję,
Wałęsa wypadł jak dygnitarz, a Miodowicz jak typowy
komunistyczny aparatczyk. I właśnie dziś gdy wyszły
na jaw kłamstwa pseudohistoryków IPN i pierwszego
blagiera IV-tej RP pseudoprofesora Zybertowicza warto
było o tej debacie powspominać.

"Gazeto", udostępnij nagranie z tej debaty!

[mkaczka]

Doskonale pamiętam ten wieczór, pokoik w akademiku i kilkunastu studentów
stłoczonych przed małym odbiornikiem... Od dawna czekam aż ktoś znajdzie i
wrzuci do sieci nagranie tej debaty i przypomnieć sobie "młode lata". A tu nic,
są za to nagrania Rakowskiego besztającego Wałęsę w stoczni.

Z Wałęsy zrobię marmoladę

[alan.ski]

Pytanie za 5 punktów. Czy gdyby mieli wtedy "papiery" na Wałęsę to
czy by ich nie wywalili? Pamiętam to, jakby to było wczoraj. Wybór
Karola Wojtyły na papieża i ta debata to były chyba najszczęśliwsze
dni w moim życiu. Już odbiór dyplomu, nie najgorszej w końcu
uczelni, tak dobrze nie pamiętam. Dziękuję Ci Lechu. Zybertowiczom
na pohybel!

odpowiedź jest oczywista dla każdego normalnego

[pissglowki]

człowieka.
dziś, kiedy ze szpar w podłodze, zza szczot od kibla wypełzają różne piSSowskie
gnidy prężąc się do medali i próbując zajazgotać prawdę o tamtych czasach,
trzeba przypominać, mówić i pokazywać prawdę.
tak by nie było wątpliwości że różne takie zybertowicze, nowaki i kryże stały
tam gdzie stało zomo - choć dziś próbują udowadniać coś innego.
a część z tych co prawie nic nie robiła (jak jaruś) lub robiła cośtam-cośtam
dziś się qrwi współpracą z czerwonymi, wysługuje ubekami lub pospolitymi
gnojkami i zaludnia swoje otoczenie bezideowymi aparatczykami.

huh, ale mowę walnąłem, prawie jak junkierek :]
eee... tyle, że moja zgodna jest z faktami.
to tyle.

[landaverde]

pissglowki napisała:

> dziś, kiedy (...) wypełzają różne (...) gnidy prężąc się do medali
> i próbując zajazgotać prawdę o tamtych czasach, trzeba
> przypominać, mówić i pokazywać prawdę.

Bardzo słuszny postulat - zaczynaj, dawaj te fakty .

[klara551]

Gdyby mieli,to by wykorzystali.Popełnili błąd nie wierząc w
możliwości Wałęsy/solo/.A nie pamiętacie obawy,że wyszczekany
Miodowicz zmiecie "intelektualnie"Wałęsy w tej debacie?A kapciowi
Solidarności typu LiJ K. niczego się nie nauczyli/patrz debata Tusk-
J. Kaczyński/ i jak komuna nie uwierzyli w możliwości
przeciwnika.Zaś panowie Zybertowicz,Cenckiewiicz i reszta
opluwaczy ,przypominają mi koguta z wiekowego dowcipu-Co myśli stary
koguy jak goni młodą kurę? Ano myśli ,chociaż nie dogonię,ale się
rozgrzeję.Wytłumaczyć to można jeszcze inaczej -Zrobię wszystko,byle
omnie było głośno,jak nie przymierzając celebryci.Gdyby komuna choć
przez moment przypuszczała,że dbaty nie wygra Miodowicz,to
wyciągnęłaby Wałęsie nawet to,że kilka razy spóżnił się do pracy,nie
wspominając o kolaboracji.Moidowicz miałby instrukcję jak dowalić
Wałęsie.A teraz towarzystwo szukające dziury w całym,bo nie chodzi
im o prawdę ,zapominaże pamiętamy jak to było i kto w tamtych latach
się narażał/Cenckiewicz to chyba w przedszkolu podjadał kolegom
powieczorek,a teraz udaje Wielkiego Inkwizytora.A co robili kapciowi
przed okrągłym stołem? Roznosicieli gazetek było sporo i nikt nie
robi po za nimi z tego aktu niezmiernego bochaterstwa.A podpięcie
się pod "organizację w chwili prawie pewnej weygranej to nie powód
do dumy,to raczej wstyd,że dopiero wtedy.A gdzie była
p.Walentynowicz,Gwiazda,kiedy trzeba było walczyć o zmiany.Oni się
obrazili.A teraz plują na resztę solidarnościowców

[landaverde]

"... Absolutnie nie jest potrzebne podejmowanie jakiegokolwiek
"ostrzału" Wałęsy, bo jest to człowiek podstawiony przecież, (...)
nim się kieruje..."

[Wypowiedź Mieczysława F. Rakowskiego, Archiwum Akt Nowych, KC PZPR,
sygn. V/246, fragment stenogramu z posiedzenia Biura Politycznego KC
PZPR w dniu 27 listopada 1984 r.]

Z Wałęsy zrobię marmoladę

[aramba]

W 1988 byłem właśnie od dwóch miesięcy studentem historii w Gdańsku.
Pamiętam doskonale tę debatę i to co Wałęsa zrobił z Miodowiczem.
Dla mnie zawsze to ten dzień był dniem odzyskania niepodległości -
30.11.1988. To nazajutrz już bez żadnego strachu my "pierwszacy"
wykreślaliśmy w indeksach to znienawidzone zdanie ze ślubowania,
którego już nawet dobrze nie pamietam, coś tam o polskiej
rzeczpospolitej ludowej. To co stało się później, to było tylko
konsekwencją tego totalnego bankructwa PRL jakie dokonało się w
telewizji właśnie wtedy. Oczywiście to nie dlatego system się
rozsypał, ale to był symbol. Parę dni później było spotkanie
studentów z Wałęsą - aula 039 pękała w szwach. Co tu więcej pisać...
Wszyscy czuliśmy, że dzieje się coś ważnego, że to koniec i początek
czegoś nowego.

A co do Cenckiewiczów i im podobnych. Sam jestem historykiem i nawet
żal mi go było, tak po czysto zawodowej linii, że się tak przejechał
z tym esbekiem. Takie sprawy się w badaniach zdarzają i nawet nie
bardzo można to skrytykować oprócz wytknięcia błędu (pomijając to,
że tu chodzi o coś więcej niż sprawy warsztatowe), ale to jego
debilne tłumaczenie, że wszyscy tak mówili i dlatego on tak napisał
faceta w moich oczach zupełnie kompromituje. Poza tym jedna uwaga
mojego dobrego kolegi, który z tym gościem chodził na seminarium
doktorskie - agresywny, zakompleksiony (to dekomunizowanie swojego
dziadka), z poczuciem, że zawsze ma rację i że zrobi wielką karierę.
Oj, niebezpieczny facet. W sam raz materiał na pracownika IPNu.

[landaverde]

aramba napisał:
> A co do Cenckiewiczów i im podobnych. Sam jestem historykiem i
> nawet żal mi go było, tak po czysto zawodowej linii, że się tak
> przejechał z tym esbekiem. Takie sprawy się w badaniach zdarzają i
> nawet nie bardzo można to skrytykować oprócz wytknięcia błędu
> (pomijając to, że tu chodzi o coś więcej niż sprawy warsztatowe),
> ale to jego debilne tłumaczenie, że wszyscy tak mówili i dlatego
> on tak napisał faceta w moich oczach zupełnie kompromituje.


Szanowny Panie historyku - uprzejmie proszę o wyjaśnienie mi laikowi
w jaki sposób zeznanie Edwarda Graczyka zmienia
cokolwiek w tezach przedstawionych w książce Cenckiewicza i
Gontarczyka, bo moim skromnym zdaniem zeznanie to potwierdza
wszystkie zawarte tam tezy w całej rozciągłości. Ale co ja tam mogę
wiedzieć - posługuje się jedynie swoim zdrowym rozsądkiem. Dlatego
proszę o Pańską fachową krytyczną ocenę, opartą na faktach.
Z góry dziekuję.

Do sceptyk49, mkaczka,alan.ski,pissglowski, aramba

[takrzy1]

Zgadzam sie z Wami wszystkimi. Sam jestem rocznik 49, jak sceptyk, i
doskonale pamietam nie tylko debate Walesy z Miodowiczem, ale cala
historie od 68, gdy pierwszy raz mnie palowali przy UW.
To dzieki Lechowi Walesie i wszystkim, ktorzy pozniej naprawde
walczyli, a nie pyrowatym kurduplom i roznego rodzaju gnidom, jak
ich slusznie nazywa pissglowski, mozemy dzisiaj swobodnie rozmawiac,
pisac i wymieniac mysli, ja moge bez zadnego problemu jechac do
Polski,gdy tylko zechce (wyjechalem w 85). Wszystkim, ktorzy na to
zasluzyli, nigdy tego nie zapomne, a reszte niech pieklo pochlonie.

[1zorro]

jestem za, jestem za!

[landaverde]

1zorro napisał:

> jestem za, jestem za!

A nawet przeciw! A nawet przeciw!

doskonale pamiętam tę debatę

[kpix]

i dziwię się, dlaczego jeszcze nie ma jej na YouTube.
Z łezką w oku obejrzałbym sobie od dechy do dechy...
Wałęsa przejął pałeczkę od pierwszego zdania.

[gejowy.kaczucha]

Za to przypomniała ją TVP. W prime time'ie ;-D

Z Wałęsy zrobię marmoladę

[landaverde]

"Niezależny Samorządny Związek Zawodowy (NSZZ) powstał w wyniku
realizacji pierwszego punktu porozumienia Międzyzakładowego Komitetu
Strajkowego (MKS) z Komisją Rządową w Gdańsku, 31 sierpnia 1980
roku. MKS przekształcił się w Międzyzakładowy Komitet Założycielski
(MKZ). 17 września delegaci regionów z całej Polski powołali
ogólnopolski związek zawodowy o nazwie NSZZ Solidarność. Władzą
Związku ustanowiono Krajową Komisję Porozumiewawczą (KKP). Wybrano
organ wykonawczy uchwał KKP - Prezydium, Przewodniczącego i dwóch
Wiceprzewodniczących (Lech Wałęsa, Andrzej Gwiazda i Ryszard
Kalinowski). Do ważności dokumentu niezbędne były podpisy co
najmniej dwóch spośród trzech wymienionych wyżej osób. Ta struktura
władz związku, w intencji delegatów, miała zapewnić demokratyczny
sposób kierowania „Solidarnością”. KKP przygotowała
statut „Solidarności” do rejestracji. W opracowaniu i uzgodnieniu
statutu uczestniczył cały Związek. 10 listopada pod groźbą strajku
generalnego statut „Solidarności” został zarejestrowany. Dla
członków była to pierwsza demokratyczna konstytucja. „Solidarność”
liczyła 9 190 000 członków. I Zjazd „Solidarności” odbył się w dwóch
turach, między 5 września a 7 października 1981 r. Po Zjeździe rolę
KKP przejęła Komisja Krajowa (KK). 13 grudnia 1981 r. generał
Jaruzelski wprowadził stan wojenny, ponieważ zniszczenie demokracji
w „Solidarności” okazało się niemożliwe.

Po stanie wojennym, kiedy powstała możliwość jawnego
działania „Solidarności”, 26 członków KK wystąpiło do
przewodniczącego KK z formalnym wnioskiem zwołania zebrania.
Przewodniczący KK, Lech Wałęsa (w „Solidarności” nie było nigdy
stanowiska przewodniczącego Związku) odmówił wykonania statutowego
obowiązku, a sygnatariuszom wniosku wydał absurdalny zakaz
działalności. „Solidarność” nie przygotowała stanowiska do rozmów z
władzami. Przy okrągłym stole po tzw. „solidarnościowej stronie”
zasiedli ludzie wyznaczeni przez Wałęsę, w większości wywodzący się
z elit PRL głęboko uwikłanych w system. Na stu członków KK przy
okrągłym stole znalazło się tylko czterech. Po obu „stronach” było
wielu tajnych współpracowników Służby Bezpieczeństwa, co do tej pory
jest główną przyczyną polskich kłopotów z lustracją i korupcją.

Już w styczniu 1989 roku Wałęsa zapowiedział powołanie „nowej
Solidarności”. Pierwszemu publicznemu oświadczeniu nadano doskonałą
pod względem socjotechnicznym formę. Zorganizowano
telewizyjną „debatę” między Wałęsą a Miodowiczem, przewodniczącym
związków zawodowych powołanych w stanie wojennym. Pozwoliło to
Wałęsie złożyć publiczne deklaracje - nowa „Solidarność” będzie
zupełnie inna niż ta z 80 roku, wejdą do niej zupełnie nowi
ludzie, „będziemy pracować za miskę zupy”. Telewidzowie skupili
uwagę na tym, kto „lepiej wypadnie” i ważne polityczne deklaracje
przyjęli bez refleksji nad ich sensem i konsekwencjami. 17 kwietnia
w wyniku umowy okrągłego stołu sąd zarejestrował nową „Solidarność”.

Pierwszą i drugą „Solidarność” łączyła tylko nazwa:
Zarejestrowano zmieniony statut (zmiany dotyczyły paragrafów - 5,
11, 19, 23, 24, 33 i 34). Zmiany statutu zostały zatajone przed
członkami. Do dzisiaj nie wiadomo, kto tych zmian dokonał. Wałęsa
ogłosił, że w czasie stanu wojennego wygasły mandaty członków KK,
jak i wszystkich innych władz Związku, z wyjątkiem mandatu
przewodniczącego KK. Administracja przyznawała status legalności
(np. lokal na działalność) tylko strukturom organizowanym przez
ludzi wyznaczonych przez Wałęsę. Kto nie godził się z brakiem
demokracji, miał tylko jedno wyjście - mógł się do Związku nie
zapisać. Według różnych szacunków do drugiej „Solidarności” zapisało
się od jednej czwartej do jednej trzeciej członków pierwszej. Na
Zjazd nie zaproszono członków Komisji Krajowej i Komisji Rewizyjnej
(paragraf 18 statutu - „Do kompetencji Zjazdu należy rozpatrywanie
sprawozdań Komisji Krajowej i Komisji Rewizyjnej”).

Nie podjęto żadnej próby legalizacji samowolnych działań Wałęsy dla
zachowania choćby formalnej ciągłości z pierwszą „Solidarnością”.
Mimo to I Zjazd nowej organizacji nazwano II Zjazdem „Solidarności”.
Popularność Wałęsy, poparcie jakiego udzieliły mu władze PRL,
Kościół i demokratyczny Zachód pozwoliły mu złamać statut i podeptać
demokrację. „Solidarność” przestała istnieć, nawet nie została
zgodnie ze statutem rozwiązana.

Początkowo wielu członków „Solidarności” nie zorientowało się w tej
manipulacji. Jednak bardzo szybko okazało się, że nowa „Solidarność”
nie jest kontynuacją pierwszej nie tylko pod względem formalnym.
Najważniejszy punkt statutu, paragraf 4 - „Związek jest niezależny
od administracji państwowej i organizacji politycznych” - zgodny z
pierwszym postulatem strajkujących załóg w sierpniu 1980 roku,
został jawnie pogwałcony tak co do litery, jak i ducha tej zasady.
Ludzie pracy w Polsce w trudnym okresie transformacji ustroju
zostali pozbawieni obrony, a fałszywa reprezentacja pod znaną i
cieszącą się zaufaniem nazwą zdezorientowała społeczeństwo i
utrudniła jego samoorganizację."