Był sobie chłopczyk

[apersona]

Był sobie chłopczyk zwany Franiem:
Rodzina jego, moim zdaniem,
Wokoło brzdąca wręcz skakała,
To dolewając mu Kakaa,
To podsuwając plastry Szynek
Lub wydłubany z ciast Rodzynek,
To zapewniając Uciech szereg,
A to: sadzanie na Rowerek, Pokazywanie: „Sójka, O! o!”,
Lub nawet branie go do Zoo —
Gdzie właśnie z Życiem oraz Zdrowiem
Rozstał się Franio; co opowiem.

Trzeba wam wiedzieć

[apersona]

Trzeba wam wiedzieć — trudno zresztą
Nie wiedzieć, skoro uszy Rzesz tą
Przestrogą karmię nieprzerwanie,
I to od lat — że kiedy Nianię
Bez pozwolenia się Opuszcza
(Zwłaszcza gdy wokół Tłum lub Tłuszcza),
Złe to zazwyczaj ma Następstwa.
Takiego Franio się Przestępstwa
Dopuszczał nie raz i nie dwa:
Tego zaś Fatalnego Dnia
Starczyła Nieuwagi Chwila
Ze strony Niani — a dał Dyla.
Nie ubiegł wszakże nawet jarda,
Kiedy wyrosła przed nim Harda
Paszcza Lwa, którą Król Pustyni
Rozwarł — i, jak to zwykle czyni,
W tempie tak szybkim, aż Furczało,
Pożerać jął Dziecięce Ciało
Z Mlaskaniem (prymitywny Żłób!):
Posiłek zaczął zaś od Stóp.

Nietrudno wczuć się

[apersona]

Nietrudno wczuć się w to napięcie,
Z jakim o palcach swych i pięcie,
Kostce, kolanie i goleni
Myślą ci, którzy są jedzeni.
Nie dziwi więc, że te doznania
Wzbudziły Opór w duszy Frania
I że wykrzyknął nawet: „Hola!”.
Gorsza byłaby jego dola.
Gdyby okrzyku nie dosłyszał
Dozorca, który, chociaż dyszał
Z trudem, był bowiem nader tłusty,
Dobiegł ze zbielałymi usty
Do klatki i zawołał: „Mruczek!”
(Tak Lew się wabił.) „Dość tych sztuczek!
Wstyd mi, że tak się zachowujesz!
Wypluj natychmiast to, co żujesz!
Proszę otworzyć zaraz paszczę,
Bo już cię nigdy nie pogłaszczę!”

Lew, czując snadź

[apersona]

Lew, czując snadź, że Kara bliska,
Wypuścił Smaczny Kąsek z pyska
I, choć wypadek to dość rzadki,
Z Gniewnym Pomrukiem wpełzł do Klatki.
Dozorca, poskromiwszy Zwierzę
Już-już udzielić miał Ofierze
Pierwszej Pomocy, gdy Fakt Srogi
Pojął: Lew zjadł nie tylko Nogi.
Pomoce Drugie, nawet Trzecie,
Na nic już były: hoże Dziecię
Leżało bez tchu i bez słowa,
Gdyż pozostała tylko Głowa.
Gdy z wieścią tą wróciła Niania,
Rodzice ze Zdenerwowania
O mało nie Podnieśli Głosu;
Matka, słaniając się od Ciosu,
Chusteczką łzy otarła z Ócz
I rzekła: „Zawsze mówię: ucz
Takiego, a on nie usłucha!”
Ojciec zaś z męską Siłą Ducha
Skłonił Rodzinę do Zebrania,
W trakcie którego przykład Frania
W całej żałości i Mizerii
Dał pod rozwagę Smarkaterii
Jako Przestrogę.
Co do Niani, Rodzice, choć Zbulwersowani
Z początku, po Namysłu Chwili
Zatrzymać ją postanowili.
Ktoś musiał Pieczę mieć nad Dziatwą,
A dziś o Ludzi nie jest łatwo.

Napisy końcowe

[apersona]

Hilaire Belloc "Historia Frania, który mimo pilnowania przez nianię wymknął jej się i został pożarty przez lwa" w przekładzie Stanisława Barańczaka z antologii: "Od Chaucera do Larkina"

[trusiaa]

To cudne jest! Dzięki :D

[apersona]

Pan Belloc specjalizował się w wierszowanym pouczaniu dziatwy

[pzkpfw-vi-b-konigstiger]

żenijalne!!! <3

[apersona]

Straszna historia

News:
A well-known Bognor restaurant-owner disappeared early this
morning
Last seen in a mouse-brown overcoat, suitably camouflaged
They saw him catch the train

Man-in-the-street:
"Father of three it's disgusting"
"Such a horrible thing to do"
Harold the Barrel cut off his toes and he served them all for tea
"He can't go far"
"He can't go far"
"Hasn't got a leg to stand on"
"He can't go far"

Man-on-the-spot:
I'm standing in a doorway on the main square tension is mounting
There's a restless crowd of angry people

Man-on-the-council:
"More than we've ever seen - had to tighten up security"

Over to the scene at the town hall
The Lord Mayor's ready to speak

Lord Mayor:
"Man of suspicion, you can't last long
When the British Public is on your side"

British Public:
"You can't last long"
"You can't last long"
"Said you couldn't trust him, his brother was just the same"
"You can't last long"

Harold:
If I was many miles from here
I'd be sailing in an open boat on the sea
Instead I'm on this window ledge
With the whole world below
Up at the window
Look at the window

Mr. Plod:
"We can help you"

Plod's Chorus:
"We can help you"

Mr. Plod:
"We're all your friends if you come on down and talk to us
son"

Harold:
You must be joking
Take a running jump

The crowd was getting stronger and our Harold getting weaker
Forwards, backwards, swaying side to side
Fearing the very worst
They called his mother to the site
Up on the ledge beside him
His mother made a last request

67-yr-old Mrs. Barrel:
"Come off the ledge - if your father were alive he'd be
very, very, very upset"
"Just can't jump, you just can't jump"
"Your shirt's all dirty and there's a man here from the BBC"
"You just can't jump"

Mr. Plod:
"We can help you"

Plod's Chorus:
"We can help you"

Mr. Plod:
"We're all your friends if you come on down and talk to us
Harry"

Harold:
You must be joking
Take a running jump