Jesien

[reykjavik]

Temat powracajac co roku. Zastanawiam sie dla ilu ludzi nadejscie jesieni,
deszczowych dni, zimna, co najwazniejsze braku slonca jest przyczyna ogolnego
zniechecenia do zycia...

Refleksje nad uciekajacymi latami, weryfikacja planow snutych podczas wakacji
czy urlopow i liczenie dni do wiosny i dluzszych dni...


pozdrawiam
r.

[zamyslona]

Dzień jesieni (Rilke)


Panie: już pora. Wielkie było lato,
Cieniom zegarów pozwól - niech się dłużą
i po obszarach pozwól hulać burzom.
Owocom każ dopełnić się, a jeśli
potrzeba, daj im ze dwa dni gorętsze.
Do dojrzałości nakłoń je i ześlij
słodycz ostatnią w ciężkie wina wnętrze.
Kto teraz domu nie ma, już go nie zdobędzie.
KTO JEST SAMOTNY, TEN ZOSTANIE SAM.
Czuwać i czytać, listy pisać będzie
długie i po alejach - tam i sam -
błąkać się w liści niespokojnym pędzie.

Wiersz piekny i smutny. Jak jesien...

[aretuza]

dzięki Zamyslona - piekny wiersz-aż mi się zrobiło cieplej....pomimo,że smutek
niesie i nostalgię...opuszczenie...samotność...zamyślenie....
Będzie jeszcze niejedno lato!

[empeka]

reykjavik napisał:

> Temat powracajacy co roku.
[...]

Ja lubię oziminy. Pomyśl ile nadziei w odrodzeniu spod śniegu?

Marta

[looserka]

Jesień - to dla depresji niebezpieczna pora...

L.

[empeka]

Dlaczego tak sądzisz?

M

[looserka]

empeka napisała:

> Dlaczego tak sądzisz?
>
> M

z doświadczenia...

L.

[maryjanna]

chyba nadeszła prawdziwa jesień,
nic nie chce mi się robić,nawet wyjść z pracy i pójść do domu.
wykopię norkę w ogrodzie i zasnę. Byle do wiosny

[aenne]

taaa
w lipcu mialam urodziny
19 lat od niepojscia do Szkoly Baletowej
14 lat od nieszczesliwego zakochania sie (minelo w tym roku ale juz jestem
wykonczona)
fuck it!

[e_english]

No tak... dolujace.
Na pocieszenie powiem, ze np. w takim Reykjaviku w ogole nie ma lata :)

[perfect_life]

Każda pora roku ma "coś" w sobie. Ja się cieszę, że mamy w Polsce cztery pory
roku (choć niedługo pewnie zrobią się z nich tylko dwie ;) ). Rozmyślania o
życiu, mijających latach, itp. wynikają chyba bardziej z tego jacy jesteśmy i
czy nasza wrażliwość jest podatna na tego typu spostrzeżenia. Przecież są tacy
ludzie, którzy przeżyją życie stopając twardo po ziemi, a głębsze rozmyślania
zostawią sobie na ostatnie dni. Może to zabrzmi nieco cynicznie, ale chciałbym
być właśnie takim człowiekiem. Podobno "winę" za skłonność danego osobnika do
przesadnych rozmyślań o przeszłości, o wybieganiu zanadto w przyszłość ponosi
hipokamp (u tych ludzi jest stosunkowo mały). No ale to nie są sprawdzone
informacje ;).

[barbarella8]

Dzisiaj będąc na spacerze w lesie zauważyłam pierwsze oznaki jesieni...cichutko
powoli, lekko stąpa- nieśmiało się rozgląda.Płochliwa, tajemnicza,nieuchwytna.
W narzuconym na ramiona płaszczu w blasku róznokolorowych liści i owoców lata
mija się w drzwiach czasu z latem. Trochę lata szkoda!...