autoagresja

Niedawno z powodu wf-u a dokladniej obelg ze strony kolegow na temat moich umiejetnosci gry w pilke nozna, koszykowke itp, zaczolem sie ciac zyletka na rece. Moge jezdzic na rowerze czy chodzic na basen ale nie na wf bo wprowadza mnie w straszny stres i zaklopotanie. Nie moge sie na niczym skupic bo wiem ze jak pojde na wf to bede wysmiewany. Chcialbym jakos skonczyc liceum z dobrymi ocenami ale bez wf... czy dostalbym zwolnienie z wf mimo ze jestem calkiem zdrowy?

Witam! Od 3 lat mam kłopoty z podjęciem pracy tzn. jej znalezieniem, psychiatra stwierdzil gleboką depresję, bardzo niepokoi mnie objaw autoagresji nad ktorym nie zawsze udaje mi sie zapanować : kalecze sobie ręką twarz, tworze rany na nosie, policzkach jak sie tego pozbyć, jak z tym walczyć, silna woli nieraz zawodzi a robie to gdy jestem zdenerwowany, niespokojny, gdy stawiam sobie jakieś zadanie i go niewykonuje, prosze Specjaliste o radę!!! Teraz rzadziej chodze do lekarzap...

ostatnio nie wystarczaja mi ciecia sie zyletka i mysle o odcieciu sobie palca co na to myslicie???? dziekuje

Niedawno wyszlam ze szpitala psychiatrycznego. trafilam tam po probie samobojczej i przelezalam 9 miesiecy. czesto sie cielam, wymiotowalam itp. teraz na wolnosci nie potrafie sobie z tym poradzic i nadal chce sie zabic. z dnia na dzien jest coraz gorzej. nie chce sie dzisiaj pociac, nie moge, ale przez to, ze nie daje sobie z tym w ten sposob rady odczuwam coraz wieksze napiecie. ale nie po to tu przyszlam. chcialam powiedziec wszystkim przezywajacym zle chwile, albo tnacym sie, wymiotujacym...

i znów mnie nosi, zeby sobie coś zrobić.. wróciła fascynacja ostrymi przedmiotami.. nożyk łagdnie tnący moją skórę.. przeliczyłam po raz kolejny kolorowe pastylki w których ponoć zamknięte jest moje szczęście.. co zrobić jesli nie można inaczej? co zrobić kiedy mysli nie dają spokoju? kiedy każda próba skierowania emocji na zewnątrz to poczucie winy.. i jeszcze gorzej.. jesli tylko w ten sposób można osiągnąć spokój..

...żebym nie odstawiał leków. Wyjaśniła całkiem logicznie i rzeczowo, iż na swoje życie muszę patrzeć z nieco większej perspektywy i pomyśleć o latach, które mnie czekają, a nie o kilku miesiącach, po których czuję poprawę. Poza tym przypomniała, że moja depresja ma u podstaw autoagresję i moje decyzje to bunt wobec tego, że powinienem kogoś słuchać. Jest mi dobrze, jestem spokojny...i nie będę przerywał leczenia:)