bonobo44
13.09.06, 10:37
Natknąłem się na kolejną wskazówkę stanowiącą wyraźne potwierdzenie
technicznych możliwości skrytego użycia broni N w trakcie ostatniej wojny w
Iraku przez Amerykanów, myślę że także w oczach moich ówczesnych adwersarzy w
sposób znaczący kolejny raz zwiększające prawdopodobieństwo moich sugestii
zawartych w wątku:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=32&w=40050288
"matka: mała atomówka:
(1)walizkowa bomba atomowa używana przez terrorystów....
(2) arch nieużywane - kobieta, która urodziła dziecko."
Stanisław Lem - Profertynka (Encyklopedia Przyszłości)
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=12172&w=48477986
Prof. dr hab. Z. P. ZAGÓRSKI, W chwili przygotowywania numeru w Los Alamos
National Laboratory, USA
["Wiedza i Zycie" nr 11/2001]
"Zacznijmy od wyboru odpowiedniego materiału rozszczepialnego. Najlepszy
wydaje się pluton 239Pu, którego masa krytyczna wynosi zaledwie 10 kg (dla
porównania masa krytyczna izotopu uranu 233U to 16 kg, a 235U aż 52 kg)9.
Biorąc pod uwagę jego gęstość w normalnych warunkach (19,84 g/cm3), średnica
kuli wykonanej z tego materiału wynosi niecałe 10 cm. Do spowodowania
eksplozji potrzeba masy większej od masy krytycznej; 1,1 masy krytycznej
wywoła eksplozję o sile od 10 do 20 ton trotylu. Ładunek taki wydaje się
niewielki w porównaniu z kilo- czy megatonami, osiąganymi przez tradycyjne
głowice wojskowe, jednak jest wyraźnie większy od siły wybuchu, jaką można
uzyskać w eksplozjach materiałów konwencjonalnych. Ponadto nawet niewielka
detonacja jądrowa emituje poważną dawkę promieniowania przenikliwego. Wybuch
nuklearny o sile zaledwie 10 ton wytwarza promieniowanie 1 tys. rem
(nieunikniona śmierć, często poprzedzona delirium i śpiączką; jedyną terapią
jest ulżenie cierpieniu) w odległości 290 m od miejsca eksplozji. Dalsze
zwiększanie masy krytycznej w sposób wykładniczy zmienia możliwą do
osiągnięcia moc eksplozji."
"Zamiast systemu sferycznego można użyć prostszego systemu liniowego.
Zastosowanie kilkucentymetrowej warstwy berylu jako reflektora pozwala
zmniejszyć niezbędną ilość plutonu o kilka kilogramów."
"W Stanach Zjednoczonych urządzenie takie miało oznaczenie Mk-54 było
uzbrojone w głowicę jądrową W-54. Jej kształt był owalny; długość krótszej
osi wynosiła 27,3 cm, a osi dłuższej 40 cm. W-54 ważyła zaledwie 23 kg i była
najmniejszą znaną konstrukcją, w której wykorzystano system implozji. Możliwa
siła wybuchu wynosiła 0,01 kt (10 ton) lub 0,02 kt."
Brookings Institution, The U.S. Nuclear Weapons Cost Study Project
www.brook.edu/FP/projects/nucwcost/davyc.HTM
a to rozpiętość danych potwierdzających moje sugestie ilościowe,
które zawzięcie negował we wcześniejszych dyskusjach t0g:
Kalkulator efektów użycia bronijądrowej
kwark.if.pw.edu.pl/mtj/students/2001-2002/Adamowski/efekt.htm1 kT:
1 kT:
strefa I Uszkodzone lub zniszczone nawet budowle silnie wzmocnione,
śmiertelność bliska 100% - promień 280 m
strefa II Uszkodzone lub zniszczone nawet budynki wzmocnione, większość ludzi
nie żyje - promień 450 m
Giną wszystkie tkanki skóry, która nie może się regenerować, przez co goi się
długo, często niezbędna transplantacja, możliwa utrata osocza i infekcji -
promień 670 m
0,01 kT:
strefa I Uszkodzone lub zniszczone nawet budynki wzmocnione, większość ludzi
nie żyje - promień poniżej 100 m
strefa II Większość budynków zniszczona, powszechne wypadki śmiertelne -
nieco ponad 150 m
Giną wszystkie tkanki skóry, która nie może się regenerować, przez co goi się
długo, często niezbędna transplantacja, możliwa utrata osocza i infekcji -
promień 101 m
"Sam Cohen, wynalazca bomby neutronowej, przekazał "Wprost" kilka istotnych
informacji, które potwierdzają jego obserwacje i doświadczenia z
wieloletniego monitorowania rozwoju sowieckiej, a potem rosyjskiej broni
jądrowej. Rosjanie byli światowymi liderami w dziedzinie technologii wysokich
ciśnień, prowadzącej do produkcji tzw. czerwonej rtęci (RM 20/20, wzór
chemiczny Sb2O7Hg2), podstawowego materiału do produkcji taniej, miniaturowej
broni neutronowej. Czerwona rtęć to rodzaj żelu o dużej gęstości. Służy jako
detonator niewielkiej ilości trytu (superciężkiego wodoru), który wybuchając,
wytwarza falę pulsujących neutronów. Już w lutym 1992 r. prezydent Rosji
Borys Jelcyn podpisał tajną dyrektywę nr 75-RPS, zezwalającą rosyjskiej
firmie Promekologia na produkcję i sprzedaż (także za granicę) do 10 ton
rocznie RM 20/20. Na początku lat 90. na czarnym rynku cena kilograma RM
20/20 przekroczyła 400 tys. dolarów. Trudności w dotarciu do tajemniczej
substancji powodowały liczne oszustwa, w których specjalizowała się rosyjska
mafia. Po 11 września 2001 r. popyt na RM 20/20 i cena tej substancji
gwałtownie wzrosły. 24 września 2004 r. brytyjska policja aresztowała cztery
osoby podejrzane o próbę kupna "radioaktywnego materiału o wielkiej sile
wybuchu, oryginalnie produkowanego w Rosji, znanego pod nazwą czerwona rtęć".
Czwórka podejrzanych miała oferować 541 tys. dolarów za kilogram w imieniu
Saudyjczyka (opisanego jako sympatyka fundamentalistów islamskich).
Podejrzani o handel czerwoną rtęcią zostali też aresztowani we Włoszech.
W jednym z wywiadów wynalazca broni neutronowej opisuje właściwości tego
niezwykłego materiału wybuchowego: "Najbardziej przerażająca jest łatwość
budowy bomby neutronowej z użyciem czerwonej rtęci. Ta substancja jest
związkiem zawierającym rtęć poddaną napromieniowaniu. Kiedy wybucha, wytwarza
wysoką temperaturę i ciśnienie - wystarczające do zdetonowania ładunku
termojądrowego".
Cohen twierdzi, że Amerykanom nie udało się wyprodukować broni jądrowej z
użyciem RM 20/20 mimo licznych prób. Tymczasem w byłym ZSRR, a potem w Rosji
badania nad tą bronią były (i są) stale doskonalone. W 2004 r. Cohen
potwierdził nam skład chemiczny i inne parametry techniczne RM 20/20 na
podstawie przekazanego mu certyfikatu technicznego, pochodzącego z jednego z
tajnych rosyjskich laboratoriów. Już w 1993 r. rosyjski generał Niegin
przyznał publicznie, że Rosja pracuje nad bronią jądrową o bardzo niskim
poziomie promieniowania, w której podwojenie mocy wybuchu zostało osiągnięte
przy stukrotnym zmniejszeniu wagi ładunku, w porównaniu do istniejących
rodzajów tej broni. Określając jej bliższe parametry, inny specjalista
rosyjski, Jewgienij Kerolew, dodał, że czerwona rtęć ma tak wielką siłę
wybuchu, iż bomba wielkości granatu mogłaby zmieść okręt z powierzchni morza.
Cohen zwrócił uwagę, że broń minineutronowa jest idealna dla terrorystów:
tania (bez drogiego uranu czy plutonu), prawie niewykrywalna (niski poziom
promieniowania) i miniaturowa (o rozmiarach granatu ręcznego). Ponadto nie
uszkadzając budynków, wysyła potężny strumień pulsującego promieniowania
neutronowego, który przenika przez ściany schronów. Promieniowanie zabija
wszelkie organizmy żywe w promieniu pół kilometra. Zdetonowana w wielkim
mieście zabije tysiące ludzi. "
[Tygodnik "Wprost", Nr 1180 (17 lipca 2005)]
