Błagam o pomoc!!!Już nie wiem co robić?

[marcelek1-1]

Mój 25 miesięczny syn jest strasznym furiatem!!! w ogóle nie chce się słuchać
jak coś nie jest po jego myśli reaguje potwornym płaczem i krzykiem! nie wiem
co robić!!! już mi brak sił!!!dziś po zabawie poprosiłam synka żeby
posprzątał klocki, nie chciał oczywiście tego zrobić, tylko natychmiast wyjść
na dwór! powiedziałam stanowczym głosem, ale nie krzykiem że wyjdzie jeśli
posprząta ale on jeszcze bardziej wszystko rozrzucał od godz. 14-17.30 ciągle
wrzeszczał!ale klocków nie chciał sprzatnąć a ja cały czas stanowczo
powtarzałam ,,wyjdziesz na dwór jeśli posprzątaszz klocki"ale on i tak swoje!
o 17.40 przyjechali moi rodzice i oczywiście z krzykiem że jestem ,,upartym
osłem'' a dziecko nerwicy przeze mnie dostanie!! i oczywiście zabrali małego
z sobą na dwór, kiedy ten nie ruszył nawet jednego klocka! co robić upierać
się przy swoim czy odpuścić. siedzę teraz i ryczę bo nie wiem już co z tym
zrobić...

[malgosia403]

Taaa,tylko pozwól na to wszystko rodzicom.Wtrącac się w wychowanie
dziecka,zapewne niedługo przy nim będą zwracali Ci uwagę,że nie wychowujesz jak
trzeba,że Ty w wieku synka, to robiłas czy tamto.Ty będziesz karac, wyciągac
konsekwencje a oni będą negowac.Autorytet zbudują Ci na przyszłe lata,dziecko
będzie Cię ,,szanowało''zapewne.Będzie biegało na skargę do dziadków,a oni będą
spełniali zachcianki wnuczka,oczywiście to co on powie będzie święte a Ty
będziesz odstawiana na boczny tor.....jak sobie na to pozwolisz i nie utniesz w
zarodku.

[malgosia403]

A twój synek jak wpada w szał i krzyczy,to niech krzyczy-napchaj watę do uszu i
już...nie reaguj,idz do pokoju,usiadz wygodnie i czytaj książkę lub oglądaj
telewizor.Nie reaguj,nie odzywaj się,nie powtarzaj poleceń-powiedz raz i
koniec.Nie będzie długo tak krzyczał,w końcu się zmęczy.Musisz byc konsekwentna
,a rodzicom powiedz,że Ty jesteś matką i Ty wychowujesz i że bardzo ich
przepraszasz ale nie chcesz aby się wtrącali.

[gacusia1]

Kobieto,twoj syn ma 2 lata! Nie oczekuj,ze dwuletnie dziecko bedzie
sprzatalo po sobie zabawki! Druga sprawa to jasne komunikaty. Dla
dziecka w tym wieku komunikat posprzataj jest abstrakcja. O
wiele latwiej byloby gdybys powiedziala poiwkladaj klocki do
pudelka i do tego jeszcze usiadla przy nim i dodala kto
szybciej,kto wiecej wrzuci klockow?. Obowiazki jak zabawa. Moj
syn ma 4 lata prawie i rowniez dla niego slowo posprzatajjest
abstrakcja. To,co dla mnie jest porzadkiem,dla niego jest
dziwna,nielogiczna ukladanka. Gdy zapytam-posprzatales? On odpowiada-
tak!-i jest dumny z siebie. Ja wchodze do pokoju a tam zabawki
rzucone po katach,ale na dywanie nie ma nic. To jest porzadek
4-latka. Mysle,ze tobie potrzeba duuuzo wiecej cierpliwosci i
sprytu. Twoj synek jest inteligantnym mlodym czlowiekiem,ktory ma
swoje JAa ty to JA musisz szanowac.

do gacusia1

[marcelek1-1]

ale ja właśnie w taki sposób do niego mówiłam ,,chcesz schować klocki do pudełka
czy do koszyka'' kto szybciej zbierze klocki, kto zbierze więcej klocków itp,
ale on jakby robiąc mi na złość nic nie chciał zrobić, tak jest ciągle nie chce
posmarować buzi kremem przed wyjściem na spacer, szarpie się wyrywa, ale kiedy
kilka razy stanowczo powiedziałam ,,nie wyjdziesz na podwórko jeśli nie
posmarujemy buzi kremem" to przy n-tej próbie uporu w końcu ustąpił.

[gacusia1]

Nie ma sensu powtarzanie sto razy "posmaruj buzie" wystarczy raz-
-Prosze,posmaruj buzie
-Nie!
-Ok,bez posmarowanej buzi nie ma spaceru.-koniec tematu. Tak swoja
droga po co smarowac buzie kremem? W mroz,rozumiem ale teraz? No
ale...Nie ma dyskusji,nie ma powtarzania. Z klockami to samo-
raz "Jak powkladasz klocki do pudla to pojdziemy,jesli nie masz
ochoty powkladac,znaczy ze nie idziemy nigdzie."

[yula]

Są różne dzieci, na jednych podziała jednorazowe powiedzenie, na innych
powtarzanie do znudzenia. Matka dziecka najlepiej go zna.

[yula]

W takim przypadku musisz porozmawiać z rodzicami że to twoje dziecko i nie mają
prawa wtrącać sie w jego starcia z tobą. Jak coś im sie nie podoba to może cie
to przedyskutować na osobności. Bo jak już pisała poprzedniczka dzieci szybko
załapują kto im na wszystko pozwala i wolą słuchać tylko jego. A później i tak
ty bedziesz odbierać baty że nie wychowałaś dziecka. A co do synka, podczas
histerii nic nie mówić, usiąść w sąsiednim pokoju i zaczekać aż przestanie
wrzeszczeć, może potrwać, tym bardziej po takim wybryku rodziców, potem
porozmawiać, zaproponować zabawe, wybór ja składam klocki ty piłki, albo ja
czerwone klocki ty zielone itp, 2 latek za mały by sam sprzątać ale chociaż pare
klocków powinien wrzucic:)

[szalicja]

Po pierwsze, nie wydawaj dziecku poleceń o których Wiesz, że jest duże
prawdopodobieństwo, że ich nie wykona. Po drugie, to nie prawda, ze dwulatek
jest za mały, by zrozumieć i posprzątać. Jeśli poczekasz jeszcze rok, to będzie
to o wiele trudniejsze. Wiem to, bo ja też poczekałam i miałam horror w domu.
Jeśli chcesz by posprzątał, pomóż, weź jego rączkę, zbliż do klocka niech go
weźmie w rączkę i potem skieruj do wiaderka. Ja tak robiłam z młodym, kiedy nie
chciał zbierać klocków. W ten sposób budujesz sobie autorytet. Dziecko tak czy
siak wykona polecenie. Możesz też tak, jak jedna Mama napisała - jeden ty, drugi
on, albo jeden kolor Ty a drugi on itp. Nie ma opcji, że Ty mówisz a on to ma w
nosie. Dla przykładu mój, jako trzylatek porozrzucał drobne klocki z ulubionej
zabawki i nie chciał sprzątać. w dodatku im bardziej naciskałam tym większy był
jego foch. Zaczął rzucać innymi zabawkami. Każda rzucona zabawka lądowała w
koszyku na balkonie. Po godzinie spędzonej w pokoiku klocki nadal leżały na
podłodze ale nie było już prawie żadnej zabawki i dziecko się nudziło. Ja
siedziałam z nim w pokoju, był spokój, on sobie leżał na łóżeczku ale się
nudził. Po godzinie zmienił mnie mąż. Za pół godziny dziecko było już tak
znudzone i zmęczone sytuacją, że w końcu sam pozbierał. I podkreślam, obyło się
bez nerwów, krzyków itp. To był przełom. Było jeszcze parę takich sytuacji, może
ze dwie i dziecko się przełamało. Syn zrozumiał, że trzeba zbierać. Teraz ma już
prawie cztery lata. Kiedy coś układa i spadnie mu element na podłogę, od razu
podnosi. No, ale to jest efekt rocznej, ciężkiej pracy. gdybym zaczęła to rok
wcześniej, byłoby pewnie krócej i łatwiej. Tak więc to idealny czas dla Was na
przyzwyczajanie do małych obowiązków, dbałości o porządek itp.