Évora Monte

[m.maska]

Évora Monte (także Evoramonte) to niewielka umocniona miejscowość w regionie Alentejo – posiadająca jeszcze nazwę alternatywną: Santa Maria.
Kiedy planowałam naszą trasę, głównym celem tego dnia była Évora – ale doszłam do wniosku, że po drodze do Évory możemy jeszcze wstąpić gdzieś indziej, zobaczyć więcej. Ileż to było planów, bo po drodze były, albo nawet trochę dalej było tyle ciekawych miejsc: Montemor-o-Novo, miejsce narodzin Jana Bożego, Estremoz – marmurowe miasto, Borba czy Vila Viçosa z pałacem rodu Bragança – ta ostatnia wypadła natychmiast z programu, kiedy stwierdziłam, że we wtorki – a to był wtorek pałac jest zamknięty. Vila Viçosa byłaby praktycznie najbardziej oddaloną miejscowością na wschód od Évory i tak stopniowo skreślałam kolejne miejsca. Wybrałam Évora Monte.

[m.maska]

Évoramonte to małe miasteczko, liczba mieszkańców około 600 i niewielu turystów tam zagląda... może należało wybrać coś bardziej spektakularnego – ale dla nas na początek, obie po nieprzespanej nocy – ta idylla, ten spokój jakim promieniował wręcz otaczający nas krajobraz – to była sympatyczna przerwa w drodze do Évory.

Kiedy zamek był już w zasięgu wzroku, zaczęłam się rozglądać za miejscem do parkowania – i znalazło się, ogromny pusty parking, bo to chyba był parking – czy tam kiedykolwiek bywa tłoczno? To małe senne miasteczko nie wytrzymałoby naporu turystów. Być może istniało inne miejsce z którego byłoby bliżej do samego zamku – ale jaki byłby tam dojazd?
Zdecydowałyśmy się na stromą kamienistą ścieżkę, „pachnącą” rozmarynem. AL się niemal rwała żeby wspinać się pod górę już nie ścieżką a ścieżyną, ja uznałam, że nie mogę ryzykować skręcenia nogi i to pierwszego dnia – w każdym razie ścieżka którą wybrałam ginęła gdzieś za niewielkim wzniesieniem i wcale nie było wiadomo czy ciągnie się dalej czy w tym miejscu się kończy.

[m.maska]

Historia Évoramonte sięga czasów rzymskich, umocnienia zbudowali Maurowie ale także król Dionizy I, port. Dinis, zwany Rolnikiem, Trubadurem albo Królem Chłopów zamieszkiwał zamek.
Podczas trzęsienia Ziemi w 1531 roku zamek został tak poważnie uszkodzony, że podczas panowania króla Jana III z dynastii Aviz musiał zostać poddany renowacji.
26 maja 1834 roku to tam podpisano „Porozumienie z Évoramonte”, które zakończyło wojnę o sukcesję między Piotrem I i jego bratem Michałem, zmuszonym do rezygnacji z korony i udania się na wygnanie.
Zamek a raczej lepiej określić tę budowlę kasztelem góruje nad oliwnymi gajami a miasteczko, które przysiadło u jego stóp otoczone jest murami obronnymi.
Rzymski zamek został przez Maurów rozbudowany do Alcázaru, a po portugalskiej rekonkwiście przez Portugalczyków zamieniony w gotyckie Castelo.

[m.maska]

Ten przypominający średniowieczny stołp, masywny symetryczny zamek o czterech narożnych basztach posiada trzy kondygnacje.
Spiralna klatka schodowa łączy kondygnacje i wychodzi na taras, kiedyś wykorzystywany jako strzelnica, dzisiaj stanowiący doskonały punkt widokowy.
Przy sprzyjającej pogodzie, a taką właśnie miałyśmy, z góry rozciąga się widok na obronne mury otaczające miasteczko i na krajobraz Alentejo.

[m.maska]

Schodząc ze szczytu zamku zaglądałyśmy do komnat znajdujących się na kolejnych kondygnacjach, puste dzisiaj wnętrza o żebrowym sklepieniu wspartym na solidnych kolumnach o rzeźbionych kapitelach i fragmenty dawnych dekoracji, które zapewne zostały zdjęte ze ścian, żeby nie spadały na głowy tym, którzy zabłądzili w to miejsce.
Te trzy zamkowe kondygnacje i cztery narożne baszty zdają się być opasane kamiennymi linami, a na środku fasady na każdej z czterech stron - węzeł – motto królewskiego rodu Bragança, "Despois vós, nós" (po was – my) o podwójnym znaczeniu portugalskiego słowa nós – nós oznacza zarówno my jak i węzeł.

[m.maska]

Główna ulica obok zamku prowadzi wzdłuż otoczonego murem wzniesienia i kończy się przy kościele Santa Maria – otwieranym wyłącznie podczas nabożeństw.
Opuściłyśmy mury Évoramonte tak jak żeśmy weszły, przez jedną z bram...

[al-szamanka]

m.maska napisała:

> Zdecydowałyśmy się na stromą kamienistą ścieżkę, „pachnącą” rozmarynem.

Oczywiście nazrywałam sobie sporo młodych pędów niczyjego rozmarynu, suszył się przez całą wyprawę w samochodzie.

[a74-7]

Taki najlepszy,pieknie wygrzany na sloncu

Évora - 6.06.2017

[m.maska]

Évoramonte było tylko przystankiem w drodze do Évory.... tutaj link na kolejny watek: forum.gazeta.pl/forum/w,101385,164307469,164307469,_vora_6_06_2017.html