Miasto Nibelungów - Worms

[m.maska]

Jeszcze było ładnie, jeszcze było ciepło, a ja od trzech lat planowałam odwiedzić Worms - po polsku Wormacja - wzięte zresztą z łaciny.
Zapewne jeszcze wiele jest w pobliżu interesujących miejsc i miast, których historii nie znam i są wyłącznie punktem na mapie.
Worms objawiło się podczas obchodów Dni Nadrenii-Palatynatu 2015 - kiedy przed moją kamerą przejechała platforma z wielka łodzią o głowie smoka z napisem "Nibelungenstadt".
W końcu nadszedł czas, żeby obejrzeć to miasto.

• RheinlandPfalz Tage 2015(2)

[m.maska]

Była niedziela dlatego nie było problemów z parkowaniem - Neumarkt(nowy rynek) w samym, centrum miasta a przede wszystkim mieszczące się tam Biuro Informacji Turystycznej - otwarte w niedziele, ale materiały znajdują się też na zewnątrz.
Wysiadłyśmy z samochodu - przed nami wznosiły się wieże katedry, po prawej stronie Fontanna Zygfryda i Dreifaltigkeitskirche - kościół protestancki Świętej Trójcy, bo Worms to nie tylko miasto Nibelungów ale też Marcina Lutra.

[al-szamanka]

Jak Nibelungen, to oczywiście Wagner...

• Richard Wagner Ritt der Walküre

[m.maska]

Worms okazało się miastem o tak bogatej historii, że właściwie nie wiem od czego zacząć...
zacznijmy od ratusza - bo był tuż tuż...

[m.maska]

Na wieży ratuszowej zodiakalny zegar i herb miasta - dwa smoki czy to te z Pieśni Nibelungów?
Na ścianie relief - historia w pigulce i memento dla potomnych....
Anno 1235
Friedrich II und Isabella v.England
"Glück und Leid
krönen die Stadt
des Adlers Flügel
behüten sie
West und Ost
Nord und Süd
In Zwietracht
ist Elend genug"

"Sonne und Regen
segnen die Ernte
Lindwurm u. Drache
hüten den Hort
West und Ost
Nord und Süd
in Frieden geeint
ist Glücks genug"

[al-szamanka]

Bardzo ciekawy herb miasta.

[m.maska]

Kościół Świętej Trójcy (pełna nazwa: Reformations-Gedächtnis-Kirche zur Heiligen Dreifaltigkeit) jest największym protestanckim kościołem w Worms. Barokowy budynek kościoła znajduje się na środku rynku i jest obecnie wpisany na listę obiektów zabytkowych.

[m.maska]

Z przedsionka kościoła wchodzi się do pomieszczenia, które po zniszczeniach wojennych, II wojny światowej zostało odbudowane jako baptysterium a obecnie znajduje się tam zachowany pomnik "Zmartwychwstanie" poświęcony ofiarom I wojny światowej.
W Worms działał Marcin Luter, w tym miejscu można przeczytać na temat jego działalności, konfliktów z cesarzem i kościołem na tle historii Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego.

Historia Wormacji jest ściśle związana z historią Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego.
Historia działalności Marcina Lutra z kolei jest ściśle związana z wszystkimi trzema Cesarskimi Katedrami położonymi nad Renem, w: Moguncji, Wormacji i Spirze.

z wikipedii

Edykt wormacki – został podpisany i ogłoszony przez cesarza Karola V w katedrze wormackiej 26 maja 1521 roku. Był skierowany przeciw Marcinowi Lutrowi i jego zwolennikom. Na podstawie edyktu spalono pisma Lutra i jego zwolenników oraz zakazano drukowania książek w całej Rzeszy bez cenzury wydanej przez biskupa. Luter i jego zwolennicy skazani zostali na banicję.

W 1524 roku w Ratyzbonie (niem. Regensburg) powstał związek południowych stanów katolickich z udziałem brata cesarza, Ferdynanda Austriackiego, książąt bawarskich i biskupów z południa Niemiec. Głównym celem związku była realizacja edyktu wormackiego tj. pozbycie się zwolenników nauk Lutra ze stanów Rzeszy niemieckiej.

[al-szamanka]

Bardzo nibelungowo prezentuje sie to stare miasto

[m.maska]

Po zniszczeniu miasta w wyniku wojny o sukcesje w Palatynacie w 1689 roku, w miejscu w którym znajdował się niegdyś Haus zu Münze położono w 1709 roku kamień węgielny pod budowę kościoła luterańskiego, ponieważ mylnie uznano, że to w tym miejscu Marcin Luter w 1521 roku bronił swoich tez przed parlamentem Wormacji.
W rzeczywistości stało się to w Bischofshof, kilkaset metrów dalej (dziś Park Heylshof).
Kościół miał być wyrazem woli, wówczas 3tysiecy mieszkańców, przystąpienia do kościoła luterańskiego. Kościół konsekrowano w 1725 roku jako „nowy główny kościół protestancki w Worms pod wezwaniem Trójcy Świętej”
Proponowane dobudowanie do kościoła ratusza i szkoły nie zostało zrealizowane.

Wnętrze było wzorowane na w kościele św Katarzyny we Frankfurcie.

21 lutego 1945 r. Kościół - podobnie jak znaczna część centrum miasta - został poważnie zniszczony podczas brytyjskiego nalotu na Worms. Z pierwotnego barokowego budynku z bogatym wyposażeniem, malowideł i drewnianej dekoracji, zachowały się jedynie zewnętrzne mury, dolna część wieży i portal zachodni wraz z drewnianymi rzeźbionymi drzwiami, z symbolicznym przedstawieniem Trójcy Świętej.
Kościół odbudowano w latach 1955-59, jego zewnętrzny wygląd został w większości odtworzony, podczas gdy wnętrze wyposażono nowocześnie.

[m.maska]

Jak w wielu innych kościołach ewangelickich, ale też katolickich tych nowoczesnych nie bardzo jest na czym oko zawiesić - z wyjątkiem mozaiki...

[m.maska]

W miejscu w którym przed zniszczeniem kościoła Świętej Trójcy podczas II wojny światowej znajdowało się malowidło wykonane przez ojca i syna Seekatz, po odbudowie umieszczono mozaikę z tym samym motywem „Marcin Luter przed cesarzem i cesarstwem.

Na środku widać wówczas 21-letniego cesarza Karola V siedzącego na tronie, u jego stóp na dywanie przed tronem widoczny jest dwugłowy cesarski orzeł Habsburgów. Po lewej stronie biskup Trewiru Johann von der Ecken przesłuchuje Lutra, przy czym pokazuje jego pisma i Biblię(A+Ω). Po prawej stoi Luter jako mnich Augustianin, na niego pada promień światła symbolizujący, że został „oświecony“ przez Boga i dlatego odmawia odwołania tego co napisał. W tle siedzą świadkowie tych wydarzeń, książęta i reprezentanci stanów.

[m.maska]

Obok Dreifaltigkeitskirche, fontanna Zygfryda... siedmiokątna fontanna, na której szczycie znajduje się statua Zygfryda, który zabił smoka(1921)...wrócimy tu jeszcze

[m.maska]

Dom St.Peter - Cesarska Katedra nad Renem

[m.maska]

Przeszłyśmy bardzo niewielki odcinek a już napotkałyśmy tyle smoków, będziemy je jeszcze spotykać niejednokrotnie.

[al-szamanka]

m.maska napisała:

> Przeszłyśmy bardzo niewielki odcinek a już napotkałyśmy tyle smoków, będziemy j
> e jeszcze spotykać niejednokrotnie.
>
>

Czy te kule przy smoku to jego jaja? Jezeli tak, to bedzie ich jeszcze wiecej gdy sie wszystkie wykluja.

[m.maska]

Była niedziela, w katedrze odbywała się jeszcze msza - tak więc obchodziłyśmy ją dookoła.
Po stronie północnej katedry - Dom St.Peter - znajduje się Kaiserportal - Portal Cesarski; portal przez ktory do katedry wchodzil cesarz wraz ze swoim dworem.
Podczas wizyty w Worms w roku 1184, cesarz Friedrich I. Barbarossa przyznał miastu liczne przywileje, co zostało uwiecznione na pozłacanej miedzianej płycie umieszczonej nad portalem.
W 1981 roku umieszczono na pamiątkę nową tablicę z brązu i siedzącą postać cesarza.
Na tablicy widnieje napis:
"VON NUN AN BLÜHE DEIN RUHM
DIR WERDE DER LOHN DEINER EHRE
WEIL DU O WORMS KLUG UND GETREU DICH BEWÄHRST
DICH HAT DAS KREUZ MIR GEWEIHT
DICH HAT DAS SCHWERT MIR GESCHENKT
PETRUS DEIN GUTER PATRON GEWÄHRE DIR SICHEREN SCHUTZ2

W "Pieśni o Nibelungach" w tym miejscu doszło do kłótni między Brunhildą i Krymhildą.

[m.maska]

Pozostałyśmy jeszcze chwilę na Schloßplatz - Placu Zamkowym.

[m.maska]

Stopniowo wokół katedry zbierały się tłumy turystów oczekujących na wejście. Postanowiłyśmy wykorzystać ten czas i wejść do parku, który...
Od północnej strony katedry do czasu zniszczenia miasta w roku 1698 przylegał Bischofshof - dziedziniec biskupi, rezydencja biskupa Worms. Tam mieszkał cesarz Karol V podczas posiedzenia Parlamentu w 1521 roku. Siedzibą Parlamentu był właściwie Bürgerhof(znajdujący eis za dzisiejszym kościołem Świętej Trójcy).
Ale Dr.Marcin Luter w dniach 17 i 18 kwietnia został tutaj sprowadzony, gdzie przez cesarzem i cesarstwem przyznał się do swoich pism i odmówił ich odwołania: To niewłaściwe postępować wbrew sumieniu, które jest zniewolone przez Boga. "Gott helfe mir. Amen" (Boże pomóż mi. Amen). Później dodano jeszcze: "Hier steh' ich, ich kann nicht anders!" (Tutaj stoję, nie mogę inaczej).
Dzisiaj w tym miejscu znajduje się park, który ograniczają dawne mury obronne.
Tuż przy wejściu na pierwszej ścieżce napotykamy pomnik... Bismarcka.

[m.maska]

Wnęki dawnych murów obronnych służą do ekspozycji historii miasta i jego władców - ciekawie to przedstawione zostało - chociaż te płotki trochę psują efekt, ale zapewne to z obawy przed tymi, którzy zechcieliby się na tych ścianach uwiecznić na jakąś pamiątkę, albo zademonstrować "talent" malarski poprzez jakieś graffiti...

[m.maska]

Sam park sprawia wrażenie puszczonego na żywioł, mocno nadszarpnięte zębem czasu rzeźby - mimo, że jest ogrodem należącym do Museum Kunsthaus Heylshof.

[m.maska]

Jeszcze jesienny Heylshofpark

[m.maska]

Parkowym rzeźbom poodpadały już głowy, czy ręce, niektóre jeszcze się trzymają - widać, że nie bardzo miastu zależy na zachowaniu tego miejsca - dalej pokażę miejsca, w których widać dbałość miasta.

[m.maska]

W tym miejscu na dawnym Bischofshof, Marcin Luter w 1521 roku odmówił odwołania swoich nauk.
1. Marcin Luter tutaj na Bichofshof wystąpił. Marcin Luter 17 i 18 kwietnia 1521 roku przed cesarzem Karolem V i reprezentantami Stanów. Na pytanie czy chce odwołać przedłożone pisma, poprosił o czas do namysłu, ten dano mu. Po 24 godzinach był ponownie przesłuchiwany, swoją odpowiedź zakończył: “Jeśli nie zostanę przekonany przez świadectwa z Pisma Świętego i jasne argumenty rozumu – bo nie mogę wierzyć ani papieżowi, ani nawet soborom, które jawnie się myliły i wzajem sobie przeczyły – to pozostanę związany własnym sumieniem i Bożym słowem. Dlatego nie mogę i nie chcę niczego odwoływać, czynić bowiem coś wbrew sumieniu nie jest rzeczą ani pewną, ani bezpieczną. Tak stoję i nie mogę inaczej, niech Bóg mnie wspomaga. Amen.”
2. Wielkie buty Lutra
Plastyka z brązu.
"Tutaj stoję i nie mogę inaczej" dopiero później włożono Lutrowi w usta, a jednak oddają te słowa ówczesną sytuację. Można spróbować wejść w "buty Lutra" i z jego perspektywy spojrzeć na otaczający park, na katedrę, wczuć się w jego położenie. Pytanie: co was trzyma, jesteście związani słowem Bożym?
Spokojnie zmieściłabym się w te buty...
3. Pamiątkowy relief z brązu, 1971 r.
Postawiony w 450 rocznicę Edyktu Wormackiego ogłoszonego w 1521 roku. Przedstawia zachodnią ścianę Katedry wraz z Bichofshof. W tym miejscu Marcin Luter odmówił odwołania swoich nauk. "Piorun" przecina obraz miasta i pokazuje podział Kościoła.

[m.maska]

Na terenie parku Heylshof znajduje się podziemne przejście prowadzące do katedry(1719) - obecnie zakratowane.

[m.maska]

W oczekiwaniu na wejście do katedry wyszłyśmy jeszcze przez podwójny portal, który przebito w tym miejscu w 1935 roku przez mury obronne miasta. Od strony katedry mur sprawia wrażenie ściany, ale już z zewnątrz widać jego historyczne pochodzenie.
Plac przed katedrą nosi nazwę Platz der Partnerschaft(Plac Partnerstwa) w roku 1935 nosił inna nazwę... Platz der Nation(Plac Narodu) i został zbudowany z myślą o paradach NSDAP i Wehrmachtu. W roku 1937 rekruci Wehrmachtu składali na tym placu przysięgę.
Nad podwójnym portalem niegdyś umieszczony był Reichsadler usunięty po 1945 roku, dzisiaj obok na ścianie znajdują się herby miast partnerskich: Mobile, Bautzen, Tiberias, Parma, St Albans, Worms, Auxerre.

[al-szamanka]

m.maska napisała:

> Po zniszczeniu miasta w wyniku wojny o sukcesje w Palatynacie w 1689 roku, w mi
> ejscu w którym znajdował się niegdyś Haus zu Münze położono w 1709 roku kamień
> węgielny pod budowę kościoła luterańskiego, ponieważ mylnie uznano, że to w tym
> miejscu Marcin Luter w 1521 roku bronił swoich tez przed parlamentem Wormacji.
>
> W rzeczywistości stało się to w Bischofshof, kilkaset metrów dalej (dziś Park H
> eylshof).
> Kościół miał być wyrazem woli, wówczas 3tysiecy mieszkańców, przystąpienia do k
> ościoła luterańskiego. Kościół konsekrowano w 1725 roku jako „nowy główny kości
> ół protestancki w Worms pod wezwaniem Trójcy Świętej”
> Proponowane dobudowanie do kościoła ratusza i szkoły nie zostało zrealizowane.
>
>
> Wnętrze było wzorowane na w kościele św Katarzyny we Frankfurcie.
>
> 21 lutego 1945 r. Kościół - podobnie jak znaczna część centrum miasta - został
> poważnie zniszczony podczas brytyjskiego nalotu na Worms. Z pierwotnego barokow
> ego budynku z bogatym wyposażeniem, malowideł i drewnianej dekoracji, zachowały
> się jedynie zewnętrzne mury, dolna część wieży i portal zachodni wraz z drewni
> anymi rzeźbionymi drzwiami, z symbolicznym przedstawieniem Trójcy Świętej.
> Kościół odbudowano w latach 1955-59, jego zewnętrzny wygląd został w większości
> odtworzony, podczas gdy wnętrze wyposażono nowocześnie.
>
>


Ciekawe witraze, ale wnetrze raczej surowe.

[a74-7]

Zauwazylam herb St Albans

[m.maska]

a74-7 napisał:

> Zauwazylam herb St Albans


no musi tam być, skoro takie informacje podają

Dom St.Peter - Worms

[m.maska]

Cesarskie Katedry nad Renem, to katedry w Mainz(Moguncja), Worms(Wormacja) i Speyer(Spira). Ich nazwa nawiązuje do imperialistycznych roszczeń i do wielkości tych romańskich budowli.
Jednak tylko katedra w Speyer była założona przez cesarza, jest ona także pierwszą budowlą Nadrenii-Palatynatu, która znalazła się na liście UNESCO.
Katedry te są budowlami nie mającymi sobie równych w kręgu kultury zachodnioeuropejskiej i nie można ich pominąć w żadnej historii sztuki, jeśli chodzi o styl romański.
Pomimo wielu podobieństw, różnią się od siebie wyglądem zewnętrznym, ale właśnie dlatego każda z nich jest symbolem swojego miasta jako niepowtarzalna.
Katedra w Speyer jest największym romańskim kościołem w Niemczech i była pierwszą w pełni sklepioną bazyliką w Europie.
Jej dostojeństwo jest nadal widoczne w krypcie, która nazywana jest "najpiękniejszym niższym kościołem w chrześcijaństwie". Jest miejscem pochówku cesarzy, królowych i biskupów.
Monumentalność katedry w Speyer wynika między innymi z walki o władzę między cesarzem i papieżem. Cesarz triumfował potężnie tą budowlą nad papieżem. Dlatego też Dom zu Speyer ma również charakter kościoła pamięci, pomnika cesarza.

Dotyczy to również pozostałych dwóch katedr. Katedra w Worms została zbudowana w tym samym czasie, kiedy powstała Pieśń o Nibelungach, której autor mógł zobaczyć katedrę w czasie kiedy była budowana. W związku z tym w czasach współczesnych Katedra jest wykorzystywana jako potężne kulisy Festiwalu Nibelungów w Worms.
Unikalna jest dekoracja figuralna katedry, ani katedra w Mainz ani w Speyer nie moze poszczycić się czymś porównywalnym. Bestie widoczne na fasadzie katedry miały odstraszać demony w jakie wówczas wielu ludzi wierzyło.

Katedra w Mainz, której czas budowy trwał najdłużej jest też najbardziej zróżnicowana pod względem stylu spośród tych trzech, a jako kościół była świadkiem najważniejszych wydarzeń związanych z najbardziej znaczącymi po cesarzu, Książętami Świętego Cesarstwa Rzymskiego.
Zwieńcza ją jedna z najbardziej dziwacznych wież kościelnych, która czyni ją tak bardzo charakterystyczną. Wewnątrz katedra jest niemal zbiorem rzeźb z siedmiu wieków. Od XIII wieku biskupi zbudowali wspaniałe groby, dzięki którym można poznać historię rzeźby w Moguncji podczas jednej wielkiej wycieczki. Do katedry w Mainz powrócę jeszcze, ale nie tym razem.

Coś mi mówi, że chyba nie udało mi się do tej pory opisać Katedry w Speyer – wtedy zatrzymałam się gdzieś w okolicy Antwerpii i utknęłam. Tym samym nie pisałam też o wspaniałej katedrze w Aachen(Akwizgran). Mam nadzieję, że kiedyś znajdę czas żeby i do tego wrócić.
A na razie zapraszam do katedry w mieście Nibelungów...
Austrazyjska Królowa Wdowa Brunhilda zamieszkiwała w Worms około 600 roku. Ona o i jej następca Dagobert I wg średniowiecznych źródeł zbudowali na pozostałościach rzymskiego forum kościół. Ten kościół jest uważany za poprzednika obecnej katedry.

[m.maska]

Do katedry weszłyśmy wejściem, które przed wiekami prowadziło z krużganków. W XII wieku mieściły się tam krużganki, które zostały rozebrane w 1818 roku a definitywnie zniknęły w 1830. W katedrze w północnej nawie umieszczono rzeźby pochodzące z krużganków, zworniki w katedrze i w kościele Świętego Andrzeja, w klasztorze Neuburg i w badeńskim muzeum w Karlsruhe niegdyś zdobiły krużganki katedry w Worms.

Żydzi w Worms
Najwcześniejsze dane dotyczące istniejącej gminy żydowskiej w Worms pochodzą z 960 roku. W 1034 roku zbudowano kamienną synagogę. W XI i XII wieku doszły kolejne publiczne budowle żydowskie. Współżycie między chrześcijanami i żydami przebiegało bez problemów, Żydzi mieli przywileje i cesarską ochronę. Jednak w okresach kryzysowych dochodziło do pogromów.
Poniżej kopia żydowskiego nagrobka z 1076roku.

Kiedy weszłyśmy do katedry, w powietrzu wciąż unosił się zapach kadzidła.
Katedra w Worms ma swoją sławę, jest doskonale przygotowana na turystów, z jednej strony obiekt sakralny z drugiej muzealny z całym szeregiem dostępnych informacji.

[m.maska]

Coby nie napisać na temat katedry St.Peter w Worms to wszystko to będzie mało - powstały całe księgi na jej temat, powstały filmy - nie podejmuję się takiego tematu, mogę tylko pokazać to co widziałyśmy...
Dom St.Peter w Worms jest najmniejszą z trzech cesarskich romańskich katedr położonych nad Renem ale też najpiękniejszą.
Nawet w polskiej wersji Wikipedii opis jest obszerny a co dopiero publikacje w języku niemieckim.

www.wikiwand.com/pl/Katedra_w_Wormacji
Obszerne informacje umieszczone są na tablicach, wraz z ilustracjami, a nawet z możliwością obejrzenia fragmentów filmów zrealizowanych w katedrze i o katedrze.

Tutaj zachodnia część katedry.

[m.maska]

Wystarczyło się tylko odwrócić od rozety zamykającej zachodnią część katedry, żeby zobaczyć wnętrze Dom St.Peter w całej okazałości dodatkowo oświetlone przez wpadające przez kiedyś witraże, dzisiaj tylko szyby, promienie słoneczne i wiszącą w powietrzu chmurę kadzidła.
Średniowieczne witraże katedry w Worms zostały zniszczone 21 września 1921 roku podczas eksplozji, położonej w granicach dzisiejszego Ludwigshafen, fabryki azotów - odległość do tego miejsca wynosi około 25km - w wyniku tej eksplozji zginęło 561 osób a ponad 2000 było rannych.
Średniowieczne witraże przepadły bezpowrotnie.

[m.maska]

Nie, nie główną nawą idziemy do głównego ołtarza a lewą nawą - północną.
Jak w muzeum, eksponaty i tablice informacyjne - można poznać nie tylko historię katedry i tło historyczne ale także dowiedzieć się wiele o liturgii.

Dynastia salicka, niem. Salier – ród książąt frankońskich panujący w Niemczech w latach 1024–1125
Panowanie pierwszych dwóch władców z tej dynastii to apogeum potęgi Świętego Cesarstwa Rzymskiego, w skład którego wchodziły:
Królestwo Niemiec (od 962)
Królestwo Włoch (od 962)
Królestwo Czech (od 962)
Królestwo Burgundii (od 1034)
Zwierzchnictwo Świętego Cesarza Rzymskiego w tym okresie uznawały również przejściowo Polska, Węgry, Chorwacja, Dania, Neapol.

Dla królów wędrujących bez rezydencji w imperium, system wyposażony w prawa suwerena, dochodów i funkcji administracyjnych biskupów i opatów był niezbędny jako filary ich rządów.

Otto III wyegzekwował wybór wiernego biskupa Burcharda w roku 1000. Po śmierci Ottona Henryk II chcąc zostać królem potrzebował wsparcia Burcharda. W zamian Henryk II, po swoim wyborze, zapewnił, że saliccy hrabiowie posiadający istotne prawa i bogactwa w mieście i regionie opuścili Worms.
Grobowców dynastii salickiej w katedrze Buchard nie ruszał, ale promował młodego Konrada, który pozostał w Worms i kształcił się w katedrze.
Z pewnością Konrad znalazł w Worms sugestie dotyczące późniejszej budowy kościoła klasztornego w Limburg (koło Bad Dürkheim) i katedry Speyer.
Burchard kazał natychmiast zburzyć zamek salicki wraz z fundamentami i na jego miejscu z tego samego materiału zbudował kościół Świętego Pawła.

Klasztor Limburg koło Bad Dürkheim. W 1024 r. pierwszy król dynastii salickiej, Konrad II, wybudował klasztor limburski, który miał stać się nowym rodzinnym miejscem pochówku królów salickich. Pierwsza żona jego syna Henryka III, Gunhilda została tam pochowana. Nowym miejscem pochówku rodziny Salierów stanie się w końcu katedra w Speyer.
Wkrótce po wyborze na króla w 1024 Konrad II zaczął budować Speyerer Dom. Katedrę budowano ze wschodu na zachód. Po jego śmierci w 1039 r. wschodnia część nie została jeszcze ukończona. Faktyczna konsekracja miała miejsce dopiero w 1061 r. pod panowaniem jego wnuka Henryka IV .. katedra stała się centrum władzy Imperium Salickiego.

Poprzednie budowle

Forum Romanum i dzielnica świątyń w Worms są położone na wzgórzu w miejscu bezpiecznym przed powodzią i są z daleka widoczne .
Uważa się, że pierwszy duży kościół chrześcijański został zbudowany w późnym okresie rzymskim, podobnie jak w pobliskim Ladenburgu, bazylika zbudowana w rzymskiej hali targowej.

W niemal wszystkich miastach rzymskiej prowincji budowano wówczas wspólnoty chrześcijańskie i siedziby biskupów. Pierwsza udokumentowana wzmianka o nominacji biskupa Worms pochodzi z roku 614 (synod w Paryżu – biskup Berthulf ).
Kolejno powstawały w tym miejscu wczesnośredniowieczne budowle katedralne w okresie frankońskim i karolińskim.
W bezpośrednim sąsiedztwie znajdował się zawsze dwór biskupi, który służył również jako pałac królewski, budynek klasztorny i inne kaplice.

Mały szachowy laufer wykonany z poroża jelenia, znaleziony w pobliżu kościoła św. Ruperta, kościoła dworskiego w Salierburgu.
Szachy w czasach ottońskich były rozpowszechnioną grą szlachty. Ta forma laufra była używana w X-XII wieku.

Codex aureus z opactwa Echternach pochodzi z czasów biskupa Burcharda. Ten wspaniały rękopis jest jednym z najwybitniejszych przykładów sztuki książkowej tamtych czasów.
Okładka książki była darem Ottona III i jego matki Theophanu dla opactwa Echternach, sam Codex powstał ok. 1020/30 w skryptorium opactwa Echternach.
Oryginał znajduje się w Germanischen Nationalmuseum w Norymberdze.

[m.maska]

Od około 1005 roku Burchard rozpoczął w miejscu poprzedniej katedry z około 600roku, budować nową katedrę.
Katedra usytuowana na wysokim płaskowyżu dominowała nad wszystkimi innymi budynkami i była widocznym z daleka znakiem władzy biskupiej i świeckiej, którą biskup trzymał w swoich rękach.
Oprócz zachodniego chóru dzisiejsza katedra stoi na fundamentach tej katedry z czasów Burcharda i jest symbolem miasta Worms.
W 1018 r. Cesarz Heinrich II w drodze na wojnę przeciwko Burgundii zatrzymał się w Worms. Budowa katedry była niemal na ukończeniu, naciskał więc na biskupa, aby ten poświęcił katedrę w jego obecności.
Tak więc 9 czerwca 1018 r. miała miejsce pierwsza konsekracja katedry Worms na naprędce oczyszczonej budowie.
"Budowa została wykonana z niezwykłą prędkością w ciągu kilku lat prawie do wykończenia, tak że dom Boży nie powstawał stopniowo, ale pojawił się jak cud, nagle".

Katedra Burcharda to wielka budowla o długości około 100 m szerokości 25 m, zbudowana w ciągu zaledwie 13 lat. Przystosowana do lokalnych warunków, zorientowana na południowy wschód. W istocie odpowiada ona rozmiarom i planom obecnej katedry. Dopiero zachodni chór został dobudowany później.

Od strony wschodniej i zachodniej nawa zamknięta jest na chórze przy pomocy bariery chóralnej. Chóry wschodni i zachodni są zarezerwowane dla duchownych. Połączenie z Bischofshof odbywało się za pośrednictwem zachodniego traktu.
Dolne piętra wieży południowo-zachodniej (wieża osłów) pochodzą z okresu Burcharda. Charakterystyczne są tynkowane, nieregularne mury mieszane z cegły i kamienia.
Można przypuszczać, że Katedra Burcharda miała kryptę. Badania budowlane nadal trwają.
Burchard Vita opisuje wspaniałą dekorację i pozłacane kapitele filarów. Części marmurowej mozaiki podłogowej odkryto podczas wykopalisk archeologicznych i są one eksponowane.

W nawie północnej eksponowane są gotyckie reliefy, przeniesione z krużganków.

[m.maska]

Cesarz w mieście! a do tego nagłe przygotowania do - konsekracji Katedry! 9 czerwca 1018 roku całe Worms i okolice zostały postawione na nogi.
Gdzie uroczysta procesja zmierzająca do katedry się rozpoczęła, skąd sprowadzono relikwie - tego niestety nie wiadomo. Nawet tego kto dokładnie wziął udział w tych uroczystościach nie zostało zapisane. W opisie życia biskupa Burcharda jest tylko: "w obecności... cesarza i wielu biskupów, z pieśniami i wielkimi uroczystościami kleru i mieszkańców..."

Informacje a katedrze jak w muzeum: wykorzystanie kolorów szat liturgicznych w początkach Kościoła nie było obowiązujące. Dopiero od VIII wieku zaczęto przypisywać uroczystościom kościelnym określone kolory.
Uregulowanie obowiązku używania kolorów liturgicznych ogłoszono po raz pierwszy na Soborze trydenckim, co zostało zapisane w Missale Romanum (Mszał Rzymski) w 1570 roku.

Kadzidło: "Dreikönig", "Paradies", "Pontifikat" - można sobie potrzepać tymi pojemniczkami i powąchać, ale... ale właściwy zapach kadzidła rozchodzi się dopiero kiedy jest ono palone.

[m.maska]

[m.maska]

Na fotografii po prawej stronie przedstawione jest jak daleko sięgało biskupstwo Worms w Średniowieczu.

z wiki

Drzewo Jessego – artystyczne wyobrażenie drzewa genealogicznego Chrystusa. Temat bardzo częsty w sztuce europejskiej od XI do XVII w., obecny do dziś w ikonografii prawosławnej.

Główny motyw: ze spoczywającego na ziemi Jessego (ojciec króla Dawida) wyrasta łodyga lub pień drzewa o gałęziach zakończonych wizerunkami królów żydowskich oraz innych przodków Chrystusa. Na wierzchołku umieszczano Marię z Dzieciątkiem. Niektóre uproszczone realizacje redukują liczbę występujących osób i znaków, zachowując jednak zasadniczą symbolikę.

Źródłem nazwy i motywu jest proroctwo z Księgi Izajasza, które głosi o nadejściu Mesjasza: Wyrośnie różdżka z pnia Jessego, wypuści się odrośl z jego korzeni. Chrześcijanie odnoszą ten fragment właśnie do osoby Jezusa Chrystusa. Lista przodków pochodzi najczęściej z pierwszych rozdziałów Ewangelii Mateusza lub Ewangelii Łukasza.

[m.maska]

Do kaplicy Najświętszej Marii Panny wrócimy - nie chciałyśmy przeszkadzać tym, którzy się tam modlili...

[m.maska]

Wschodnia ściana północnego transeptu: widoczny jest częściowo ukryty fresk z XII wieku przedstawiający Świętego Krzysztofa.

[m.maska]

[m.maska]

Ägidiuskapelle (kaplica Świętego Idziego) zbudowana została w końcu XV wieku, dzisiaj poświęcona jest Najświętszej Maryi Pannie.

[m.maska]

A oto serce każdego kościoła, każdej katedry - ołtarz główny.

Wojna Francji z Ligą Augsburską 1689–1697 zwana była także wojną dziewięcioletnią, wojną o Palatynat albo po prostu wojną palatynacką.
Podczas wojny o sukcesje w Palatynacie (1689–1697) oddziały Ludwika XIV na jego rozkaz zniszczyły Heidelberg, Mannheim, Speyer i Worms.
Kościoły splądrowano, ale próby wysadzenia katedry nie powiodły się, chociaż spłonęła całkowicie. Biskup Franz Ludwig von Pfalz-Neuburg odrestaurował katedrę w 1698 roku.
W kolejnych dziesięcioleciach powstało nowe, barokowe wnętrze z barokowymi ołtarzami i stallami. Najbardziej efektowny jest ołtarz główny Balthasara Neumanna.

Rewolucja Francuska
Rekonstrukcja katedry została zrujnowana przez oddziały francuskiej rewolucji. Pod koniec 1792 r. Speyer, Worms, Mainz i Frankfurt zostały podbite przez wojska rewolucyjne. Katedra służyła jako stajnia dla koni i magazyn. W latach 1818-1830 zburzono krużganki, a kamienie zostały sprzedane na aukcji.

[m.maska]

Elektor z Moguncji i książę-biskup Worms Franz Ludwig von Pfalz-Neuburg pozostawił wystarczająco dużo pieniędzy, aby zbudować nowy ołtarz główny. Jego następca, biskup-biskup Franz Georg von Schönborn, poprosił swojego brata Friedricha, biskupa Würzburga, aby przysłał mu najsławniejszego w tym czasie mistrza budowlanego Johanna Balthasara Neumanna. Stworzył on nowy ołtarz z pozłacanego drewna i różnokolorowego marmuru.

Aż do sekularyzacji (1801/02) Dom St.Peter była katedrą biskupa Worms. W 1925 została podniesiona przez papieża Piusa XI. do rangi "Bazyliki minor". Ten papieski tytuł honorowy, obejmujący honorowe prawa, podkreśla znaczenie kościoła dla otaczającego go obszaru.

Szczególny związek katedry z Watykanem symbolizuje Umbraculum - czerwono-żółty parasol widoczny po prawej strony przed ołtarzem

z wiki

Umbraculum – część papieskich insygni, parasol zapewniający papieżowi cień. Znajduje się współcześnie w bazylikach na całym świecie. Gdy papież odwiedzi bazylikę, umbraculum jest otwierane.
Umbraculum jest także umieszczane w herbach, np. stanowi element papieskiego herbu,a podczas trwania sede vacante znajduje się także w herbie kamerlinga.

[m.maska]

W południowej nawie, kolo głównego oltarza znajduje się wejście do krypty w której ustawiono grobowce Salierów, przodków cesarza Konrada II.
Przodkowie salickich królów, którzy rezydowali w Salierburgu w Worms byli chowani we wschodniej nawie pod posadzką. Takie są pierwsze wzmianki na temat rodzinnych grobowców jednej arystokratycznej rodziny.
Podczas budowy nowej katedry biskup Burchard nie ruszył tych grobowców, a zostały one zintegrowane w budowlę. W trakcie wykopalisk podczas renowacji katedry na początku XX wieku otworzono je i zbadano.
Z powodu ich dużego znaczenia, w 1909 roku zbudowano kryptę w której ustawiono sarkofagi. Podobnie uczyniono kilka lat wcześniej w Speyer z cesarskimi grobowcami. Bardzo istotne są znaleziska tkanin z tych grobowców.

W krypcie pochowani są: Konrad der Rote von Lothringen (955r.) - pradziadek cesarza Konrada II, który zginał w Bitwie na Lechowym Polu, książęta von Kärnten, przodkowie salickiego cesarza, którzy niegdyś posiadali zamek w Worms.

Grobowiec księżnej Judith(991):
Judith była żoną ksiecia Otto von Kärnten. Jej wnuk Konrad II był pierwszym salickim cesarzem. Jej drugi syn, Bruno, który wzrastał w Worms, przybył na dwór Otto III do cesarskiej kaplicy dworskiej, Otto III mianował go w 996 roku papieżem.
Jako Gregor V - był pierwszym niemieckim papieżem. Zmarł w 999 roku w Rzymie i tam w grotach bazyliki Świętego Piotra został pochowany.
Napis na jego grobowcu w Rzymie, brzmi: "ten tutaj, którego teraz przykrywa ziemia, był Gregor V, miły z twarzy, początkowo był nazywany Bruno, z królewskiej frankońskiej dynastii. Syn Otto i matki Judith. Niemiecki był jego językiem, wzrastał w Worms, ale jako młody mężczyzna wstąpił na tron apostolski, na dwa lata i osiem miesięcy".

[m.maska]

Po prawej stronie ołtarza

[m.maska]

Pod emporą, która z prawej strony otacza prezbiterium, w południowej nawie stoi model Katedry i wszystkich zabudowań katedralnych z 1689 roku, przed zniszczeniem miasta.

[m.maska]

W wyniku eksplozji w 1921 roku w Ludwigshafen, większość gotyckich witraży "rozsypała się" - dopiero w drugiej połowie XX wieku zaczęto stopniowo wstawiać nowe witraże, już bardziej nowoczesne, na jednym z nich można wyczytać całą historię Wormacji.

[m.maska]

"Kamień-skarbonka" tutaj można wrzucać datki na utrzymanie katedry.
To oryginalny kamień ze szczytu średniowiecznej wieży(ok.1185r.) - usunięty przed ok.80 laty i zastąpiony kopią.

[m.maska]

Na południowej stronie katedry, w XIII wieku dobudowano gotycką kaplicę poświęconą Świętemu Mikołajowi. Świętego można zobaczyć w łuku portalu prowadzącym do tej kaplicy, ale też w południowej nawie na ołtarzu Świętego Mikołaja z modelem katedry.

Theophanu, żona cesarza Otto III, podarowała katedrze wormackiej relikwie Świętego Mikołaja z Bari. Z Bari i z Worms wyszedł kult tego Świętego i został rozpropagowany na całym świecie. W 1689 roku kiedy miasto i katedra płonęły, relikwie zaginęły.
W 1986 roku Dom St.Peter otrzymał w podarunku ponownie relikwie z grobu Świętego - relikwiarz powstał w 1990 roku.

[m.maska]

Późnogotycka chrzcielnica w wormackiej katedrze powstała w latach 1484-1488. Jest uważana za wzorzec tzw. lwiej chrzcielnicy w obszarze biskupstwa Worms.
Chrzcielnica z piaskowca stała pierwotnie w kościele Św.Jana, który pełnił rolę baptysterium. Po rozebraniu kościoła w XIX wieku znalazła swoje miejsce w kaplicy Świętego Mikołaja w katedrze.

Tutaj jej bogaty opis: www.wikiwand.com/de/Taufstein_des_Wormser_Doms#/Stilpr%C3%A4gung_und_Vorbild_der_L%C3%B6wentaufsteine

[m.maska]

I jeszcze rzut oka na główną nawę...

[m.maska]

I tak obeszłyśmy całą katedrę - ale wyjść postanowiłyśmy w innym miejscu, żeby obejrzeć fasadę południową.

[m.maska]

To nie jest oczywiste, ze w katedrze można obejrzeć i wyczytać tyle informacji - tam odbywała się i odbywa wystawa z okazji 1000-lecia katedry wormackiej.

Na przełomie XIII i XIV wieku odnowiono w stylu gotyckim główny portal po południowej stronie kościoła.
W tympanonie Koronacja Najświętszej Marii Panny, obok niej w szatach ewangeliści i prorocy. W na bokach łuków sceny ze Starego i Nowego Testamentu.
Postacie kontynuują na zewnętrznych ścianach sąsiednich kaplic:
Po lewej Maryi Panny, Św. Katarzyny, Jana Chrzciciela, anioła ostatniego sądu i biskupa,
po prawej stronie alegoryczne figury Kościoła i wiary (powyżej) oraz synagogi i "świat kobiecy" jako uosobiona pokusa.
W wimperdze konna postać Ecclesia triumphans, triumfującego kościoła.

[m.maska]

Dom St.Peter
W miejscu rzymskiej bazyliki, około 600 roku królowa Brunhilda zbudowała pierwszy frankoński kościół biskupi St.Peter, który miał się stać centrum biskupstwa Worms.
Po roku 1000 biskup Burchard rozpoczął budowę nowej katedry, która była konsekrowana w roku 1018. Na jej fundamentach odnowiono pod panowaniem cesarzy salickich prezbiterium wschodnie a podczas panowania cesarzy z dynastii Hohenstaufów prezbiterium zachodnie - w takiej formie w jakiej pozostały do dnia dzisiejszego.
Kolejne konsekracje nastąpiły w roku 1110 i w 1181.
Około roku 1250 portal południowy zyskał nową dekorację w stylu gotyckim - Ecclesia triumphans.
W XIV i XV wieku dobudowano kaplice. Zawalona w 1472 roku północno-zachodnia wieża została odbudowana w stylu gotyckim.
Obszerne prace renowacyjne miały miejsce w latach 1890-1930 i po poważnych zniszczeniach spowodowanych nalotami bombowymi w 1945 roku.
W roku 2018 - na 1000 lat - katedra zyskała pięć nowych dzwonów.

[al-szamanka]

m.maska napisała:

> Elektor z Moguncji i książę-biskup Worms Franz Ludwig von Pfalz-Neuburg pozosta
> wił wystarczająco dużo pieniędzy, aby zbudować nowy ołtarz główny. Jego następc
> a, biskup-biskup Franz Georg von Schönborn, poprosił swojego brata Friedricha,
> biskupa Würzburga, aby przysłał mu najsławniejszego w tym czasie mistrza budowl
> anego Johanna Balthasara Neumanna. Stworzył on nowy ołtarz z pozłacanego drewna
> i różnokolorowego marmuru.
>
> Aż do sekularyzacji (1801/02) Dom St.Peter była katedrą biskupa Worms. W 1925 z
> ostała podniesiona przez papieża Piusa XI. do rangi "Bazyliki minor". Ten papie
> ski tytuł honorowy, obejmujący honorowe prawa, podkreśla znaczenie kościoła dla
> otaczającego go obszaru.
>
> Szczególny związek katedry z Watykanem symbolizuje Umbraculum - czerwono-żółty
> parasol widoczny po prawej strony przed ołtarzem
>
> z wiki
>
> Umbraculum – część papieskich insygni, parasol zapewniający papieżowi ci
> eń. Znajduje się współcześnie w bazylikach na całym świecie. Gdy papież odwiedz
> i bazylikę, umbraculum jest otwierane.
> Umbraculum jest także umieszczane w herbach, np. stanowi element papieskiego he
> rbu,a podczas trwania sede vacante znajduje się także w herbie kamerlinga.
>
>


Efektownie się prezentuje z tymi smugami światła.

[al-szamanka]

m.maska napisała:

> Do kaplicy Najświętszej Marii Panny wrócimy - nie chciałyśmy przeszkadzać tym,
> którzy się tam modlili...
>
>


To na pewno polski ciemnogród tam pojechał, aby trochę poklęczeć.

[m.maska]

Magnuskirche

Kościół Świętego Magnusa z Füssen jest najmniejszym z kościołów na starówce Worms.

Wg dokumentów kościół był wspomniany już w 1141 roku, jednak wykopaliska wskazują na VIII wiek, przypuszczalnie Święty Magnus z Füssen został patronem kościoła w okresie panowania Karolingów.

Magnuskirche jest uważany, za najstarszy kościół luterański w południowo-zachodnich Niemczech, w tym miejscu odbywały się już kazania w 1520 roku a więc przed edyktem wormackim z 1521 roku - wg pism Lutra.

Obecnie zewnętrzne elewacje kościoła są poddawane renowacji.

[m.maska]

Co jakiś czas pokazywały nam się wieże katedry...

[m.maska]

A skoro Miasto Nibelungów, to oczywiście nie może zabraknąć ilustracji... relief: triumfalny wjazd Zygfryda do Worms.
No i po drodze spotkałyśmy dużego smoka.

[m.maska]

Pomnik Lutra w Worms został stworzony na cześć reformatora Marcina Lutra i odsłonięty 25 czerwca 1868 roku.

Oprócz międzynarodowego pomnika reformacyjnego w Genewie, jest uważany za największy na świecie pomnik reformacji.

Powyżej widoczna jest miniatura pomnika z informacjami pisanymi alfabetem Braille'a.

[al-szamanka]

m.maska napisała:

> Pomnik Lutra w Worms został stworzony na cześć reformatora Marcina Lutra i odsł
> onięty 25 czerwca 1868 roku.
>
> Oprócz międzynarodowego pomnika reformacyjnego w Genewie, jest uważany za najwi
> ększy na świecie pomnik reformacji.
>
> Powyżej widoczna jest miniatura pomnika z informacjami pisanymi alfabetem Brail
> le'a.
>
>


Sporo ich tam po bokach Lutra siedzi

[m.maska]

al-szamanka napisała:

>
> Sporo ich tam po bokach Lutra siedzi
>

Prawda, że "wypasiony"? jedenaście postaci - i przypominam, że kościół luterański/ewangelicki jest kościołem chrześcijańskim i nikt nie bezcześci w związku z tym tego pomnika, nie potrzeba mu policyjnej obstawy, nie ma na nim graffiti, mimo, że stoi sobie właściwie w ustronnym miejscu bo w środku parku i nocą wandale mieliby łatwe zadanie - no ale to Europa jest więc i świadomość "opozycji-wobec wszystkiego z kościołem wlacznie" jest tutaj inna.

[m.maska]

Już w XVIII wieku planowane wystawienie pomnika zrealizowało powstałe w 1856 roku Stowarzyszenie Budowy Pomnika Lutra. Datki z Europy, Północnej i Południowej Ameryki umożliwiły budowę pomnika, którego projekt w 1859 roku przygotował Ernst Rietschel.

25 czerwca 1868 r. nastąpiło odsłonięcie pomnika, które było obchodzone jako święto protestanckich chrześcijan. Wśród ponad 20 000 uczestników było wielu książąt i znaczących osobistości protestanckich. Pomnik został przekazany miastu na własność i pod opiekę. Dwaj przewodniczący Stowarzyszenia Budowy Zabytków, Dean E. F. Keim i nauczyciel szkoły średniej Dr F.J. Eich rada miejska uhonorowała nadaniem honorowego obywatelstwa.

[m.maska]

W centrum całej kompozycji na podwyższeniu, na cokole stoi Marcina Luter – jego postać ma wysokość 3,5 metra – całość otoczona jest z trzech stron blankowanymi murami.

Jedenaście posągów otacza Lutra na cokołach w rogach głównego postumentu oraz na rogach i bokach blankowanych murów. Główny pomnik podwyższony jest względem pozostałych trzema stopniami.

Główny postument zdobią cytaty i portrety w postaci reliefów; portret elektora saskiego Jana Mocnego i Jana Fryderyka I zwanego Wspaniałomyślnym, ale też uwiecznieni zostali współpracownicy Lutra Justus Jonas i Johann Bugenhagen, rycerz Franz von Sickingen i Ulrich von Hutten i szwajcarscy reformatorzy Jan Kalwin i Ulrich Zwingli. Poniżej znajdują się sceny z życia Lutra.

Poniżej głównej postaci siedzą Peter Waldus, John Wyclif, Jan Hus i Girolamo Savonarola.

[m.maska]

Na otaczającym cały kompleks murze przedstawieni zostali: Fryderyk III Mądry, Filip Wspaniałomyślny jako protektor Lutra, Johannes Reuchlin i Philipp Melanchthon

Ponadto przedstawione zostały alegorie odwołujące się do historycznych wydarzeń reformacji. Są to „Augsburg z palmą pokoju”, w odniesieniu do Wyznania augsburskiego z 1530 i pokoju w Augsburgu w 1555 roku, „protestujące Speyer” w odniesieniu do Sejmu Rzeszy w Spirze w 1529 roku, i „Magdeburg w żałobie” odnoszące się do zniszczenia i rabowania Magdeburga w 1631 roku podczas Wojny Trzydziestoletniej przez ligę katolicką dowodzoną przez Johanna t'Serclaes, hrabiego Tilly

Na 27 blankach otaczającego muru przedstawiono herby ważnych miast Reformacji.

[m.maska]

Nowe myślenie teologiczne i wysiłki reformatorskie piętnastego i szesnastego wieku były ściśle związane z nauką i świecką władzą.

Rietschel pokazał to w sposób historyczny. Podkreślił reformację niemiecką jako kulminację stuleci zachodnich wysiłków zmierzających do uzyskania prawdy Ewangelii. Jego opis wydarzeń reformacyjnych ograniczał się jednak do niemieckiego luteranizmu. Nie uwzględnia wielkiego znaczenia reformacji dla innych krajów europejskich (Francji, Węgier, krajów skandynawskich) i jej wpływu na świat.

[m.maska]

Projekt Rietschela oparty jest na pieśni Lutra "Ein feste Burg". Kwadratowa podstawa jest otoczona z trzech stron murami, na których znajdują się herby miast, które przystąpiły do ​​Reformacji. Na wzniesionych postumentach stoją osobowości polityki imperialnej i humanizmu XVI wieku, związane z Lutrem. Pomiędzy nimi siedzą trzy alegoryczne postacie symbolizujące wydarzenia i reperkusje reformacji.
Pośrodku pomnika, górującego nad stopniami, znajduje się główny cokół na którym Luther jest przedstawiony w kazaniu z Biblią. Patrzy na obszar zaginionego dworu biskupiego, gdzie stał w cieniu katedry w 1521 r. przed cesarzem i Rzeszą. Pod nim pre-reformatorzy Wyclif i Hus, założyciel ruchu waldensów Petrus Waldus i mnich Savonarola, siedzą na czterech postumentach wokół cokołu. Po bokach cokołu znajdują się herby, medaliony i płaskorzeźby, które ilustrują wydarzenia reformacji.

[m.maska]

No, dosyć tego Lutra, stanowczo za bardzo zawojował Worms...
Poniżej makieta miasta, aż chciałoby się dmuchnąć, żeby te opadające liście z niej usunąć - a jednak ogrody były jeszcze piękne i kwitnące.

[m.maska]

Koło przeznaczenia

To nie jest typowy posąg, ale jak sam los, obraz zmienia się nieustannie. Z historycznego punktu widzenia prezentuje ważne wydarzenia Worms, po drugiej stronie widoczne jest codzienne życie społeczeństwa.

"Gdybym był mieszkańcem Worms, grzebałbym w historii, byłbym spragniony wchłaniając wszystko to, co jest w kamiennych świadectwach, pożółkłych pergaminach i sugestywnym powietrzu tego regionu. To nie byłaby lokalna historia mieszkańców Worms, z którą bym się tam zajmował. Powiew całej niemieckiej historii czuć nad tym wspaniałym i ostatecznie tak całkowicie złupionym kawałkiem ziemi ...

Jeśli ktoś prosi mnie o symbol całej niemieckiej historii, mówię: Worms.

Mieszkańcy Worms wiedzą, że ich miasto emanuje blaskiem, o którym Rudolf Krämer-Badoni zaświadcza entuzjastycznie, i dlatego mieszkańcy pielęgnują swoje dziedzictwo. Do tej pory jednak nie było prezentacji pokazującej przegląd sekwencji zdarzeń.

Teraz nadszedł czas. Na historycznym terenie, na Głównym Rynku, gdzie niegdyś rozdawano lenna i odbywały się rycerskie turnieje, obraca się teraz dwustronne brązowe koło ozdobione postaciami. Odzwierciedla na swoich historycznych stronach wzloty i upadki dwutysięcznej historii, której rozmiarów nie obejmuje wyobraźnia współczesnego człowieka."

Ponieważ ruchoma tarcza obraca się do tyłu w przeszłość, w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, poszczególne elementy dużego kalejdoskopu stopniowo pojawiają się przed naszymi oczami. W zależności od ich wyrazistego charakteru, kształty i znaki pojawiają się w naprzemiennej formie jako płaskie lub wypukłe reliefy, jako przyciągające wzrok wydarzenie lub jako istotne zjawisko tła.

Ruchomy cykl

W wielkiej historii zawsze był wzywany, ale mało kto pytał, bezimiennego małego człowieka z "ludu", który wykonał najcięższa prace i nadstawiał głowę. Jednak każdy, kto o niego spyta, jak Bertolt Brecht, zastanawia się także, skąd bierze siłę, by tyle znieść i przetrwać.

Wyciąga je ze sfer życia, którym poświęcona jest przeciwna strona koła. To wydarzenia powiązane z cyklem roku, który kształtuje codzienne życie wspólnotowe, tak jak chrzest, komunia, konfirmacja i ślub determinują osobiste życie jednostki. Koło przeznaczenia podkreśla uroczystości jako najważniejsze, ale jednocześnie ukazuje ciężkie codzienne życie: prace starych rybaków z Renu, winiarzy i wszystkich tych, którzy dbają o dobrobyt i troszczą o swoich bliźnich.

Obrót koła - teraz w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara - pokazuje wzajemne oddziaływanie powtarzających się doświadczeń. Cykl mobilny sprawia, że ​​siła życiowa małego człowieka jest namacalna. Pokazuje kolorowy wachlarz radości i przyjemności z własnymi charakterystycznymi cechami: głośny lub cichy, wielki lub refleksyjny, spontaniczny lub łagodny.

Ruchome koło przeznaczenia Gustava Nonnenmachera

Koło Gustava Nonnenmachera jest stworzony dla miejsca w samym środku Worms, z którym teraz współżyje. Stanowi duchowy punkt odniesienia w centrum miasta z jego obrazowym przekazem, który został wprowadzony do obrazu i wskrzesza historyczny plac podnosząc go do jego dawnej rangi.

Opierając się na idei mobilnego koła przeznaczenia, artysta Nonnenmacher odwrócił się od klasycznej koncepcji nieruchomego obrazu, której widz powinien złożyć hołd. Zmienia on relacje między obserwatorem a dziełem sztuki: w sposób dynamiczny wątpliwość ludzkiej egzystencji pojawia się w polu widzenia.

[m.maska]

I kolejne fontanny...
Winzerbrunnen - fontanna winiarzy, sporo winogron i Bachus a na szczycie obowiązkowy smok, w samym środku deptaka.
Ludwigsdenkmal - pomnik Ludwika IV (wielkiego księcia Hesji), na placu Ludwika przy którym znajduje się Martinskirche (Kościół Świętego Marcina)

St. Martin - Worms

[m.maska]

Do kościoła Świętego Marcina wchodzi się przez niezwykły ogród - w którym wciąż jeszcze kwitło drzewko granatu.

[m.maska]

To był niezwykły ogród, a właściwie patio - stały tam małe i wielkie bonsai.

[m.maska]

St.Martin romańska bazylika – to kolejny obok katedry, kościół który w tym roku obchodzi 1000-lecie.
Historia
Kościół poświęcony jest św. Marcinowi z Tours, który odmówił służby jako rzymski żołnierz w Worms w IV wieku przed bitwą przeciwko germańskim plemionom. Według legendy kościół stoi na miejscu lochu, do którego Martin został wrzucony za swój sprzeciw wobec służby. Najstarsza wzmianka o kościele pochodzi z aktu darowizny cesarza Ottona III. z końca X wieku. Kościół służył jako kolegiata o tej samej nazwie.

Kościół został poważnie uszkodzony przez żołnierzy króla Ludwika XIV, podczas wojny o sukcesję w Palatynacie, prawie całe wyposażenie i dekoracja wnętrza została stracona. Przebudowy dokonano w stylu barokowym.
W 1802, Fundację Św.Marcina rozwiązano, budynek kościoła do dnia dzisiejszego jest używany jako kościół parafialny rzymskokatolicki.

[m.maska]

Proboszcz i honorowy obywatel Worms Nikolaus Reuss (1809-1890) dokonał w latach 1872-1887 renowacji wewnątrz i na zewnątrz kościoła. Wewnątrz, średniowieczne freski zostały odkryte i poddane renowacji. Barokowy ołtarz główny zastąpił nowy, w stylu neoromańskim. Wystrój wnętrza z końca XIX wieku uzupełnił obraz Otto Linnemanna, który nadal można oglądać.
Podczas nalotów na Worms w dniu 4 października 1943 r. i 21 lutego 1945 r. kościół św. Marcina został ponownie poważnie uszkodzony. Przebudowa miała miejsce w latach 1946/47. W 1950 r. Zburzono późnogotycki przedsionek, który łączył Martinskirche i pierwotnie sąsiadujący Lampertikirche.

[m.maska]

Budynek ottoński został przebudowany i sklepiony w XIII wieku w stylu późnoromańskim. Ponowne poświęcenie nastąpiło w 1265 roku. Budowę oparto na modelu katedry Worms. Jest to trójnawowa bazylika z dziewięcioma traktami. Kościół nigdy nie miał więcej niż jednej wieży. To, czy pierwotnie zaplanowano podwójną fasadę wieży, jest kontrowersyjne. St. Martin ma trzy portale. Południowy portal do Ludwigsplatz i portal północny, który prowadzi do dziedzińca, gdzie kiedyś stał klasztor, to późnoromański, zachodni portal wczesnego gotyku. Dostęp jest teraz za pośrednictwem portalu północnego.
Zewnętrzna renowacja Martinskirche została w dużej mierze ukończona. Aby go sfinansować, założono stowarzyszenie wspierające w 2006 roku.

[m.maska]

Dzisiejsze wyposażenie kościoła pochodzi głównie z okresu powojennego, witraże Heinza Hindorfa z 1967 r., Ołtarz Gustava Nonnenmachera z 1968 r. i Krzyż triumfalny Hansa-Michaela Kissela z 1969 r.

[al-szamanka]

m.maska napisała:

> Do kościoła Świętego Marcina wchodzi się przez niezwykły ogród - w którym wciąż
> jeszcze kwitło drzewko granatu.
>
>


A mi się wydaje, że nie wciąż, tylko znowu zakwitło, jak u mnie pigwa.

[m.maska]

Spedzilam dwa tygodnie we Wrocku, a tam czas plynie inaczej - dlatego dopiero teraz powracam do c.d....

[m.maska]

Synagoga w Worms jest dzisiaj Synagogą mieszkających w Żydowskiej Gminie Moguncji Żydów.
Pierwsza świątynia modlitwy w tym miejscu została ufundowana w 1034 roku i od tego czasu była wielokrotnie niszczona i odbudowywana.
Synagoga usytuowana jest na rogu Judengasse(zaułek żydowski), ulica rozszerza się na dzisiejszy Synagogenplatz, z którego odchodzi tylna Judengasse.
Synagoga była centrum dzielnicy żydowskiej, stanowiła też centralną budowlę całego zespołu obiektów żydowskiego kultu, w którego skład wchodziły: synagoga mężczyzn, synagoga kobiet, szkoła Talmudu, mykwa i ogród synagogi. W sąsiedztwie znajdują się były budynek gminy żydowskiej, das Haus zur Sonne i Raschi-Haus, zbudowany na piwnicach byłego domu tańca.

[m.maska]

Na budynku zachowało się 39 inskrypcji budowlanych.

[m.maska]

Od drugiej polowy X wieku osiedlali się w Worms Żydzi jako handlarze. Ich centrum stanowił dzisiejszy Judengasse z domami, które wspierały się na murach miejskich i na Hintere Judengasse. W 1034 roku zbudowano pierwszą synagogę, co poświadcza wbudowana na zewnętrznej ścianie inskrypcja. Fundatorem był Jakob ben David i jego żona Rahel.
W tym samym czasie, poza murami miejskimi po drugiej stronie miasta założono cmentarz, który był użytkowany bez przerwy do 1911 roku i jest obecnie najstarszym cmentarzem żydowskim w Europie.

Pierwsza synagoga
Społeczność żydowska w Worms powstała prawdopodobnie w X wieku. Była jedną z największych i najbardziej szanowanych w imperium i liczyła do 300 członków.
Pierwsza udokumentowana synagoga w Worms została ufundowana w 1034 r. przez Jakuba ben Dawida i jego żonę Rahel, co zachowało się w inskrypcji fundatora, dzisiaj jest wmurowana obok wejścia do męskiej synagogi.
Ten pierwszy budynek synagogi został zniszczony podczas niemieckiej krucjaty z 1096 r. i drugiej krucjaty w 1146 r. Znajdował się na obszarze przyległym do szkoły Talmudu, tj. na zachód od obecnego budynku, a przebieg zachodniej ściany dzisiejszej męskiej synagogi i wschodniej ściany pierwszej synagogi są częściowo identyczne . Prawdopodobnie tam, znajdują się najstarsze części budynku w obszarze fundamentów.
Druga synagoga
XII – XX wiek
Nowa synagoga została zbudowana w latach 1174/75 w stylu romańskim katedry w Worms. Ta część jest dzisiaj określana jako synagoga męska. W latach 1185/86 na jej południowym zachodzie zbudowano podziemną mykwę. W latach 1212/13, na północy synagogi męskiej dobudowano synagogę żeńską.
Podczas prześladowań Żydów w czasie kiedy panowała Czarna Śmierć(dżuma) w 1349 r. synagoga została ponownie poważnie uszkodzona, zniszczeniu uległo sklepienie, a ściany zostały częściowo zburzone. Podczas rekonstrukcji po 1355 r. zdecydowano się na gotyckie formy okien i sklepienie sufitowe. W pogromie z 1615 r. została zniszczona szkoła talmudu, a sklepione sufity i ściany synagogi ponownie poważnie uszkodzone.
Po tych wydarzeniach w 1620 doszło do ostatniego rozszerzeniem synagogi. Na północ od kobiecej synagogi wzniesiono werandę. Na zachód od męskiej synagogi w 1623/24, zbudowano tak zwany Raschi-Lehrhaus jako Jeschiwa, ofiarowany przez Davida Oppenheima.
Podobnie poważne szkody nastąpiły po pożarze miasta w 1689 r. podczas wojny o sukcesję Palatynatu. Budynki można było odbudować dopiero po 1700 roku, wnętrze odnowiono w stylu barokowym.
Od polowy XIX wieku większość gminy żydowskiej w Worms skłaniała się w kierunku liberalnym, dlatego w 1842 roku przebito ścianę oddzielającą synagogę męską i żeńską i zastąpiono ją dwoma łukami, które dzisiaj stanowią przejście. 5 czerwca 1861 odwiedził synagogę po raz pierwszy przywódca państwa wielki książę Ludwik III.
W 1877 r. w synagodze zainstalowano organy. Już wcześniej, ortodoksyjny okręg kościelny, finansowany przez kupca zbożowego Leopolda Levy, wzniósł, na północ od placu synagogi, synagogę Levy, która została konsekrowana w 1875 roku. Jednak zgodnie z wolą fundatora pozostała ona własnością społeczności Worms, aby zapobiec rozdrobnieniu gminy na mniejsze grupy
Zniszczenia w okresie narodowego socjalizmu
Podczas listopadowego pogromu w 1938 r. synagoga Worm została całkowicie spalona w nocy z 9 na 10 listopada 1938 r. Ocalałe mury wysadzono w powietrze w 1942 r. Ruiny budynku uległy pod koniec II wojny światowej podczas nalotów na Worms dodatkowym zniszczeniom. Mimo to zewnętrzne ściany męskiej synagogi zachowały się jeszcze do wysokości około 2,5 metra, synagogi dla kobiet, ale tylko na niecałym metrze wysokości.
W latach 1938-1945 wydobyto z ruin poszczególne elementy, w tym z inskrypcję założycielską z 1034.
Trzecia synagoga
Do odbudowy synagogi doszło dopiero w latach 1956/57. Podczas rekonstrukcji rabin Moguncji osunął pionowe belki okien, tak by belki nie krzyżowały się, żeby nie powstawały żadne chrześcijańskie symbole. Synagogę otwarto oficjalnie w 1961 roku.
Od roku 1962 do lat dziewięćdziesiątych synagoga była sporadycznie wykorzystywana, ponieważ nie istniała w Worms gmina żydowska. Dopiero wraz z przybyciem Żydów z dawnych republik radzieckich, pojawiła się większa liczba osób wyznania mojżeszowego.

Wnętrze
Synagoga męska, Bima(pulpit do czytania), Aron ha-kodesz(szafa ołtarzowa, dosł: „święta arka”), Ner Tamid (wieczne światło), po lewej za lukami synagoga kobieca.

[m.maska]

Synagoga męska
Synagoga męska to dwunawowa, prostokątna sala zorientowana na wschód i wsparta na dwóch romańskich kolumnach, pomiędzy kolumnami, znajduje się nowoczesna Bima, na ścianie wschodniej Tora, częściowo renesansowa, w 1704/05 przerobiona na barokową. Główne wejście do synagogi znajduje się w północno-zachodnim rogu sali. Portal został ocalony po 1938 r. i umieszczony podczas rekonstrukcji. Po trzech stronach męskiej synagogi znajdują się wysokie gotyckie okna, które podczas odbudowy z 1355 roku zastąpiły oryginalne okrągłe okna(oculus).
Synagoga w Wormacji jako dwunawowa narzuciła styl: zarówno synagoga w Ratyzbonie z 1227 r. jak i Synagoga Staronowa w Pradze z drugiej połowy XIII wieku wzorowały się na niej. Synagoga męska służy dziś do nabożeństwa.

Synagoga kobieca
Na dwóch trzecich północnej strony synagogi męskiej dobudowana prostopadle jest synagoga żeńska.
Sklepienie prostokątnej sali podtrzymuje centralny filar, jest uważana za najwcześniejszy przykład tego rodzaju budowli. Kolumna została zastąpiona po zniszczeniu w 1615. Dwa dobudowane w 1842 roku spiczaste łuki tworzą przejście między synagogą kobiet i mężczyzn. W kobiecej synagodze znajdują się obecnie pamiątkowe członków społeczności żydowskiej w Worms, którzy zginęli podczas Holocaustu.

„Raschi-Kapelle“
W 1623/24 dołączono zachodnie przedłużenie synagogi, Jesziwa, początkowo służyła jako szkoła do nauczania Talmudu.

Otoczenie
Na południe od synagogi jest ogród, w którym znajduje się wejście do mykwy, tam odbywały się uroczystości Sukkot czy śluby wg żydowskiego rytuału, pod baldachimem.

Synagoga w Worms od 1887r. znajduje się na liście zabytków i jest jedną z pierwszych żydowskich budowli sakralnych, jakie znalazły się na liście zabytkowych obiektów pod ochroną.

[m.maska]

Poszłyśmy dalej - to co widać na zdjęciach, to pozostałości murów miejskich.

[m.maska]

I tak doszłyśmy do ewangelickiego Friedrichskirche nazwanego imieniem Fryderyka II Wielkiego. Kościół jest barokowy, ale był zamknięty - więc nie widziałyśmy go w środku.
Do kościoła przylega Rotes Haus - zbudowany w 1624 roku dom mieszczański w stylu renesansu.

[al-szamanka]

m.maska napisała:

> Poszłyśmy dalej - to co widać na zdjęciach, to pozostałości murów miejskich.


Mury jak mury, ale studzienka fajowa

[m.maska]

Pauluskirche w Worms ma tysięczną historię. Dzisiaj jest kościołem klasztornym zakonu dominikanów.

[m.maska]

St.Paulus jest trójnawową romańską bazyliką.
Szczególną cechą architektury bazyliki są dwie okrągłe wieże wzniesione około roku 1100 z kamiennymi kopułami w stylu orientalnym .

[m.maska]

Barokowy ołtarz główny w chórze powstał w 1718 roku dla kościoła parafialnego św. Piotra z Herrnsheim a w 1928 roku zostal umieszczony w kościele św. Pawła w Wroms. W ołtarzu przed nawą znajdują się relikwie męczenników Gratia, Castus i Gaudiosus. Na kolumnach chóru znajdują się dwie naturalnej wielkości gipsowe postaci z połowy XX wieku, po prawej Św.Paweł, po lewej Św. Dominik.

[m.maska]

Na przestrzeni wieków kościół przechodził różne koleje losu. Na północnej stronie dobudowane zostały gotyckie krużganki, zniszczone w 1689 roku podczas wojny sukcesyjnej w Palatynacie.

[m.maska]

W 1797 Francuzi rozwiązali zakon a kościół służył jako magazyn, dopiero od roku 1880 otwarto w nim muzeum miejskie pod wezwaniem Świętego Pawła.

[m.maska]

W 1929 stał się kościołem klasztornym dominikanów. Podczas II wojny światowej został mocno uszkodzony podczas nalotów bombowych, barokowe malowidła sufitowe zostały całkowicie zniszczone. Odbudowany w 1947 roku, poddany został gruntownej renowacji w 1999 roku - a i teraz widać było rusztowania przy kopule od strony frontowej.

[m.maska]

I tak doszłyśmy do punktu kulminacyjnego... Muzeum Nibelungów.

[m.maska]

Przy kasie zapytano nas, czy mamy jakieś wyobrażenie czego możemy się spodziewać po tym muzeum, nie próbowałam nawet udawać, że wiem - bo nie wiedziałam... jest to muzeum nietypowe. Dostaje się słuchawki i od stacji do stacji, odsłuchuje się opowieści o Nibelungach - niekiedy pojawiają się jakieś dodatkowe eksponaty ilustrujące wydarzenia opisywane przez narratora.
Krwawe to były czasy. Historia Zygfryda, Hagena, Brunhildy i Krymhildy , Burgundów i Merowingów, o smoczej krwi w której kąpiel uczyniła Zygfryda nieśmiertelnym, o pierścieniu, o skarbie Nibelungów, o klątwie - o tym wszystkim, jeśli kogoś to zainteresuje można poczytać w "Pieśni o Nibelungach".
W ten sposób weszłyśmy na najwyższą wieżę murów obronnych, odsłuchując po drodze całej historii Nibelungów.

[m.maska]

A potem przeszlysmy murami obronnymi do kolejnej wieży.
Z murów widoczny jest Siegfriedsgrab auf dem Torturmplatz(grobowiec Zygfryda).
Chodzi o tumulus (kurhan - rodzaj mogiły, w kształcie kopca) o długości około trzynastu metrów, oznakowany przez dwa wystające z ziemi kamienie.
W roku 1689 wraz z tym monumentalnym grobowcem zniszczony został najbardziej znaczący monument historii Wormacji.
"Siegfriedsgrab" był właściwie zamknięty wśród budowli sakralnych, położony pomiędzy kościołami Meinhards- i Cäcilien, dokładnie naprzeciw wczesnośredniowiecznego kompleksu klasztornego Maria Münster na południowym przedmieściu.
Nie wiadomo kiedy, grób ten został połączony z zabójcą smoka. Ta legendarna tradycja stanowi przypuszczalnie źródło "Pieśni Nibelungów".
W roku 1488 cesarz Fryderyk III nakazał poszukiwania w kurhanie szczątków "hürnen Seyfrid". Przekazy o wynikach tych poszukiwań są sprzeczne.
W roku 2002 ten legendarny zabytek Wormacji został odtworzony jako dzieło sztuki.

[m.maska]

Z drugiej wieży, wprawdzie przez szybę, ale widok rozciągał się na całe miasto...

[m.maska]

Przy wyjściu z muzeum można było kupić jeszcze jakieś bzdurki z symbolami tamtych legendarnych czasów. Ja otrzymałam pamiątkową monetę.
Na rewersie monety jest napis VARMATIA VIT - co oznacza "wykonane w Wormacji".
Monety z takim motywem były rzeczywiście bite w okresie panowania królowej Merowingów Brunhildy około 600 roku, a historia Brunhildy przypomina Brunhildę z "Pieśni Nibelungów".
Od 1499, herb Worms jest trzymany przed dwa smoki. Rysunek tego pierwszego smoka trzymającego herb posłużył jako wzór na awersie monety.

[m.maska]

Jeden dzień w Worms a to jeszcze nie był koniec... mijając Pauluskirche i Dreifaltigkeitskirche, który oglądałyśmy tego dnia na samym początku, a następnie Siegfriedbrunnen(fontannę Zygfryda) wróciłyśmy w pobliże katedry, gdzie zostawiłyśmy samochód.

[m.maska]

Pojechałyśmy do Liebfrauenkirche - Kościół Najświętszej Marii Panny.
Przed kościołem rozciągają się winnice, to z tych winogron produkuje się po dziś dzień Liebfrauenmilch.

z wiki

Liebfrauenmilch lub Liebfraumilch to rodzaj półsłodkich białych win pochodzących z Niemiec. Produkowane są zwłaszcza w regionach Rheinhessen, Palatynat, Rheingau i Nahe. Nazwa oznacza dosłownie "mleko ukochanej Pani (Maryi)". Oryginalna niemiecka pisownia to "Liebfrauenmilch", ponieważ wino to było produkowane od XVIII wieku w winnicach kościoła mariackiego w Wormacji. Na etykietach win eksportowanych częściej spotyka się jednak nazwę "Liebfraumilch".

[m.maska]

Niestety, przyjechałyśmy tam już za późno i kilka minut wcześniej kościół został zamknięty. Tak więc pozostało nam obejrzenie wyłącznie z daleka i przez szybę.

[m.maska]

Liebfrauenkirche w Worms był kolegiatą, dzisiaj jest kościołem parafii Rzymsko-katolickiej i jest jedynym zachowanym, wśród licznych niegdyś, kościołem gotyckim w Worms.
Najstarsze zapiski dotyczące kościoła pochodzą z 1173 roku.
Liebfrauenkirche jest usytuowany na wschód, położony w północnej części Starego Miasta w obrębie drugich, późnośredniowiecznych murów, ale poza pierwszymi murami, średniowiecznymi, otaczającymi Stare Miasto.
Skąpa zabudowa w tym miejscu, także po rozszerzeniu miasta wewnątrz zewnętrznych murów sprawi, że kościół, mimo, że w centrum miasta znajduje się na dużych terenach zielonych, które tworzą głównie winnice.

[m.maska]

Legendarne złoto Nibelungów
Skarbu Nibelungów - jak podają stare sagi - pilnował smok, którego w pojedynku pokonał Zygfryd i wszedł w posiadanie złota. Jednak Hagen podstępnie zamordował Zygfyda i zatopił w Renie przeklęty skarb Nibelungów.

[m.maska]

Spacerkiem wzdłuż brzegu Renu...

[m.maska]

Przed nami wznosiła się sławna Nibelungenturm(wieża Nibelungów).
Na 443 i 444 kilometrze Renu, Worms należące do Nadrenii-Palatynatu połączone jest mostem z Rheinhessen(Nadreńska Hesja).

[m.maska]

Nibelungenturm - wieza o wysokosci 53 metrow, znajdujaca sie na lewym brzegu Renu.

Na zachodniej stronie łuku Wiezy Nibelungow znajduje się inskrypcja: zbudowany w latach 1897-1900 pod rządami Ernsta-Ludwika Wielkiego Księcia Hesji i Renu. Powyżej znajduje się niewielki herb Wielkiego Księstwa Heskiego jako relief wykonany w piaskowcu. Nad nim jest złocona tarcza zegara wieżowego. Poniżej łupkowego dachu znajdują się również wykonane w czerwonym piaskowcu herby trzech stolic prowincji Wielkiego Księstwa: Mainz dla Rheinhessen, Darmstadt dla Starkenburg i Gießen dla Górnej Hesji.
W promieniach zachodzącego słońca, ten czerwony piaskowiec nabrał tym bardziej ciepłych barw.

[m.maska]

Po wschodniej stronie zwieńczenie łuku zdobi wieńczona korona z winorośli maska. Herb Worms znajduje się także na tej stronie nad złoconym zegarem wieży.

Formalnie Nibelungenturm jest wzorowana na wieży dawnej bramy Moguncji.
Do 1945 r. istniała identyczna "bliźniacza wieża" po przeciwnej stronie, po stronie dzisiejszej Hesji. Została zniszczona na krótko przed końcem wojny i już nie została odbudowana.

[m.maska]

Po całym dniu wędrówki postanowiłyśmy, że zanim ruszymy w drogę powrotną, napijemy się jeszcze kawy i zjemy sobie jakieś ciasteczko - padło na tiramisu... rzuciłyśmy jeszcze okiem na Hagena, który wprawdzie zatopił skarb Nibelungów już przed wiekami, ale wciąż tam jeszcze stał i z dołu już, z ulicy biegnącej poniżej mostu, ostatni rzut oka na Nibelungenturm... tschüs Worms - następnym miastem będzie Mainz(Moguncja) ale to musi poczekać do wiosny, kiedy dni będą znowu dłuższe.