Czy ktoś mnie przekona żeby mieć dziecko???

[kasian00]

Niestety jestem już po trzydziestce i 10 lat po ślubie a jakoś ciągle nie mogę się zdecydować na dziecko.Jakoś cały czas myślę że mam jeszcze czas (a mam go już niewiele).A sama myśl że mogłabym mieć dziecko poprostu mnie przeraża i widzę w tym same minusy.Czy któraś z Was miała podobne odczucia i ma już dzieci?

[ele7]

kasian właściwie to nie mam prawa Cie przekonywać, bo sama nie chciałam mieć
dziecka, aż w końcu wpadła. Jestem dopiero na początku ciąży, ale to naprawdę
cudowna sprawa. Krzyś, mój chłopak naprawdę się cieszy. Jesteśmy szczęsliwi.
Zobaczysz jak Twój mąż będzie Cię nosił na rękach. Pamietaj, że im później tym
większe ryzyko choroby u dziecka. No i żebyś nie zdecydowała się za późno...
Trzymaj się cieplutko. Buziaki:)

[jowa20]

JA NIE CHCIALM MIEC DZIECKA JAK MIALAM 18 LAT.TERAZ MAM 20 LAT I JESTEM W 2
MIESIACU.JEST TO NAJPIEKNIEJSZA SPRAWA KTORA MOZNA PRZEZYC W ZYCIU.TY JUZ MASZ
30 LAT I TO"OSTATNI GWIZDEK"CHYBA,ZE CHCESZ MIEC CHORE DZICKO.JA MAM 20 LAT I
CIESZE SIE ZE W TYM WIEKU ZASZLAM W CIAZE.JEST TO DZIWNE,ZE NIE MASZ INSTYNKTU
MACIERZYNSKIEGO I TO W WIEKU 30 LAT,MMMHHHH TO DZIWNE!!!!!

[joanna_poz]

kasian00,

Nie daj sobie wmówic, że brak instynktu macierzynskiego (w jakimkolwiek wieku)
to jakaś wada czy ułomność; nie swiadczy to w żaden sposób o wartości kobiety i
nie jest to dziwne (co sugeruje jowa, ale niestosownośc takiej opinii mozna
usprawiedliwić jej młodym wiekiem).
Nie licz na to, że ktos Cię przekona. Ty sama powinnaś do tego dojść i chcieć.
Byłam w podobnej sytuacji - a nachalne przekonywania innych, że już czas, że
powinnam, że to coś najwspanialszego na swiecie itp działało na mnie wręcz
odwrotnie i wręcz irytująco.
Aż w pewnym momencie zycia (też po 30-tce) sama doszłam do tego, ze pomimo
licznych moich róznych lęków mogę kiedyś w zyciu żałować, że zabrakło w nim
dziecka.
I teraz mam 32 lata i za 1,5 miesiąca oczekuję, że na swiat przyjdzie mój
synek. Radosci, którą mi daje już teraz nie sposób opisać.
Ale Ty sama musisz się do tego przekonać, bo tylko wtedy będziesz szczęsliwa z
tej decyzji. Nic na siłę.
Pozdrawiam,
Joanna

[olivka27]

Kasiu,dziecko to cudowna sprawa,mnóstwo radości i pieknych chwil.Ale też
ogromna odpowiedzialność,obowiązek i nie ma co ukrywać-skarbonka.Ja mam dwie
córeczki(obie z wpadki),bardzo się z nich cieszę.Ale powiem szczerze,gdybym
wiedziała,że dziecko to taka wielka odpowiedzialnośc,obowiązek i wydatek-
niewiem czy zdecydowałabym się świadomie.Myślę jednak że jezeli wogóle
dopuszczasz myśl o dziecku,powinnas teraz się zdecydować-zegar biologiczny
tyka,a wiadomo że im matka starsza,tym większe prawdopodobieństwo wad u
dziecka.Jeśli nawet podświadomie marzysz o dziecku-nie bój się,pomóż naturze,a
ona juz dalej zadba o to żebyś nie załowała swej decyzji.

Dziecko=kłopot

[myristicin]

Mamuśki nie prezentujcie cukierkowego obrazu macierzyństwa Hormony wam w
głowach zawróciły a nie jakaś tam bezwarunkowa miłość Trzeba używać życia a nie
wymieniać pieluchy.Trzeba być wolnym człowiekiem a nie przywiązanym do
wrzeszczącego bachora niewolnikiem. Nie daj się wbić w schemat zdesperowanym
mamuśkom które boją się że różniłabyś się/byłaś lepsza od nich. I tak na koniec
podobno gałka muszkatołowa(ᡌg) powoduje poronienie jeśli jesteście
zainteresowane

[olivka27]

Jestem daleka od prezentowania cukierkowego obrazu macierzyństwa,napisałam
przecież że dziecko to również wydatki i odpowiedzialność.Wiem co to znaczy
odprwiać poranną toaletę o 14,czekać aż w końcu zaśnie i tęsknić za tym żeby
wyjść z domu.Ale uważam że chwil spędzonych z dzieckiem nie da się do niczego
porównać i nie zrozumie tego nikt kto ich nie przeżył,więc nie mam do Ciebie
żalu że tak piszesz.A co do gałki muszkatołowej,to intryguje mnie skąd masz
takie dane,bo ja nigdy o tym nie słyszałam...

[koloris5]

> Mamuśki nie prezentujcie cukierkowego obrazu macierzyństwa Hormony wam w
> głowach zawróciły a nie jakaś tam bezwarunkowa miłość

...biedna jesteś jeśli nie masz uczucia prawdziwej miłości, której nie da sie
opisać do maleństwa, które powstało w tobie, której pokazałaś świat i którą sie
opiekujesz. Nie ma nic piękniejszego na świecie od odwzajemnionej miłości
swojego dziecka. Jak przytuli cię i powie "Kocham Cię mamusiu". Nikt nie jest w
stanie szczerzej wyznać miłości.

>Trzeba być wolnym człowiekiem a nie przywiązanym do
> wrzeszczącego bachora niewolnikiem.

Trzeba być egoistą, który myśli tylko o sobie i nie potrafi podzielić się swoją
miłością...boi sie obowiązków i odpowiedzialności nad maleństwem.

>Nie daj się wbić w schemat zdesperowanym
> mamuśkom które boją się że różniłabyś się/byłaś lepsza od nich.

Ja nie krytykuję, ani nie dyskryminuję kobiet, które nie chcą mieć dzieci. Sama
mam taką znajomą, tylko ona nie mówi mi, że "hormony mi zawróciły w głowie"
docenia moją miłość do dzieci, której ty nie rozumiesz.

>podobno gałka muszkatołowa(ᡌg) powoduje poronienie jeśli jesteście

To forum jest dla mam, które chcą dzieci i się o nie starają, więc daruj
sobie...

Bez urazy

[olivka27]

Koloris,nie denerwuj się tak,to może być tylko prowokacja,może kogoś bawi to że
akurat rozpętuje aferę,nie dajmy się podpuszczać.Ja też szanuję to że ktoś nie
chce mieć dzieci,ale jeżeli pisze się "dziecko=kłopot","wrzeszczący
bachor"widać że taka osoba chce rozpętać wojnę,a ta gałka to już jawna
zaczepka.Chyba najlepiej nie dawać wciągać się w takie dyskusje.Pordr.Aga.

[anek.anek]

Moja ciąża też była wpadką, i całe dziewięc miesięcy chodziła jak struta.
Teraz Bąbel ma 2,7 roku i...tego nie da się opowiedzieć. Zapewniam, że
macierzyństwo jest nie do opisania, jest siła napędzającą cały świat, jest
bezwarunkową miłością. Moje dziecko jest pierwszą osobą na tym świecie, o
której mogę w koncu szczerze powiedzieć, że oddałabym za nie życie. I to nie
jest wyuczona formułka, to się bierze z głębi serca/ umysłu, nie mam na to
wpływu....Dopiero teraz wiem co to sens życia...
P.S. co wcale nie oznacza, że wszystko dziecku poświęcam...

[juropka]

Cześć, ja co prawda mam kilka lat mniej i jestem w ciąży, więc moje zdanie może
nie być obiektywne, ale napisze Ci o mojej 34- letniej koleżance. Zwlekała z
decyzją bardzo długo aż w końcu postanowiła,że spróbują. Wiesz nie przejmowała
się tym czy dziecko będzie chore, bo to jest loteria i teraz wynika z badań, że
wiecej dzieci z wadami rodzi się wsród młodych niż tych ciut starszych, ale
okazało się, że od 10 lat nie miała jajeczkowania i teraz wszelkimi metodami
starają się jej pomóc, a to dosyć trudna sprawa i tak mija czas :(((
Wiesz ja myślę, że powinnaś porozmawiać ze swoim facetem, może on bardzo
pragnie dzoiecka ale chce abyś to Ty była na nie gotowa i dajcie sobie czas
oraz luz, jeżeli sie zabezpieczacie odstawcie to na moment i spróbujcie. Może
zajdziesz w ciąże za pierwszym razem ( tego bym Ci życzyła) a może scenariusz
nie bedzie taki optymistyczny i to pomoże Ci podjąc decyzję, zmobilizuje Cię do
działania :))) Uwierz mi, samo to, że myślisz o tym jest już wystarczające aby
opanowała Cię "ciążowa głupawka" w pozytywnym tego znaczeniu. Pozdrawiam i
życzę powodzenia Aga i 27 tyg. bąbelek

[olka_krakow]

Jestem w podobnej sytuacji.Mam 27 lat i 2 lata po slubie.Przeczytalam wiec
wszystkie wypowiedzi, ale nie wiem czy sie przekonalam.Dla mnie najlepsza rzecza
chyba bylaby wpadka. Pozdrawiam i mysle i ze tak trzeba sie zdecydowac jak
najszybciej.

[bei]

Olu....to zawsze jest tak...że mówimy sobie- jeszcze kupie mieszkanie...i
zmienia autko na lepsze...no i teraz studia podyplomowe...i wyposazenie
mieszkania zmienię...i chce pojechać do Afryki....i do Norwegii...i do X, Y,
Z...i kupie sobię....a teraz znowu odpocznę:):):) ale nie wpadaj:):):)
Napisałam dziewczynie 30 letniej...że to jeszcze b.b młody wiek...jestes 2 lata
po ślubie...jeśli jeszcze się "wahacie"....użyjcie życia:):) a cheć posiadania
dzidzi- przybiegnie sama....moze w romantyczny ciepły wieczór pod egzotycznym
niebem...albo po wspólnej kapieli we własnej wannie...i na pewno nie będzie to
poryw chwili......pozdrawiam....Twoje zastanawianie sie znaczy tylko o Twojej
mądrości.....nie będę sie powtarzac..:):):)

[kasia_bk]

Kasian, ja powinnam napisać, że niestety jestem po 31 i też nie mam dziecka.
jestem po rozwodzie, w ubieglym roku drugi raz wyszlam za mąż i jestem BARDZO
szczęśliwa i do tej pory W OGÓLE nie czułam potrzeby urodzenia dziecka. Teraz
powoli "coś czuję", ale też denerwują mnie namowy koleżanek w stylu,
że "powinniśmy się postarać TERAZ o dziecko". Mam mnóstwo obaw, czy będzie mi
się podobała ta trzecia osóbka w domu (a jestem dość wygodną osobą), czy będę
potrafiła się jej poświęcić, czy nic mi się nie stanie w czasie ciąży, czy nie
będę uwiązana w domu, koszty itp. itd. Moja pani ginekolog twierdzi, że jeszcze
trochę czasu mam... więc myślę cały czas. W jednym z poniższych postów jest
wypowiedź, że potem można żałować iż nie ma się dziecka - i to jest dla mnie
jedyny argument jak na dzień dzisiejszy. Małe dzieci mnie nie wzruszają i nie
rozczulają, tzw. instynktu macierzyńskiego prawie nie czuję (niestety?) i tak
jak Ty widzę prawie same minusy (chociaż mój mąż wygląda na idealnego tatuśka).
Pozdrawiam ciepło, bądźmy w kontakcie - Kasia

[fiordilligi]

Uważam wobec tego, że i ty i autorka postu nie powinnyście się decydowac na
dziecko. To bez sensu mówić " niech ktoś mnie namówi". Na ciążę , poród i
wychowanie maleństwa trzeba się zdecydować świadomie, aby potem nie mieć
pretensji do tegoż maleństwa i całego świata : " a bo jestem przez ciebie
brzydka", " przez ciebie nie robię kariery", " a inni się bawią, a ja tu w
pieluchach" itd. Bo potem możecie żałować, że macie dziecko.
Jesteście zapewne przyzwyczajone do utartego schematu swojego życia, a dziecko
go zburzy, wkroczy w wasz świat nie pytając o rozkład dnia i nocy, zmusi do
odpowiedzialności, wyrzeczeń, poświęcenia nierzadko.
Mam 28 lat, trzyletnią wspaniałą córę, praktykuję w zawodzie w prywatnej
firmie, kończę aplikację na która brak mi stale funduszy, brakuje mi doby. Mam
bardzo , bardzo ciężko, dziecko kocha, wymaga, prosi, sprawia, że do nauki i
pracy mam jedynie noce, ale nie zamieniłabym się z wami. Poniewaz wiem czego
chcę. Wy też musicie to wiedzieć. Bo można wszystko, jeśli się tego naprawdę
chce.A ja chcę normalnego życia, dziecko to żadna skarbonka. Zmiłujcie się.
Dziecko to człowiek, rozwój, część mnie.
W chaosie życia moje dziecko pozwala mi być sobą.
Z waszych postów wynika, że macie rację iż nie powinnyście mieć dzieci.
A propos - cudze dzieci nie musza wcale rozczulać. Rozczulają przede wszystkim
własne - jak przed porodem byłam wobec cudzych dzieci obojętna.

[kasia_bk]

Zwracam sie przede wszystkim do autorki poprzedniego postu. Przykro mi, ze tak
od razu decydujesz, ze "nie powinniśmy mieć po prostu dzieci" . Nie pisałam
wszystkiego o sobie, bo nie czułam takiej potrzeby... Ale może wzięłabyś pod
uwagę obawy zdrowotne - takie w moim wypadku występują - boję się ciązy z
pewnych powodów. I gdyby nie to - inne "niedogodności" posiadania dziecka
dałoby by się pokonać. Proszę mnie nie szufladkować z góry, bo na to nie
zasługuję. I jestem przekonana, że wiele kobiet boi się "przewrócenia świata"
do góry nogami po urodzeniu dziecka i jest to normalne. Pozdrawiam :-)

[kasian00]

Dziękuje wszystkim za odpowiedzi.Pisząc po trzydziestce tz.32:-(
Do "kasia_bk" :widzę że mamy podobne obawy i musze przyznać że trochę mnie to pocieszyło że nie jestem w tym osamotniona,ale jednak coś nas skłoniło żeby w ogóle zajżeć na to forum.Pozdrawiam!!!
Nadal czekam na opinie "mamusiek" które miały takie obawy:-)

[isma]

Hej,
jak ma przyjsc, to samo przyjdzie ;-))). Nasza Miniatura urodzila sie w pol
roku po moich 30 urodzinach.
Mam skaze krwotoczna, glupie zeby wyrywam w warunkach klinicznych, a jednak raz
sie udalo, i zyjemy obydwie ;-)))

[fiordilligi]

Przykro mi, że mnie źle zrozumiałaś, tym bardziej, że o szufladkowaniu mowy być
nie mogło. Ja nie decyduję, wyrażam tylko swoją opinię. Zdecydujesz ty. Ciąży i
jej komplikacji obawiamy się wszystkie i jest to normalne. Tak naprawdę rzadko
która z nas jest w stanie " idealnym".W twoim poprzednim poście lekko pisalaś o
swoim wygodnictwie, braku instynktu itd. Wynikało z niego również, iż twój
ginekolog wie o potencjalnej ciąży i nie wyraża szczegolnych zastrzeżeń.Nie
jest nieprawdą, że wiele kobiet boi się rewolucji w swoim zyciu jaką jest
ciąża, poród i macierzyństwo, ale strach jest zawsze najgorszym doradcą.
Nie miej mi za złe, że wyrażam swoją opinię.

[yula]

Niestety, to sama musisz podjac decyzje i raczej nikt cie nie przekona. Ale na
tym forum w wiekszosci znajdziesz opinije ze macierzynstwo jest wspaniale mimo
ograniczen towarzyskich, kosztow itp. Co sie tyczy obaw zdrowotnych to moze
pojdz do dobrego lekarza i porozmawiaj z nim, moze rozproszy twoje obawy.

Kazda twoja decyzja bedzie dobra i nie daj sie wmowic ze jest inaczej:)

Julia Maksiu i 11 tyg brzuszek

[olivka27]

Jak to dziecko to nie "skarbonka"???Mnie nic nie spada z nieba,wszystko muszę
kupić od A do Z.Przy jednym tak bardzo sie tego nie odczuwa,ale przy dwójce
wiadomo-wszystko razy dwa.Mówisz tak,bo masz 3 letnia córcię która nie używa
już pampersów,chusteczek,nie je zupek ze słoiczka,sztucznego mleka,kaszek więc
może już zapomniałaś jak to jest.Nie żałuję swoim dzieciom niczego i staram się
żeby miały wszystko jak najlepsze ale fakt jest faktem,że pieniądze idą jak
woda.Pisząc "skarbonka"nie chodziło mi o jakies przedmiotowe potraktowanie
dziecka,lecz o wydatki jakie się wiążą z jego posiadaniem.

[fiordilligi]

Moje dziecko miało także wszystko o czym piszesz . Moja Marysia nie używa już
pampersów, owszem. Ale za to chce wybierać sobie nowe książki, zabawki
edukacyjne, żąda wyjazdów do " dużego" kina i chodzenia regularnie na basen,
zrobienia urodzin dla połowy przedszkola, nawet weekendu w górach ostatnio
zapragnęła " bo tutaj ciągle to samo w górach były strumycki" itd. Niemniej
jednak nie nazwałabym jej "skarbonką" , bo siebie także musiałabym nazwać "
skarbonką" skoro kupuję sobie nowe kolczyki, podpaski, kremy, fatałaszki,
książki , wydaję na bilety, wczasy i imprezy w knajpce z przyjaciółmi. Sorki,
ale dla mnie piszesz o dzieciach przedmiotowo - dziecka się przecież
nie "posiada".

[bei]

....mogę Ci tylko powiedziec o sobie....mam już dwoje dzieci...trzecie w drodze-
każde zaplanowane....Pierwsze- jeszcze z partnerem nie sypialiśmy- a
kupowalismy ubranka dla dziecka....miałam 20 lat...i chciałam być taka
samodzielna....pracowałam...uczyłam sie...wyszłam za mąz...i bardzo chciałam by
już było dziecko......ciaża przeleciała- nauka i praca na 1, 5
etatu...umierałam ze zmęczenia....Synek zdrowy..przekochany...i od początku
zbyt "dorosły"...szybko mówił...jadł...czytał....uciekło mi jego
dzieciństwo....po 7 latach postanowiliśmy jeszcze raz powtórzyć cud tworzenia-
urop wychowawczy.....następne cudowne dziecie bez problemów....tak jak bracisze
nie spal po nocach...i malutko w dzien....tu miałam świadomosć uciekających
pięknych chwil....chciałam się nimi nasycić...starszy syn zrobił sie taki
opiekuńczy w stosunku do brata.....teraz mają 21 i 14 lat.....mój nowy zwiazek-
od 3 lat...od roku staralismy sie o maleństwo....bralismy pod uwagę każdy
sposób- nawet adopcję....gdyby nie fasolka- staralibyśmy sie znaleźć i pokochac
dziecko- które potrzebowało by nas....nie boje się tego macierzyństwa.....nie
wyglądam na swoje lata....si mam jeszcze tyle:):)...lubię...kocham być
Mamą....pięscic przytulac...rozmawiać...i bawic sie z dzieckiem...lubie gotować
i piec dla rodziny...sprzątać mieszkanie...i troszczyc sie o
bliskich....wspólne prace plastyczne...i patrzenie na pierwsze
próby...jedzenia...chodzenia...pisania...pierwsze próby nawiazywania
kontaktów....pierwsze szkoły...matura....żyję życiem moich dzieci...jestem
szcześliwa.....ale rozumiem...że mozna w życiu spełniać sie na wiele
sposobów...mozna byc spenionym w macierzynstwie...z jednym dzieckiem....mozna
i w modelu rodziny z siedmiorgiem pociech.....można mieć udana rodzinę bez
dzieci....to tylko zależy od tego...co będziemy robic dla drugich osób.....co
bedziemy robic dla SIEBIE....Jeśli nie czujesz sie gotowa- nic na
siłe...chcociaz z doswiadczeń innych wiem...że wraz z ciaża...wraz z dzieckiem
przychodzi chęć uczestniczenia we wspólnym życiu....nie wiadomo kiedy wtapiamy
sie w swoje role...nie wiadomo kiedy instynkt- na który tak czekamy- wybucha
wielka fala macierzynskich uczuć....nic nie dzieje się nagle.....ale odczuwamy
to jako nagłe zmiany..........30 lat w postepie medycyny- to niewiele- można
pomóc organizmowi......niby byłam dojrzała psychicznie...i społecznie
dwudziestolatką....ale jakże inaczej przyjełam drugie dziecko- ilez we mnie
było tolerancji......kocham moich synów bardzo...nie wyróżniam ich...staram sie
byc sprawiedliwa i kochać mądrze---ale rózną droga do tych efektów
dochodziłam.....życzę Ci spełnienia w życiu.....abyś była szcześliwa...dziecko
to wielkie szczeście---WIELKIE...ale nie wmawiaj sobie, że dopiero szczeście
poczujesz jako mama...ludzie za Ciebie życia nie przeżyją......posłuchaj
siebie....Dziecko to wielka odpowiedzialność- gdy sie zastanawiamy nad jego
poczećiem- to dowodzi naszej mądrosci....to dowód pracującej wyobraxni...to
normalne , że mamy wątpliwosci....nie słuchaj o chorobach...tak...ryzyko jest
większe w póxniejszym wieku....ale młodziutkie dziewczyny- tez rodzą dzieci
chore- Ty z racjo obciazenia wiekiem będziesz czujniejsza...30 lat o jeszcze
niewiele....wokól mnie jest tyle mam w takim...i duzo póxniejszym
wieku....Myslę..że to duzy plus..że nie masz 20 lat- juz cos zrobiłas w
życiu...wykształciłas sie...pewnie pracujesz....młodsze mamusie będą miały to
jeszcze przed sobą.....swojemu starszemu synkowi przekazałam w genach pewna
niefrasobliwosc....młodszy juz jest troche inny...bardziej
odpowiedzialny..och...pisałabym b.b.b.b. długo.....każda Twoja decyzja będzie
dobra- bo dotyczy ona Ciebie- i Ty ja podejmujesz...kazda będzie miała
plusy.....i minusy....życzę dobrego wyboru....bądź szczęśliwą:)

[agunek1]

Ja urodziłam Oliwkę w styczniu br. mając 29 lat. Pomimo że urodziła się z wadą
rozszczepu wargi i wyrostka zębodolowego, jest najukochańszym maluchem na
świecie. Przed nami wiele wizyt u specjalistów i operacje. Sporo będzie nas to
kosztowało, a nadomiar tego ja straciłam pracę. Mimo wszelkich przeciwności
losu jestem wdzięczna za moją córeczkę bez której nie wyobrażam sobie życia.
Kochamy ją bardzo mocno. Miło jest oglądać takiego ludzika, który wychodzi z
twojego ciała, jest coraz większy, uśmiecha się gdy cię zobaczy, bawisz się z
nim w najprostsze zabawy. Nawet jak trzeba wyciągnąć cycka w miejscu
publicznym , ludzie się do was uśmiechają, jest to najpiękniejszy widok na
świecie. Naprwde warto sprawić sobie takiego krasnala.
Oliwkowa mama.

[ramka2]

mam 34 lata, kiedy urodziłam miałam 33, mój kochany synek właśnie skończył
roczek. nigdy nie chciałam mieć dziecka, zarzekałam się, że to nie dla mnie,
nie nadaję się itd. kiedy dowiedziałam się, ze jestem w ciąży - nie planowałam
jej - trochę się tylko zdenerwowałam, ale od razu wiedziałam, że urodze to
dziecko. miałam pewne obawy co do zdrowia dziecka ze wzgledu na mój wiek, a tym
bardziej wiek ojca, który jest po czterdziestce - zrobiłam wszystkie niezbędne
badania i byłam spokojna. poród przebiegł bardzo szybko, nawet nie
poczułam.dzisiaj jestem taka szczęśliwa, że słów mi brakuje, kiedy mówię o moim
synku mam łzy w oczach, tak bardzo go kocham, taka jestem z niego dumna, jest
całym moim życiem i największym szczęściem, zrobię dla niego wszystko i jestem
zdolna do każdego poświęcenia. widzisz, a uważałam, że to nie dla mnie

szczęśliwa mama

jeśli masz jakies pytania pisz
[e-mail]

[paulajal]

Skoro takie jest Twoje podejście, to ja spróbuje Cię przekonac bys się teraz
nie decydowała na dziecko, którego nie pragniesz, właśnie dla dobra tego
dziecka, które miałoby być niechciane. A to dlatego, że:
1. nie każdy musi mieć dziecko
2. nie każdy nadaje się by miec dziecko
3. nie ma się do czego zmuszać, to zbyt poważna decyzja, by podjąć ją pod presją
4. ponieważ w posiadaniu dziecka nie chodzi o Ciebie, tylko o nowego, cudownego
człowieka, który to zasługuje na wszystko co najlepsze i rodzic powinnien mu to
zapewnic.
Dziecko to ogromna radość, ale i ogromna praca i odpowiedzialność, ja kocham
moje maleństwo ponad wszystko i jestem gotowa opiekować się nim, poświęcać mu
mój czas przez długie najbliższe lata, bo to mnie akurat uszczęśliwia, ale to,
że Ty (jeszcze) tego nie czujesz nie czyni przecież z Ciebie złej kobiety, po
prostu może odczujesz miłość macieżyńską później, a może będziesz żyła
szczęśliwa bez tego uczucia i nie widzę w tym nic złego. Nie ma co się
spieszyć! Ludzie są różni i te różnorodności są piękne, nie każdy musi życ tak
jak nakazuje "matka natura".

[tupelo]

Nieprzespane noce, bolace rece od kolysania przy kolce, brak czasu na pojscie
do toalety, ciagle wydatki, nowe obowiazki i wielka odpowiedzialnosc...
Ale wiesz, jak sie patrzysz na takie male, bezbronne dziecko, widzisz w nim
siebie i Twojego meza, widzisz, jak sie rozwija, jak z dnia na dzien staje sie
coraz bardziej rozumne, widzisz jego milosc do Ciebie, jego bezgraniczne
oddanie..., jego rozbrajajacy bezzebny usmiech. Wiem, ze to moze brzmiec
smiesznie. Ale ja to tak widze. Dzieci sa radoscia zycia, to nasza szansa na
zycie wieczne. Dla mnie macierzynstwo jest piekne.