sekcja zwlok

[goni99]

dziewczyny targaja mna watpliwosci, nie wiem jak jutro postapic. W
zeszly pon. urodzilam naszego martwego synka (to byl 18 tc),
wczesniej stracilam ciaze w 9tc. prawie przez m-c bylam w szpitalu,
bylo bezwodzie, wciaz krwawilam i lozysko bylo powiekszone. Czekamy
teraz na wynik z sekcji i z badan cytogenetycznych. W piatek
pochowamy naszego synka, a jutro maz ma odebrac go z Akademii
Medycznej i oddac pracownikom zakladu pogrzebowego, ktorzy maja tam
dojechac. Po poronieniu zobaczylam dzidziusia, ale nie moglam sie z
nim pozegnac tak jak chcialam ani dotknac, wszystko tak szybko sie
toczylo w zabiegowym, on byl taki malutki, sugerowali zeby nie
patrzec, ale ja bardzo chcialam. I zastanawim sie czy jutro nie
pojechac z mezem. Tylko nie wiem w jakiej formie on go otrzyma. Boje
sie, ze gdyby cialo bylo uszkodzone to jeszcze bardziej wzmocni moje
cierpienie, z drugiej strony gdyby wszystko bylo dobrze, moglabym
jeszcze przez chwilke go zobaczyc. Orientujecie sie moze w jakiej
formie otrzymuje sie cialo?

[aagata4]

Bardzo mi przykro ... wiem, że bardzo cierpisz, choc nie potrafię sobie tego
wszystkiego wyobrazić, miałam inna sytuację ... napisz e-maila na
[e-mail] , tam są koleżanki, które przeszły to samo co Ty
przechodzisz teraz ... Wiem, że Tobie też pomogą jakbyś potrzebowała porozmawiać
przez telefon, to też jest to mozliwe

myślę, że warto pójść do szpitala, się pożegnać z dzieckiem, nie wiem dokładnie
jakie są tego procedury i czy w ogóle są, Pożegnanie ułatwi Tobie pozbierać się
po tej tragedii,

Życzę dużo sił w nadchodzących ciężkich dniach

Pozdrawiam

Agata

[martini_noca]

Goni.... odpusc....
18-ty tydzien to jeszcze bardzo wczesnie. Ja stracilam dzidzie w
16tym, lekarka poradzila mi zamknac oczy przy porodzie i na nic nie
patrzec. Niestety, katem oka widzialam male, znieksztalcone cialko i
do tej pory serce mnie boli na samo wspomnienie. Pogrzeb bedzie dla
Ciebie najlepsza okazja, zeby sie pozegnac i lepiej pielegnowac
wspomnienie malego aniolka; lepiej niech tak zostanie.
Oczywiscie, zrobisz, jak bedziesz uwazac. Moim zdaniem powinnas
jednak poznac obie opinie.

[goni99]

Jednak pojechalam, choc pelna obaw. I dobrze. Przy porodzie tez
mowili zeby lepiej nie patrzec, ze plod moze byc zdeformowany. Ale
nie byl, wygladal ladnie jak na ten czas wg lekarki,. Nie zaluje ze
wtedy zobaczylam go i takiego pamietam. Dzis zas jak poszlismy
cialko bylo juz w trumience w takiej kaplicy, otworzono trumienke,
pan wyszedl a my moglismy sie pozegnac. Cialo wygladalo juz zupelnie
inaczej, byl taki malutki chlopczyk, mial takie usta jak nasza
coreczka, u ktorej na usg juz bylo widac, ze bedzie podobna do meza.
On pewnie tez by byl. Moj maz widzial go pierwszy raz, rozwinal bo
chcial zobaczyc. Wlozylismy mu do trumienki rozaniec, ktory
przywiezlismy z Watykanu, obrazek swiety i zdjecie naszej trojki.
POczulam sie troszke spokojniejsza po tym pozegnaniu.

[gloria77]

Goni serce mi się ściska... tyle przeszliście. Mocno tulę was, synek będzie
czuwał nad wami.

[me_destiny]

goni, przytulam...

[green-koala111]

przypadkiem weszłam na to forum,ale serduszko mi sie kraje jak to
czytam. Trzymaj się. Wasz Aniołek bedzie czuwał nad Wami

[child-of-light]

popłakałam się. bardzo mi przykro. pomodlę się za Twojego Aniołka.

[dibson28]

Bardzo mi przykro serce płacze..
(*)

[magdamajewski]

wspolczuje i jednoczesnie podziwiam. My okazalismy sie tchorzami i
wyrodnimi rodzicami. Uodzilam blizniaki w 18 tygodniu. Dla nas byl to taki
szok ze nie myslelismy o pochowaniu (tu gdzie mieszkam sa inne realia i
nikt sie nie pyta bo z automatu zakaldaja ze takiego "problemu"-pogrzebu
nikt nie chce). Wiem tylko ze maz podpisal dokument zeby nic z nimi nie
robili zadnych sekcji zwolok czy badani naukowych it. Pochowano je na
spitalnym cmentarzu. Ja dopiero teraz po kilku latach pogodzilam ze z tym
wszystkim i coraz czesciej mysle o zabraniu chopcow i pochowaniu ich
gdzies blisko nas. tylko zastanawiam sie na ile jestesmy silni i pogodzeni
z rzeczywistowsci zeby wkoncu to zrobic. Wiem jedno ze dopoki tego nie
zrobie nie zaznam spokoju.

[daisyy7]

Ależ z Ciebie dzielna Mamusia...i kochana...

Bardzo mi przykro i mam nadzieję,ze już niedługo zaświeci dla Ciebie
nowe słońce.

[leneczkaz]

Ja nie spojrzałam. Ale czułam jego ciepłe ciałko przy porodzie. I wciąż czuję
jego zapach.
Pożegnam się na pogrzebie. Ale nie chcę go zobaczyć. To by mnie zabiło.

leneczka

[dragica]

Leneczka,jakkolwiek to jest straszne i bolesne,zobaczenie dziecka pozwoli
pozegnac sie z nim...Ja nie moglam zobaczyc swoego dziecka i do dzis mnie to
gryzie,meczy...Byloby mi latwiej,prawdopodobnie.Zawsze bede sie zastanawiac jak
wygladla,jakie mial wloski,oczka,raczki,jaki byl...Patrze na moja corke i pytam
sie czy moj syn byl podobny...

[leneczkaz]

Ja nie z tych. Jakbym go zobaczyła to mogliby szykować drugą trumnę dla mnie.
Jestem nieodporna. Ten obraz stałbym mi przed oczami do końca życia. Nie dałabym
rady. Nie chcę.

[goni99]

Mysle, ze najwazniejsze zrobic tak jak sie chce, czuje. Ja bardzo
chcialam i nie zaluje. Zaluje zas ze nie mam zdjecia bo przeraza
mnie, ze ten obraz zaczyna sie zacierac w pamieci.

[primavera34]

Ja tez mysle, ze najlepiej zrobic jak sie czuje. Kazda z nas jest
inna, to co jednej pomoze moze drugiej zaszkodzic. Sluchajmy wiec
wlasnego serca - mysle ze ono wie najlepiej jak postapic, i wierzmy
ze inni uszanuja nasze pragnienia.
Ja urodzilam martwego synka w 26tc. Lekarze mowili zebym lepiej nie
patrzyla, ale ja wiedzialam ze musze, bo wlasnie w tym momencie
pozwolilam mu odejsc. To bylo moje pozegnanie, a jednoczesnie
zapisanie w pamieci jego istnienia, bo przeciez zyl i dal mi prawie
7 miesiecy nadziei i szczescia. I choc do tej pory placze po nocach
(minelo 5 miesiecy) ciesze sie ze moglam widziec moje malenstwo, ze
ma miejce obak dziadka na cmentarzu i ze choc przez krotka chwile
ale bylam jego mama tu na ziemi.
Kochane musimy byc dzielne - takze dla naszych Aniolkow...