zostałam mamą po poronieniu

[gloria_ma]

Poroniłam 10 grudnia 2006 w 12tc. To była moja 3 ciąża - z dwóch poprzednich miałam dwóch Synków. Cierpiałam jednak bardzo - jedno z moich Dzieci odeszło. W kolejna ciążę zaszłam po roku od tej utraconej (starać zaczęłam sie po 3 miesiącach). 30 maja 2008 urodziła się moja śliczna Córeczka. Jestem bardzo szczęśliwa! Zaraz po poronieniu trafiłam na to forum. Ono stało się moim psychologiem, moją grupą wsparcia, moim lekiem... Wątek "zostałam mama po poronieniu" przeczytałam od razu w całości. Później codziennie sprawdzałam czy nie ma nowych wpisów. To był najważniejszy wątek na tym forum. Dziś spłacam dług. Dziewczyny można donosić ciążę po poronieniu. Jest to b. trudne - strach, który mi towarzyszył do końca I trymestru, potem mniejszy, ale mnie nie opuszczał. Udało się i to jest najważniejsze. Nie poddawajcie się, walczcie. Wszystkiego dobrego!

[lenseszen]

... wydaje mi się to takie odległe,ale ciągle bardzo rzeczywiste...
W 1994r. straciłam synka prawie w 20 tygodniu ciąży.
Żałuję,że wtedy nie trafiłam na to forum, łatwiej byłoby mi przejść przez
wszystko, co było potem.
Ale - udało mi się i w 1996 r. urodziłam (dziś wyższą od mamy) rudowłosą piękność.
Potem długo zastanawialiśmy się, czy warto jeszcze ryzykować. Dziś powiem Wam,
że warto. 1,5 roku temu po ponadrocznej walce urodziłam drugą córkę. Obie ciąże
leżałam - pierwszą w szpitalu, drugą w domu,ale "jak błoto". Gdyby się nie
udało, byłam zdecydowana na adopcję. Tak zrobiła moja przyjaciółkai jest bardzo
szczęśliwa.Teraz czeka na następnego Malucha.
Ja początkowo poddałam się,ale walczyłam. I Wy też walczcie. MUSI SIĘ UDAĆ!
Trzymam kciuki i pozdrawiam ciepło.

[asica.p]

sierpien 2000-poronilam,11.2001-urodzilam zdrowego synka Igorka,06.2007
urodzilam zdrowego synka Mateuszka,pozdrawiam

[kaanma11]

pierwsze dziecko straciłam w 8 tygodniu. bardzo długo nie mogłam sie
pozbierac, prawie dwa lata, aż do nastepnej ciązy. Było trochę
leków, pod koniec leżenie, raz szpital, mnóstwo stresu, poród trzy
tygodnie przed terminem, ale udało się - dziś mam zdrowiutką
córeczkę!!! Czasem jeszcze nie mogę uwierzyć, że naprawdę tu z nami
jest, czasem płaczę jeszcze za tamtym malenstwem, którego bardzo tu
nam brakuje, ale jestem szczesliwa, że tym razem się udało i wierzę
w to, że każdej z Was również się powiedzie.

[niunia9949]

w końcu się doczekałam wiecie że to kiedyś było jedno z moich największych
marzeń wpisać się tutaj więc w końcu to robię po 3 poronieniach udało się mam
córeczkę buziaki

[andziabuzka1]

Witam Was.Jestem po raz pierwszy na tym forum.Moze napisze nie na
temat,ale ja poronilam 3lata temu w 12tc,a od 2lat niestety nie
udaje mi sie ponownie zajść w ciążeWyniki moje i mężą ok!

[ela74]

wpis juz kolejny, 5 maja zostałam dubel mamą - kolejna dziewuszka
moja a starsza ma obecnie juz skończone 3 latka a tamten utracony
maluszek czuje, że był chłopczykiem tak mi serducho podpowida...

[luna751]

Witam Was gorąco. Pierwszego dzidziusia straciłam w 2003 roku,
drugiego w 2004,a w 2007 urodził się mój syneczek Gabryś. Było
ciężko, całą ciążę leżałam to w domu, to w szpitalu. Ale doczekałam
się na moje maleństwo. Wymodliłam go sobie i wyleżałamUrodził się
w 7 miesiącu ciąży, ważył 1960 g. był taki malutki. Teraz ma rok,
cudowny uśmiech i prawie 4 zęby.
Codziennie modlę się o życie i zdrowie dla naszych dzieci.
Pozdrawiam gorąco, Agnieszka


Michałek 8.08.1998
Aniołek 30.11.2003
Aniołek 6.07 2004
Gabryś 27.06.2007

[prune3]

Wreszcie mogę się tu wpisać W lipcu 2007 miałam ciążę obumarłą, a
w lipcu 2008 urodziłam śliczną dziewczynkę. Ma dwa tygodnie i słodko
śpi w łóżeczku.

[asik_24]

mam 9-letniego synka, dwa Aniołki i 3-tygodniowego drugiego brzdąca.

[ewa-krystyna]

wreszcie moge sie dopisac i ja
moja coreczka, Adrianna, urodzila sie w piatek 11 lipca i wypelnila caly nasz swiat!

[09.10.2001m]

Dopisze się i ja: synek 7 lat, dwa aniołki: pierwsze poronienie -
przyczyny nie znam, drugie poronienie - ciąża zaśniadowa... Cała
masa badań, oddanie się w ręce dr M. Jerzak - ciąża prawie
bezproblemowa tyle że na lekach - efekt 8 tygodniowa córeczka

do 3 razy sztuka!!!!

[aneczka293]

Po II poronieniach 01,08,2008 zostalam mamusia slicznej córci.
Lenka jest zdrowa,przyszla na swiat przez cc, dostala 10pkt. Mierzy
57cm i 4080kg.
Jestem najszczesliwsza mama na swiecie A jeszcze rok temu tracilam
wszelkie nadzieje!!!

Anneczko gratulacje :)

[nimeska]

kazdy taki porod po poronienaich pdnosi mnie na duchu, to bardzo milo wiedziecie
ze i ja mam szanse na bycie mama po poronieniu

Dragica

[dragica]

Po stracie dziecka w 35tc i poronieniu, 24.wrzesnia zostalam mama
Jovany,cudownej malej ksiezniczki.

[mamciakasia]

Witajcie dziewczyny!Straciłam 3 kolejne ciąże...minęło już parę lat( sierpień
1998,sierpień 1999 oraz listopad 1999).Pamiętam i zawsze będę pamiętać. Często
wracam myślami do tamtych dni...zastanawiam się, jakie byłyby dziś te moje
aniołki... ale i do mnie los się w końcu uśmiechnął! Mam dwóch kilkuletnich
chłopaków (rok po roku). Nie obyło się bez problemów: leżałam całe ciąże, brałam
tony leków, rodziłam przez cc przed terminem.Nigdy nie zdiagnozowano powodu
obumarcia tamtych dzieciątek.Dziś cieszę moimi urwisami..czego i Wam z całego
mego serca życzę!!!

[zielonarzeka]

Nie mogę w to uwierzyć, kiedyś marzyłam o wpisie w tym wątku no i
dzisiaj jest ten wielki dzień;
7 tygodni temu na świat przyszla moja córeczka Ania; ciąża była
podręcznikowa, poród trudny, ale było warto; mam 36 lat i spełniło
się moje wielkie marzenie; intensywny strach towarzyszył mi przez
pierwsze siedem miesięcy ciąży, tylko 2 dni po każdym USG byłam
spokojna, potem zaczynało się od nowa; a teraz leży obok mnie
śliczna mała czarnulka;

[czarnulkaaa2]

Wreszcie wpisuję się i ja )) październik 2006 ciąża obumarła,
12.09.2008 urodziłam Synka-Maćka-bezproblemowa ciąża do końca, kiedy
okazalo się że skoczyło mi ciśnienie, ale poza tym
bosko...dziewczyny uwierzcie że może się udać!!!

[papuga_ara]

Jak się cieszę, że to piszecie!! ) To bardzo podnosi na duchu i
daje wiarę, że kiedyś... kiedyś, gdy przyjdzie czas i gdy przejdzie
strach - może się udać!! Dziękuję.

8 tydzień....

[wrzesniowamama2006]

...i wszystko dobrze, właśnie wróciłam od lekarza. Jestem dobrej myśli i
świetnie się czuję (oczywiście jak na początek ciąży) Każdej z nas tego
życzę! Nie poddawajcie się.

[aneczka8622]

gogo@ zgadzam się z Tobą w 100%!!! Ja poroniłam moje pierwsze dziecko,a teraz
jestem szczęśliwą mamą 3 miesięcznej Oliwii Inne kobiety też muszą wierzyć,że
im się uda i znów zaświeci słońce choć nie będzie łatwo(strach przed kolejnym
poronieniem jest ogromny)

[bk110]

Kiedyś dawno dawno temu i ja była gościem tego wątku
teraz w pokoju obok śpi słodko mój półroczny synek.
Ból po stracie mojego aniołka (8tc w 2008 roku) nadal jest ale Bóg wynagrodził
mi to wszystko cudownym synkiem.
To jest możliwe
Ból nigdy nie minie ale poddawać sie nie wolno. My czekaliśmy pół roku gdyż
baliśmy się. Ja chciałam wcześniej ale mąż bał się o mnie. Udało sie w trzecim
cyklu
To był przeszczęśliwy dzień jak sie dowiedziałam ale też początek obaw
Co ja się napanikowałam
Trzeba wierzyć że będzie dobrze!

[jodelka99]

Ponad 3 lata staralismy sie o zdrowa ciaze, 3 poprzednie poronilam i
na tym forum nie raz zaplakana i niechcaca dluzej zyc pisalam i
znajdowalam pocieszenie po moich stratach.
Teraz jestem mama prawie miesiecznej kruszynki,ktora spi w pokoju
obok i mama 3 aniolkow, ktore sa w niebie.
Myslalam,ze tylko innym sie udaje,teraz i ja moge sie dopisac do tej
listy szczesciar.
Nie mozecie sie poddawac,nigdy!

[agnieszka290593]

MAM PYTANKO CZY ROBILAŚ BADANIA JAKIEŚ PO PORONIEMIACH BO JA WŁASNIE
IESTEM PO DRUGIM PORONIENIU

pytanie:(

[banka22]

26 listopada miala usunieta ciaze bo dziecko umarlo, po ilu
miesiacach moge z mezem znowu sie starac o dziecko??

[agnieszkadrab1980]

Witam. Ja też jestem po 2 poronieniach( w 9 tyg.). Straciłam już nadzieję że
zostanę mamą. Ale los dał mi szansę. Spróbowałam po raz trzeci i udało się. Dziś
mam cudowną 13-miesięczną Malwinkę, którą kocham nad życie. Dziewczyny nie
poddawajcie się. Trzeba mocno wierzyć że się uda.Życzę Wam tego z całego serca.
Pozdrawiam.

[banka22]

6 listopada miala usunieta ciaze bo dziecko umarlo, po ilu
miesiacach moge z mezem znowu sie starac o dziecko??

[ewa7612]

I mnie się udało
Po dwóch poronieniach zostałam szczęśliwą, podwójną mamą ślicznego
synka Karolka. Mimo wielu chorób w ciąży (zespół antyfosfolipidowy,
cukrzyca ciążowa, cholestaza) udało się!!!


Ewa, Kubuś 12.02.2004 i Karolek 27.02.2009

[szczezuja-2]

14.03.2009 urodziłam córeczkę. Pierwsza wyczekiwana ciąża - grudzień 2007 - w 14
tygodniu stwierdzono obumarcie ciąży, potem był koszmar wywoływanego poronienia,
tygodnie depresji.. Spróbowaliśmy ponownie. Druga ciąża to było z jednej strony
szczęście, z drugiej 9 miesięcy ciągłego strachu. Udało się, obok mnie leży
córeńka, a ja nadal nie mogę uwierzyć we własne szczęście.
Dziewczyny z forum! Bez Was nie wiem, jak dałabym radę. Nie udzielałam się
zbytnio, bałam się, ale od utraty pierwszego dziecka codziennie czytywałam to
forum, ono dawało mi poczucie, że nie jestem sama, dawało mi wiele fachowych
informacji, później, w drugiej ciąży, gdy nie potrafiłam się odnaleźć na forach
"beztroska ciąża", to tutaj mogłam walczyć z lękiem, czy się uda.
Dziękuję.

[rose-27]

witam dziewczyny ja niestety tez poroniłam 2 razt rozumie wasz ból bo ja nadal niemoge dijsc do siebie choc minęło juz tyle czasu. Pierwsza ciąże miałm ok wszystko w porządku było az pewnego dnia taki ból ze niemogłam z krzesła wstac... od razu do szpitala okazało sie ze to zagrażające poronienie kazali leżec jakies pigułki jesc i tyle po 2 tyg byłam juz w domu bez mojego dzidziusia. postanowilismy spróbowac jeszcze raz po 2 latach i cieszyłam sie jak szalona gdy na tescie zobaczyłam 2 kreseczki moja radosc nie trwała jednak długo.... w 6 tyg zaczeły sie plamienia lekarzmnie uspokoił ze narazie wszystko w porządku wystarcza tabletki i oczywiscie leżec i było w sumie ok około 2 tyg krwawienia ustały. Po 7 tyg pewnego popołudnia znowu skurcz i krwawienie niestety nie zdąrzyłam dobiec do łazienki i całe łóżko było od krwi, zemdlałam... w szpitalu powiedzieli ze niestety płud obumarł i niema juz dzidziusia.... zrobili mi wyłyżeczkowanie i znowu wróciłam do domu sama ... już nie miałam z kim rozmawiac, niebyło juz mojej kochanej fasolki która wiedziała o mnie wszystko czułam sie taka samotna no i pusta zwłaszcza w moim sercu była pustka żłam z nią, dla nie i nagle jej niebyło.... teraz minęły juz 4 lata staramy sie o dziecko znowu mam nadzieje ze w koncu sie uda....

Moj Cud juz ze mna w domu

[agnieszkaela]

20 marca przyszla na swiat moja coreczka Julia Victoria. Rok
wczesniej stracilam ciaze, o ktora staralam sie dwa lata. Wczesniej
bez zadnych problemow zaszlam w ciaze i urodzilam zdrowego synka. Na
drugie dziecko przyszlo nam dluzej czekac. Dopiero po poronieniu
okazalo sie ze mam niedoczynnosc tarczycy, ktora prawdopodobnie byla
przyczyna utraty ciazy. Na szczescie leczenie przynioslo efekty i
moja Julenka jest juz na swiecie.

Powodzenia, sil i wytrwalosci zycze Wam Kobietki, oby wszystkie
mogly wpisac sie w tym watku!

[alaala23]

Do mnie szczęście również się uśmiechnęło po tym jak 2 razy straciłam ciąże
(((. Po drugim razie zrobiłam sobie badania immunologiczne, no i okazało się
że przez całą ciąże musiałam brać clexane 60 i acard, no i ... udało się.
Urodziłam w 38 tygodniu piękną córcie i teraz leżymy sobie razem w łożeczku ))))
Powodzenia i głowa do góry.

Wpisuję się! Jest Marysia...

[minerwamcg]

Wpisuję się! Jestem jeszcze jedną, której się udało. Nasza mała
Marysia ma już prawie miesiąc!
Nie jest tak, że jedno dziecko może zastąpić drugie. Rana po jej
starszym bracie zawsze będzie. Ale teraz jakoś mniej boli...

Dominisia

[3-martek]

Udało się i mi...Po dwójce Aniołków jest Dominisia, wyczekany cud...

[kasiazj31]

Kiedy zaczęliśmy ponownie starać się o dziecko - obiecałam sobie że
jak się uda dopiszę się tutaj i oto jestem! Pierwszą ciążę poroniła,
Zabieg miałam 1.12.2007 - ciąża obumarła w 10tyg, dowiedzieliśmy się
w 13tc na usg. Wiecie co czułam i przeżywałam - słowami ciężko to
opisać. Myślałam, ze już nigdy nie będę chciała starać o Maluszka -
tamata ciąża była tak dokładnie zaplanowana, wyczekiwana, ja -
przebadana, zdrowo się odżywiająca - jak mogło się nie udać?! Nie
robiłam żadnych badań po poronieniu - zmieniłam tylko lekarza bo
jakoś już nie mogłam chodzić do tamtej pani doktor. Trzeba było
odczekać pół roku zeby było bezpiecznie - rzuciłam się w wir pracy i
nawet wydawało mi się, że jestem szczęśliwa. Tylko drażnił mnie
widok kobiet w ciąży i z małymi dziećmi. W kwietniu 2008
rozpoczęlismy starania, chciałam spróbować ponownie mimo tamtego
bólu. Nadzieja jest czymś niesamowitym. Przez parę miesięcy nie
udawao się ale każdy kolejny przynosił nową nadzieję. W lipcu
pojechaliśmy z mężem na dość hardcorowe wakacje na Islandię - spanie
w namiocie przy tem +8C, chodzenie po górach, wulkanach, gorace
źródła, jedzenie z puszek. Mój mąż twierdził, że lepiej przerwać
starania na ten czas zeby nic złego się nie stało - ja jednka
pomyślałam że co ma być to będzie. W podróż zabrałam 2 testy
ciążowe. Pierwszy robiony w dniu spodziewanej @ nie wyszedł. Byłam
zawiedziona bo czułam że coś się dzieje. Kolejny, zrobiony tydzień
po pierwszym pokazał dwie kreski - druga była bledziutka, ale była!
Nasza reakcja był strach! Boże, dlaczego teraz? Czekał nas powrót
samolotem z przesiadką, no i miałam za sobą 2 tyg życia w ciężkich
warunkach! Pierwsze wizyty u gin, usg, pierwsze miesiące ciąży -
miałam duszę na ramieniu i nie opuszczał mnie strach. Ale wszystko
było dobrze. Dzidziuś rozwijał się prawidłowo. Na usg w 10tc
płakałam jak wariatka kiedy usłyszałam, że jest OK, serduszko bije!
Potem usg w 12tc - i były paluszki i nosek i malutka buźka! Do 22tc -
kiedy poczułam pierwsze ruchy - co tydzień chodziłam na IP na
badanie tętna płodu. Serce biło mocno. Ten dzidziuś od początku
chciał się urodzić! A teraz ma miesiąc i 6 dni i właśnie się budzi
na jedzenie. Jest najpiękniejszy naświecie i kocham go nad życie!
Dzuewczyny - nie traćcie nadzieji! Na forum Kwietnióweczki na którym
jestem co trzecia dziewczyna miała w życiu choć jedno poronienie. Im
też się udało. Uda się i Wam! I tego Wam z całego serca życzę.

Szczęśliwa Mama Jasia

[hansana]

Ja też z wielką radością dopiszę sie do tego watku Marzyłam o tym
prawie rok. Wcześniej straciłam dwie ciąże ( ciąża pozamaciczna w
7tygodniu w 2007 r. i poronienie w lipcu 2008 r) W lipcu po
niełatwej ciąży urodziałam córeczkę
Trzymam kciuki za wszystkie starające sie.
Pozdrawiam/.

I ja się dopiszę:)

[anik0987]

Po stracie ciąży bliźniaczej w 10. tyg, dokładnie rok później zostałam mamą
cudownej córeczki

[agrafka1974]

Wpisuję się tutaj po raz drugi.Od 2004 r: 3 poronienia,22.02.2006-
synek Maciek, 2 poronienia, 06.10.2009- córcia Marysia. Dzieciaki
zdrowe.
Naprawdę warto walczyć i trzeba zawsze mieć nadzieję.

[kamilamrgn]

agrafka1974 gratuluje! ale jak czytam ile Ty przeszłaś to jestem
pełna uznania! ja po jednym poronieniu jestem w słabej kondycji
psychicznej ... ale mam nadzieje i juz sie o nią staram

[pau-minia]

Cześć dziewczyny, ja nie zostałam jeszcze mamą po poronieniu,
niestety muszę czekać. I zastanawiam się, czy mam jeszcze czas? nikt
nie pisze o swoim wieku?
Czy któraś z was przekroczyła już 35 lat?
Do nie dawna wiek nie był dla mnie żadnym problemem, bo zawsze
czułam się młodo i w pełni sił, że góry mogłabym przenosić. Jednak
po tym, co się stało zaczęłam mieć poważne obawy. Nigdy się na nic
nie leczyłam, mam zdrowe dzieci, to kolejne już się nie urodziło?
Napiszcze, o ile to nie tajemnica, czy planując kolejne dziecko
patrzycie w metrykę i czy bierzecie pod uwagę wiek, jako przyczynę
poronienia?

[marioleczka34]

Mam 34 lata, pierwasza i jedyna ciąze poroniłam. Oczywiscie ze bede
sie starac i nie bralam pod uwage wieku jako przyczyny poronienia.