Z forum Lipcóweczki jestem tutaj i ....

[sizi1]

i tak naprawdę jest mi tylko tutaj dobrze. W 13tyg wywołane poronienie - same
wiecie jak się wtedy wali świat i wszytko razem z nim. Wszyscy dookoła sa dla
mnie mili i powoli zbieram się (to już 3 tydzień po wywołaniu), są dnie dobre
i złe ale ciagle jeszcze przewaga tych dni pelnych łez. Ale jakoś tutaj czuję
rozumiana i ... pomimo wszystko jest tutaj tak optymistycznie....Bardzo boję
się powrotu do pracy i tych współczujących spojrzeń ludzi (akuart w tym 13tyg
musiałam w pracy powidzieć, żeby bylo zastępstwo...), którzy tak najoględniej
mówiąc, byli "niemile zaskoczeni moją ciążą"... Modlę się, żeby po
prostu "olać to"...pomimo wszystko. Bedę tutaj zalądać i razem z wami
wierzyć, że się w końcu los odmieni.

[ingga]

serdecznie witam

(*) dla Twojego Aniołka

ja miałam zabieg w październiku, też był to dla mnie szok, koniec świata, było
morze łez, ale szybko udało mi się wrócić do siebie
widzę, że Ty też dobrze sobie radzisz - kiedyś dla każdej z nas zaświeci
słoneczko - musi być dobrze

[aniaciep]

Przykro mi ,ze tak sie stalo.
Ja też byłama na forum lipcowym i skończyło sie inaczej.
Dzisiaj jestem po pierwszej @ od zabiegu . Świat wygląda troszke inaczej , czas
goi rany. Teraz zastanawiam sie jakie badania porobić.
Moze za trzy miesiące spotakamy sie na innym forum.....

[amelia125]

Ja tez mialam urodzic w lipcu. Ale zycie szybko pozbawilo mnie zludzen. Pod
koniec listopada mialam zabieg. Poczatek byl straszny, wszystko bylo
beznadziejne i nic nie mialo sensu. Teraz juz powracam do zycia, ale caly czas
mysle i obliczam, ktory to bylby juz tydzien. Jest mi wtedy tak przykro...
Niedlugo moja bratowa zaczyna dzidziusiowe starania.

[77mika]

Cześć dziewczyny.Podobnie jak wy ja też byłabym lipcóweczką.I 2 tyg temu w
bólach poroniłam a był to 15 tydz.Tak bardzo pragnęłam tego dziecka.Myślałam że
będzie coraz mniej boleć ale czasami wydaje mi się że jest na odwrót.Tak bardzo
boję się wszystkiego a najbardziej następnej ciąży.Moja dzidzia żyła do samego
końca, ale życie mi ją zabrało.Obwiniam siebie i lekarzy szukam winnego , ale
to bez sensu nikt nie wie dlaczego .Powiedzcie kiedy przestanie boleć bo juz
nie mogę.U mnie są same złe dni i nikt mi niewieży że tak żle się czuję , cały
czas myślę jaka by była duza że czułabym jej ruchy.odpiszcie pozdrawiam pa

[sizi1]

Móje lekarz powiedział, że po pierwszym cyklu (wg niego będzie to ok; koniec
lutego) możemy się ponownie statrać od dziecko....Teraz to takie nierealne.
Nie wiem, czy sobie dobrze radzę, wczoraj pojechałam do sklepu i widziałam w
nim same kobiety w ciąży (kiedyś tez pewnie tam były ale nie byly dla mnie tak
ważne)...i wszystko wróciło i długo pewnie będzie wracac i boleć i czeka mnie
jeszcze wiele przepłakanych nocy .... Ale szukam sensu tego wszytkiego....o ile
taki jest.

[89mika]

to normalne ze teraz wszsytko kojarzy Ci się z ciążą, tak niestety bedzie
jeszcze długo ale mimo wszystko staraj się z tego podnosić, strata bliskiej
osoby sprawia że zmnieniamy spojrzenie na świat jest to dla nas sprawdzianem
naszych reakcji, może to ma zwrócic naszą uwage na nasze życie , postepowanie,
relacje z mężem, ja tak sobie to tłumaczę
zobaczysz jak będziesz miała juz zielone światło na starania będzie Ci o wiele
łatwiej

do 89mika

[sizi1]

Chociaż z wielkim prawdopodobieństwem domyślam się przyczyny poronienia -
potworny stres jaki przeszłam w ostatnim okresie, to też sobie tłumaczę to
wszytko wolą Bożą....mam wielu znajomych, którzy podrzucają mi teraz cytaty z
Biblii i bardzo mi to pomaga, gdyż wiele z tych cytatów odnosi się do tego co
my tutaj przeżywamy......I wierze, że to ma głęboki SENS chociaż trudno mi się
z tym pogodzić (tak po prostu po ludzku...)

[zojda]

ja tez mialam termin porodu na lipiec. tylko dość wczesnie poronilam, w ósmym
tygodniu, więc moje zycie już powrócilo do normy, do normalnych zajęć. za
miesiąc mam zaczynać kolejne starania. boję, się bo to będzie juz trzecia ciąża,
ale nie chcę marnować czasu, po pierwszym poronieniu zwlekalam aż póltora roku.
zrobilam juz badania wszystkie, zaczynam brać leki, tylko jeszcze musze
uwierzyc, że będzie dobrze. Bo cos na razie nie wierzę w sukses. I tez na tym
wlasnie forum czuję się najlepiej.

[77mika]

cześc zojda mam pytanie ponieważ ja poroniłam 2 tyg temu w 15 tyg jakie robiłaś
badania i co było przyczyną bo ja mam czekaćjak będzię@ i już się niecierpliwię
dziękuje za odpowiedz

do 77mika

[zojda]

ja poronilam w 8 tygodniu
tym razem moje badania skierowane byly na immunologię
antykoagulant tocznia, p-ciala anty- fosfolipidowe, anty- kardiolipinowe, anty
b2 glikoproteinowe, przeciwjadrowe, limfocytotoksyczne. i wyszlo mi, ze mam
przeciwjadrowe i antykardilipinowe. powtórzylam też wszyskie badania na
odzwierzęce, oraz wszystkie hormowy tarczycy i przeciwciala tarczycy
teraz jak będę w ciązy to mam brać encorton, clexane i acard -bo to moze pomóc
na problemy z immunologią
przewaznie przy problemach immunologicznych roni się na początku ciąży, u ciebie
może byc więc problem gdzie indziej.
może wlaśnie choroby odzwierzęce, może chlamydia?
ja sie niestety na tym nie znam za dobrze, robię to, co mi zleca lekarz.

[77mika]

cześć dziewczyny.pomimo że od poronienia minęło już 4 tygo a było to w 15 tyg
to nadał czuję się żle. ciągle myślę co by bylo jak bym była w ciąży, jak bym
się czuła i jak byłabym szczęsliwa, a teraz nic nie ma. jak wy sobie z tym
radzicie , myślałam że czas goi rany ale chyba to jeszcze za krótko.pozdrawiam

[sizi1]

Jeszcze tydzień temu 24h czułam "co by teraz było ....., jak miało być a nie
jest". Terez jest ciężko ale lepiej. Byłam u mojej kochanej pani doktor
pediatry i jakos tak się rozwinęłam rozmowa pt: "jak sobie radzę" i
odpowiedziełam szczerze, że wcale sobie nie radzę! Rycze - myśle -rycze - myśle
i tak w kółko. Lekarka opowiedziała mi historię (dosłownie z dnia poprzedniego)
jej pacjentki, która urodziłam dziecko z zespołem Edwardsa. Kobieta przez 9-mcy
była w idelanej (wg jej ginekologa) ciąży - pomimo, że dziecko miało bardzo
wiele widocznych wad, ktore powinna zobaczyc na USG i kiedy ta Pani pojechała
rodzić - była pewna, że jej dziecko jest zdrowe. Urodziła dziewczynkę bardzo,
bardzo chorą..... Skazną na szpital, bezgraniczne cierpienie i ból.....Najpierw
pomyslałam co czuje to mama (w porównaniu do tego co my tutaj przyżywamy),
jednak na drugi dzień po raz pierwszy od miesiąca wewnętrznie uspokoiłam się,
pomyślałam sobie, że moze w tym wszystkim jest "palec Boży", może to
jednak "szczęście", że nasze dzieci nie cierpią, nie płaczą, nie umierają w
szpitalnych łóżeczkach....a my nie musimy na to bezradnie patrzeć. Bo ta nasza
bezradność byłaby o wiele straszniejsza od tego co czuejemy tera....Mam jedno
dziecko i moze dlatego łatwiej mi tak myśleć. Trzymaj się 77mika - nie jestes
tutaj sama...mam nadzieję, że szybko spotkamy sie na innym forum!