Pies a wakacje

[yuka66]

Planujemy kupno psa. Prawdopodobnie bedzie to Cavalier. Jest tylko jeden
problem. Nie chcielibysmy zupelnie zrezygnowac z wakacyjnych dalekich
podrozy. Przeczytalam co bylo napisane wczesniej o wyjazdach i pozostawianiu
psa pod czyjas opieka, o tesknocie psa i wyglada na to, ze albo pies albo
podroze. Czy naprawde nie da sie tego pogodzic?

[b-beagle]

Da się bo są psie hotele ale to kosztuje więc trzeba się zastanowić przed
kupnem psa czy będzie nas na to stać

[deindra]

Pies to członek rodziny (tak powinno być) a członków rodziny traktuje się na
równo, więc decydując się na psa trzeba umieć pogodzić wszystko co związane z
nim i rodziną, a zatem rozłąką. To też istota,która tęskni i nie czuje się
bezpiecznie w obcym środowisku (odradzam hotele dla psów, ja na pewno nigdy bym
tam psa nie zostawiła). Jest wiele miejsc gdzie można wakacjować się z pieskiem
:) Zmienić trzeba też pewne przyzwyczajenia np. spanie do późna i a nawet
przystosować dom, samochód i inne takie do obecności czworonoga. Ja np właśnie
zmieniłam auto na większe, wybrałam wersję kombi, gdzie mój milusiński ma
ogromny bagaznik do podróżowania :) Teraz byle wypad w góry nie jest
problemem-piesek też je lubi.

[neufahrwasser_in]

Przeginanie w żadną stronę nie jest zdrowe. Chcesz jechać np. do Peru, więc psa
raczej nie weźmiesz że sobą. Znajdź albo kogoś do opieki nad piesem wśród
rodziny, znajomych, albo dobry hotel i po krzyku. Nie można dać się zwariować
tylko dlatego, że ma się zwierzaki. Pewnie, że psisko będzie tęksniło, ale jeśli
będzie miał dobrą opiekę, to na pewno kilkutygodniowa rozłąka mu nie zaszkodzi.
Poza tym pies nie odczuwa upływu czasu w takim rozumieniu jak człowiek.
Ja teoretycznie powinnam mieć zdemolowane mieszkanie. Mam 2 koty i
szczeniaczydło, a chatę urządzoną antykami. Jakoś pies nie zżera mebli, a koty
nie bujają się na lampach i nie tłuką wszystkiego co popadnie.
Głowa do góry, da się pogodzić i posiadanie psiaka, i podróżowanie.

[deindra]

Nie znam nikogo kto ma psa i wyjeżdża do Peru - nie przesadzaj znowu w drugą
stronę. Moim zdaniem bez sensu jest kupować psa jesli jest się wagabundą - albo
wóz,albo przewóz, w koncu pies to nie zabawka, a tym bardziej nie mebel.
Nie twierdzę żeby siedzieć non stop w domu - tez byłam dwa tygodnie w Anglii a
psa zostawiłam swoim rodzicom,którzy go uwielbiają i dbają o niego. Kwestia jest
taka czy ma się kogoś takiego,kto poświęci się i będzie rano wychodził, karmił,
a czasem i się pobawi z futrzakiem. Widok psa przywiązanego do drzewa w lesie
nie jest najmilszy (nie sugeruję autorce wątku że to zrobi,mówię ogólnie).

[lola211]

> Nie znam nikogo kto ma psa i wyjeżdża do Peru

I to jest dowod na to, ze nikt nie jeździ? Albo ze jezdzacy do Peru jest
wagabunda?;)
Ja zakladam, ze wyjezdzajac na urlop po prostu zostawie psa u rodziny,
przyzwyczajam go juz teraz, podrzucajac na dzien, dwa do mamy- jest bardzo
zadowolony, bo go tam rozpieszczaja, zwlaszcza kulinarnie;).Bedzie tesknil,
trudno, moje dziecko tez czasem musi zniesc rozlake i nie uzalam sie
zbytnio.Zycie brutalne jest.

[deindra]

>Kwestia jest
>taka czy ma się kogoś takiego,kto poświęci się i będzie rano wychodził, karmił,
>a czasem i się pobawi z futrzakiem.

Widzę że niekoniecznie do końca czytasz to co inni piszą chcąc narzucić swoje (w
tym przypadku to samo) zdanie.

[ska_kanka]

W moim przypadku kupno psa wywróciło troche zycie do góry nogami. A dlaczego?
Bo po pierwsze szczenię, przynajmniej na początku, nie potrafiło załatwiac
potrzeb na dworze, wiec przez 2 tygodnie czesto zdarzało sie to w domu. Nauka
czystości oznaczała bardzo czeste wychodzenie na dwór, także w srodku nocy, i
czasem czekanie po kilka-kilkanascie minut, aby w koncu sie wysikało i wtedy
trzeba było radosnie psa nagrodzic. Młody piesek lubi sobie pogryzc to i owo,
niekoniecznie wszystkie napotkane meble, a buty, kapcie - cos na pewno sie
zdarzy. Wiekszosc psów gubi siersc, wiec takze trzeba wziąc pod uwage wieksza
czestotliwosc sprzatania w domu. Jezeli jest to piesek, a mieszkacie w domu z
działką, to wiadomo ze bedzie sikał na drzewka. Jesli to bedzie suczka- beda
plamy na trawniku. No chyba ze bedziecie wychodzic z psem poza działke na
czeste spacery, to unikniecie takich zdarzeń. Co do urlopów- albo szuka sie
miejsca gdzie mozna pojechac z psem, albo najlepiej oddac psa na ten czas w
zaufane rece. W moim przypadku oddajemy nasza sunie mojej mamie, gdzie zwierz
czuje sie doskonale, gdyz ma tam za towarzysza zabaw innego pieska. Po oddaniu
do hotelu psiak teskni, ale wiadomo, ze przezyje, jednak wcale nie jest tak
łatwo oddac psa do hotelu, poniewaz jako wlasciciele prawdopodobnie tez
bedziecie czuc z tego powodu niezły dyskomfort.
Nawet jak juz pies podrosnie , to i tak trzeba poswiecac mu sporo czasu, co po
dniu ciezkiej pracy nie jest latwe, a zaufaj mi, psiak bedzie umiejetnie Ci
przypominał o zabawie. No i jesli mieszkacie w bloku, to dochodzi poranne
wstawanie i spacer z psiakiem, nieważne, czy jest lato, czy mrozna zima, czy
pada deszcz.
Pies to także koszty- weterynarz, karma, zabawki, szkolenie.
Nalezy swiadomie podjac decyzje o kupnie psa. Pomimo konsekwencji ktore
wymienilam powyzej, posiadajac psa zyskuje sie najwierniejszego przyjaciela.
Mysle ze warto:)

[yuka66]

Dziekuje wszystkim za rady i opinie. Z obowiazkow zdaje sobie sprawe, mamy w
domu kota i chomika. Tylko te wyjazdy. Jak widac zdania sa podzielone. My co
prawda do wagabundow nie nalezymy, ale latamy czasami daleko.

[deindra]

No i własnie o to mi chodziło, ale nie wszyscy się zorientowali :(
Jest dokładnie tak jak piszesz.

[wilk11]

Mam psa i wprawdzie nie do Peru, ale do Argentyny się wybrałem. Bez psa, który
wtedy był u rodziny. Jeśli masz kogoś takiego, u kogo zostawisz psa, nie widzę
żadnego problemu. Ja wyjeżdżam za granicę 2-3 razy w roku na urlop. Pies jest
członkiem rodziny, ale to nie oznacza np. że jeśli jeden z członków rodziny ma
okazję wyjechać na stypendium to pozostali mówią: nie jedź, bo będziemy tęsknić.
Życie rodzinne też składa się z tęsknot.
A jaka radość po powrocie!

[jita]

Najlepiej zostawić psa w jego własnym domu pod opieką osoby, którą zna i lubi.
Ewentualnie można zawieźć go do domu takiej osoby - jeśli tam często bywa.
Nie polecam hotelu dla zwierząt - pies nieprzyzwyczajony do klatki może tego
czasu nie przeżyć psychicznie...

My też dużo jeździmy. Na krótkie, kilkudniowe wypady w niskie górki pies jeździ
z nami. Nie powiem, że i tak bardzo się wówczas męczy - oprócz chodzenia po
górach (krótko, jednorazowo do 3 godzin) dużo jeździmy samochodem - praktycznie
cały dzień jesteśmy w rozjazdach - pies albo czeka na nas w aucie (prócz lata),
albo idzie z nami na krótki spacer do pobliskiej atrakcji. Pod wieczór to już z
tego auta po prostu nie chce wysiadać... Po takim wyjeździe jest i fizycznie i
psychicznie (obce miejsce, ciągle nas pilnuje) wykończony. Dodam, że pies
bardzo lubi jeździć samochodem - wie, że czeka go miła wizyta. Jeździ autem co
najmniej raz w tygodniu. Ale taki wyjazd bardzo go męczy...

Natomiast w czasie podróży wakacyjnych pies zostaje u naszych rodziców. Mimo,
iż bywa tam co 2 tygodnie (czasem zostajemy też na kilka dni) i ich wręcz
uwielbia (bo wszystkich ludzi jedynie kocha), to gdy wychodzimy, zawsze jest
pierwszy przy drzwiach - boi się, że go tam zostawimy. Ale nie wyobrażam sobie
3 tygodniowej podróży np. po Hiszpanii z psem w samochodzie bez klimatyzacji.
Równie dobrze mogłabym sama się zgłosić do Towarzystawa Opieki nad
Zwierzętami ;-)

Wiadomo, gdyby pies mógłby wybierać, wybrałby stałe towarzystwo swego pana bez
względu na okoliczności. Ale trzeba wybierać, co jest lepsze dla zdrowia psa ;-)

[default]

Do hotelu psa nie oddałabym nigdy w życiu. Jedyna opcja to pozostawienie u
rodziny, w domu i towarzystwie, które pies zna i lubi. Ze sobą na wyjazd można
zabrać psa tylko pod warunkiem, że będzie to wyjazd uwzględniający jego
potrzeby, tzn. swoboda, dużo spacerów, możliwość przybywania z nim cały czas
(np. żeby nie zostawiać go na długi czas samego w obcym hotelowym pokoju).
Nasze psy jadą z nami kiedy jedziemy gdzieś w Polskę (do ustronnych,
niekurortowych miejscowości, wybieramy zawsze jakieś odludzie - deptak w
Międzyzdrojach czy Zakopanem to nie jest wymarzone miesjce dla psa). Podczas
wyjazdów za granicę do psów sprowadza się nasza córka, co jest w ogóle super,
bo nie dość, że ze znaną i kochaną osobą to jeszcze we własnym domu pozostają.

oczywiście, że da się to pogodzić -

[scots]

co roku zabieram swoje psy na wakacje - zjeździły całą Europę - jeśli masz na
myśli drogie hotele - to na pewno bedzie to duży koszt; Ja zatrzymuję się w
prywatnych kwaterach, w małych pensjonatach - coraz rzadziej zdarza się, że
komuś przeszkadza towarzystwo psa-a i ceny za jego nocleg nie są przerazające.
pozdrawiam

[1kama]

Z własnego doświadczenia wiem, że da się to pogodzić. Też mam cavalierka( nota
bene to fantastyczna rasa). Jeździliśmy i jeździmy dużo i daleko.Kupując psa
mieliśmy to na uwadze. Dlatego zdecydowałam się gdy:- dzieci są na tyle duże, że
wyjazdy z rodzicami nie zawsze są dla nich atrakcją. Zostają wtedy w domu z
psem. - moi rodzice obiecali pomoc w pilnowaniu psa, gdy wyjeżdżamy całą
rodziną.( o tym upewniliśmy się PRZED kupnem psa, nie chcieliśmy stawiać ich
przed faktem dokonanym). Na krótsze wypady po kraju bierzemy psa ze sobą. Można
bez trudu znaleźć miejsca, gdzie razem z psem spędzicie miło czas.Pies tęskni,
to fakt, ale jak się cieszy, gdy przyjeżdżamy! Zresztą my również za nim
tęsknimy. Radość po powrocie jest więc obopólna!

[mrocznamaga]

Pogodzić można, 2 lub 3 tygodnie rozłąki psa nie zabiją. Ale z doświadczenia
mówię - nie polecam zostawiać psa w psim hotelu. Znajomi zostawili na 2
tygodnie w takim przybytku - warunki niby dobre, Pani niby miła, wszystko miało
być ok. Po powrocie: suka wychudzona, wyłażąca sierść, wdodatku okazało się
później że jakieś robactwo podłapała (a więc cała kuracja odrobaczania u weta),
po powrocie do domu suka dosłownie rzuciła się na wodę - wyglądało jakby jej
tam wody żałowali, i na jedzenie (to jeszcze można zrozumieć bo psy chyba
często z tęsknoty marnie jedzą), wogóle wyglądała i zachowywała się jak po
ciężkich, traumatycznych przeżyciach. Oczywiście to wszystko minęło, robale
wyleczone zostały i skończyło się dobrze ale ja bym swojemu psu takich wakacji
nie zapewniała. Nie mówię, że wszystkie takie hotele są takie same, ale nigdy
do końca nie wiemy... Ja zostawiam swoje psy pod opieką zaufanych osób z
rodziny.

[mfuska]

mam dwa psy- owczarki niemieckie, jeszcze młode więc chętnie poznaja nowe środki
lokomocji. Ale nigdzie nie znalazłam np jaki bilet im kupić w autobusie
miejskim? a na stronach PKP znalazłam informacje że można podrózować tylko z
jednym psem. no i co mam zrobić? losowo wybrać który jedzie a który zostaje ?
przecież nie zawsze jeżdzi sie w dówjkę a ja chociażby własnie rozstaje się z
facetem i skazana jestem na samotne podróże. a psy jak były dwa tak sa dalej i
nie mam pojęcia jak to rozwiązać logistycznie bo chciałam z nimi pojechać na
MAzury do domu a tu widac że tylko auto w grę wchodzi...

[joanna_poz]

Mamy psa od 8 miesięcy.
Ale nie wyobrażam sobie, żebym przez najbliższe 10 czy 12 lat jego zycia miała
zrezygnować z wakacji w jakims cieplym miejscu, gdzie lecimy samolotem.

Nie dalej jak 2 miesiace temu po raz pierwszy stanęlismy przed problemem: nasze
wakacje i co począc z psem.
Tu, gdzie mieszkamy nie mamy rodziny, mogłabym go zawieźć do siostry lub mamy
ale to 300 km w jedna stronę.
Oddanie go jakiemuś znajomemu raczej nie wchodziło w rachubę - pies nie zostaje
sam w domu w ciagu dnia, ma towrarzystwo synka i niani, więc oddanie go komuś
kto wychodzi na 8 godzin do pracy - nonsens, no i bałabym się co mógłby
zdemolować.
I wybralismy hotel. Nie jest to typowy hotel z ogrodzonymi boksami,
przegrodkami - do takiego nie oddałabym go. jest to mini hotel dla 8-10 psów,
wlasciciele prowadza rownież hodowlę. mają dom z duzym ogodem i psy są
traktowana na prawach psa domowego - spią w domu, nie mają zagród, biegają po
ogrodzie.
Pomimo wielkiego strachu, stresu i kręcących się łez nasz piesek spędził tam 8
dni. Nie wrocił ani zabiedzony, ani zestresowany, wrecz przeciwnie:) co
najwyżej ciut przybrudzony (ale to biszkoptowy labrador).

Wierzę że i wy znajdziecie jakies rozsadne wyjscie.
Stawianie wyżej potrzeb psa i jego ewentualnej tęsknoty ponad potzrebę
wypoczynku reszty rodziny to chyba jakies wywrocenie hierarchii:)

[marie.walewska]

Ha! Na pierwszy rzut pytanie do poczatkowych wypowiedzi na watku: Co za roznica czy wyjezdza sie do
Anglii czy do Peru? Albo mozna zabrac psiucha, albo nie. Ja jak wyjezdzam bez psa to zostawiam go w
hotelu. Bo sa zle i dobre takie miejsca. A wszystko zalezy od sytuacji jaka sie ma. Niektorzy nie sa w
stanie zaplacic za hotel, inni rodziny nie maja, albo za daleko. Moja suka np. jest bardzo niesmiala.
Hotel, w ktorym zostaje prowadzi dziewczyna, ktora jest szkoleniowcem-behawiorysta, psica bardziej
ufa jej niz moim rodzicom. Przyjmuja na raz 4-5 psow. Sa duze kojce, budy, wybieg, dom, 2 wlasne jej
psy, do tego dlugie spacery po polach i jak sie ladnie poprosi, to jeszcze psiuch madrzejszy wroci, bo
potrenuje np. bieganie przy rowerze :o). Moja wraca brudna, chuda i zadowolona, a na widok
wlascicielki hoteliku machanie kita jej sie wlacza na calego. Hotel tez moze byc rozwiazaniem, tylko
trzeba poznac ludzi, zobaczyc miejsce, dokladnie sie wypytac i najlepiej przetestowac - zostawic
futrzaka na weekend, a potem decydowac czy to miejsce dla niego na miesiac, albo 2 tygodnie.
Jak zwykle sa rozne opcje, ale nie ma jedynie slusznej - wszystko zalezy od sytuacji i zdrowego
rozsadku!