pomozcie mi wybrac pieska

[Gość: Nina]

strasznie podobaja mi sie - i z wygladu, i z zachowania - Labradory
Retrievery. Ale niestety sa za duze jak na moje male 46 m mieszkanie bez
ogrodka. No i nie lubia zostawac same w domu, a ja - wiadomo - znikam
codziennie na 10 godzin. Czy ktos zna rase, ktora bylaby dla mnie
odpowiednia? Szukam pieska raczej o lagodnym, wesolym usposobieniu (ktory
znioslby malego kotka), ktory moze zostawac w domu przez wspomniany czas,
krotkowlosego, i ktory moglby mieszkac w malym mieszkaniu. Nie glosnego, nie
rasy rzadkiej, o ktorej nigdy nic nie wiadomo...
Jestescie w stanie cos zasugerowac? Ogladam wiele stron z pieskami,
przegladam rasy, ale czesto nie ma fotografii, wiec jak mi pasuja cechy
charakteru i temperament, to nie wiem, czy on jakis nie laciaty (laciate mi
sie nie podobaja) albo inny, ktory nie bedzie mi sie podobal. Chce psa na
wiele lat, ktory nie zdominowalby mnie (ktora rowniez jestem lagodnego
charakteru wobec zwierzat i nie chce psa tresowac).
Acha, dzieci nie mam i nie jest to problem (i nie bedzie)
pozdrawiam i dzieki za wszelkie sugestie, zdjecia itp.

[Gość: mkhj]

Ja jestem wielka zwolenniczka jamników. Mały, krótkowłosy, domator. Tylko musi
być odpowiednio wychowywany jako szczeniak, zeby nie zachowywał sie jak
primadonna. Ale jesli ofiaruje mu sie duzo miłosci i zrozumienia jako dziecku
to potem odwdzięczy sie ogromnym sercem.
Acha, lepsza bedzie dziewczynka, choc sama mam chłopczyka (juz 10 letniego).
Pozdr.

mkhj

[Gość: Jr]

Popieram, też mam jamnika -długowłosego. Jest potwornie leniwy, w sam raz dla
osoby która nie będzie chodzić po kilka razy dziennie na wyczerpujące długie
spacery - mój tego nie cierpi. Ma 3 lata, jest pełen energii (ale tylko na
swoim terenie), uwielbia wylegiwać się na fotelu i nie przemęczać się. O dziwo
jest szczupły chociaż przy takim trybie życia i fakcie że rok temu został
wykastrowany jest to co najmniej dziwne. Dobre do małego mieszkania są też shi-
tzu i maltańczyki.Albo bassety, chociaż to duże psy.

[zucinski]

ale moze suczke? sa mniej hierarchiczne, spokojniejsze,mniej przejawow
dominacji, to i z kotem sie zgodzi lepiej.

[Gość: Rita]

Nie wiem, czy jamnik dobrze zgodzi się z kotem, gdyż ma jednak troszkę
myśliwski charakter. Jamniczka mojej mamy poluje na wszystkie zwierzatka
począwszy od chomiczków, króliczków i kotów. Dlatego tez nie ma w ich domu
żadnych zwierząt oprócz niej.

[Gość: Nina]

Jamniczek jest faktycznie sliczby:) Tyle ze ja lubie wieksze psy...:( Niech to.
Podobaja mi sie pinczery srednie, ale boje sie, ze to nie rasa dla mnie (i dla
kota) - czy faktycznie te psy sa trudne w hodowli? Spacery nie stanowia dla
mnie problemu, pies moze biegac za rowerem, a mieszkam przy samym lesie, wiec...
co o tym myslicie?

[pollka]

moze jack russel?

[Gość: monia]

A jak one wyglądają? Chyba nigdy nie widziałam..

[pollka]

Gość portalu: monia napisał(a):

> A jak one wyglądają? Chyba nigdy nie widziałam..

www.xpsn.com/Search/powersearch.asp?engine=google&engineurl=http%3A//www.google.com/search%3Fq%3Dwww.paparazzi&kw=www.paparazzi

POPRAWKA

[pollka]

pollka napisała:

> Gość portalu: monia napisał(a):
>
> > A jak one wyglądają? Chyba nigdy nie widziałam..

ZLE LINKI POSZLY:))) ten na dole jest dobry


>
www.terrier.com/

[Gość: monia]

Dzięki :-) Śliczny jest :-)

[Gość: gosia]

Nie kupuj sobie pieska.
Jeśli mieszkasz sama, pracujesz i znikasz na 10 godzin dziennie, nie kupuj
pieska, bo tylko go unieszczęśliwisz. Zwłaszcza szczeniakowi trzeba poświęcić
wiele czasu. Lepiej weź jeszcze jednego kotka. A jeśli koniecznie chcesz psa,
przygarnij jakiegoś dorosłego biedulka ze schroniska. Nie wszystkie z tych psów
są "po przejściach", wiele z nich to cudowne przylepy. Możesz uszczęsliwić
takiego zwierzaka. Wolontariusze pomogą dobrać dla Ciebie takiego psa, z
którego będziesz zadowolona.

Zajrzyj tutaj:
organizacjapraw.republika.pl/ -

[mgd3]

Też pracuję po 8 godzin dziennie. I właśnie się zastanawiam nad wzięciem
dorosłego psa ze schroniska. Bo doszłam do wniosku, że szczeniak siedzący
codziennie 9 godzin sam w domu to będzie bardzo biedny i nieszczęśliwy pies.
Ale taki kilkuletni to już chyba dobry pomysł. Mam nadzieję. :-( W ogóle
wszyscy znajomi mi odradzają i twierdzą że to bez sensu jak nikogo nie ma w
domu przez 9 godzin dziennie. Ale jak tak strasznie marzę o piesku. Jak mu będę
poświęcała codziennie dużo czasu po powrocie do domu, i wezmę parę dni urlopu
na początku żeby się przyzwyczaił, to mu chyba nie będzie źle, prawda?

[Gość: gosia]

Magda - na pewno pieskowi będzie u Ciebie lepiej niż w schronisku, zawsze o tym
pamiętaj. Zanim weźmiesz takiego delikwenta, pogadaj z wolontariuszami i
upewnij się, że pies pasuje do Ciebie charakterem. Patrz mniej na urodę, a
bardziej na charakter.

Zaglądaj na Dogomanię, tam zawsze znajdą się jakieś psy w potrzebie
www.dogomania.pl/forum/viewforum.php?f=4
Życzę powodzenia

[Gość: mona]

poprzedni post byl bardzo sluszny...jesli chcesz pieska jakiegokolwiek to
schroniska czekaja,a jesli juz to moze mopsik,ale to raczej kanapowiec wiec
nie pobiega przy rowerku,wiec pozostaja teriery,ale one sa halasliwe i
potzrebuja duzo ruchu....wiec moze pudelek...miniaturowy?
sa pzresliczne i nielinieja,,pozdrawiam i zycze dobrego wyboru...

[Gość: peggy]

Mysle, ze rzeczywiscie lepiej poszukac kilkuletniego pieska, niekoniecznie ze
schroniska, jezeli nie chcesz.
Na stronach o zwierzetach sa ogloszenia i czasem ktos oddaje jakiegos psa,
takze rasowego, z roznych powodow. Mozna znalezc cos dla siebie.

[Gość: Nina]

Dziekuje Wam wszystkim za rady. Takze myslalam nad pieskiem ze schroniska, ale
troche sie boje... Moja znajoma wziela psiaka, ktory okazal sie tak agresywny,
ze pogryzl ich (dosc duze) dzieci i przez jakis czas, nim zdecydowali sie go
oddac, terroryzowal cala rodzine. Nie wiem, czy byl chory, czy co, ale boje
brac sie psy, ktorych charakteru nie znam.
Odpowiedzcie mi na jedno pytanie: czy wszyscy, ktorzy kupuja szczeniaki rasowe,
to ludzie nie pracujacy, lub pracujacy po 4 godziny dziennie? Jakos nie moge w
to uwierzyc. A jednak ich psy sa szczesliwe.
Sama nie wiem, co mam zrobic, bo z jednej strony nie chcialabym za nic
skrzywdzic jakiegokolwiek zwierzaka, a z drugiej bardzo chce miec psa, i to
chowanego od szczeniaka.
Czy jest moze ktos, kto wahal sie jak ja, zdecydowal sie na pieska i udalo mu
sie szczesliwie przebrnac okres jego szczeniectwa? Czy daloby cos, gdybym
poswiecial psu urlop, byla z nim np. przez 2 tygodnie po kilka godzin dziennie
i stopniowo przyzwyczajala go do swojej nieobecnosci?
PS Nie jestem sama, ale moj partner pracuje jeszcze dluzej niz ja.

[mgd3]

Gość portalu: Nina napisał(a):

>
> Odpowiedzcie mi na jedno pytanie: czy wszyscy, ktorzy kupuja szczeniaki
rasowe,
> to ludzie nie pracujacy, lub pracujacy po 4 godziny dziennie? Jakos nie moge
w
> to uwierzyc. A jednak ich psy sa szczesliwe.

No wlasnie też się ostatnio nad tym problemem zastanawiałam (buntując się, że
wszyscy uważają, że nie powinnam mieć psa), i doszłam do wniosku, że w sumie
nie znam za bardzo ludzi, którzy pracują na cały etat i kupowali psa. Zazwyczaj
są to albo rodziny z dziećmi, albo mieszkające przy rodzicach / z babcią itp.
Jak ktoś jest sam i pracuje na cały etat, to zazwyczaj ma kota a nie psa :-(

[Gość: gosia]

Magda ma rację, również żaden z moich znajomych nie zdecydował się na wzięcie
szczeniaka w sytuacji, kiedy przez cały dzień nikogo nie ma w domu. To jest
naprawdę zły pomysł Nino i dwa tygodnie (ba, nawet miesiąc) urlopu niczego nie
załatwią. Powtarzam, unieszczęśliwisz psiaka, a sobie narobisz kłopotu. Wydaje
mi się, że nigdy wcześniej nie miałaś szczeniaka? Wygląda to tak: po powrocie z
pracy totalnie zalana podłoga (i nie tylko zalana), strzępy podartych gazet,
książek, ubrań i innych drobiazgów walają się dookoła, kolejna noga od stołu
obgryziona, tapeta zdarta, drzwi wydrapane, a sąsiedzi narzekają, że pies cały
dzień wyje. Szczeniak jest jak dziecko - musi mieć towarzystwo do zabawy i
opiekę, musi dostać jedzenie o określonej porze, musi regularnie wychodzić na
siusiu. Wersji ze szczeniakiem przy twoim trybie życia nie brałabym w ogóle pod
uwagę.

Co do psów ze schroniska - nie każdy ma wypaczony charakter, naprawdę, uwierz
mi. Wiele znam psów ze schroniska wziętych, które są po prostu idealne pod
każdym względem. Nie musisz brać psa, którego charakteru nie znasz - wystarczy
trochę dobrych chęci. Przejedź się do schroniska raz, drugi i trzeci, popatrz
na zwierzaki, pogadaj z nimi, porozmawiaj z opiekunami piesków które ci się
podobają (najlepiej z wolontariuszami), może pozwolą ci zabrać pieska na
spacer. To tak jak z adopcją dziecka - warto się lepiej poznać przed podjęciem
ostatecznej decycji. Jeśli taka procedura jest dla ciebie zbyt kłopotliwa, nie
decyduj się na posiadanie psa. Pies to nie zabawka, ale pełnoprawny członek
rodziny, i wymaga wielu poświęceń.

Uwaga - może być tak (ale nie musi), że nie od razu dogadasz się z psem
schroniskowym, czasami upłyną dwa miesiące, czasem więcej, zanim psiak nabierze
do ciebie pełnego zaufania.

Pozdrawiam i życzę podjęcia przemyślanej decyzji

[Gość: Nina]

No dobrze, w takiej sytuacji najlepszym wyjsciem wydaje mi sie kupienie
straszego psa z hodowli.
Zatem:
1. w jakim wieku powinien byc pies aby mogl samodzielnie wytrzymac 10 h w domu.
2. czy znajde takiego psa (suke) w stosownej hodowli?
3. czy pies nie bedzie mial klopotow ze zmiana wlasciciela?

[Gość: gosia]

Na twoje pytania nikt nie jest w stanie sensownie odpowiedzieć, być może poza
bardzo uczciwym właścicielem konkretnego psa. Zabranie dorosłego psa z hodowli
to też nie jest - moim zdaniem - dobre rozwiązanie. Z kilku powodów:

Odpowiedzialny i kochający swoje psy hodowca nie sprzeda zwierzaka osobie,
która regularnie zostawia go na 10 godzin samego - niezależnie od wieku psa.
Pies to zwierzę stadne i lubi towarzystwo. Wybacz, ale ja bym ci psa nie
sprzedała.

Natomiast hodowca, który chce się pozbyć podrośniętego psa zapewni, że pies
spełni wszystkie twoje warunki. Ponadto w hodowli - jeśli to hodowla domowa -
psy rzadko zostają same, więc nie są do tego przyzwyczajone. Z siusianiem też
może być różnie - często hodowla dysponuje ogrodem. A jeśli psy siedzą w
kojcach - również musisz się liczyć z demolką w mieszkaniu gdy takiego psa
kupisz. Raczej szukaj w ogłoszeniach (ale nie w hodowlach) dorosłych psów z
rodowodem, które z różnych powodów (śmierć właściciela, wyjazd itp.) są do
oddania. Ostatnio była np. do odania w toruńskim schronisku 5 letnia rodowodowa
buldożka francuska.

Oczywiście jest szansa, że trafisz na takiego dokładnie psa, jakiego szukasz.
Tylko moim zdaniem to mniej niż 50%. Oczywiście biorąc psa ze schroniska
również ryzykujesz - ale tak czy inaczej poprawiasz schroniskowemu psu los, a
nie pogarszasz.

Pozdrawiam

[Gość: Nina]

Bardzo dziekuje Wam za pomoc. Wasze wypowiedzi pozwolily mi spojrzec na sprawe
z troche innego punktu wqidzenia. wiedzialam, ze zostawianie psa moze byc
problemem, jednak - w oparciu np. o rozmowy z wlascicielem labradora - nie
sadzilam, ze beda az tak duze.
Nie poprawiliscie mi humoru, ale przeciez tez nie o to prosilam:)
Obiecuje, ze decyzje o psie doglebnie przemysle. Nie zalezy mi na wpedzaniu
psiaka w chorobe, wiec... moze znajde jakies rozwiazanie.
dzieki

[Gość: peggy]

Gość portalu: gosia napisał(a):

Raczej szukaj w ogłoszeniach (ale nie w hodowlach) dorosłych psów z
> rodowodem, które z różnych powodów (śmierć właściciela, wyjazd itp.) są do
> oddania. Ostatnio była np. do odania w toruńskim schronisku 5 letnia
rodowodowa
>
> buldożka francuska.
>
> Oczywiście jest szansa, że trafisz na takiego dokładnie psa, jakiego szukasz.
> Tylko moim zdaniem to mniej niż 50%. Oczywiście biorąc psa ze schroniska
> również ryzykujesz - ale tak czy inaczej poprawiasz schroniskowemu psu los, a
> nie pogarszasz.
>

Dokladnie tak!
Wejdz na strone np www.psy.pl/forum
Tam pojawiaja sie osoby, ktore sa wolontariuszami w schroniskach i bardzo
czesto podaja ogloszenia o roznych psiakach, ktore sa do oddania i sa jeszcze u
wlascicieli albo dopiero co trafily do schroniska. Ostatnio byl np jakis pudelek
z tatuazem, moze nawet jeszcze jest ;-)
Zobacz tez strone
www.molosy.pl/Forum/viewforum.php?f=4
Mozna naprawde dostac zawrotu glowy jaki jest wybor :-((((
albo
www.dogomania.pl/forum/viewforum.php?f=4

[kredo0]

ale ile ludzie jest w ciagu dnia w domu???
bezrobotni
chorzy
starzy
a ile takich jest?
Przeciez rodzice ida do pracy, dzieci do szkoly to skad pies ma miec
towarzystwo? a jezeli sie ma mieszkanie to skad miec mozliwosci na wiecej niz
jedno zwierze? czy nie lepiej dac psu ze schroniska dom , mimo ze nie mozemy
caly czas z nim byc????

[Gość: Doti]

Właśnie ostatnio stanęłam przed trochę podobnym jak Ty
Nino dylematem. Nie ma mnie i męża w domu średnio po 9
godzin. Moja obecna sunia jest do tego przyzwyczajona -
jaka jest utyrana, jak nadchodzą wolne dni i cały, no
prawie cały dzień może być z nami (spacery, wyjazdy
itd.), parę dni to potem odsypia ;-) Tylko, że moja
foksterierka ma już 10 lat, a gdy ją kupiliśmy nie
pracowałam i mogłam poświęcać jej dużo czasu. Powoli ją
wtedy przyzwyczajałam do zostawania samej dłużej w domu -
na poczatku po 2, 3 godziny. I dumna jestem z niej, bo
nigdy nic nie zniszczyła w domu. Nawet, jak zapomniałam
schować kosz na śmiecie - nie tknęła go (ostatnio coś
się "popsuła" i niestety parę pilotów zrobiła;-)).
Nie wyobrażam sobie domu bez psa. Sunia może być z nami
jeszcze jakieś 3, 4 lata? Na pewno nie zdecyduję się
wtedy wziąść szczeniaka (to może być tylko foksterier,
to takie skrzywienie rodzinne) i zamknąć na 9 godzin w
domu. Z drugiej strony, gdybym teraz się zdecydowała na
szczeniaka, sunia mogłaby go podchować, choć wiem, że na
początku byłoby jej trudno i byłaby potwornie zazdrosna
odchorowałaby - rozpieszczona jedynaczka ;-) Za to taki
szczeniak błyskawicznie przejąłby jej nawyki i wiedział
co w naszej rodzince wolno, co nie. Ale dwa psy o sporym
temperamencie w mieszkaniu w bloku?

PS. Nino, gdybyś jednak zdecycowała się szukać dorosłego
psa z hodowli, to szerokim łukiem omijaj hodowle
kojcowe. Dużo pracy wymaga "wyprowadzenie na psa" pieska
trzymanego w kojcu. Właśnie pomagam przy egzemplarzu,
który opuścił kojec, gdy miał 4,5 miesiąca.