Szczeniak rasy Labrador i dwulatek.

[ligia76]

Witam :-)

Wszystko wskazuje na to, że na wiosnę przybedzie nam nowy domownik w postaci
szczeniaka rasy labrador. Co myslicie o tej rasie, czy nadaje się do domu
gdzie jest dwuletnie dziecko ? Piesek zostaje kupiony dla starszego syna (10
lat) - oczywiscie my, jako rodzice bierzemy całkowitą odpowiedzialność za
opiekę nad psem.

Pozdrowienia
Ligia

[Gość: Cattaraugus]

Jestem właścicielem labradorki. Trudno byłoby o wspanialszego i bardziej
uniwersalnego psa. Przyjaźń do ludzi - na poziomie niebotycznym i aż
przesadnym. Energia, chęć do zabaw i spacerów - niespożyte, ale do rytmu domu
też dobrze się dopasowuje nie naruszając swoimi zabawami czasu snu, czy
wypoczynku ludzi. Jeśli ktoś kocha turystykę pieszą (jak ja) - najlepszy kumpel
w terenie. Nie ma tego strachu, co z Beagle'ami, że labrador ucieknie.
Wytrzymałość na ekstremalne nawet spacery - niespożyta. Ja pokonuję pieszo 30
km - moja suczka Dora robi w tym czasie ok. 40 km, jak nie więcej. No i ta
estetyka - to wszak jeden z najpiękniejszych psów, nic dziwnego, że ciągle gra
w reklamach.
Ale trzeba uważać na takie cechy labradorów, jak:
- nadreaktywność
- w ramach nadreaktywności umiarkowana dyscyplina
- tendencja do obżarstwa, wyjątkowe żebractwo i wieczne poszukiwanie czegoś do
zjedzenia w terenie
- skłonność do dysplazji (z miejsca odpowiednia dieta dla szczenięcia, czyli
dieta z formułą "stawy i chrząstki", najlepiej Eukanuba Puppy and Junior Large
Breed) + płyn Arthro Flex (preparat dla szczeniąt na formowanie stawów i
chrząstek)

Proszę pytać o resztę interesujących Państwa rzeczy - na wszystko odpowiem
szczegółowo.

Pozdrawiam

[Gość: Olo]

Mam pytanie, jak takie psy znoszą ok 8 godzinną nieobecność właściciela?

[Gość: Cattaraugus]

> Mam pytanie, jak takie psy znoszą ok 8 godzinną nieobecność właściciela?


Bardzo źle. Są nawet filmy (dla lekarzy weterynarii) kręcone ukrytą kamerą a
pokazujące dewastowanie przez labradory domu i zjadanie właściwie wszystkiego.

Wszelkie rekordy bije taki edukacyjny filmik (kiedyś był nawet w internecie)
poświęcony labradorowi ze Stanów Zjednoczonych, który w oczekiwaniu na
domowników zjadł był dużą amerykańską flagę i pokaźną gumową żyrafę. Podkreślam
słowo ZJADŁ, nie rozszarpał. Skończyło się to dla niego operacją i wyciąganiem
z żołądka tych psich zdobyczy uzyskanych w stresie samotności.

Moja labradorka też znosi samotność jak najgorzej - jak wszystkie psy tej rasy,
które - jak żadne inne - Pan Bóg nie do samotności stworzył :-)