Dodaj do ulubionych

Mlodzi Zydzi o Polakach - nasze relacje

26.03.04, 13:46
Od dawna interesuje sie stosunkami polsko-zydowskimi.
Mam wielu zydowskich znajomych (glownie ze Stanow) I razem z nimi zastanawiam
sie skad biora sie te wszystkie nieporozumienia miedzy naszymi nacjami.
Ciekawe jest to, ze na poziomie kontaktow indywidualnych nikomu nie
przychodzi do glowy, by poslugiwac sie kategoriami rasowymi. Po prostu ma sie
kumpla Davida, czy kolezanke Sare I chodzi glownie o to, czy sa sympatycznymi
I dobrymi ludzmi, a nie jak wyglada ich drzewo genealogiczne. A jednak mimo
calej dobrej woli po obydwu stronach, zawsze w pewnym momencie dochodzi do
zgrzytu, szczegolnie gdy zacznie sie dyskusje na tematy historyczne,
obyczajowe czy religijne. I wtedy konczy sie kontakt z jednostka, zaczyna sie
konfrontacja dwoch przeciwstawnych machin propagandowych. O ,,polskim
antysemityzmie wyssanym z mlekiem matki’’ nie bede tu pisac, bo
prawdopodobnie przerabiano to na tym forum wielokrotnie. Nawet teraz masa
jest watkow o mowiacych wylacznie o winie polskiej – nawet pies w literaturze
polskiej jest antysemita, jak zaprezentowal w swym watku Perla.

Postanowilem ,,pochodzic’’ po forach drugiej strony I sprawdzic, co mowia o
polakach, jak prezentuja nasza wspolna historie. I nie chodzi mi o to, by
jatrzyc I zaczynac kolejna pelna nienawisci pyskowke. Chcialbym sie
zastanowic, za co biora forse polskie sluzby dyplomatyczne I spece od
polskiego PR politycznego, skoro nie przejmuja sie utrwalaniem falszywego
obrazu relacji Polacy-Zydzi.

A oto kilka przykladow:

1.Forum Israel – watek na temat deklaracji wspierania izraela na arenie
miedzynarodowej przez Polske, wypowiedz jednego z uczestnikow:
,,WHats even more ridiculous is that poland is NOT ashamed of its anti-
semitism.

Ill give you all an example, i have watched about 10 polish moves during the
last couple of year, made in the 1990's so all were quite modern, 8/10 of the
movies had some ant-semitic comments/remarks.
Even the movies that had nothing to do with jews like loves stores between 2
polish christians or whatever, showed polish youth in a park(bored) and
saying something like its all the jews fault we are unemployed.

Just like i said in a previous post when there were 3m jews in poland and
poland was a country it was the jews fault, now will less than 10,000 jews
its still the jews fault, i hope the missiles israel has in development the
Jericho 3 range (all of europe) will be one day destined to this ant semitic
backstabbing country.’’
Czy wiecie o jakie filmy chodzi?

www.israelforum.com/board/forumdisplay.php3?s=7dcddbc1cd7fafb741a960c13269da34&forumid=12

2.Krotki kurs historii wg rabina Kena Spiro
The period of history we are looking at is known as the Renaissance which
historians generally date from about 1350 to about 1650. Renaissance
means "rebirth." Rebirth of what? Of knowledge.
We have now left the Dark Ages dominated by the repressive policies of the
Church in Rome and are beginning a time period associated with individual
expression, self-consciousness, and worldly experience, and accomplishments
in scholarship, literature, science, and the arts.
This is also a time when Jews made their way into Poland. Today we tend to
think of Jewish life in Poland as being confined to the shtetl, but that did
not happen until the 18th century. We also tend to think of Poland as
synonymous with anti-Semitism, pogroms, etc.(sic!!!) But during the time of
the Renaissance the picture was quite different.
Before we begin the fascinating story of the Jews of Poland, we have to keep
in mind the historical pattern that we see constantly in Jewish history. The
places where the Jews will do the best are almost always the places where the
Jews will suffer the worst in the end. You'd expect there'd be places that
would be good for the Jews and other places where Jews would have a rough
time. But that's not what happens.
So how did the Jews come to Poland?
Poland became Christian very late, only at the turn of the 11th century, and
only then did it join the European community of nations (so to speak). After
that, it took a couple of hundred years before Poland started to emerge as a
nation-state with strong development potential.
If you want to develop your country economically and culturally, who do you
need?
You need Jews. (sic!!!)
Why were the Jews so necessary? First, they could read and write. Jews were
always highly educated as they had to be literate to read and obey the Torah,
and general education came along as part of the parcel. Second, Jews were
excellent bankers, accountants, and administrators who knew how to keep the
economy healthy.
www.aish.com/literacy/jewishhistory/Crash_Course_in_Jewish_History_Part_49_-_The_Jews_of_Poland.asp


Na razie tyle. Pytanie: czy droga do normalizacji naszych wzajemnych
stosunkow wiedzie tylko I wylacznie przez etap ,,przepisywania’’ polskich
podrecznikow historii, rewizji polskiej literatury I polskiej religijnosci,
czy tez potrzebne sa podobne dzialania po stronie zydowskiej? A moze ani
jedno ani drugie?

Obserwuj wątek
    • peppper Re: Mlodzi Zydzi o Polakach - nasze relacje 26.03.04, 14:00
      I jeszcze kilka refleksji na temat ,,Marszu Zywych'', a szczegolnie sposobu
      przedstawiania Polski mlodym Zydom podrozujacym do kraju swych przodkow.
      Many view the March as a true Jewish success story, a proven tool for
      increasing the Jewish identification and commitment of its young participants,
      and consequently, a comforting reassurance to parents and community leaders who
      fear that their grandchildren will not be Jewish. But even as the March
      continues to grow in size and prominence, an increasing number of alumni are
      speaking out, asking difficult questions both about the techniques utilized by
      the March’s organizers and the role which such trips should play in the
      education of Jewish youth.
      “My experiences do not resemble the accounts that you hear about in synagogues
      or read about in Jewish newspapers,” says Jeremy Richler, a graduate of McGill
      University and a 1992 participant in the March of the Living. The students who
      shared their stories with New Voices participated in the March over a four year
      span, from 1992 to 1995, and represented communities as disparate as Montreal
      and Houston, yet the striking similarity of their analyses reveals that their
      critiques are hardly idiosyncratic. In contrast to the glowing reports of those
      who claim that the March “changed their lives,” these students describe a
      program ill-suited to teenagers, one that urges emotional responses at the
      expense of intellectual understanding, fosters an irrational fear of anti-
      Semitism, and uses the Holocaust to bolster Zionist sentiment and Jewish
      identity.
      Goldman and Richler both charge that the Poland itinerary itself is “contrived”
      and “calculated” to achieve the greatest dramatic effect (as though the sight
      of gas chambers requires any extra drama). Goldman even sees a purposeful order
      to the extermination camp visits. First was Treblinka, at which there are only
      memorial stones, then the march between Auschwitz (primarily a camp for non-
      Jewish prisoners of war and other undesirables) and Birkenau (which had only
      Jewish inmates). The final destination, as Goldman recalls, was Madjanek, “the
      most intact, horrifying, and emotion-jerking.” Richler goes so far as to label
      the March an attempt at “reconstructing” the Holocaust experience. In Poland,
      the time constraints imposed by the groups’ one-week stay are compounded by the
      long distances between major sites and cities.
      Is the trip, as these alumni contend, intentionally made even more grueling and
      intense? “While in Poland the kids barely eat, barely sleep, and we take them
      from camp to camp. Of course they are going to react emotionally,” says
      Friedman, who has served as a staff member on the March. She continues, “I
      think we need to ask ourselves, what is the goal of the March? I hope that it
      is education and not emotional manipulation
      Yet immediately following this encouragement for individual expression is
      a “sample” diary of a marcher. After recalling the “harsh, alien sight” of
      a “young, grim-faced, Polish soldier” at the Warsaw airport, (the diary doesn’t
      mention that the Polish army fought the Germans during World War II), this
      model student goes on to record the menu for her first Polish meal: “a dull
      lunch of a hard roll, raw radishes with the roots still attached, and, yes—an
      Israeli chocolate wafer!” It is a meal more likely to have been served in a
      concentration camp than in any of the tourist-oriented, though modest, kosher
      restaurants which exist in Poland today. From the outset the March presents
      Poland as a modern-day graveyard, redemption from which comes in the sweetness
      of the Jewish State. This stark imagery of darkness and light is one which many
      participants feel is crudely drawn and exaggerated during the course of the trip
      Participants are taught that Poland is a country full of death camps and anti-
      Semitism, according to the students who spoke to New Voices. Kedem, the March’
      s director, does not believe that the program sends a message to participants
      to hate the Poles. We do not teach that the Poles are to blame for what
      happened during the Holocaust, he says, adding that some recent groups have met
      with Polish non-Jews. Yet Cynthia Weinger, a 1998 graduate of Washington
      University and a 1995 March alumna, describes how her group “traveled around
      Poland in a protected bubble.” She cannot recall any meaningful interaction
      with Poles. Orlee Richman, a 1998 participant who did have a positive
      experience on the March, remembers Poland as “dark and gloomy.” She cites only
      negative encounters with Polish non-Jews, mostly people throwing things and
      making comments. Goldman, too, felt that her group was just waiting for an anti-
      Semitic incident to occur. This, to her, was a view of Poland unchanged since
      the 1940s.

      I znow pytanie: czemu to sluzy? Bo chyba nie zblizeniu Polakow i Zydow.

      • Gość: Jan Polish non-Jews IP: *.shl / *.shl.bfh.ch 26.03.04, 17:51
        "She cites only negative encounters with Polish non-Jews"

        To w Polsce niektorzy sa wciaz jeszcze "non-Jews" ?
        To straszne sad

        A na powaznie, czy nie ma pamiatek milszych, jak odradzajacy sie krakowski
        Kazimierz? Bylem pare lat temu, pilem koszerna sliwowice.
        Gdyby chciec, mozna by cos znalezc.
        A tak spotkac sie z nie-Zydami tez by nie zaszkodzilo. Oczywiscie jest obawa
        konfrontacji, ale moze nie tylko. Na pewno lepsze niz pomrukiwanie i ogladanie
        sie z daleka, z narastajaca obustronna niechecia i obawa.
        • peppper Re: Polish non-Jews 26.03.04, 18:13
          Wlasnie o to mi chodzi.
          O dwie strony medalu.
          Czasami Amerykanie (nie tylko zydowskiego pochodzenia) sa zdziwieni, gdy
          slysza, ze w czasie wojny zginelo 3 mln Polakow. Wiekszosc nie wie tez, co
          grozilo w czasie okupacji za ukrywanie i pomoc Zydom. Grozila smierc! Stad
          oskarzanie Polakow o obojetnosc i ,,bystanding'' jest rownoznaczne z
          wymaganiem, by kazdy w czasie wojny byl bohaterem! Nie kazdy ma dusze i nature
          bohatera. Czy komus zdrowemu na umysle przychodzi do glowy, by oskarzac samych
          Zydow, ze w wiekszosci szli na smierc jak owce na rzez, zamiast zginac walczac,
          przeciwstawiajac sie czynnie?!!! Nie. Wiec dlaczego takie zarzuty stawia sie
          Polakom? Chodzi mi wlasnie o ten brak symetrii. A ludzie podli byli tez po
          obydwu stronach.


          Gość portalu: Jan napisał(a):

          > "She cites only negative encounters with Polish non-Jews"
          >
          > To w Polsce niektorzy sa wciaz jeszcze "non-Jews" ?
          > To straszne sad
          >
          > A na powaznie, czy nie ma pamiatek milszych, jak odradzajacy sie krakowski
          > Kazimierz? Bylem pare lat temu, pilem koszerna sliwowice.
          > Gdyby chciec, mozna by cos znalezc.
          > A tak spotkac sie z nie-Zydami tez by nie zaszkodzilo. Oczywiscie jest obawa
          > konfrontacji, ale moze nie tylko. Na pewno lepsze niz pomrukiwanie i
          ogladanie
          > sie z daleka, z narastajaca obustronna niechecia i obawa.
    • Gość: Lukker. Re: Mlodzi Zydzi o Polakach - nasze relacje IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 26.03.04, 14:41
      Opinia młodych, jak i starych żydów jaką mają o Polakach fruwa nam i powiewa.Im
      dalej od nich tym lepiej dla nas, stosunki z nimi zawsze kńczyły się dla nas
      niekorzystnie.Niech oni zajmią się swoimi problemami,bo mają ich nie mało i
      przestaną oceniać innych. Najlepiej jak "polscy" żydzi wyjadą do swojej
      ojczyzny,bo ona ich wzywa. Potrzebuje świeżych bojowników, którzy byt i
      rozeywkę na długie lata mają zapewniony.
      • Gość: . Re: Mlodzi Zydzi o Polakach - nasze relacje++++ IP: *.227-1-64736c10.cust.bredbandsbolaget.se 26.03.04, 16:03
        No tak - caly rzad wyjedzie.
        Politycy wszyscy.
        Kierownicy.
        Papiez.
        Czy ktos zostanie?
        A ci co zostana,kim oni sa?
    • Gość: Wstyd Re: Mlodzi Zydzi o Polakach - nasze relacje IP: *.iFiber.telenet-ops.be 26.03.04, 17:02
      Wszystko to nie dzieje sie bez kozery. Polacy zasluzyli sobie na taka opinie.
      Jestem ciekawy jakbys ty czula sie w kraju, gdzie na kazdym murze narysowana
      jest polska flaga na szubienicy - czy temu podobne rysunki?
      • peppper Re: Mlodzi Zydzi o Polakach - nasze relacje 26.03.04, 17:40
        To ciekawe co piszesz.
        Wedlug uczestnikow Forum Israel na zla opinie zasluguja Francuzi,Niemcy i cala
        reszta Europy. Caly czas prezentuja sondaze, ktore dowodza, ze CALA Europa jest
        antysemicka.
        Zauwaz,ze na forum GW pojawiaja sie rozne opinie na temat Zydow, ludzie sa w
        stanie odroznic dzialania jednostek od dzialan grup politycznych czy wrecz
        calych panstw. Oczywiscie, ze godne potepienia incydenty antysemickie sie
        zdarzaja, ale to jest margines a nie caloksztalt. Natomiast po stronie
        zydowskiej nie znalazlem obiektywnych, zroznicowanych wypowiedzi. Jest za to
        ogromna chec do generalizowania i wrzucania wszystkich do jednego worka.

        Ty rowniez piszesz o ,,kazdym murze'' - dlaczego z premedytacja wyolbrzymiasz?
        i dlaczego uwazasz, ze falszowanie historii zgodnie z gory zalozona teza jest
        moralne?
      • gini Re:Panie wstydzie 26.03.04, 17:42
        Gość portalu: Wstyd napisał(a):

        > Wszystko to nie dzieje sie bez kozery. Polacy zasluzyli sobie na taka opinie.
        > Jestem ciekawy jakbys ty czula sie w kraju, gdzie na kazdym murze narysowana
        > jest polska flaga na szubienicy - czy temu podobne rysunki?

        A co maja rysowac gdy czytaja takie wypowiedzi jak panskie?
        • gini Re:Panie wstydzie doksztalc sie troche 26.03.04, 17:45
          szczęście nie wiedzieli, że we wsi wielu Polaków ukrywa żydowskich sąsiadów.
          Kto ratuje jedno życie

          Członkowie rodziny Ulmów poprawiają nagrobny napis

          Fot. Krzysztof Łokaj

          Abraham Segal dziwi się, że Polacy tak szybko zapomnieli, a wręcz wstydzą się
          przypominać o bohaterstwie polskich ofiar holokaustu. - To Markowa powinna stać
          się symbolem zachowań Polaków wobec Żydów. Ja jestem żywym przykładem, że
          tragedia w Jedwabnem stanowiła margines zachowań Polaków w czasie okupacji -
          mówi.



          Archiwalne zdjęcie Józefa i Wiktorii Ulmów zamordowanych przez hitlerowców za
          przechowywanie Żydów podczas okupacji

          Abraham Izaak Segal ma 74 lata. Mieszka w Izraelu. Wojnę przeżył w Markowej k.
          Łańcuta dzięki Janowi i Janinie Cwynarom, którzy przyjęli go jak własne
          dziecko. - Jako Romek Koliszewski pasłem krowy, spałem w stodole, ale jadłem ze
          wszystkimi przy stole. Żeby mnie nie rozpoznano, Janina uczyła mnie modlić się
          po polsku, kazała czytać Mickiewicza i Słowackiego, przynosiła mi do nauki
          zeszyty polskich dzieci - opowiada.

          Złożyć hołd

          Segal przyjechał z Hajfy z żoną, by złożyć hołd Wiktorii i Józefowi Ulmom i ich
          siedmiorgu dzieciom, których Niemcy i granatowa policja zamordowali w Markowej
          24 marca 1944 roku, razem z ośmiorgiem Żydów, których ukrywali. - Oddając cześć
          Ulmom, oddaję cześć mojej przybranej matce Janinie i wielu innym, często
          bezimiennym Polakom, którzy ratowali życie takim małym Abrahamkom jak ja -
          mówi. Chce doczekać chwili, gdy Janina Cwynar dołączy do grona "sprawiedliwych
          wśród narodów świata". Sześć lat temu złożył świadectwo prawdy w Instytucie Yad
          Vashem w Jerozolimie i czeka.

          Był straszny krzyk

          Na jednym z zachowanych zdjęć Józef Ulma, przystojny mężczyzna w garniturze,
          pod krawatem i w kapeluszu, trzyma na kolanach dwanaście lat młodszą żonę
          Wiktorię. Wokół nich gromadka dzieci, których doczekali się w sumie sześcioro.
          Wiosną 1944 roku Wiktoria była w kolejnej ciąży.

          W najbliższą środę, w 60. rocznicę zamordowania rodziny Ulmów oraz ośmiu Żydów,
          których ukrywali, w Markowej odsłonięty zostanie pomnik poświęcony ofiarom z
          napisem: "Niech ich ofiara będzie wezwaniem do szacunku i okazywania miłości
          każdemu człowiekowi. Byli synami i córkami tej ziemi. Pozostaną w naszym
          sercu". W uroczystościach wezmą udział przedstawiciele episkopatu z
          arcybiskupem Józefem Michalikiem, władz Izraela, Instytutu Pamięci Narodowej,
          Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa oraz Polacy i Żydzi, którzy wspólnie
          będą modlić się za zmarłych. W zeszłym roku rozpoczął się proces beatyfikacyjny
          Wiktorii i Józefa Ulmów oraz ich dzieci. Sprawą interesuje się ojciec święty
          Jan Paweł II.


          23 marca urzędujący w Łańcucie Niemcy kazali stawić się w nocy przed budynkiem
          żandarmerii czterem furmanom z okolicznych miejscowości. Świtem furmanki z
          czterema żandarmami i czterema funkcjonariuszami policji granatowej dotarły do
          położonego na skraju wsi domu Ulmów. Jako pierwsi podczas snu zginęli dwaj
          bracia Szallowie oraz Golda Goldman. Następnie Niemcy na przemian
          rozstrzeliwali członków rodziny Szallów i Goldmanów, w tym Genię z małym
          dzieckiem. Ostatni zginął stary, ponadsiedemdziesięcioletni Szalla. Gdy już
          zabili wszystkich Żydów, przed dom wyprowadzili gospodarzy - Wiktorię i Józefa.
          Furmanom kazali się przyglądać "jaka kara spotka Polaków, którzy ukrywają
          Żydów".

          "W czasie rozstrzeliwania był straszny krzyk. Dzieci wołały rodziców, a rodzice
          już nie żyli. To był straszny widok" - zeznawał po wojnie woźnica z Kraczkowej
          Edward Nawojski. Żandarmi zastanawiali się, co zrobić z szóstką dzieci Ulmów.
          Wtedy pochodzący z Koblowa w Czeskich Sudetach żandarm Józef Kokott zaczął
          strzelać do nich na oczach przerażonych furmanów. Zamordował wszystkie.


          Abraham Izaak Segal przeżył dzięki Janowi i Janinie Cwynarom, którzy przyjęli
          go jak własne dziecko
          Fot. Krzysztof Łokaj


          Polaków i Żydów pochowano w dwóch odrębnych dołach. Oprawcy zrabowali
          kosztowności i na miejscu zbrodni urządzili libację.

          Zachowali ludzki odruch

          Pochodzący z Markowej Franciszek Szpytma jest spokrewniony z rodziną Ulmów.
          Doktorant Uniwersytetu Jagiellońskiego i pracownik Instytutu Pamięci Narodowej
          w Krakowie od kilku lat zbiera świadectwa prawdy o rodzinie i innych Polakach,
          którzy w Markowej ukrywali Żydów. - Uratowano życie co najmniej siedemnastu
          Żydom. Siedmiu z nich do dziś żyje w Izraelu, USA i Kanadzie - wylicza.

          W domu Kielarów przez kilka miesięcy ukrywano dwie kilkuletnie córki
          Reisenbachów. - Ich matka, Hejda przyszła do nas w nocy z błaganiem, by
          przechować dziewczynki, choć przez parę dni. Ukryliśmy je na strychu za pakami
          ze zbożem i tak siedziały kilka miesięcy - opowiada 82-letnia Stanisława
          Kielar. Później zabrała je matka i dopiero po wojnie okazało się, że do końca
          wojny cała pięcioosobowa rodzina Reisenbachów przeżyła kilka domów dalej, u
          Julii i Józefa Barów. Troje z nich żyje w Kanadzie.

          Siedmioro Żydów o nazwisku Weltz przeżyło wojnę w stodole Doroty i Antoniego
          Szylarów. Troje z nich żyje w USA. U Jana i Weroniki Przybylaków schronił się
          Jakub Einhorn, a u Michała Bara na markowskim Kazimierzu przeżyła trzyosobowa
          rodzina Lorbenfeldów, którzy po wojnie wyjechali do Stanów Zjednoczonych.

          - Wszyscy doskonale wiedzieli, że ukrywanie Żydów karane jest śmiercią.
          Szczególnie, gdy rozstrzelano rodzinę Ulmów. Mimo to zachowali ludzki odruch,
          miłość do drugiego człowieka - mówi Franciszek Szpytma.

          Na cmentarzu w Markowej członkowie rodziny Ulmów poprawiają nagrobny napis.
          Złote, zatarte litery: "Kto ratuje jedno życie, jakby cały świat ratował".

          Józef Matusz




          • gini Re:Panie wstydzie doksztalc sie troche 26.03.04, 17:48
            savingjews.info/
            savingjews.info/u.htm

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka