Światowa wspólnota ....

[hugo_w2]

Antyimigracyjne nastroje są charakterystyczne nie tylko dla USA czy
państw zachodnioeuropejskich.

Z lektury obszernego raportu na temat globalizacji, przygotowanego
przez ośrodek badania opinii publicznej Pew, wynika, że ludzie (z
nielicznymi doprawdy wyjątkami) zgadzają się z twierdzeniem, iż
trzeba ograniczyć i kontrolować imigrację. Pośród prawie 50 państw
tylko obywatele Korei Południowej w zdecydowanej większości są
przeciwni restrykcjom, a mieszkańcy Terytorium Palestyny w nieco
ponad połowie. Poza tym od Turcji, kraju wielomilionowej emigracji,
po Meksyk i Pakistan ludzie stanowczo opowiadają się za
ograniczeniami; w Polsce nastroje te są stosunkowo łagodne - tylko
53 procent jest za kontrolą i ograniczeniami, zaś 43 proc. -
przeciw.

Ów paradoks da się tłumaczyć ogólnym stosunkiem do procesów
globalizacji, który przestaje się podobać. Ludzie dostrzegają
korzyści stąd płynące - nie tylko w wymiarze materialnym, ale
zarazem z coraz większą rezerwą wyrażają się o rezultatach ubocznych
tego zjawiska - rosnącej nierówności, zagrożeń dla środowiska
naturalnego, zubożenia ich własnych kultur, a także drenażu
społeczeństw z osób młodych, energicznych, z inicjatywą, które
korzystają z coraz większej łatwości podróżowania, aby ruszyć w
świat w poszukiwaniu miejsca dla siebie w bogatszych krajach.

Ludzie więc masowo emigrują (migracja ludności przybrała na
przełomie wieków gigantyczną skalę), ale zarazem w społeczeństwach
proces ten budzi niepokój. Jak zwykle w przypadku nowych zjawisk
pierwszym odruchem jest sprzeciw i bunt, gotowość do obrony starego
porządku, zgodnie z zasadą, że "dawniej było lepiej".

Można ubolewać nad zagładą lokalnych kultur, zacieraniem dawnych
odrębności, uniformizacją świata, ale przed tym procesem nie ma
ucieczki. Postępuje proces swoistego jednoczenia się świata bez
gromkich oświadczeń, bez żadnych deklaracji politycznych. Unia
Europejska stanowi tylko szczególny przypadek tego mechanizmu,
obejmującego w istocie cały świat.

Globalizacja mogła się rozpocząć na dobre po zakończeniu zimnej
wojny i globalnym zwycięstwie kapitalizmu. Dziś nikt (z wyjątkiem
przywódców Kuby i Korei Północnej) nie ma wątpliwości co do
dobroczynnych skutków wolnego rynku. Wprawdzie, według tego samego
opracowania, wśród Czechów spadło poparcie dla wolnego rynku (jedyny
z byłych krajów bloku sowieckiego), także w Niemczech i we Francji,
na przykład, ale to tylko wynik obaw i rozczarowania tym, co się
aktualnie dzieje. Zasadniczo natomiast powszechne przekonanie, iż w
wolnorynkowej gospodarce ludziom żyje się lepiej, oznacza ostateczną
klęskę komunistycznych mrzonek. Na podstawie tej wspólnej wiary w
wolny rynek, wymagający demokratycznych mechanizmów, powstaje (ale
czy rzeczywiście powstanie?) wielka światowa wspólnota.

Quelle PDN-NY(CK)