Komiks - projekt interaktywnego scenariusza

[cepekolodziej]

Wieczór. Spoza zasłony deszczu ze śniegiem mgliste zarysy
monachijskiego dworca lotniczego.

Do samolotu Lufthansy wchodzi para w dziwacznych kapeluszach.

Kobieta marszczy nos. Dymek: Jasiu, zrób coś, tu jakoś śmierdzi.

Mężczyzna, zdejmuje kapelusz. Spod świecącej łysiny dymek: masz rację
Nelly, tu jakoś nie tak, boję się o moje borsalino.

[polski_francuz]

A pod swiecacy lysina przemykaja sie nastepujace mysli, troche w nieladzie
wzorem Joyce'a:

. musze pokazac, ze ja jestem wazny czlowiek, PAN krakowski;
. cholera wstyd, ze nie stac mnie juz na klase byznesowa;
. ale ta blond-stewardesa jest cycasta, jak zwrocic jej uwage na mnie...?

PF

[cepekolodziej]

Zmiana perspektywy.

Stewardessa. Błękitne oczy, blond włosy upięte w kok, lekko
przekrzywiony toczek.

Spogląda na przybyszy. Dymek: Witam państwa na pokładzie samolotu
Lufthansy.

Poniżej inny dymek: Co to za jakieś pokraki? A ten cham czego wlepia
gały w mój biust, oczy mam wyżej!

[cepekolodziej]

Stewardessa, d.: proszę zając miejsca, gdziekolwiek są wolne,
jesteśmy spóźnieni.

Pasażerka, wciąż w różowym kapeluszu, d.: Jasiu, ktoś zajął moje
miejsce koło toalety, zrób coś, wiesz, z tym moim częstomoczem...

Pasażer obrzuca nienawistnym wzrokiem współpasażerów, zdejmuje
płaszcz.

Pasażer składa płaszcz.

Wchodzi do przedziału business class i układa płaszcz na wolnym
fotelu.

Zbliżenie. Delikatna różowa ręka kładzie na płaszczu biały kapelusz
typu borsalino.

W tle przerażona twarz stewardessy. Do d. prowadzą kółka.: tak nie
wolno, ten pasażer nie zapłacił za business class!

Zbliżenie twarzy stewardessy. Zmarszczone czoło, lekko opuszczone
kąciki ust, z lewej strony spod górnej wargi porcelanowy błysk kła.
Myśli, do d. prowadzą kółka: co taki sobie wyobraża, że mu wszystko
wolno?

Stewardessa

[polski_francuz]

przypomina sobie mlodosc.

Siedziala naprzeciw dziadka, ktory jej tlumaczyl swiat: "weiss Du, die polnische
Schweine..."

I nagly powrot do rzeczywistosci: facet gada po polsku!

I jeszcze dziadek: "und noch die russische Schweine..."

I rzeczywistosc, przeciez ruda gada po naszemu z rosyjskim akcentem.

Dymek nad jej glowa: nie przejdzie tym swiniom, lece do kapitana!

PF

Apel do wszystkich współautorów

[cepekolodziej]

Jako projektodawca upraszam współautorów, żeby trzymali się konwencji
komiksu.

Sceny powinny być krótkie, niejako migawkowe. Postaci wypowiadają się
w "dymkach".

Dziękuję.