czy pamiętacie swoje pierwsze spotkanie

[elp1]

z komputerem?

[aleks44]

nie pamietam kiedy to dokladnie bylo,ale nasz pierwszy domowy komp to byl
Pentium 200,dysk 2,1GB,pamiec 32 RAM,w tedy najszybsze byly Pentium 233,teraz
jest juz trzeci i troche szybszy

a ja pamiętam

[elp1]

że był to grudzień 1991 roku i pamiętam, że był to komputer który nie miał
twardego dysku, "chodził" na karcie Herkulesa i miał dwie stacje dysków na
takie miękkie dyskietki; jedna na bardziej pojemne (sprzedawane były w takich
żółtych kopertach), druga na dyskietki o mniejszej pojemności (sprzedawane
w kopertach czerwonych).
Pierwszy mój kontakt z tym kompem był pełen obaw, że go popsuję, dopiero
troszku później się dowiedziałam, że jego właściwie się nie dało popsuć
- chyba, że młotkiem ehehehe ale, że nie używałam do jego obsługi młotka to
nawet dość długo służył

[aleks44]

ale Ty masz pamiec he he ,ja takiej nie mam
to Tys dziewczyna komputerowa he he ,mam siostrzenca,ktory tez sie wychowywal
przy komp.skonczyl informatyke i teraz siedzi w usa i pracuje w swoim zawodzie.

ten komp nie był kupiony dla mnie

[elp1]

i ja nie jestem informatykiem, a wspominany komp stał się mój, gdy się okazało,
że on mimo swojej niedoskonałości może służyć nie tylko do zabawy ale także do
pracy. Jak pokazał, że potrafi to już później musiał pracować hehehe zabawa się
skończyła.
Dopiero gdy pojawił się w moim zasięgu kolejny komp, temu pierwszemu pozwoliłam
odejść na zasłużoną emeryturę i wrócił do zabaw i gier ehehehe ;-)

[aleks44]

a jeszcze wczesniej byl sinclar ZX 81,ojciec go kupil,ale mnie to jakos nie
pociagalo,pamietam byl bardzo maly,klawiatura zespolona ,nie mial
monitora,podlaczalo sie go do telewizora czarno bialego 14"bardzo szybko
trafilo klawiature i byl praktycznie do wyrzucenia,nie bylo jeszcze takiego
wyboru klawiatur jak teraz.

to co opisujesz przypomina mi "Atari"

[elp1]

także wykorzystywano jako monitor, ekran TV

[aleks44]

przed Atari,byl jeszcze ZX Spectrum tez bez monitora,taki mial moj szwagier

chyba zaczynam kojarzyć

[elp1]

nazwę z rzeczą. Masz rację - faktycznie było coś takiego

[aleks44]

ale nie wiem co bylo pierwsze ,ale atari to chyba troszke pozniej,ale to byla
radocha,teraz malo kto pamieta,zreszta,ja teraz tez sie nie za bardzo orietuje
w komp.jak cos powazniejszego to prosze syna kolegi z pracy ,on to ma w jednym
palcu.

tak Malgosiu,mozna i recznie pisac,pamietam stalowki,wieczne piora,kalamarze z
atramentem i jego zapach,bibule,liniuszki ,teraz nie wiem czy jeszcze ktos tego
uzywa,ale piekne pismo to bardzo bym chcial miec,niestety jak cos pisze to sam
nie moge potem tego odczytac,nie przykladalem sie na lekcjach,oj nie

[elp1]

aleks44 napisał:

> ale nie wiem co bylo pierwsze ,ale atari to chyba troszke pozniej,ale to byla
> radocha,teraz malo kto pamieta,zreszta,ja teraz tez sie nie za bardzo
> orietuje w komp.jak cos powazniejszego to prosze syna kolegi z pracy ,on to
> ma w jednym palcu.

A powiedz po co Ty się masz na tym co w środku znać czy ja?
My mamy się umieć tym narzędziem posługiwać i jak widać nie najgorzej nam idzie.
Czy jak korzystam z telewizora, radia, lodówki, suszarki, odkurzacza itp. to
muszę się znać na ich "bebechach"?
Myślę, że nie muszę, nie chcę i nie zamierzam odbierać fachowcom od "bebechów"
chleba.
Oni nas potrzebuja do psucia, my ich - do naprawy ehehehe ;-)


> tak Malgosiu,mozna i recznie pisac,pamietam stalowki,wieczne piora,kalamarze
> z atramentem i jego zapach,bibule,liniuszki ,teraz nie wiem czy jeszcze ktos
> tego uzywa,ale piekne pismo to bardzo bym chcial miec,niestety jak cos pisze
> to sam nie moge potem tego odczytac,nie przykladalem sie na lekcjach,oj nie

Aleks, to co napisałes to śmiem nazwać sentymentalna podróżą w czasie.
Pamiętam wszystkie te atrybudy szkoły łącznie z przypomnianym przez Ciebie
zapachem.
Aż sie ciśnie takie pytanie "co nam zostało z tych lat?" i za nim podąża
odpowiedź "mnóstwo, całe bogactwo pięknych sentymentalnych wrażeń, wspomnień"

[aleks44]

ale wspomnienia nie zawsze sa takie rozowe,mam tez inne bardziej przykre
doswiadczenia ze szkola,ale nie czas teraz to wspominac,pamieta sie jedynie
dobre chwile,tak jak z wojska,to co zle zostalo gdzies tam daleko my zyjemy i
smiejemy sie z tego co bylo.Ale takie jest zycie,ze przynosi nie tylko
usmiechy ,ale i smutek i zal.

[magosiaa]

Ja spotkałam się z komuterem w pracy chyba w 95 r. Całe szczęście, bo właśnie
zmianiłam wtedy zawód i usiłowałam nauczyć się pisać na maszynie. Krótko to
trwało, bo wyposażyli nas w komputery. Na maszynie nie umiem pisać do dziś.

[elp1]

a ja umiem pisać "na maszynie" (piórem gęsim - i nie tylko - też umiem hihihi)
Zdążyłam się nauczyć zanim pojawiły się w użyciu biurowo-obsługowym komputery.
Na samą myśl w uszach pamięć charakterystycznego klapkania wraca ;-)

[magosiaa]

Mam nadzieję, że ja już nie będę musiała :)))

[aleks44]

uczyc sie pisac na maszynie ??????,a co Malgosiu jak pradu nie bedzie ????

[magosiaa]

Długopis, ewentualnie stalówki i kałamaż ;)) W szkole podstawowej miałam
jeszcze lekcje kaligrafii, będzie jak znalazł :)))

Ty też miałas lekcje kaligrafi??????????

[elp1]

piórka z krzyżykiem, kałamarze w "dziurawych" ławkach, kali, jedne dobre,
drugie nie dobre bo nie chciały wchłaniac nadmiaru atramentu.
Atrament wszędzie: w zeszycie, na palcach, rękawach a często także na twarzy.
Skąd on sie tam brał hihihi ;-)

[aleks44]

ale to byly czasy,teraz jest inaczej,ale to mialo swoje uroki,choc ja nigdy
szkoly nie lubilem,ale pozostaly przyjaznie,wlasnie ze szkoly podstawowej,te
najbardziej szczere i prawdziwe.

i trwałe Aleks

[elp1]

nad podziw trwałe znajomości, przyjaźnie z tamtych lat

czemu Magosiaa?

[elp1]

to całkiem było miłe, zwłaszcza jak się pisało tylko dwoma palcami, a w głowie
miało się jakąś prześladowczą, rytmiczną melodię hihihi ;-)

Przypomniała mi się taka zabawna historia gdy w jednym pomieszczeniu kilka
maszyn do pisania w tym samym czasie było w użyciu i całe towarzystwo je
obsługujące umówiło się, że każdy postara się pisząc, wystukiwać rytm swojej
ulubionej melodii.
Kto tego nie przeżył, to pewno nie zrozumie czemu z tego pomieszczenia
w pierwszej kolejności uciekały odgłosy zaśmiewającego się do łez na cały głos
towarzystwa, a dopiero gdzies tam w tle słychać było klekotanie maszyn do
pisania.
Wesoło było z tymi maszynami. Zwłaszcza gdy jakiś dokument wazny sie pisało
i w ostatniej linijce na stronie, a czasem nawet ostatnim na stronie wyrazie
literówka się zdarzyła i trzeba było od początku cała stronę przepisywać.

Później pojawił się korektor kredowy. Myślę, że wynalazca tych maleńkich
kredowych karteluszek powinien zostać wpisany do księgi Guinesa z powodu
ogromnej zasługi na polu odśmiecenia z przekleństw rodzaju każdego języka
i równoczesnego niekwestionowanej zasługi w zakresie ochrony drzewostanu na
planecie Ziemia ehehehe ;-)

[magosiaa]

Fakt nie mam niestety (a może i dobrze) takich wspomnień.
Co do lekcji kaligrafii i było dokładnie tak jak piszesz. A na koniec drugiej
klasy nasza pani wychowawczyni tym co pisali ładnie zezwoliła na pisanie
wiecznym piórem.

dokładnie tak samo było w mojej drugiej klasie ;-)

[elp1]

Jednak wątpię by była to klasa nam wspólna. Raczej taka obowiązywała zasada, że
kto ładnie pisał piórkiem z krzyżykiem mógł dostapić zaszczytu w postaci prawa
do posiadania i używania wiecznego pióra ;-)

[magosiaa]

atk popatrzeć z perspektywy czasu to było to fajne. Mój syn zaczynał już
długopisem i nie było już tych ławek, a uczył się w tej samej szkole co moja
mama i ja, nawet niektóre nauczycielki były jeszcze te same co za moich czasów.

[aleks44]

tak wspomnienia to jest to, co nam zostaje i jezeli sa mile to do nich z
przyjemnoscia wracamy

[elp1]

aleks44 napisał:

> tak wspomnienia to jest to, co nam zostaje i jezeli sa mile to do nich z
> przyjemnoscia wracamy

tak samo rzecz ma się z naszym forum ehehehe

Do niemiłych wspomnień wracać nie musimy, one same nas doganiają i nie
pozwalają o sobie zapomnieć

[aleks44]

oj tak,to prawda,odwiedzam czesto stare i nowe Gorlice i widze,ze dalej jest
dziwnie,przeklenstwa,wyzwiska,obrazanie innych,kasowanie itd.komu zalezy na tym
zeby przestac pisac,ale zastanawiam sie tez nad tym ,ze ten ktory wpisuje te
rzeczy musi wiedziec bardzo duzo i miec jakis powod,o ktorym inni nie
wiedza,ale co mnozna zrobic,przykre to.