Farma Larsa von Triera

[Gość: Gościu]

Dogville zrobiło na mnie ogromne wrażenie. Z niecierpliwością czekam na drugi
film. Nie rozumiem co prawda dlaczego von Tier krytykuje w swoich filmach
amerykę. Niech się zajmie swoim krajem. Nie mam nic przeciwko krytykowaniu
ameryki, ale niech to robią amerykanie (albo arabowie). Ja czułbym się
dziwnie gdyby np. Estończycy, Mongołowie lub Egipcjanie kręcili filmy w
których krytykowaliby Polskę, bałagan u nas, Leppera. Ja rozumiem że można to
atakować - ale róbmy to sami. Gdyby von Tier nakręcił film o bałaganie i
głupocie w Polsce - tobym się wściekł. Gdyby zrobił to Wajda - to OK.
Rozumiem że von Tier krytykuję amerykanów dla ... zarobienia w stanach kasy.

[Gość: Zoltarus]

Zapewne Lars jest wkurzony tym że Amerykanie rządzą światowym kinem.
To jego wizja tego kraju, w którym de facto nigdy nie był. Chce wrzucić kilka
swoich kamyczków do ich imperialistycznego ogródka (że niby nie wszystko
wygląda tak pięknie jak w produkcjach z Hollywood). Mnie to się podoba. Czekam
na kolejne filmy.

[Gość: Leluj]

A gdzie Trier w Dogville krytykuje ameryke???

[Gość: wodniczka]

ludzie, czy wy w ogole myslicie?
przeciez ten film to JEST krytyka Ameryki.
zastanow sie jeszcze, jak nie rozumiesz, to pytaj dalej.jak nie siebie to mnie.
czekam

[Gość: p53]

Uważam że słowa (czy obrazy) krytyki z zewnątrz są bardzo istotne bowiem
pokazują obraz pełniejszy niż krytyka wenętrzna. Film o wadach polaków Wajdy
byłby o tyle niepełny że nie byłoby w nim (jak sądzę) krytyki samego Wajdy,
który jest przecież elementem polskiej - dla jednych pięknej dla innych
popapranej - rzeczywistości filmowej. Poza tym ciekawa jest krytyka poprzez
spojrzenie z pespektywy innej kulury i społeczności. Jesli USA mieszają się
(zarówno pozytywnie jak i negatywnie) do interesów całego świata to dlaczego
cały świat nie może ich oceniać?
Ja zatem czekam zarówno na nowy fim von Triera jak i mongolską krytykę filmów
Wajdy. I nawet nie wiem czy to drugie nie byłoby ciekawsze...
Pozdrawiam

PS. Co ciekawe sam von Trier podobno nigdy nie był w Stanach (strach przed
lataniem), a wydaje się wiedzieć o społeczeństwie USA więcej niż niektórzy
Amerykanie. To było dla mnie miłe zaskoczenie w Dogville.

Lars von Trier o Kubie

[Gość: Jan K.]

Jego film o Kubie jest druzgocącą krytyką zamordystycznego komunizmu. Pokazuje
jak Fidel i jego ferajna śmieją się ze swoich trzymanych w skrajnej biedzie
poddanych podczas gdy elita partyjna pławi się w luksusie. Lars von Trier
pokazuje, jak agenci kubańskiej ubecji chodza po domach i wyciągją
trzynastoletnie dziewczynki do pracy w hotelach dla cudzoziemców.

Lars von Trier planuje teraz film o Korei Północnej pokazujący kulisy
zagłodzenia na śmierć 3 milionów poddanych przez wiernych uczniów Lenina. W
wywiadzie w sobotnim Le Monde (10.04.2004) Lars von Trier powiedział, że po to
robił filmy o okropnej Ameryce, aby zarobić pieniądze na zrobienie filmu o
Korei Północnej. Powiedział, że ani jeden prywatny producent z Hollywood i
ministerstwa i fundusze kulturalne z Europy nawet nie odpowiedziały na jego
listy i telefony w sprawie finansowania filmu o Korei Północnej. "Nigdy nie
przypuszczałem, że Kim Dżong Il ma tylu zwolenninków w swiecie kultury" mówi
Lars von Trier.

Jan K.

GRATULUJĘ I OSTRZEGAM

[Gość: [e-mail]]

Ostrzegam (tylko tych niezorientowanych) czytelników, ze to o Kubie i Korei to
tylko fantazja Jana K.
A Janowi K. gratuluję wyobraźni i pomysłów :-))

Bruno

[Gość: Ruda]

To, że Trier krytykuje Ameryke w zasadzie wychodzi tylko podczas wywiadów z
nim, ewentualnie miejsca akcji filmu. Dla mnie tak naprawdę jest to film o
naturze ludzkiej i mógłby odnosić się do społeczności każdego z państw. Zrobił
na mnie niesamowite wrażenie i w trakcie oglądania kompletnie nie odbierałam
tego jako krytyki USA. Czekam na kolejne filmy tego cyklu z niecierpliwością:)

[Gość: bender]

Zeby "ZAISTNIEĆ" trzeba zostac zauwazonym w USA.
A Amerykanie lubia mowic i sluchac o sobie.
:)

[Gość: anna]

Dla mnie też to nie jest krytyka jednego państwa, film jest uniwersalny. A
w "Ameryce" w jakiś sposób wszyscy żyjemy. On zresztą nie krytykuje, lecz
bezpardonowo i uczciwie się "wykłóca".

VIVA LARS !!!! ...zniszcz ich !!! BÓG KINA !!!!

[Gość: TEKLA]

...

[Gość: wodniczka]

im wiecej takich kretynow/nek, tym gorzej bedzie z ludzkoscia.polecam tanie
chwyty larsa (bach jest dobry , trier nie, ciekawa scenografia, ale czy na
pomysle oparta demagogia to wszystko-konsumujcie nadal tylko kulture glownego
nurtu , a bedzie wam sie podobalo...), ci ktorzy chca przezyc sztuczne
khatarsis i inne takie.biczowanie sie i innych jest nadal w modzie, luter by
sie usmial. tyle klat, ludzie , a wy wciaz oczami swierzo wychrzczonego na
swiat patrzycie.przypominaja mi sie tylko fanatycy swiata.POSWIECENIE!-to jest
slowo, nie? zlizujcie nadal sreberka z czekoladopodobnych wyrobow...

TRIER to GENIUSZ !!!

[Gość: ole !]

TRier jest GENIALNY...i odważny....CZAPKI A GŁÓW !!!!
Porównajcie sobie z 'Pasją"...albo nawet z Greenewayem,
Jarmuschem,,,,cokolwiek...TRIER to geniusz....

chroń nas Boże od fałszywych proroków

[Gość: eof]

sztuczne khatarsis to nieszczęsna "pasja". ty natomiast naucz się po polsku
swoje myśli formułować, zanim zaczniesz pomstować na kretyństwo - twój
komentarz jest bełkotliwy i bezładny.

[renia789]

Ogladalam film "Dogville" z pelnym podziwem dla rezysera. Ale nie zauwazylam aby
w nim Lars von Tier ukazywal jakas wrogosc do amerykanow, raczej do bezmyslnych
ludzi. Jestem ciekawa jak bedzie wygladal jego nowy film

Amerykę-li krytykował, czy świat cały

[Gość: Ija Ijewna Ticha]

Primo: Zwykle poprzez szczegółowe i jednostkowe obrazuje się czasem wraźniej
to, co ogólne. Tak było między innymi w Dogville; kąśliwy obraz Ameryki, nie
wyklucza się z uniwersalnym przekazem.
Secundo, czyli dlaczego to krytyka Ameryki. Na wprost: bo to jest Ameryka lat
Wielkiego Kryzysu, mówią o tym stroje, zachowania, archiwalne zdjęcia pod
koniec filmu i bardzo okrutnie puszzczony na koniec utwór Bowiego "Young
American". Mniej na wprost: Bo Trier w tym filmie pokazał, do jakich wykrzywień
może doprowadzić ludzi bardzo typowa dla Ameryki tzw. purytańska moralność,
jej, excusez le mot, bogoojczyźniane wartości. Dogville to klasyczne małe
miasteczko w Stanach, gdzie "każdy musi mieć swoje miejsce".
Tertio, czyli dlaczego ogólnie - nie będę się tu rozpisywać o powszechności
ludzkiej kondycji, ale zwrócę uwagę na kilka rzeczy: umowność sceny, która
kojarzyła mi się z psychodramą, jakby miejscem psychologicznego eksperymentu
(jeszcze z czasów Milgrama ;), gdzie rzeczy nieistotne są tylko zamarkowane, bo
rozproszą umysł od tych naprawdę istotnych. Komentarz/didaskalia zza kadru;
przez swoją pozorną neutralność wyjątkowo okrutny - taka stylistyka baśni
Andersena, czy Wilde'a.

A co do tytułu Trierowskiej trylogii: "USA, Land of the Opportunities", mogę
się tylko oblizać. Ciekawe, ilu ludzi w rozkosznej naiwności weźmie go na
serio...

Żenujący obłudny żongler chodliwymi temacikami

[Gość: Turrb Retsull]

hehe-co teraz jest trendy-ano jechanie po USA ile się da-no poprostu nóż w
masełko-Trier to taki specjalista od wdrażania miernych ideologii.

zbieram na statyw dla Triera

[cptniamo]

Wodniczka - brawo, świetny post. Przypomniałam sobie stare, dobre teksty
dzisiejszego pupilka Kuby Wojewódzkiego - z czasów "Brumu".
Mówicie, jak Trier potrafi cudownie wyabstrahować się, obejrzeć Amerykę z
Marsa... A przecież treść i sposób jej realizacji jest u Triera tak ohydnie
amerykański - znaczeniu: prosty, "łopatologiczny". Uwielbiacie Triera, bo
porusza serduszka jak Leonardo di Caprio na Titanicu, a jest przecież reżyserem
ambitnym. Trier wygrywa casting na ulubieńca snobów. Uwielbiacie go, ale nie
zauważacie jednej subtelności. Tej, która sprawia, że to Jarmuscha, a nie
Triera cenię, ale to moja prywatna opinia i nikt nie ma prawa stwierdzać
autorytatywnie, że Trier jest lepszy od Jarmuscha. No cóż, trudno zrozumieć
Jarmuscha, a Triera łatwo. Pozornie łatwo.
Albowiem, moi drodzy, to nie tak, że Trier albo mówi o Ameryce (Dogville,
Tańcząc w ciemności), albo jest efekciarsko kontrowersyjny (Idioci, Przełamując
fale). /Niestety, tylko tyle widziałam./ Jeśli chodzi o trylogię złotego
serduszka (chodzi o serduszka Bess, Karen, Selmy), a także o Dogville - tematem
jest poświęcenie oraz psychika człowieka, który jest zdolny do poświęcenia.
Karen potrafi poświęcić się cała dla czegoś, do czego jest przekonana; Bess -
dla miłości; Selma - dla miłości i poczucia macierzyńskiego obowiązku. Oznacza
to, że zapominają o sobie. Jedna niszczy swoje życie rodzinne spastykując przy
rodzinie, druga traci życie, Bess... nie pamiętam co. To jest niezrozumiałe w
dzisiejszym świecie, gdzie jedyna słuszna ideologia to wiara
w "ja", "Mnie", "moje". Trier prowadzi dyskurs ze wspłczesnością - przecież na
te trzy bohaterki patrzymy jak na wariatki, nie ukrywajmy - zresztą Trier
sugeruje nam to spojrzenie (naiwność wszystkich trzech bohaterek, naiwna twarz
Bess, kalectwo i głupi upór Selmy, niedzisiejsze poświęcenie dla ideologii
Karen). Z drugiej strony patos opowiedzianych historii sugeruje, że nie
obejrzeliśmy dokumentu o świrach - że one jednak mogły mieć rację, poświęcając
się.
Dogville zawiera ten sam przekaz, ale w bardziej czytelnej formie. Zakończenie -
wykorzystanie przez bohaterkę swojej władzy - jest uzewnętrznieniem stłumionej
agresywności. Uświadamia nam, z jakim wysiłkiem i napięciem wewnetrznym
związane jest zachowanie wszystkich tych czterech bohaterek.
Taką interpretację sugeruje też obecność narratora (typowo epickiego) i
stylizacja scenografii na teatr. Sugerują też ujęcia z lotu ptaka i częsta
ironia narratora, szyta grubą nicią. Nie Ameryka jest tu ważna, ale ludzie -
jedyny prawdziwy, nietekturowy element.
Z drugiej strony, ludzie u Triera też są tekturowi... schematyczni,
monolityczni jak niektórzy antyczni bohaterowie. Uważam, że moja interpretacja,
choć rzadka wśród widzów, potwierdza powszechną opinię, że Trier jest
specjalistą od kopania po głowach. Śmieszy, tumani, przestrasza... i
autorytatywnie stwierdza, co jest dobre, a co złe.
Lubię to, że Trier przeprowadza studium poświęcenia. Ale niestety nie jest
dobrym reżyserem. Świadczy o tym fakt, że nikt nie zauważa tego drugiego
poziomu interpretacji.
Co do Ameryki - też macie rację, ale nie tylko o tym jest film. Przyczyną
krytyki USA jest jakaś dość osobista uraza reżysera, nie pamiętam jaka.
Jeszcze jedno: Trier kręci filmy na tyle manierystyczne (a to musical, a to
film 10-godzinny, a to teatr TV z narratorem, a to kręcenie z ręki), że
przyciąga samą formą. Ci, co nic nie zrozumieli (nawet Ameryki nie dostrzegli),
mają o czym mówić po wyjściu z kina: "Och-ąę, co za majstersztyk formy...".
BTW: słyszał ktoś o nowej wytwórni filmowej Triera, wytwórni feministycznych
pornosów? No, ten to wie, jak się sprzedać. Dogma już zdechła, to teraz coś
nowego. Ach, amerykański człowiek sukcesu całą gębą. Nie dość że potrafi
stworzyć trzy (wyliczone wyżej) niezbieżne sposoby interpretacji, to jeszcze
jest mistrzem kontrowersji - chyba najbardziej chodliwego towaru.
Copyright by Captain Niamo

Oh captain, my captain...

[Gość: filozof]

Zgadzam sie z Anna - film Lars von Triera jest wazniejszy o "Pasji"

Tadeusz Soblewski "zjechal" jednak film przed polska premiera - dlaczego?

Oficerowie polskiej krytyki sa na posterunku