Kiedy mężczyźni boją się bliskości

[Gość: Kattia]

Jestem z mężczyzną od paru miesięcy. Kochamy się i jest super. Mam tylko jeden
problem: on mieszka w innym mieście. Jemu związek na odległość pasuje. Mi -
mniej. No i co mam zrobić? Czekać aż się oswoi? Jak długo?

[peter1]

Może Cię uraże, ale moim zdaniem nadużywasz słowa kochamy się.

peter1

[marijka]

Jesli ludzie sie kochaja to raczej zmierzaja do tego, zeby byc razem. A jesli
komus odpowiada zwiazek na odleglosc to chyba trudno tu mowic o wielkiej
milosci.

[Gość: Kattia]

O Boże, nie wiem. Może tu nie ma reguły, może są pary, które tak egzystują?

[Gość: marijka]

Egzystencja to nie milosc na pewno. Byc moze mozna kochac sie nie bedac razem,
ale musza ten uklad akceptowac obie strony. Wydaje mi sie jednak (ale to moje
prywatne zdanie), ze jesli jest milosc to nie ma mocnych, ludzie chca ze soba
przebywac, przezywac, rozmawiac, jesc, zyc.... Na odleglosc nie da sie tego
zrobic.
Pozdrawiam :)

[Gość: Kattia]

Wiesz, w zasadzie wyrażasz to , co ja sama myślę o miłości. I chyba właśnie
dlatego poruszyłam tutaj ten temat. Bo wiem, że mi taki układ nie pasuje. Brakuje
mi jego obecności, pogadania wieczorem o głupotach, przytulenia, kiedy smutno...
Tylko jeszcze nie wiem, czy bardziej mi to nie pasuje, czy bardziej chcę z nim
być, nawet na odległość... I zastanawiam się, czy stawiać sprawę na ostrzu noża,
ryzykując, że stracę wszystko.

[peter1]

Gość portalu: Kattia napisał(a):

&#62 I zastanawiam się, czy stawiać sprawę na ostrzu noża ryzykując,
&#62 że stracę wszystko.
Nic nie stracisz, a zyskasz jasny pogląd na sprawę.
peter1

[marijka]

Podobnie jak Peter1 ja tez jestem zwolenniczka jasnych sytuacji. Im dluzej w to
brniesz tym trudniej bedzie pogodzic sie z faktem ze z Jego strony to
niekoniecznie musi byc milosc. Rownie dobrze moze sie okazac, ze cos tam
kielkuje tylko wymaga czasu, a wtedy warto to wiedziec. Powodzenia. Maria

[Gość: rico]

A czy on nie jest już żonaty??? Może ma dwie dziewczyny? Sprawę musisz
koniecznie wyjaśnić. Może być też tak, że po prostu boi sie za bardzo
angażować, nie jest pewny swych uczuć i musi jeszcze trochę poczekać.

[Gość: Kattia]

Nie ma drugiej dziewczyny i już nie jest żonaty . Ale - był i żona go zostawiła
dla innego. To było parę lat temu.

[Gość: ciekawy]

czy my sie znamy?

Do Ciekawego

[Gość: Kattia]

Hm, znam wielu ludzi, ale czy Ciebie tez? Nie mam pojecia.

[Gość: Sadyba]

Filozofujesz moja droga forsujac swoja wizje milosci.miosc nie tylko bierze ale
i daje nie zawsze mozna miec wszystko dla zaspokojenia wylacznie wlasnego ego
jak rowniez i czesto milosc funkcjonuje w bardzo trudnych warunkach i jest
akceptowana przez obie ze stron,wiec moze to jest MILOSC

[marijka]

Dokladnie to napisalam trzeba bylo tylko uwznie przecztac, cytuje:
"Byc moze mozna kochac sie nie bedac razem,ale musza ten uklad akceptowac obie
strony." oraz "Rownie dobrze moze sie okazac, ze cos tam kielkuje tylko wymaga
czasu, a wtedy warto to wiedziec."
Poza tym zaznaczylam, ze jest to moj prywatny poglad, co nie oznacza, ze
filozofuje tylko tak mysle i czuje, a ty nie znasz mojej sytuacji wiec nie mozesz
wiedziec czy jest to wizja czy rzeczywistosc...
I absolutnie sie z Toba zgadzam, ze milosc polega na dawaniu bardziej niz na
braniu, ale przez obie strony. W przypadku Katii (wedlug jej wlasnych slow)brak
jest akceptacji istniejacej sytuacji przez obie strony.
Gość portalu: Sadyba napisał(a):

&#62 Filozofujesz moja droga forsujac swoja wizje milosci.miosc nie tylko bierze ale
&#62
&#62 i daje nie zawsze mozna miec wszystko dla zaspokojenia wylacznie wlasnego ego
&#62 jak rowniez i czesto milosc funkcjonuje w bardzo trudnych warunkach i jest
&#62 akceptowana przez obie ze stron,wiec moze to jest MILOSC

[Gość: Zoya]

Gość portalu: Kattia napisał(a):

&#62 Jestem z mężczyzną od paru miesięcy. Kochamy się i jest super. Mam tylko jeden
&#62 problem: on mieszka w innym mieście. Jemu związek na odległość pasuje. Mi -
&#62 mniej. No i co mam zrobić? Czekać aż się oswoi? Jak długo?

Droga Kattou,
Jesli chcesz sprowokować rozmowę na ten temat, zrób to w najbliższym czasie. Po
kilkunastu miesiącach takiego związku będziesz czuła sie zfrustrowana, samotna,
zniechęcona. Zbrzydniesz. Przestaniesz przypominać dawną Kattię z błyskiem w oku,
a Twój ukochany poczuje się zadowolony, że był na tyle przewidujący i mądry
życiowo, żeby poczekać, aż "ciemna strona" Twojego charakteru weźmie górę i
odkryjesz swoją "prawdziwą" naturę.
Doswiadczenie uczy, że mężczyźni doputy boją sie bliskości, aż nie trafią na tę
właściwą kobietę. Często jednak, zdecydowanie częściej niż kobiety (czego dowodzą
amatorskie badania na próbie nieistotnej statystycznie)decydują się na związki
tymczasowe i wtedy rozmaite opowieści o strachu przed bliskościa i tym podobne
mogą okazać sie przydatne.
Zyczę Ci wszystkiego dobrego